Atos 13

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Antioquía ano Jesús Ifofamisfo inifo, a Niosnoa ato yoipaonifori ano ato fe inifo. A Jesús Ifofaax afeskax isharatirofomãkĩ ixõ ato tãpimamisfori ano ato fe inifo. Bernabé ikaino, Simón ãfe ane fetsa Nã Fisora fapaonifo ikaino, Lucio a Cirene anoa ikaino, Manaén xanĩfo Herodes fe yosini ikaino, nã Saulori ato fe ini.
1 Ora, na igreja em Antioquia havia profetas e mestres, a saber: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes o tetrarca, e Saulo.
2 Akka pena fetsa foni teneyanã nõko Ifo kĩfiaifono Epa Niospa Yõshi Sharapa ato yoini iskafakĩ: “Bernabé yafi Saulo ato paxkanãfakãfe ẽ ato katoaki eõxõ yononõfo,” ato fani.
2 Enquanto eles ministravam perante o Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: Separai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Nãskata foni teneyanã mã Epa Nios kĩfikaxõ Bernabé yafi Saulo ato mĩfi mãmãkaxõ Epa Nios ato kĩfixoyanã, ato nĩchinifo fetsafo ari fokaxõ Epa Niospa meka shara ato yoitanõfo.
3 Então, depois que jejuaram, oraram e lhes impuseram as mãos, os despediram.
4 Mã Niospa Yõshi Sharapa ato nĩchia fokanax Bernabé fe Saulo Seleucia ano fonifo. Nãnoax kanõanãfãnẽ nanefainifo Chipre ano fokani. Nã ĩamãfã fakafã nakirafe mai toomãfã ano fokani.
4 Estes, pois, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Mã fokanax pexe rasi Salamina ano nokokaxõ judeofãfe ãto ichanãti pexe mẽraxõ Niospa meka sharaõnoa ato yoikĩ taefanifo. Juanri ato fe kani afara fetsa ato axoxii.
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus, e tinham a João como auxiliar.
6 Nã ĩamãfã nakirafe mai toomãfã anoa ato yoikãta, Pafos ano fonifo. Nãnoa judeo yõfe fichinifo ãfe ane Barjesús. Nã chanĩkõi ipaoni ẽ Niosxõ yoira iki.
6 Havendo atravessado a ilha toda até Pafos, acharam um certo mago, falso profeta, judeu, chamado Bar-Jesus,
7 Nã yõfe Barjesús xanĩfo Sergio Paulo fe ipaoni. Nã xanĩfãfe tãpisharakõia ini. Nãskaxõ Bernabé yafi Saulo kenamani, Niospa meka shara nikapaikõiki.
7 que estava com o procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou a Barnabé e Saulo e mostrou desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Akka nã yõfemã ãfe ane fetsa griego mekapa Elimas fapaonifo. Nãato ãfe xanĩfo yoini: “Ato nikayamafe mia pãrakani kiki,” fani, ea nikanõra ixõ.
8 Mas resistia-lhes Elimas, o encantador {porque assim se interpreta o seu nome}, procurando desviar a fé do procônsul.
9 Nãskakẽ Saulo ãfe ane fetsa Pablo ini. Niospa Yõshi Shara a mẽra nanekõia. Nãato aas õini.
9 Todavia Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos nele,
10 Nãskaxõ yoini iskafakĩ: “Chanĩchakapa nĩafaka fake, nã sharafo mĩ noikaspamis. Mĩ chanĩmis ato pãrapaiyanã nõko Ifãfe mẽstekõi ato yoifimisno, akka anorima mĩ ato yoimis. ¿Afeskai mĩ xateimamẽ?
10 disse: ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os caminhos retos do Senhor?
11 Akka iskaratĩa nõko Ifãfe mia omiskõimani. Mĩ anã fẽro õima, xinĩ chaxafiaino mĩ anã fena õiyonakama,” fani.
11 Agora eis a mão do Senhor sobre ti, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. Imediatamente caiu sobre ele uma névoa e trevas e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Nãskaito õikĩ xanĩfãfe nõko Ifo chanĩmara fani. “Aira, Jesús afama mĩshti fatiro,” ixõ yoinifo.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhando-se da doutrina do Senhor.
