Mateus 20

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Síe ká Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul nzoɓri ká tusiri key na, ɗo munu ɓa nzoɓ wáa mbḭw munu ká tḭi tiɓie piɛɗ a fá̰a nzoɓri ha ri vǎa ɗaa peɗ ká wáa ɓe.
1 Com efeito, o Reino dos céus é semelhante a um pai de família que saiu ao romper da manhã, a fim de contratar operários para sua vinha.
2 Báyḭi lɛ, ka siŋ tul ɓay ziŋ nzoɓ peɗri na, ɓay haŋa peɗ nam mbḭw lɛ, ka púo ri larike maa ɗi. Falɛ ku rɔɔ, a pɔŋ ri ha ri se wáa na ɓáy.
2 Ajustou com eles um denário por dia e enviou-os para sua vinha.
3 Zaɗka síe so ndḭi báyḭi lɛ, ka tḭi a vaa ziŋ nzoɓ kḭri ká i kaw káa taŋ ɗáa peɗ.
3 Cerca da terceira hora, saiu ainda e viu alguns que estavam na praça sem fazer nada.
4 Ka ɓaa ha ri mii: «Ì se wáa ɓi na, ɓo í vǎa ɗaa peɗ ká ɗi, lɛ, mì púo rì lari peɗ ɓaarì na ɓáy zaɗɛ.»
4 Disse-lhes ele: - Ide também vós para minha vinha e vos darei o justo salário.
5 Lɛɛ, nzoɓkeri na i zɔl í se wáa na. Zaɗka síe ví ɗo law tul báyḭi lɛ, nzoɓ wáa na tḭi a ɗaa munu na rɔɓay, rɔɔ síe ká fɛrɛ sùo-ɛ na kara, ka ɗaa munu nda̰w.
5 Eles foram. À sexta hora saiu de novo e igualmente pela nona hora, e fez o mesmo.
6 A zaɗka síe ɗaa nduo-ɛ ɓo tul vay puu dɛr báyḭi lɛ, ka tḭi na rɔɓay a vǎa ziŋ nzoɓ kḭri ká i ɗo káa gɔr a ɓaa ha ri mii: «Ɗaa mina rɔɔ ì ɗo zaɗ ni key ɓaŋguɔ ha̰ sa̰w síe kal rì gɔr hɔy taŋ ɗáa peɗ lɛ?»
6 Finalmente, pela undécima hora, encontrou ainda outros na praça e perguntou-lhes: - Por que estais todo o dia sem fazer nada?
7 I yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓuru kaw taŋ ɗáa peɗ, ɓay ḭi lɛ, nzoɓ mbḭw ha̰ ɓuru peɗ ya.» Ka yḭ̀i a ɓaa ha ri mii: «Munu zu lɛ, ì se wáa ɓi í vǎa ɗaa peɗ ká ɗi.»
7 Eles responderam: - É porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele, então: - Ide vós também para minha vinha.
8 Zaɗka, zaɗ ɓa láw na báyḭi lɛ, nzoɓ wáa na ɓaa ha̰ nzoɓ kɔ́rɔ fe ɓeri mii: «Mu ɗi nzoɓ peɗri na mú puɔ ri lari ɓari. Mu tii sa̰wke saa tul ɓari ká i ɗaa peɗ ká fal key, rɔɔ, mú tḭ́ike tul nzoɓ ha̰yri ká i ɗaa peɗ ká pola na ɓáy.»
8 Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse a seu feitor: - Chama os operários e paga-lhes, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Lɛɛ, ɓari ká i tii peɗ ɓáy síe ká ɗaa nduo-ɛ ɓo tul vay puu dɛr na i vi. Báyḭi lɛ, nzoɓ ha̰a ha̰a lɛ, ziŋ lari peɗ nam mbḭw.
9 Vieram aqueles da undécima hora e receberam cada qual um denário.
10 Falɛ ku lɛ, nzoɓri ká i ɗaa peɗ ɓáy titire ɗɛkrɛ na laa ro i vi. Lɛɛ, i ker ká ɓil law-ri í ɓaa mii, ɓari zíŋ lari ŋgḭ-ŋgḭi wuruk wuruk kal tul-e taa kṵ-i ɓari na ku. Roo lɛ, nzoɓ ha̰a ha̰a lɛ, ka ha̰ ni lari peɗ nam mbḭw na nda̰w.
10 Chegando por sua vez os primeiros, julgavam que haviam de receber mais. Mas só receberam cada qual um denário.
11 Zaɗka i ziŋ lari na báyḭi lɛ, i ŋgṵri sùo-ri í ɓaa ɓay ziŋ nzoɓ wáa na
11 Ao receberem, murmuravam contra o pai de família, dizendo:
12 í ɓaa mii: «Ɓari ká i ɗaa peɗ ká fal ɓuru key sa̰w síe mbḭw hɔy mǎa, mù puo ri maa kḭ ɓáy ɓuru ká ɓuru ɗaa peɗ ɓáy tiɓie piɛɗ hɔy, ɓúru ta̰a ká ɗi pɔɗɔ pɔɗɔ ká ɓisie biribiŋ lɛ?»
