Mateus 20
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NAA
1 Síe ká Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul nzoɓri ká tusiri key na, ɗo munu ɓa nzoɓ wáa mbḭw munu ká tḭi tiɓie piɛɗ a fá̰a nzoɓri ha ri vǎa ɗaa peɗ ká wáa ɓe.
1 — Porque o Reino dos Céus é semelhante a um homem, dono de terras, que saiu de madrugada para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Báyḭi lɛ, ka siŋ tul ɓay ziŋ nzoɓ peɗri na, ɓay haŋa peɗ nam mbḭw lɛ, ka púo ri larike maa ɗi. Falɛ ku rɔɔ, a pɔŋ ri ha ri se wáa na ɓáy.
2 E, tendo combinado com os trabalhadores o pagamento de um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Zaɗka síe so ndḭi báyḭi lɛ, ka tḭi a vaa ziŋ nzoɓ kḭri ká i kaw káa taŋ ɗáa peɗ.
3 Saindo por volta de nove horas da manhã, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Ka ɓaa ha ri mii: «Ì se wáa ɓi na, ɓo í vǎa ɗaa peɗ ká ɗi, lɛ, mì púo rì lari peɗ ɓaarì na ɓáy zaɗɛ.»
4 e lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo.”
5 Lɛɛ, nzoɓkeri na i zɔl í se wáa na. Zaɗka síe ví ɗo law tul báyḭi lɛ, nzoɓ wáa na tḭi a ɗaa munu na rɔɓay, rɔɔ síe ká fɛrɛ sùo-ɛ na kara, ka ɗaa munu nda̰w.
5 Eles foram. Tendo saído de novo, perto do meio-dia e às três horas da tarde, fez a mesma coisa.
6 A zaɗka síe ɗaa nduo-ɛ ɓo tul vay puu dɛr báyḭi lɛ, ka tḭi na rɔɓay a vǎa ziŋ nzoɓ kḭri ká i ɗo káa gɔr a ɓaa ha ri mii: «Ɗaa mina rɔɔ ì ɗo zaɗ ni key ɓaŋguɔ ha̰ sa̰w síe kal rì gɔr hɔy taŋ ɗáa peɗ lɛ?»
6 E, saindo por volta de cinco horas da tarde, encontrou outros que estavam desocupados e lhes perguntou: “Por que vocês ficaram desocupados o dia todo?”
7 I yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓuru kaw taŋ ɗáa peɗ, ɓay ḭi lɛ, nzoɓ mbḭw ha̰ ɓuru peɗ ya.» Ka yḭ̀i a ɓaa ha ri mii: «Munu zu lɛ, ì se wáa ɓi í vǎa ɗaa peɗ ká ɗi.»
7 Eles responderam: “Porque ninguém nos contratou.” Então ele lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha.”
8 Zaɗka, zaɗ ɓa láw na báyḭi lɛ, nzoɓ wáa na ɓaa ha̰ nzoɓ kɔ́rɔ fe ɓeri mii: «Mu ɗi nzoɓ peɗri na mú puɔ ri lari ɓari. Mu tii sa̰wke saa tul ɓari ká i ɗaa peɗ ká fal key, rɔɔ, mú tḭ́ike tul nzoɓ ha̰yri ká i ɗaa peɗ ká pola na ɓáy.»
8 — Ao cair da tarde, o dono da vinha disse ao seu administrador: “Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até os primeiros.”
9 Lɛɛ, ɓari ká i tii peɗ ɓáy síe ká ɗaa nduo-ɛ ɓo tul vay puu dɛr na i vi. Báyḭi lɛ, nzoɓ ha̰a ha̰a lɛ, ziŋ lari peɗ nam mbḭw.
9 Chegando os que foram contratados às cinco da tarde, cada um deles recebeu um denário.
10 Falɛ ku lɛ, nzoɓri ká i ɗaa peɗ ɓáy titire ɗɛkrɛ na laa ro i vi. Lɛɛ, i ker ká ɓil law-ri í ɓaa mii, ɓari zíŋ lari ŋgḭ-ŋgḭi wuruk wuruk kal tul-e taa kṵ-i ɓari na ku. Roo lɛ, nzoɓ ha̰a ha̰a lɛ, ka ha̰ ni lari peɗ nam mbḭw na nda̰w.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Zaɗka i ziŋ lari na báyḭi lɛ, i ŋgṵri sùo-ri í ɓaa ɓay ziŋ nzoɓ wáa na
11 Mas, tendo-o recebido, começaram a murmurar contra o dono das terras,
12 í ɓaa mii: «Ɓari ká i ɗaa peɗ ká fal ɓuru key sa̰w síe mbḭw hɔy mǎa, mù puo ri maa kḭ ɓáy ɓuru ká ɓuru ɗaa peɗ ɓáy tiɓie piɛɗ hɔy, ɓúru ta̰a ká ɗi pɔɗɔ pɔɗɔ ká ɓisie biribiŋ lɛ?»
