2 Coríntios 2

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Eu decidi, pois, comigo mesmo não tornar a visitar-vos, para não vos contristar;
2 — ausente —
2 porque, se eu vos entristeço, como poderia esperar alegria daqueles que por mim foram entristecidos?
3 Nãskakẽ ẽ mato kirika kenexona, mato ari kakĩma. Akka ẽ shinã, “Ẽ ato ari kaxõ ẽ ato iskafaino: ‘Mã isharakõiyama mãto chaka xatekãfe,’ ẽ ato faino shinãmitsakõitirofo,” ixõ ẽ shinãyamea. Akka mã ea nikayamaino ẽri shinãmitsakõitiro. Akka mã anã Nios nikakĩ anã isharakõiaino, mã ea inimamasharakõitiro. Akka mẽ tãpikõia ẽ inimakõiaino mãri inimakõitiro.
3 Se vos escrevi estas coisas foi para que, quando eu chegar, não sinta tristeza precisamente da parte dos que me deviam alegrar. Confio em todos vós que a minha alegria seja a de todos.
4 Ẽ mato kenexokĩ ẽ meyamea ẽfe õiti shinãmitsakõiaito oiayanã. Ẽkai mato shinãmitsamapainima. Askatamaroko ẽ mato kenexoni a ẽ mato noikõiai keskara mã tãpinõ.
4 Foi numa grande aflição, com o coração despedaçado e lágrimas nos olhos, que vos escrevi, não com o propósito de vos contristar, mas para vos fazer conhecer o amor todo particular que vos tenho.
5 Akka nã feronãfake fẽtsa ea chakafakĩ mekafakĩ ea fisti shinãchakamanama, nã mã Nios Ifofaafori keyokõi mato shinãchakamana. Nãskakẽ noko keyokõi chakafakĩ mekafaa. Noko askafafiaino ẽkai na feronãfake omiskõimaki finapaima.
5 Se alguém causou tristeza, não me contristou a mim, mas de certo modo - para não exagerar - a todos vós.
6 Akka mã ranãrito omiskõimanakĩ nãskanõkãfe.
6 Basta a esse homem o castigo que a maioria dentre vós lhe infligiu.
7 Akka a mã aka keskafakĩ anã askafakĩma rae fakãfe. Nãskaxõ yoisharakãfe inimamasharaxikakĩ anã omiskõinõma. Akka mã askafayamaino ãfe shinã mẽra shinãmitsakõitiro anã shinãsharatiroma anã Nios Ifofapaima.
7 Assim deveis agora perdoar-lhe e consolá-lo para que não sucumba por demasiada tristeza.
8 Nãskakẽ ẽ mato yoiai keskafakĩ ea nikasharakãfe. “Nõ mia noikõi. Mĩ anã nofe isharakõitiro,” ixõ yoikãfe tãpinõ.
8 Peço-vos que tenhais caridade para com ele,
9 Ẽ mato kirika kenexõ manamayamea tãpipaikĩ mã mẽxotaima ea nikakõimãkai.
9 Quando vos escrevi, a minha intenção era submeter-vos à prova para ver se éreis totalmente obedientes.
10 Mã fetsa raefakẽ ẽri nã raefatiro. Fẽtsa ea chakafaito ẽ mato shinãkĩ Cristo ea õiaino ẽri nã raefatiro.
10 A quem vós perdoais, também eu perdôo. Com efeito, o que perdoei - se alguma coisa tenho perdoado - foi por amor de vós, sob o olhar de Cristo.
11 Nõ fetsa raefasharakõiaino Satanás noko feparatiroma. Nõ tãpisharakõia Satanás noko kexepaikõi. Akka a Nios Ifofaafo isharayamaino, raefayamaino, a Nios Ifofaafoma tiito chakafakĩ mekafatirofo Satanás fichipaiyai keskara. Akka nõ fetsa raefaino Satanás noko afeskafatiroma.
11 Não quero que sejamos vencidos por Satanás, pois não ignoramos as suas maquinações.
12 Akka ẽ mato eõnoa tãpimapai. Ẽ pexe rasi Troas ano kani meka shara Cristoõnoa ato yoikai. Cristoõnoa nikapaikõinifo. Nãskano nõko Ifãfe ea atoki nĩchini ẽ ãfe meka ato yoinõ.
12 Quando cheguei a Trôade para pregar o Evangelho de Cristo, apesar da porta que o Senhor me abriu,
13 Akka ẽ shinãni nofe yora Tito Troas anoa ẽ fichikaira ixõ. Akka fichiyamax ẽ inimanima. Nãskaxõ ẽ fãsi shinãkõini. Nãskata, “Mẽ kai,” ixõ Troas anoafo nã nõko Ifo chanĩmara faafo ẽ ato yoita ẽ oni nono Macedonia ano.
13 o meu espírito não teve sossego, porque não achei o meu irmão Tito. Despedi-me deles e parti para a Macedônia.
14 Aicho Epa Niosi, mĩ Cristo Jesús afara chaka potamana anã afeskafanõma. Nãskakẽ nõri afe inimai nõmãi aõxõ ãfe meka yoikatsaxakĩ yorafãfe tãpinõfo. Akka pirofomã nakas shara nachikomea nõ keyokõichi xetetiro keskafaki, nãskafakĩri Niospa noko nĩchiano nokoõxõ keyokõichi tãpitirofo ãfe meka shara.
14 Mas graças sejam dadas a Deus, que nos concede sempre triunfar em Cristo, e que por nosso meio difunde o perfume do seu conhecimento em todo lugar.
15 Akka nõ meka shara Cristoõnoa yoimis keyokõichi nikanõfo. Akka atirifãfe chanĩmara fakõikani, Nios fe ipaxakakĩ. Akka atirifãfe nikasharakanamax Jesús Ifofakanamax nakanax omiskõipakenakafo.
15 Somos para Deus o perfume de Cristo entre os que se salvam e entre os que se perdem.
16 Akka na meka shara nikaifoma mã nakanax omiskõipakenakafo mẽra fokanax omiskõixikani, nãfãfemãi na meka shara nã nõ afara pisikõi xetemis keskara xetekatsaxakakĩ. Akka nã meka shara nikaifãfe nã nõ pirofomã nakas shara xetemis keskara xetemisfo. Nãskakanax Nios fe nĩpanakafo. Akka, ¿tsõa Niospa meka Jesúsnoa yoisharatiromẽ? Akka tsõa atiroma.
16 Para estes, na verdade, odor de morte e que dá a morte; para os primeiros, porém, odor de vida e que dá a vida. E qual o homem capaz de uma tal obra?
17 Akka fetsafãfe Niospa meka ato yoikakĩ kori fipaikani ãa ato pãrakaxõ. Nõ mato Niospa meka yoikai noko kopifakãfe ikaxõ ãa ato pãrakaxõ ato kori fĩaifo keskafakĩ nõkai mato askafamisma. Mã nõ tãpia nõ ãfe meka yoiaito Epa Niospa noko õisharakõi, nãatomãi noko nĩchinixakĩ. Ãfe meka yoikai nõ kaxetiroma, Niospamãi noko õiaino nõmãi Cristo ãfe inaxõ.
17 É que, de fato, não somos, como tantos outros, falsificadores da palavra de Deus. Mas é na sua integridade, tal como procede de Deus, que nós a pregamos em Cristo, sob os olhares de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.