12 - Os últimos só trabalharam uma hora... e deste-lhes tanto como a nós, que suportamos o peso do dia e do calor.
13 Báyḭi lɛ, nzoɓ wáa na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ nzoɓ mbḭw ká sakra ɓari ku mii: «Nzoɓ buɔ-i, mì ɗaa ɓa bukru ze ziŋ mù ya. Wa̰a, náa siŋ tul ɓay ká ɓay haŋa mì púo mù lari peɗ nam mbḭw ya lɛ woo?
13 O senhor, porém, observou a um deles: - Meu amigo, não te faço injustiça. Não contrataste comigo um denário?
14 Munu zu lɛ, mu ya̰a lari peɗ ɓo, mú se zaɗ seɗ ɓo. Ɓe káʼa ɗaa peɗ ká fal key mgbaɗa na, mì hii ɓay púo ni maa kḭ ɓáy taa ɓo ku.
14 Toma o que é teu e vai-te. Eu quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Wa̰a, mì ɗo ɓáy faa ká ɓay ɗáa fe ká law-i hii ɓáy lari ɓi na ya lɛ woo? Mase, mù ɗaa kpere ɓay ɓá ká mì ɓa nzoɓ law kere na lɛ?»
15 Ou não me é permitido fazer dos meus bens o que me apraz? Porventura vês com maus olhos que eu seja bom?
16 Falɛ lɛ, Zezu siŋ tul law ɓay na a ɓaa mii: «Nzoɓri ká i kɔ ri ɓa nzoɓ ká i ɗo fal na, síeke lɛ, i ɗoko pola, a nzoɓri ká i kɔ ri ɓa nzoɓri ká i ɗo pola laa lɛ, i yḭ́i í ɗo fal.»
16 Assim, pois, os últimos serão os primeiros e os primeiros serão os últimos. { Muitos serão os chamados, mas poucos os escolhidos.}
17 Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ falɛ siɗi na i se faa í tḭi zaɗ ká hil ɓa Zuruzalɛm. Báyḭi lɛ, seɗ ɓari ká faa ku na, ka fa̰a ri ɗo fi mbḭw a ɓaa ɓay ziŋ ri mii:
17 Subindo para Jerusalém, durante o caminho, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes:
18 «Ì laa key, náa séri ɓa Zuruzalɛm na ro vǎy. Ɓa zaɗ ká i pɔ́ŋ mì ɓi *Vu Nzoɓ ɓo nduo *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri ká ɗi. Ɓari na, i ɗáa ɓay huɗ ɓo tul-i,
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 a í pɔŋ mì ɓo nduo nzoɓri ká i tuu Ŋgɛrɛwṵru ya ha ri siɛ mì, í ndaka mì ɓáy ndoy dɔŋ, a í ɓer mì ɗo tul puu say huɗ. Ndeke ɗi nam sayke lɛ, mì tḭ́i saa luɔ huɗ.»
19 E o entregarão aos pagãos para ser exposto às suas zombarias, açoitado e crucificado; mas ao terceiro dia ressuscitará.
20 Báyḭi lɛ, máa vu Zebederi na soro ɓáy vi-eri ɓa lakun Zezu, a ɗiŋ tul-e ká sa̰w ɓal-ɛ ɓay vbika ni fe.
20 Nisso aproximou-se a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e prostrou-se diante de Jesus para lhe fazer uma súplica.
21 Lɛɛ, Zezu vbi ni ɓay mii: «Fe ḭi ze mù hii lɛ?» Lɛɛ, má̰y na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Vu-iri ká tul-ri siɗi ká mù kɔ ri key na, síeke ká mù réke mbay na, mu ha̰ nzoɓ mbḭw ka káw tunduo hoɗo ɓo, a nzoɓ mbini ka káw tunduo gel ɓo laa.»
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Ordena que estes meus dois filhos se sentem no teu Reino, um à tua direita e outro à tua esquerda.
22 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ vi-eri na mii: «Fe ká ì vbi key na, ì kɔ ya hɔy. Sɛkɛ fe ká ɗo ɓil koɓo ká Ŋgɛrɛwṵru a haŋa mì nzɔ na wa̰a, ì maa ká ɓay nzɔkɔ nda̰w lɛ?» Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ṵ̀u! Ɓuru ma-maa.»