13 Pablo afe rafeafo fe Pafos anoax kanõanãfãnẽ nanefainifo pexe rasi Perge ano fokani. Nã Perge Panfilia mai ano ini. Nãnoax Juan anã ato fe kanima. Nãno nẽteax anã oni, Jerusalén ano.
13 Tendo Paulo e seus companheiros navegado de Pafos, chegaram a Perge, na Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Nã Perge anoxõ Antioquía finõfainifo, Antioquía anoxõ shinã Pisidia chaima ini. Nãriax pena tenetitĩa ichanãti pexe mẽra ikifaikanax tsaonifo.
14 Mas eles, passando de Perge, chegaram a Antioquia da Psídia; e entrando na sinagoga, no dia de sábado, sentaram-se.
15 A Moisés Niospa meka yoikĩ kirikaki keneni yafi a Niospa ato shinãmanaino yoipaonifo keskara anekãta, a ichanãti pexe kexemisfo xanĩfofofãfe Pablo yafi Bernabé ato yoini iskafakakĩ: “Nõko kaifo rafeta mã noko afara yoipaimãkai noko yoikãfe, noko inimamaxikakĩ,” ixõ ato yoinifo.
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai.
16 Ato askafaifono Pablo niinãkafã atokiri mẽshainãkafã mekayamakãfe ato fani. Nãskaxõ ato yoini iskafakĩ: “Ea nikakãfe ẽfe kaifo israelifãfe yora fetsafo feta mã nofeta Epa Nios kĩfipaimãkai ẽ mato yoisharanõ.
16 Então Paulo se levantou e, pedindo silêncio com a mão, disse: Varões israelitas, e os que temeis a Deus, ouvi:
17 Israelifãfe ãto Niospa taefakĩ nõko xinifo katoni afe yora inõfo. Nãskakẽ Egipto anoax kainifo yora fetsafo mẽra iyokanax Ejipto mai anoax. Nãskakẽ chipo Epa Niospa ãfe kerex sharaõxõ Ejipto anoa ato iyoni.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais, e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso,
18 Nãskakẽ Niospa meka tsõa nikasharayamafiaifono, Niospa ato kexepaoni cuarenta xinia tsõa istoma anoxõ.
18 e suportou-lhes os maus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos;
19 Nãskata Niospa Canaán mai anoxõ siete faxõ mani fetsafo ato potani, nõko xinifo a mai ato inãxiki.
19 e, havendo destruído as sete nações na terra de Canaã, deu-lhes o território delas por herança durante cerca de quatrocentos e cinquenta anos.
20 Nãskakẽ cuatrocientos cincuenta xinia ayonifo. Fena Canaán mai ano fonifoma. Mã cuatrocientos cincuenta xinia finõta xanĩfoya inõfo Niospa ato yoini.
20 Depois disto, deu-lhes juízes até o profeta Samuel.
21 Nãskakẽ, ‘Xanĩfo finakõia nõ fichipai noko ĩkinõ,’ ixõ yoinifo. Nãskakẽ Niospa Saúl cuarenta xinia imani xanĩfokĩ. Akka nã Saúl ãfe apa Cis ini, Benjamín ãfe kaifo.
21 Então pediram um rei, e Deus lhes deu por quarenta anos a Saul, filho de Cis, varão da tribo de Benjamim.
22 Nãskata Epa Niospa Saúl tsekani anã xanĩfo iyamanõ. Akka Epa Niospa David xanĩfo inõ imani. Nãskaxõ yoini iskafakĩ: ‘Isaí ãfe fãke David mã ea inimamakõi nã ẽ apaiyai keskafaki nãato akõini,’ ixõ yoini.
22 E tendo deposto a este, levantou-lhes como rei a Davi, ao qual também, dando testemunho, disse: Achei a Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 Nã David ãfe fena ini Jesús. Epa Niospa nai mẽraxõ nãmã nĩchini israelifo ato ifipakexanõ nã yoiyoni keskafakĩ.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel um Salvador, Jesus;
24 Askatari Jesús oyoamano israelifo Juan Jesúsnoa meka shara ato yoini iskafakĩ: ‘Mãto chaka xatexõ Nios Ifofakãfe maotisaxakakĩ fetsafãfe tãpinõfo mã mãto chaka mã xateano,’ ixõ ato yoini.
