2 Coríntios 10
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NTLH
1 Iskaratĩari meka fetsari ẽ mato yoisharapai. Efe yora mĩshtichi, ea nikasharakãfe. Jesucristokai meka mitsisipato noko yoimisma. Noko yoikĩ fenãmãshta noko yoisharamis nõ ãfe meka nikasharakõinõ. Nãskarifiakĩ ẽri Cristoõxõ mato fenãmãshta yoisharapai mã tãpinõ. Akka eõnoa yoikĩ iskafamisfo: “Pablo nofe ixõ fenãmãshta noko yoiaito nõ õimis. Nãskafixõ noko kirika kenexoni mitsisipakai noko kirika kenexonaito nõ õimis,” ixõ ea yoimisfo.
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 Ẽ matoki nokoxõ fãsi mekakai ẽ ato yoipaima ea nikanõfo. Askafixõ ea nikayamafiaifono fãsi kerexkai ẽ ato yoitiro. Akka nã ea chakafakakĩ mekafaifo ato nikayamakãfe. Akka eõnoa yoi iskafamisfo ãa chanĩkani iskakani: “Pablo noko yoi nã Nios Ifofaamafãfe yoiaifo keskara. Niospa shinãõxõkai noko yoima,” ixõ yoimisfo. Akka ẽ matoki nokoxõ ẽ mato yoitiro nã Nios Ifofaamafãfe shinãifo keskara ẽ mato yoimisma. Niospa shinãi keskara fisti ẽ mato yoimis. Akka mẽ nokoxõ fãsi mekakai ẽ ato yoixii tãpinõfo.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Chanĩma, nono mai ano nõ ika nã Nios Ifofaafoma fe. Akka nã Nios chanĩmara faamafãfe fetsafo finõpaiyaifo keskai nõkai askamisma nã noko noikaspaifo ato finõxiki.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Akka a Nios Ifofaafoma a Satanás nikakĩ mato chanĩkĩ tãpimapaikani mã anã Jesús Ifofayamanõ. Mato pãrapaikani. “Nõ Nios Ifofara,” ikani. Askatamaroko nõ Nios nikakĩ nõ mẽxotaima yoimis chanĩmakõi. Nãskaxõ Nios ãfe sharaõxõ nõ ato xatematiro afara chaka anã yoiyamanõfo.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 Epa Niospa noko yoiaino nõ fetsafo tãpimatiro ãa chanĩaifo, “Nõ Niospa meka tãpisharakõiakĩ,” ikanaifo, kakapaiyaifo. Akka nõ Niospa sharaõxõ fetsafo nõ ato tãpimatiro nã chanĩmisfo Niospa meka tãpisharafoma. Shara shinãfoma. Epa Nios Ifofaima. Niosxõ nõ ato yoimis Nios Ifofanõfo.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Akka ea Jesús nĩchini ãfe meka ẽ mato yoinõ. Nãskakẽ mã Jesús yafi ea nikakõixõ mã anã afaa chakafayamaino ẽ mato afeskafatiroma. Akka mã noko nikakaspaito ẽ mato omiskõimatiro.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Akka mã õikĩ shinãi oa shara keskaraxõ fetsafãfe yoiaifono iskafakĩ: “Cristo ea nĩchini ãfe meka ẽ mato yoinõ. Akka Pablokai ea keskarama,” ixõ mato yoimisfo. Akka nãfãfe shinãsharakaxõ tãpitirofo eari Cristo nĩchinikẽ ãfe meka shara ẽ mato yoinõ.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Nõko Ifo Jesús ea yoimis keskara ẽ mato yoitiro. Mato afaa chakafamatama nõko Ifo ẽ mato Ifofamasharapai mato õiti fẽpeaxosharaxiki. Ẽ anori mato yoi ẽa kakapaitama, ẽroko mato yoisharapai. Ẽ anori mato yoikai ẽ rãfima.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Akka ẽ mato kirika kenexõ ẽ mato ratepaima mã mesenõma.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Akka fetsafãferi eõnoa yoikĩ iskafamisfo: “Pablo noko kirika kenexokĩ noko feratekõiaito nõ õimis. Akka askafiax nofe ikẽ nõ õia afaamakõi nõ õimis. Ãfe mekakai mitsisipama,” ixõ eõnoa yoimisfo.
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Nãnori eõnoa yoifimisfono ẽ mato ari samama kaxõ ẽ ato tãpimaxii. Nã ẽ mato kenexona keskafakĩ nãnorikõi ẽ mato yoixii.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Fetsafãfe mato yoimisfo iskafakĩ: “Nõfi afara tãpikõiakĩ nõ mato tãpimasharakõitiro,” ixõ mato yoimisfo. Nãskarafo ichanãkanax ãa ranã yoinãkani iskakani: “Noko keskarakai tsoama. Nores fisti nõ tãpisharakõia,” ikanax kakapaimisfo. Nãfo tatimakõifo afaakai tãpiafoma. Nãskakaxõ nãfãfe anorima afara chaka yoimisfo. Akka ẽkai ato keskarax ẽ sharakõi ẽ itiroma ẽroko ato keskarax.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Akka nõkai anori yoipaitiroma. Nã Niospa noko yoiai keskara fisti nõ mato yoitiro. Noko yoini ãfe meka shara fisti nõ mato yoinõ. Nã fisti nõ mato yoimis. Akka mã ika nã Niospa ea nĩchini ano. Akka ẽ kani Corinto anoxõ mato Niospa meka tãpimaxiki.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Nãskakẽ ori fetsa ari ẽ kanima, nã ea nĩchini ano ẽ kani. Akka nã nõ mato yoiai keskara chanĩmakõi. Nõkai kakapaimisma. Nã Niospa noko yoiai keskara fisti nõ mato yoitiro. Akka nõ mato Niospa meka yoikĩ taefatani Jesucristoõnoa meka shara mã nikamiskẽma.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Akka nã ẽ kamisma anoxõ fetsafãfe ato yoiafono nõ ato yoia ixõ nõ ato yoimisma. Akka nõ mato yoi nã nõ mato afara axosharamis fistiõnoa. Akka nã fetsafãfe mato axomisfoõnoa nõ yoimisma. Akka mã mã Jesús nikasharai. Nãskapainõ. Mẽxotaima mã nikasharakõifafãinõ. Akka mã ea ifisharakõiano mẽxotaima ẽ mato yoisharatiro nã Niospa fichipaiyai keskafakĩ.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Nãskakẽ mai fetsa ari chaikõi mato finõfãi ẽ kapai Jesúsnoa ato yoixiki nã Niospa meka nikamisfoma ari. Akka nãrixõ mã fetsafãfe ato yoiafono nõ ato yoia, nõ ipaima fetsafo imis keskai. Nõkai fetsafo ato yono xĩtikapaima.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Akka kirika ano Niospa meka kenea iskai: “Akka tsõakai ãa yoimesharatiroma iskai ẽ afama mĩshti tãpikõiakĩ ikax ãa kakapaitiroma. Askatamaroko nõ yoisharatiro nã afara sharafo nõko Ifãfe aka,” ixõ kirika ano yõra keneni.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Akka fetsa ãa yoimesharai akai afaama. Akikikai Nios inimatiroma. Akka Niospa fetsa na feronãfake sharakõi faax akiki inimakõitiro.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.