22 Jesus disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu devo beber? Sim, disseram-lhe.
23 Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ɓa tusuɛ, sɛkɛ fe ɓi ká ɗo ɓil koɓo na ì kɔ́kɔ na kḭ. Roo lɛ, káw tunduo hoɗo ɓi, ɓáy káw tunduo gel ɓi na, ɓa ɓay ɓi ya. Zaɗkeri ku na ɗo ɓay tul nzoɓri ká Bǎa Ŋgɛrɛwṵru leke ɓay tul-ri.»
23 De fato, bebereis meu cálice. Quanto, porém, ao sentar-vos à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim vo-lo conceder. Esses lugares cabem àqueles aos quais meu Pai os reservou.
24 Zaɗka ɓie leɗ nduoɓal-ɛri ká tɔ̀ŋ duɔ na, i laa ɓayke na munu báyḭi lɛ, law-ri sɛ ri ɓay tul yṵ kḭri ká tul-ri siɗi na.
24 Os dez outros, que haviam ouvido tudo, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Báyḭi lɛ, Zezu ɗi ri riw bele a ɓaa ha ri mii: «Ì kɔ nda̰w mii, mbayri ká i re mbay ká tul nzoɓri ká tusiri key na, i re tul puori ŋgɔ-ŋgɔŋ ha̰ nzoɓri hḭɛ bol nzaa-ri. A ɓari ká i ɓa nzoɓ rewpuori na kara, i ha̰ nzoɓri ɗaa fe ɓáy hṵrusuo.
25 Jesus, porém, os chamou e lhes disse: Sabeis que os chefes das nações as subjugam, e que os grandes as governam com autoridade.
26 Roo lɛ, fe ká mini key na ɗo nun haŋa ni ka ɗo sakra ɓaarì ya. Zaɗka nzoɓ hii ɓay vika ɓa bawda nzoɓ ká sakra ɓaarì lɛ, ka ɗaa sùo-ɛ ɓa nzoɓ ɗáa peɗ ha rì.
26 Não seja assim entre vós. Todo aquele que quiser tornar-se grande entre vós, se faça vosso servo.
27 Mase zaɗka nzoɓ mbḭw hii ɓay ɗoko pola ɗɛkrɛ ká sakra ɓaarì lɛ, ndaɗ ɓay haŋa ni ka vi ɓa koy ɓaarì.
27 E o que quiser tornar-se entre vós o primeiro, se faça vosso escravo.
28 Ɓe ze, ɓi *Vu Nzoɓ na mì víke tusiri key ɓay haŋa nzoɓri ɗaa peɗ ha̰ mì ya. Roo lɛ, mì vi ɓay ɗáa peɗ ha̰ nzoɓri a mí mbi sùo-i ha̰ huɗ ɓay púoke tul nzoɓri ŋgḭi ɓamba.»
28 Assim como o Filho do Homem veio, não para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por uma multidão.
29 Zaɗka Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i zɔl saa Zeriko na báyḭi lɛ, ruɔ nzoɓri se fal-ɛ ŋgḭi ɓamba tasiri.
29 Ao sair de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
30 Lɛɛ, ra̰wri tul-ri siɗi kaw lafaa. Zaɗka i laa mii, Zezu ze kal vǎy na báyḭi lɛ, i tii sa̰w gúu fe ɓeleŋ ɓeleŋ mii: «Mbay, *vu bulu Daviɗ, kóɗ ŋguɔ hɔy mu kɔ nun síe ɓuru!»
30 Dois cegos, sentados à beira do caminho, ouvindo dizer que Jesus passava, começaram a gritar: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
31 Báyḭi lɛ, ruɔ nzoɓri ɓaa ɓay ŋgɔ-ŋgɔŋ ziŋ ri ɓay gbṵ́ nzaa-ri. Roo lɛ, i guu fe mgba mgba ɓa pola pola rɔɓay mii: «Mbay, vu bulu Daviɗ, kóɗ ŋguɔ hɔy mu kɔ nun síe ɓuru!»
31 A multidão, porém, os repreendia para que se calassem. Mas eles gritavam ainda mais forte: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
32 Lɛɛ, Zezu sìi ɓal-ɛ zik a ɗo a ɗi ri ha ri vi luo-ɛ a vbi ri ɓay mii: «Fe ḭi ze ì hii ɓay haŋa mì ɗaa ha rì lɛ?»
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou-lhes: Que quereis que eu vos faça?
33 Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mbay, mu ɗaa ha̰ nun ɓuru kɔ-kɔ́m.»
33 Senhor, que nossos olhos se abram!
34 Báyḭi lɛ, Zezu kɔ nun síe ɓari, a zaa nun-ri, lɛ, ká zaɗɛ ku hɔy nun-ri na mgbuɗa gbɛrɛrɛ ha ri kɔ-kɔ́m a í se fal-ɛ.
34 Jesus, cheio de compaixão, tocou-lhes os olhos. Instantaneamente recobraram a vista e puseram-se a segui-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.