24 havendo João, antes do aparecimento dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo de arrependimento.
25 Askata mã Juan chaima nakĩ, ato yoini: ‘¿Mã shinãimẽ ẽ Cristokẽ? Maa, ẽkai aama. Akka a Cristo samama oi a nõ manai nõko xanĩfo ikiyoi. Akai ea keskarama. Ato afama mĩshti tãpia. Atokai afaa chakafamisma,’ ixõ ato yoini.
25 Mas João, quando completava a carreira, dizia: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo, mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as alparcas dos pés.
26 “Ẽfe kaifo mĩshtichi, mãfi Abraham fenafokĩ, ea nikakapo a ẽfe kaifomafo feta ẽ mato yoinõ. Mãfi Epa Nios chanĩmara fapaikai. Nã meka sharaõnoa nikakãfe Epa Niospa ãfe Fake nĩchiniki noko ifipakexanõ.
26 Irmãos, filhos da estirpe de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a nós é enviada a palavra desta salvação.
27 Nã Jerusalén ano ikafãfe ãto xanĩfofo feta tãpinifoma Jesús tsoamãki. A inõpokoai yoikĩ aõnoa kirika kenenifori tsõa tãpiyameama, pena tenetitĩa ichanãti pexe mẽraxõ anefikakĩ. Nãskakaxõ reteyameafo nã aõnoa yoikĩ kenenifo keskakõifakĩ.
27 Pois, os que habitam em Jerusalém e as suas autoridades, porquanto não conheceram a este Jesus, condenando-o, cumpriram as mesmas palavras dos profetas que se ouvem ler todos os sábados.
28 Afaa chakafaito õiyamafikakĩ retepaikakĩ. ‘Ato retemafe,’ yorafãfe Pilato fanifo.
28 E, se bem que não achassem nele nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Nãskakẽ nã aõnoa yoikĩ kirika kenenifo keskakõifakĩ, mã askafayameafo retekaxõ ifi cruz ikakinoa fotomapakefofãkaxõ mafa kini mẽra maifanifo.
29 Quando haviam cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, o puseram na sepultura;
30 Akka mã mafa kini mẽra maifafiafono Epa Niospa otofayamea.
30 mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 Mã oxa ranãta a Galilea anoax Jerusalén ano afe foitafãfe atoki nokoaito õiyameafo. Nãfãfe judeofo Jesúsnoa ato yoikani.
31 e ele foi visto durante muitos dias por aqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais agora são suas testemunhas para com o povo.
32 — ausente —
32 E nós vos anunciamos as boas novas da promessa, feita aos pais,
33 — ausente —
33 a qual Deus nos tem cumprido, a nós, filhos deles, levantando a Jesus, como também está escrito no salmo segundo: Tu és meu Filho, hoje te gerei.
34 Niospa afetĩama yoiyoni iskafakĩ:
34 E no tocante a que o ressuscitou dentre os mortos para nunca mais tornar à corrupção, falou Deus assim: Dar-vos-ei as santas e fiéis bênçãos de Davi;
35 Nãskakẽ ana aõnoa yoikĩ yõra keneni iskafakĩ:
35 pelo que ainda em outro salmo diz: Não permitirás que o teu Santo veja a corrupção.
36 Chanĩma, David nayoxoma ato ĩkiyopaoni, Niospa yoiaino. Nãskax chipo nani ãfe xinifo nãpa keskai, nã ãfe xinifo mai anori David maifanifo. Anoax ãfe yora pisini.
36 Porque Davi, na verdade, havendo servido a sua própria geração pela vontade de Deus, dormiu e foi depositado junto a seus pais e experimentou corrupção.
37 Akka Jesús mã nafiakẽ Epa Niospa otoani. Ato ãfe yora pisinima.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção experimentou.
