Mateus 20
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NVT
1 Síe ká Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul nzoɓri ká tusiri key na, ɗo munu ɓa nzoɓ wáa mbḭw munu ká tḭi tiɓie piɛɗ a fá̰a nzoɓri ha ri vǎa ɗaa peɗ ká wáa ɓe.
1 “Pois o reino dos céus é como o dono de uma propriedade que saiu de manhã cedo a fim de contratar trabalhadores para seu vinhedo.
2 Báyḭi lɛ, ka siŋ tul ɓay ziŋ nzoɓ peɗri na, ɓay haŋa peɗ nam mbḭw lɛ, ka púo ri larike maa ɗi. Falɛ ku rɔɔ, a pɔŋ ri ha ri se wáa na ɓáy.
2 Combinou de pagar uma moeda de prata por um dia de serviço e os mandou trabalhar.
3 Zaɗka síe so ndḭi báyḭi lɛ, ka tḭi a vaa ziŋ nzoɓ kḭri ká i kaw káa taŋ ɗáa peɗ.
3 “Às nove da manhã, estava passando pela praça e viu por ali alguns desocupados.
4 Ka ɓaa ha ri mii: «Ì se wáa ɓi na, ɓo í vǎa ɗaa peɗ ká ɗi, lɛ, mì púo rì lari peɗ ɓaarì na ɓáy zaɗɛ.»
4 Contratou-os e disse-lhes que, no final do dia, pagaria o que fosse justo.
5 Lɛɛ, nzoɓkeri na i zɔl í se wáa na. Zaɗka síe ví ɗo law tul báyḭi lɛ, nzoɓ wáa na tḭi a ɗaa munu na rɔɓay, rɔɔ síe ká fɛrɛ sùo-ɛ na kara, ka ɗaa munu nda̰w.
5 E eles foram trabalhar no vinhedo. Ao meio-dia e às três da tarde, fez a mesma coisa.
6 A zaɗka síe ɗaa nduo-ɛ ɓo tul vay puu dɛr báyḭi lɛ, ka tḭi na rɔɓay a vǎa ziŋ nzoɓ kḭri ká i ɗo káa gɔr a ɓaa ha ri mii: «Ɗaa mina rɔɔ ì ɗo zaɗ ni key ɓaŋguɔ ha̰ sa̰w síe kal rì gɔr hɔy taŋ ɗáa peɗ lɛ?»
6 “Às cinco da tarde, estava outra vez na cidade e viu por ali mais algumas pessoas. ‘Por que vocês não trabalharam hoje?’, perguntou ele.
7 I yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓuru kaw taŋ ɗáa peɗ, ɓay ḭi lɛ, nzoɓ mbḭw ha̰ ɓuru peɗ ya.» Ka yḭ̀i a ɓaa ha ri mii: «Munu zu lɛ, ì se wáa ɓi í vǎa ɗaa peɗ ká ɗi.»
7 “‘Porque ninguém nos contratou’, responderam. “Então o proprietário disse: ‘Vão e trabalhem com os outros no meu vinhedo’.
8 Zaɗka, zaɗ ɓa láw na báyḭi lɛ, nzoɓ wáa na ɓaa ha̰ nzoɓ kɔ́rɔ fe ɓeri mii: «Mu ɗi nzoɓ peɗri na mú puɔ ri lari ɓari. Mu tii sa̰wke saa tul ɓari ká i ɗaa peɗ ká fal key, rɔɔ, mú tḭ́ike tul nzoɓ ha̰yri ká i ɗaa peɗ ká pola na ɓáy.»
8 “Ao entardecer, mandou o capataz chamar os trabalhadores e pagá-los, começando pelos que haviam sido contratados por último.
9 Lɛɛ, ɓari ká i tii peɗ ɓáy síe ká ɗaa nduo-ɛ ɓo tul vay puu dɛr na i vi. Báyḭi lɛ, nzoɓ ha̰a ha̰a lɛ, ziŋ lari peɗ nam mbḭw.
9 Os que foram contratados às cinco da tarde vieram e receberam uma moeda de prata.
10 Falɛ ku lɛ, nzoɓri ká i ɗaa peɗ ɓáy titire ɗɛkrɛ na laa ro i vi. Lɛɛ, i ker ká ɓil law-ri í ɓaa mii, ɓari zíŋ lari ŋgḭ-ŋgḭi wuruk wuruk kal tul-e taa kṵ-i ɓari na ku. Roo lɛ, nzoɓ ha̰a ha̰a lɛ, ka ha̰ ni lari peɗ nam mbḭw na nda̰w.
