2 Coríntios 2
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NVI
1 — ausente —
1 De modo que resolvi não lhes fazer outra visita que causasse tristeza.
2 — ausente —
2 Pois, se os entristeço, quem me alegrará senão vocês, a quem tenho entristecido?
3 Nãskakẽ ẽ mato kirika kenexona, mato ari kakĩma. Akka ẽ shinã, “Ẽ ato ari kaxõ ẽ ato iskafaino: ‘Mã isharakõiyama mãto chaka xatekãfe,’ ẽ ato faino shinãmitsakõitirofo,” ixõ ẽ shinãyamea. Akka mã ea nikayamaino ẽri shinãmitsakõitiro. Akka mã anã Nios nikakĩ anã isharakõiaino, mã ea inimamasharakõitiro. Akka mẽ tãpikõia ẽ inimakõiaino mãri inimakõitiro.
3 Escrevi como escrevi para que, quando eu for, não seja entristecido por aqueles que deveriam alegrar-me. Estava confiante em que todos vocês compartilhariam da minha alegria.
4 Ẽ mato kenexokĩ ẽ meyamea ẽfe õiti shinãmitsakõiaito oiayanã. Ẽkai mato shinãmitsamapainima. Askatamaroko ẽ mato kenexoni a ẽ mato noikõiai keskara mã tãpinõ.
4 Pois eu lhes escrevi com grande aflição e angústia de coração, e com muitas lágrimas: não para entristecê-los, mas para que soubessem como e profundo o meu amor por vocês.
5 Akka nã feronãfake fẽtsa ea chakafakĩ mekafakĩ ea fisti shinãchakamanama, nã mã Nios Ifofaafori keyokõi mato shinãchakamana. Nãskakẽ noko keyokõi chakafakĩ mekafaa. Noko askafafiaino ẽkai na feronãfake omiskõimaki finapaima.
5 Se alguém tem causado tristeza, não o tem causado apenas a mim, mas também, em parte, para eu não ser demasiadamente severo, a todos vocês.
6 Akka mã ranãrito omiskõimanakĩ nãskanõkãfe.
6 A punição que lhe foi imposta pela maioria é suficiente.
7 Akka a mã aka keskafakĩ anã askafakĩma rae fakãfe. Nãskaxõ yoisharakãfe inimamasharaxikakĩ anã omiskõinõma. Akka mã askafayamaino ãfe shinã mẽra shinãmitsakõitiro anã shinãsharatiroma anã Nios Ifofapaima.
7 Agora, pelo contrário, vocês devem perdoar-lhe e consolá-lo, para que ele não seja dominado por excessiva tristeza.
8 Nãskakẽ ẽ mato yoiai keskafakĩ ea nikasharakãfe. “Nõ mia noikõi. Mĩ anã nofe isharakõitiro,” ixõ yoikãfe tãpinõ.
8 Portanto, eu lhes recomendo que reafirmem o amor que têm por ele.
9 Ẽ mato kirika kenexõ manamayamea tãpipaikĩ mã mẽxotaima ea nikakõimãkai.
9 Eu lhes escrevi com o propósito de saber se vocês seriam aprovados, isto é, se seriam obedientes em tudo.
10 Mã fetsa raefakẽ ẽri nã raefatiro. Fẽtsa ea chakafaito ẽ mato shinãkĩ Cristo ea õiaino ẽri nã raefatiro.
10 Se vocês perdoam a alguém, eu também perdôo; e aquilo que perdoei, se é que havia alguma coisa para perdoar, perdoei na presença de Cristo, por amor a vocês,
11 Nõ fetsa raefasharakõiaino Satanás noko feparatiroma. Nõ tãpisharakõia Satanás noko kexepaikõi. Akka a Nios Ifofaafo isharayamaino, raefayamaino, a Nios Ifofaafoma tiito chakafakĩ mekafatirofo Satanás fichipaiyai keskara. Akka nõ fetsa raefaino Satanás noko afeskafatiroma.
11 a fim de que Satanás não tivesse vantagem sobre nós; pois não ignoramos as suas intenções.
12 Akka ẽ mato eõnoa tãpimapai. Ẽ pexe rasi Troas ano kani meka shara Cristoõnoa ato yoikai. Cristoõnoa nikapaikõinifo. Nãskano nõko Ifãfe ea atoki nĩchini ẽ ãfe meka ato yoinõ.
12 Quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo e vi que o Senhor me havia aberto uma porta,
13 Akka ẽ shinãni nofe yora Tito Troas anoa ẽ fichikaira ixõ. Akka fichiyamax ẽ inimanima. Nãskaxõ ẽ fãsi shinãkõini. Nãskata, “Mẽ kai,” ixõ Troas anoafo nã nõko Ifo chanĩmara faafo ẽ ato yoita ẽ oni nono Macedonia ano.
13 ainda assim, não tive sossego em meu espírito, porque não encontrei ali meu irmão Tito. Por isso, despedi-me deles e fui para a Macedônia.
14 Aicho Epa Niosi, mĩ Cristo Jesús afara chaka potamana anã afeskafanõma. Nãskakẽ nõri afe inimai nõmãi aõxõ ãfe meka yoikatsaxakĩ yorafãfe tãpinõfo. Akka pirofomã nakas shara nachikomea nõ keyokõichi xetetiro keskafaki, nãskafakĩri Niospa noko nĩchiano nokoõxõ keyokõichi tãpitirofo ãfe meka shara.
14 Mas graças a Deus, que sempre nos conduz vitoriosamente em Cristo e por nosso intermédio exala em todo lugar a fragrância do seu conhecimento;
15 Akka nõ meka shara Cristoõnoa yoimis keyokõichi nikanõfo. Akka atirifãfe chanĩmara fakõikani, Nios fe ipaxakakĩ. Akka atirifãfe nikasharakanamax Jesús Ifofakanamax nakanax omiskõipakenakafo.
15 porque para Deus somos o aroma de Cristo entre os que estão sendo salvos e os que estão perecendo.
16 Akka na meka shara nikaifoma mã nakanax omiskõipakenakafo mẽra fokanax omiskõixikani, nãfãfemãi na meka shara nã nõ afara pisikõi xetemis keskara xetekatsaxakakĩ. Akka nã meka shara nikaifãfe nã nõ pirofomã nakas shara xetemis keskara xetemisfo. Nãskakanax Nios fe nĩpanakafo. Akka, ¿tsõa Niospa meka Jesúsnoa yoisharatiromẽ? Akka tsõa atiroma.
16 Para estes somos cheiro de morte; para aqueles fragrância de vida. Mas, quem está capacitado para tanto?
17 Akka fetsafãfe Niospa meka ato yoikakĩ kori fipaikani ãa ato pãrakaxõ. Nõ mato Niospa meka yoikai noko kopifakãfe ikaxõ ãa ato pãrakaxõ ato kori fĩaifo keskafakĩ nõkai mato askafamisma. Mã nõ tãpia nõ ãfe meka yoiaito Epa Niospa noko õisharakõi, nãatomãi noko nĩchinixakĩ. Ãfe meka yoikai nõ kaxetiroma, Niospamãi noko õiaino nõmãi Cristo ãfe inaxõ.
17 Ao contrário de muitos, não negociamos a palavra de Deus visando lucro; antes, em Cristo falamos diante de Deus com sinceridade, como homens enviados por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.