12 dizendo: “Estes últimos trabalharam apenas uma hora, mas você os igualou a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.”
13 Báyḭi lɛ, nzoɓ wáa na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ nzoɓ mbḭw ká sakra ɓari ku mii: «Nzoɓ buɔ-i, mì ɗaa ɓa bukru ze ziŋ mù ya. Wa̰a, náa siŋ tul ɓay ká ɓay haŋa mì púo mù lari peɗ nam mbḭw ya lɛ woo?
13 — Então o dono disse a um deles: “Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não combinou comigo trabalhar por um denário?
14 Munu zu lɛ, mu ya̰a lari peɗ ɓo, mú se zaɗ seɗ ɓo. Ɓe káʼa ɗaa peɗ ká fal key mgbaɗa na, mì hii ɓay púo ni maa kḭ ɓáy taa ɓo ku.
14 Pegue o que é seu e saia daqui. Pois quero dar a este último tanto quanto dei a você.
15 Wa̰a, mì ɗo ɓáy faa ká ɓay ɗáa fe ká law-i hii ɓáy lari ɓi na ya lɛ woo? Mase, mù ɗaa kpere ɓay ɓá ká mì ɓa nzoɓ law kere na lɛ?»
15 Será que não me é lícito fazer o que quero com o que é meu? Ou você ficou com inveja porque eu sou bom?”
16 Falɛ lɛ, Zezu siŋ tul law ɓay na a ɓaa mii: «Nzoɓri ká i kɔ ri ɓa nzoɓ ká i ɗo fal na, síeke lɛ, i ɗoko pola, a nzoɓri ká i kɔ ri ɓa nzoɓri ká i ɗo pola laa lɛ, i yḭ́i í ɗo fal.»
16 — Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ falɛ siɗi na i se faa í tḭi zaɗ ká hil ɓa Zuruzalɛm. Báyḭi lɛ, seɗ ɓari ká faa ku na, ka fa̰a ri ɗo fi mbḭw a ɓaa ɓay ziŋ ri mii:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou os doze discípulos para um lado e, no caminho, lhes disse:
18 «Ì laa key, náa séri ɓa Zuruzalɛm na ro vǎy. Ɓa zaɗ ká i pɔ́ŋ mì ɓi *Vu Nzoɓ ɓo nduo *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri ká ɗi. Ɓari na, i ɗáa ɓay huɗ ɓo tul-i,
18 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte
19 a í pɔŋ mì ɓo nduo nzoɓri ká i tuu Ŋgɛrɛwṵru ya ha ri siɛ mì, í ndaka mì ɓáy ndoy dɔŋ, a í ɓer mì ɗo tul puu say huɗ. Ndeke ɗi nam sayke lɛ, mì tḭ́i saa luɔ huɗ.»
19 e entregá-lo aos gentios para ser zombado, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
20 Báyḭi lɛ, máa vu Zebederi na soro ɓáy vi-eri ɓa lakun Zezu, a ɗiŋ tul-e ká sa̰w ɓal-ɛ ɓay vbika ni fe.
20 Então se aproximou de Jesus a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Lɛɛ, Zezu vbi ni ɓay mii: «Fe ḭi ze mù hii lɛ?» Lɛɛ, má̰y na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Vu-iri ká tul-ri siɗi ká mù kɔ ri key na, síeke ká mù réke mbay na, mu ha̰ nzoɓ mbḭw ka káw tunduo hoɗo ɓo, a nzoɓ mbini ka káw tunduo gel ɓo laa.»
21 Jesus lhe perguntou: Ela respondeu: — Mande que, no seu reino, estes meus dois filhos se assentem um à sua direita e o outro à sua esquerda.
22 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ vi-eri na mii: «Fe ká ì vbi key na, ì kɔ ya hɔy. Sɛkɛ fe ká ɗo ɓil koɓo ká Ŋgɛrɛwṵru a haŋa mì nzɔ na wa̰a, ì maa ká ɓay nzɔkɔ nda̰w lɛ?» Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ṵ̀u! Ɓuru ma-maa.»