38 — ausente —
38 Seja-vos pois notório, varões, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 — ausente —
39 E de todas as coisas de que não pudestes ser justificados pela lei de Moisés, por ele é justificado todo o que crê.
40 Kexemesharakãfe a inõpokoai yoikĩ Niospa meka yoimisfãfe kenenifo keskai mã askatiroki. Iskafakĩ yoinifo:
40 Cuidai pois que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:
41 Akka ẽ yoiaito mã ea nikakaspai, ekeki kaxemetsamayanã. Nãskakẽ ẽ afarafo akaito õiax rateyanã mã nai iskarafo nõ õimisma ikax. Nãskakẽ mã chanĩmara famisma, fetsafãfe mato yoifiaifono,
41 Vede, ó desprezadores, admirai-vos e desaparecei; porque realizo uma obra em vossos dias, obra em que de modo algum crereis, se alguém vo-la contar.
42 Mã Pablo afe rafeafo fe judeofãfe ãto ichanãti pexe mẽranoax tsekefainaifono, nã judeofofãfema ato iskafanifo: “Mã noko yoia keskafakĩ pena teneti fetsatĩa noko anã yoifaixakãfe,” ixõ ato yoinifo.
42 Quando iam saindo, rogavam que estas palavras lhes fossem repetidas no sábado seguinte.
43 Mã ichanãti pexe anoax ichanãi xateafono, judeofo feta yora fetsafãfe a Epa Nios Ifofaafo keskafakĩ akairi Epa Nios Ifofapaikani ato fe fonifo, Pablo fe Bernabé foaifono. ato fe foaifono ato iskafanifo: “Nofe yora mĩshtichi, Niospa mato yoiai anori tãpisharakãfe. Niospa mato afara sharafaxõfai keskara shinãkãfe inimayanã,” ato fanifo.
43 E, despedida a sinagoga, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram a Paulo e Barnabé, os quais, falando-lhes, os exortavam a perseverarem na graça de Deus.
44 Nãskata afianã pena fetsa pena tenetitĩa, pexe rasi anoax yora ichapakõifo ichanãnifo nõko Ifãfe ãfe meka shara nikakani.
44 No sábado seguinte reuniu-se quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Nãskaifono judeofãfe ato õinifo yõrafã rasichi Pablo yafi Bernabé ato nikaifono. Nãskakẽ õitifishkikõinifo. Nãskaifono judeofo Pabloki õitifishkiyanã mekafakĩ chakafayanã ĩchanifo.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Ato askafaifono Pablo feta Bernabé mesetama ato kemanifo ato iskafakakĩ: “Nõ mato Niospa meka sharaõnoa yoikĩ taefafiaino, mã nikakaspamis. Nikakaspaxkai mã Epa Nios fe ĩpanakama. Nãskakẽ nã judeofoma nõ ato yoikai.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Era mister que a vós se pregasse em primeiro lugar a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e não vos julgais dignos da vida eterna, eis que nos viramos para os gentios;
47 Nãskakẽ nõko Ifãfe noko nĩchini iskafakĩ yoiyanã:
47 porque assim nos ordenou o Senhor: Eu te pus para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até os confins da terra.
48 Ato askafaifono nikakani, a judeofoma inimakõinifo. Nãskaxõ yoinifo iskafakakĩ: “Nõko Ifãfe ãfe meka sharakõi,” fanifo. Nãfãfe chanĩmara fakõinifo a Niospa ato katoafo afe ipanakafora ikaxõ.
48 Os gentios, ouvindo isto, alegravam-se e glorificavam a palavra do Senhor; e creram todos quantos haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Nãskakẽ nã mai anoafo, nõko Ifãfe ãfe meka sharaõnoa ato yoifofãsafanifo.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 Ato askafaifono judeofo nã kẽrofo isharakõimisfo fe mekanifo, a pexe rasi anoa xanĩfofo feri inifo. Nãskakaxõ ato yoinifo Pablo yafi Bernabé ato chakafakĩ ato omiskõimata a mai anoxõ ato potanõfo.
50 Mas os judeus incitaram as mulheres devotas de alta posição e os principais da cidade, suscitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus termos.
51 Ato askafaifono Pablo feta Bernabé ãto sapato tsekakaxõ taatakanifo yorafãfe ato tãpinõfo. Nãskanax Pablo fe Bernabé Iconio ari fonifo.
51 Mas estes, sacudindo contra eles o pó dos seus pés, partiram para Icônio.
52 Akka nã Nios Ifofaafo inimakõinifo, Epa Niospa Yõshi Shara ato fe ikano, mã Pablo fe Bernabé foaifono.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.