10 Quando chegaram os que foram contratados primeiro, imaginaram que receberiam mais. Contudo, também receberam uma moeda de prata.
11 Zaɗka i ziŋ lari na báyḭi lɛ, i ŋgṵri sùo-ri í ɓaa ɓay ziŋ nzoɓ wáa na
11 Ao receber o pagamento, queixaram-se ao proprietário:
12 í ɓaa mii: «Ɓari ká i ɗaa peɗ ká fal ɓuru key sa̰w síe mbḭw hɔy mǎa, mù puo ri maa kḭ ɓáy ɓuru ká ɓuru ɗaa peɗ ɓáy tiɓie piɛɗ hɔy, ɓúru ta̰a ká ɗi pɔɗɔ pɔɗɔ ká ɓisie biribiŋ lɛ?»
12 ‘Aqueles trabalharam apenas uma hora e, no entanto, o senhor lhes pagou a mesma quantia que a nós, que trabalhamos o dia todo no calor intenso’.
13 Báyḭi lɛ, nzoɓ wáa na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ nzoɓ mbḭw ká sakra ɓari ku mii: «Nzoɓ buɔ-i, mì ɗaa ɓa bukru ze ziŋ mù ya. Wa̰a, náa siŋ tul ɓay ká ɓay haŋa mì púo mù lari peɗ nam mbḭw ya lɛ woo?
13 “O proprietário respondeu a um deles: ‘Amigo, não fui injusto. Você não concordou em trabalhar o dia inteiro por uma moeda de prata?
14 Munu zu lɛ, mu ya̰a lari peɗ ɓo, mú se zaɗ seɗ ɓo. Ɓe káʼa ɗaa peɗ ká fal key mgbaɗa na, mì hii ɓay púo ni maa kḭ ɓáy taa ɓo ku.
14 Pegue seu dinheiro e vá. Eu quis pagar ao último trabalhador o mesmo que paguei a você.
15 Wa̰a, mì ɗo ɓáy faa ká ɓay ɗáa fe ká law-i hii ɓáy lari ɓi na ya lɛ woo? Mase, mù ɗaa kpere ɓay ɓá ká mì ɓa nzoɓ law kere na lɛ?»
15 É contra a lei eu fazer o que quero com o meu dinheiro? Ou você está com inveja porque fui bondoso com os outros?’.
16 Falɛ lɛ, Zezu siŋ tul law ɓay na a ɓaa mii: «Nzoɓri ká i kɔ ri ɓa nzoɓ ká i ɗo fal na, síeke lɛ, i ɗoko pola, a nzoɓri ká i kɔ ri ɓa nzoɓri ká i ɗo pola laa lɛ, i yḭ́i í ɗo fal.»
16 “Assim, os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos”.
17 Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ falɛ siɗi na i se faa í tḭi zaɗ ká hil ɓa Zuruzalɛm. Báyḭi lɛ, seɗ ɓari ká faa ku na, ka fa̰a ri ɗo fi mbḭw a ɓaa ɓay ziŋ ri mii:
17 Enquanto subia para Jerusalém, Jesus chamou os doze discípulos e lhes disse, em particular, o que aconteceria com ele:
18 «Ì laa key, náa séri ɓa Zuruzalɛm na ro vǎy. Ɓa zaɗ ká i pɔ́ŋ mì ɓi *Vu Nzoɓ ɓo nduo *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri ká ɗi. Ɓari na, i ɗáa ɓay huɗ ɓo tul-i,
18 “Ouçam, estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte
19 a í pɔŋ mì ɓo nduo nzoɓri ká i tuu Ŋgɛrɛwṵru ya ha ri siɛ mì, í ndaka mì ɓáy ndoy dɔŋ, a í ɓer mì ɗo tul puu say huɗ. Ndeke ɗi nam sayke lɛ, mì tḭ́i saa luɔ huɗ.»
19 e o entregarão aos gentios, para que zombem dele, o açoitem e o crucifiquem. No terceiro dia, porém, ele ressuscitará”.
20 Báyḭi lɛ, máa vu Zebederi na soro ɓáy vi-eri ɓa lakun Zezu, a ɗiŋ tul-e ká sa̰w ɓal-ɛ ɓay vbika ni fe.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu veio a Jesus com seus filhos. Ela se ajoelhou diante dele a fim de lhe pedir um favor.