22 Mas Jesus disse: Eles responderam: — Podemos.
23 Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ɓa tusuɛ, sɛkɛ fe ɓi ká ɗo ɓil koɓo na ì kɔ́kɔ na kḭ. Roo lɛ, káw tunduo hoɗo ɓi, ɓáy káw tunduo gel ɓi na, ɓa ɓay ɓi ya. Zaɗkeri ku na ɗo ɓay tul nzoɓri ká Bǎa Ŋgɛrɛwṵru leke ɓay tul-ri.»
23 Então Jesus lhes disse:
24 Zaɗka ɓie leɗ nduoɓal-ɛri ká tɔ̀ŋ duɔ na, i laa ɓayke na munu báyḭi lɛ, law-ri sɛ ri ɓay tul yṵ kḭri ká tul-ri siɗi na.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 Báyḭi lɛ, Zezu ɗi ri riw bele a ɓaa ha ri mii: «Ì kɔ nda̰w mii, mbayri ká i re mbay ká tul nzoɓri ká tusiri key na, i re tul puori ŋgɔ-ŋgɔŋ ha̰ nzoɓri hḭɛ bol nzaa-ri. A ɓari ká i ɓa nzoɓ rewpuori na kara, i ha̰ nzoɓri ɗaa fe ɓáy hṵrusuo.
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse:
26 Roo lɛ, fe ká mini key na ɗo nun haŋa ni ka ɗo sakra ɓaarì ya. Zaɗka nzoɓ hii ɓay vika ɓa bawda nzoɓ ká sakra ɓaarì lɛ, ka ɗaa sùo-ɛ ɓa nzoɓ ɗáa peɗ ha rì.
26 Mas entre vocês não será assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
27 Mase zaɗka nzoɓ mbḭw hii ɓay ɗoko pola ɗɛkrɛ ká sakra ɓaarì lɛ, ndaɗ ɓay haŋa ni ka vi ɓa koy ɓaarì.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de vocês;
28 Ɓe ze, ɓi *Vu Nzoɓ na mì víke tusiri key ɓay haŋa nzoɓri ɗaa peɗ ha̰ mì ya. Roo lɛ, mì vi ɓay ɗáa peɗ ha̰ nzoɓri a mí mbi sùo-i ha̰ huɗ ɓay púoke tul nzoɓri ŋgḭi ɓamba.»
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Zaɗka Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i zɔl saa Zeriko na báyḭi lɛ, ruɔ nzoɓri se fal-ɛ ŋgḭi ɓamba tasiri.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Lɛɛ, ra̰wri tul-ri siɗi kaw lafaa. Zaɗka i laa mii, Zezu ze kal vǎy na báyḭi lɛ, i tii sa̰w gúu fe ɓeleŋ ɓeleŋ mii: «Mbay, *vu bulu Daviɗ, kóɗ ŋguɔ hɔy mu kɔ nun síe ɓuru!»
30 E eis que dois cegos, sentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, começaram a gritar: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
31 Báyḭi lɛ, ruɔ nzoɓri ɓaa ɓay ŋgɔ-ŋgɔŋ ziŋ ri ɓay gbṵ́ nzaa-ri. Roo lɛ, i guu fe mgba mgba ɓa pola pola rɔɓay mii: «Mbay, vu bulu Daviɗ, kóɗ ŋguɔ hɔy mu kɔ nun síe ɓuru!»
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem. Eles, porém, gritavam cada vez mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
32 Lɛɛ, Zezu sìi ɓal-ɛ zik a ɗo a ɗi ri ha ri vi luo-ɛ a vbi ri ɓay mii: «Fe ḭi ze ì hii ɓay haŋa mì ɗaa ha rì lɛ?»
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou:
33 Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mbay, mu ɗaa ha̰ nun ɓuru kɔ-kɔ́m.»
33 Eles responderam: — Senhor, que se abram os nossos olhos.
34 Báyḭi lɛ, Zezu kɔ nun síe ɓari, a zaa nun-ri, lɛ, ká zaɗɛ ku hɔy nun-ri na mgbuɗa gbɛrɛrɛ ha ri kɔ-kɔ́m a í se fal-ɛ.
34 Profundamente compadecido, Jesus tocou nos olhos deles. E imediatamente recuperaram a vista e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.