Apocalipse 16

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Askata Nios ika ariax fãsi mekaito ẽ nika. Niospa ãjirifo siete ato yoia iskafakĩ: “Niospa a nikakaspamisfo mai ano ikafo atoki õitifishkikĩ nã kechofo mẽra afara chakafo fospi faa atoki nachitakãfe,” ixõ ato yoia.
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Nikakaxõ Niospa ãjiri fẽtsa taefakĩ ãfe kecho mẽranoa nai mẽraxõ mai ano nachia. Nãskatari nã yoinã põfe keskarato ãfe ane ãto mẽkeki keneyamãkĩ ãto femãnãki keneafo, ãfe nimofo keskarari ifofaafo nãfo kooyoi fetsekaxõ paekõi meexikani.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Askata afianã Niospa ãjiri fẽtsa ãfe kecho mẽranoa nai mẽraxõ fakafãnaki nachia. Mã nachiano fakafã õsinãtana nã yora reteafono ãfe imi foa keskara. Nãskakẽ keyokõi nã fakafã mẽranoax nai fetseafo.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Askata afianã Niospa ãjiri fẽtsa ãfe kecho mẽranoa nai mẽraxõ fakafoki nachia, askatari mai mẽranoax faka tsekeaifokiri nachia. Nachiaino fakafo fe mai mẽranoax faka tsekeaifo fe imi keskara osiafo.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 — ausente —
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 — ausente —
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Askatari Nios nai mẽra ika anoa nã kĩfiti ano fistixõ Epa Nios kĩfimisfo anoa ẽ fetsa nika yoikĩ iskafaito: “Nõko Ifo Nios, mĩ ãjirinĩ yoia keskara chanĩmakõi. A mia nikakaspamisfo mĩ ato omiskõimatiro. Chanĩma, mĩ mẽstekõi ixõ mĩ ato omiskõimani,” ixõ yoia.
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Askata Niospa ãjiri fẽtsa Nios ika arixõ ãfe kecho mẽranoa afara chaka xiniki nachia. Akiki nachiano xini chii keskara ikano yorafo koofafo.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Xini xanakõiaino yorafo koofafo. Kookani omiskõiafo. Mã tãpiyomisfo Niospa ato omiskõimafiaino ãto chaka xateafoma. Nios Ifofatamaroko. Iskafakĩ yoimisfo: “Niospa noko chakafai. Nios chakakõi,” ixõ yoiafo. “Nios shara. Afama mĩshti fatiro,” ixõkai tsõa anori yoipaikanima.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Askatari Niospa ãfe ãjiri fẽtsa Nios ika arixõ ãfe kecho mẽranoa nã yoinã põfe keskara chakakõikĩ afe ikafokiri atoki nachia. Nachiano nã yoinã põfe keskara ifofaafo ika ano fakishkõi ika. Nãskakẽ keyokõichi paekõi meafo, aripe iyanã.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Nãskai omiskõifikakĩ ãto chaka xateafoma. “Niospa noko iskafai. Nios chakakõi,” ikaxõ ãto chaka xateafoma.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Askatari anã Niospa ãjiri fẽtsari nai mẽraxõ ãfe kecho mẽranoa faka efapa ãfe ane Eufrates kamaki nachia. Mã nachiano nã Eufrates netsorisatana. Nãskakẽ xanĩfofo xini oaikirinoax fekani, mã Eufrates netsokõiano, ãto sorarofo feta pokeferakani.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Askatari ẽ niafaka chakakõifo tres fexko keskara ẽ õia. Fetsa ronõfã keskara nã Satanás ãfe ãxfa mẽranoax kãikaina, fetsari nã yoinã põfe keskarato ãfe ãxfa mẽranoax kãikaina, fetsari: “Ẽ Niospa meka ẽ mato yoimisra,” iki, a chanĩmisto ãfe ãxfa mẽranoax kãikaina.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Nã tres niafaka chakafãfe tsõa afaa õiyomisma keskara afama mĩshti yorafo ispafo. Keyokõi xanĩfofo a ano fokani ato ichanãfanõ nõko Ifo Jesús afe yorafo retenõfo. Nãskatari nõko Niospa afama mĩshti famisto afe yorafo ispaxii.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Askatari nõko Ifo Jesús ato yoiaito ẽ nika iskafakĩ ato yoia: “Ea nikakãfe. Yometso tsõa yoiyamano koshikõi pexe mẽra ikirisatiro afara onexikĩ. Nãskarifakĩ ẽ tsoa tãpimanima nã ẽ matoki nokoaitĩa. Ẽ matoki samamashta nokorisai. Mã itipinĩsharakaxõ ea manasharakanax inimasharaxikani. Akka tsoa itipinĩsharayamano ẽ matoki nokoaitĩa keyokõi yorafãfe ea õikani afãfekai ea Ifofasharama. Nãskakẽ rãfikõitirofo,” ixõ yoia.
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Nãnori nõko Ifo Jesús yoifiano nã tres niafaka chakafãfe keyokõi xanĩfofo maifo tii anoafo ichanãfaa Niospa yorafo retepaikĩ. Ato ichanãfai nã mai ãfe ane israelifãfe mekapa Armagedón famisfo anoxõ.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Askata Niospa ãjiri fẽtsa anã nai mẽraxõ ãfe kecho mẽranoa nachia. Mã nachiano Epa Nios meka fãsikõi iskai: “Mẽ keyokõi aka,” ixõ yoiaito ẽ nika.
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Askatari fãsikõi kana piishikai ita, afarafo pachakõifo ita, nai tiri iki ikai ita, mai naya naya ita, askarafokai tsõa õiyomisma. Nã feronãfake onifakĩ taefanitĩa tsõa mai naya naya iki finakõiaito askara tsõa õiyomisma.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Akka nã Babilonia anoax mai naya naya ikaino mai tres kaxketani. Maifo tii anoari ãto pexe rasi nã mai naya naya ikaino maokomea. Nã Babilonia anoafo anã Niospa shinãni afara chakafamisfono. Nãskakẽ atoki õitifishkikõikĩ ato omiskõimani omiskõinõfo.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Nãskatari nã mai toomãfã anoafo yamarisatana. Keyokõi mãchifãfori yamarisatana.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Nãskatari oi nami matsi tokorofo efapakõi ãfe efe cincuenta kilo nai mẽranoax yorafoki pakea. Askafiaito õikakĩ ãto chaka xateafoma. “Nios chakakõi. Na oi nami efapakõi nokoki potai,” ixõ yoiaifãfe ẽ nika.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.