2 Coríntios 2
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB
1 — ausente —
1 Mas deliberei isto comigo mesmo: não ir mais ter convosco em tristeza.
2 — ausente —
2 Porque, se eu vos entristeço, quem é, pois, o que me alegra, senão aquele que por mim é entristecido?
3 Nãskakẽ ẽ mato kirika kenexona, mato ari kakĩma. Akka ẽ shinã, “Ẽ ato ari kaxõ ẽ ato iskafaino: ‘Mã isharakõiyama mãto chaka xatekãfe,’ ẽ ato faino shinãmitsakõitirofo,” ixõ ẽ shinãyamea. Akka mã ea nikayamaino ẽri shinãmitsakõitiro. Akka mã anã Nios nikakĩ anã isharakõiaino, mã ea inimamasharakõitiro. Akka mẽ tãpikõia ẽ inimakõiaino mãri inimakõitiro.
3 E escrevi isto mesmo, para que, chegando, eu não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; confiando em vós todos, que a minha alegria é a de todos vós.
4 Ẽ mato kenexokĩ ẽ meyamea ẽfe õiti shinãmitsakõiaito oiayanã. Ẽkai mato shinãmitsamapainima. Askatamaroko ẽ mato kenexoni a ẽ mato noikõiai keskara mã tãpinõ.
4 Porque em muita tribulação e angústia de coração vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que abundantemente vos tenho.
5 Akka nã feronãfake fẽtsa ea chakafakĩ mekafakĩ ea fisti shinãchakamanama, nã mã Nios Ifofaafori keyokõi mato shinãchakamana. Nãskakẽ noko keyokõi chakafakĩ mekafaa. Noko askafafiaino ẽkai na feronãfake omiskõimaki finapaima.
5 Ora, se alguém tem causado tristeza, não me tem contristado a mim, mas em parte {para não ser por demais severo} a todos vós.
6 Akka mã ranãrito omiskõimanakĩ nãskanõkãfe.
6 Basta a esse tal esta repreensão feita pela maioria.
7 Akka a mã aka keskafakĩ anã askafakĩma rae fakãfe. Nãskaxõ yoisharakãfe inimamasharaxikakĩ anã omiskõinõma. Akka mã askafayamaino ãfe shinã mẽra shinãmitsakõitiro anã shinãsharatiroma anã Nios Ifofapaima.
7 De maneira que, pelo contrário, deveis antes perdoar-lhe e consolá-lo, para que ele não seja devorado por excessiva tristeza.
8 Nãskakẽ ẽ mato yoiai keskafakĩ ea nikasharakãfe. “Nõ mia noikõi. Mĩ anã nofe isharakõitiro,” ixõ yoikãfe tãpinõ.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Ẽ mato kirika kenexõ manamayamea tãpipaikĩ mã mẽxotaima ea nikakõimãkai.
9 É pois para isso também que escrevi, para, por esta prova, saber se sois obedientes em tudo.
10 Mã fetsa raefakẽ ẽri nã raefatiro. Fẽtsa ea chakafaito ẽ mato shinãkĩ Cristo ea õiaino ẽri nã raefatiro.
10 E a quem perdoardes alguma coisa, também eu; pois, o que eu também perdoei, se é que alguma coisa tenho perdoado, por causa de vós o fiz na presença de Cristo, para que Satanás não leve vantagem sobre nós;
11 Nõ fetsa raefasharakõiaino Satanás noko feparatiroma. Nõ tãpisharakõia Satanás noko kexepaikõi. Akka a Nios Ifofaafo isharayamaino, raefayamaino, a Nios Ifofaafoma tiito chakafakĩ mekafatirofo Satanás fichipaiyai keskara. Akka nõ fetsa raefaino Satanás noko afeskafatiroma.
11 porque não ignoramos as suas maquinações.
12 Akka ẽ mato eõnoa tãpimapai. Ẽ pexe rasi Troas ano kani meka shara Cristoõnoa ato yoikai. Cristoõnoa nikapaikõinifo. Nãskano nõko Ifãfe ea atoki nĩchini ẽ ãfe meka ato yoinõ.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e quando se me abriu uma porta no Senhor,
13 Akka ẽ shinãni nofe yora Tito Troas anoa ẽ fichikaira ixõ. Akka fichiyamax ẽ inimanima. Nãskaxõ ẽ fãsi shinãkõini. Nãskata, “Mẽ kai,” ixõ Troas anoafo nã nõko Ifo chanĩmara faafo ẽ ato yoita ẽ oni nono Macedonia ano.
13 não tive descanso no meu espírito, porque não achei ali irmão Tito; mas, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Aicho Epa Niosi, mĩ Cristo Jesús afara chaka potamana anã afeskafanõma. Nãskakẽ nõri afe inimai nõmãi aõxõ ãfe meka yoikatsaxakĩ yorafãfe tãpinõfo. Akka pirofomã nakas shara nachikomea nõ keyokõichi xetetiro keskafaki, nãskafakĩri Niospa noko nĩchiano nokoõxõ keyokõichi tãpitirofo ãfe meka shara.
14 Graças, porém, a Deus que em Cristo sempre nos conduz em triunfo, e por meio de nós difunde em todo lugar o cheiro do seu conhecimento;
15 Akka nõ meka shara Cristoõnoa yoimis keyokõichi nikanõfo. Akka atirifãfe chanĩmara fakõikani, Nios fe ipaxakakĩ. Akka atirifãfe nikasharakanamax Jesús Ifofakanamax nakanax omiskõipakenakafo.
15 porque para Deus somos um aroma de Cristo, nos que se salvam e nos que se perdem.
16 Akka na meka shara nikaifoma mã nakanax omiskõipakenakafo mẽra fokanax omiskõixikani, nãfãfemãi na meka shara nã nõ afara pisikõi xetemis keskara xetekatsaxakakĩ. Akka nã meka shara nikaifãfe nã nõ pirofomã nakas shara xetemis keskara xetemisfo. Nãskakanax Nios fe nĩpanakafo. Akka, ¿tsõa Niospa meka Jesúsnoa yoisharatiromẽ? Akka tsõa atiroma.
16 Para uns, na verdade, cheiro de morte para morte; mas para outros cheiro de vida para vida. E para estas coisas quem é idôneo?
17 Akka fetsafãfe Niospa meka ato yoikakĩ kori fipaikani ãa ato pãrakaxõ. Nõ mato Niospa meka yoikai noko kopifakãfe ikaxõ ãa ato pãrakaxõ ato kori fĩaifo keskafakĩ nõkai mato askafamisma. Mã nõ tãpia nõ ãfe meka yoiaito Epa Niospa noko õisharakõi, nãatomãi noko nĩchinixakĩ. Ãfe meka yoikai nõ kaxetiroma, Niospamãi noko õiaino nõmãi Cristo ãfe inaxõ.
17 Porque nós não somos falsificadores da palavra de Deus, como tantos outros; mas é com sinceridade, é da parte de Deus e na presença do próprio Deus que, em Cristo, falamos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.