21 Lɛɛ, Zezu vbi ni ɓay mii: «Fe ḭi ze mù hii lɛ?» Lɛɛ, má̰y na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Vu-iri ká tul-ri siɗi ká mù kɔ ri key na, síeke ká mù réke mbay na, mu ha̰ nzoɓ mbḭw ka káw tunduo hoɗo ɓo, a nzoɓ mbini ka káw tunduo gel ɓo laa.»
21 “O que você quer?”, perguntou ele. Ela respondeu: “Por favor, permita que, no seu reino, meus dois filhos se sentem em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
22 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ vi-eri na mii: «Fe ká ì vbi key na, ì kɔ ya hɔy. Sɛkɛ fe ká ɗo ɓil koɓo ká Ŋgɛrɛwṵru a haŋa mì nzɔ na wa̰a, ì maa ká ɓay nzɔkɔ nda̰w lɛ?» Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ṵ̀u! Ɓuru ma-maa.»
22 Jesus respondeu: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que estou prestes a beber?”. “Somos!”, disseram eles.
23 Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ɓa tusuɛ, sɛkɛ fe ɓi ká ɗo ɓil koɓo na ì kɔ́kɔ na kḭ. Roo lɛ, káw tunduo hoɗo ɓi, ɓáy káw tunduo gel ɓi na, ɓa ɓay ɓi ya. Zaɗkeri ku na ɗo ɓay tul nzoɓri ká Bǎa Ŋgɛrɛwṵru leke ɓay tul-ri.»
23 Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice. Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Meu Pai preparou esses lugares para aqueles que ele escolheu”.
24 Zaɗka ɓie leɗ nduoɓal-ɛri ká tɔ̀ŋ duɔ na, i laa ɓayke na munu báyḭi lɛ, law-ri sɛ ri ɓay tul yṵ kḭri ká tul-ri siɗi na.
24 Quando os outros dez discípulos souberam o que os dois irmãos haviam pedido, ficaram indignados.
25 Báyḭi lɛ, Zezu ɗi ri riw bele a ɓaa ha ri mii: «Ì kɔ nda̰w mii, mbayri ká i re mbay ká tul nzoɓri ká tusiri key na, i re tul puori ŋgɔ-ŋgɔŋ ha̰ nzoɓri hḭɛ bol nzaa-ri. A ɓari ká i ɓa nzoɓ rewpuori na kara, i ha̰ nzoɓri ɗaa fe ɓáy hṵrusuo.
25 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os governantes deste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
26 Roo lɛ, fe ká mini key na ɗo nun haŋa ni ka ɗo sakra ɓaarì ya. Zaɗka nzoɓ hii ɓay vika ɓa bawda nzoɓ ká sakra ɓaarì lɛ, ka ɗaa sùo-ɛ ɓa nzoɓ ɗáa peɗ ha rì.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
27 Mase zaɗka nzoɓ mbḭw hii ɓay ɗoko pola ɗɛkrɛ ká sakra ɓaarì lɛ, ndaɗ ɓay haŋa ni ka vi ɓa koy ɓaarì.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo.
28 Ɓe ze, ɓi *Vu Nzoɓ na mì víke tusiri key ɓay haŋa nzoɓri ɗaa peɗ ha̰ mì ya. Roo lɛ, mì vi ɓay ɗáa peɗ ha̰ nzoɓri a mí mbi sùo-i ha̰ huɗ ɓay púoke tul nzoɓri ŋgḭi ɓamba.»
28 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
29 Zaɗka Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i zɔl saa Zeriko na báyḭi lɛ, ruɔ nzoɓri se fal-ɛ ŋgḭi ɓamba tasiri.
29 Quando Jesus e seus discípulos saíam de Jericó, uma grande multidão os seguiu.
30 Lɛɛ, ra̰wri tul-ri siɗi kaw lafaa. Zaɗka i laa mii, Zezu ze kal vǎy na báyḭi lɛ, i tii sa̰w gúu fe ɓeleŋ ɓeleŋ mii: «Mbay, *vu bulu Daviɗ, kóɗ ŋguɔ hɔy mu kɔ nun síe ɓuru!»
30 Dois cegos estavam sentados à beira do caminho e, quando souberam que Jesus vinha naquela direção, começaram a gritar: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
31 Báyḭi lɛ, ruɔ nzoɓri ɓaa ɓay ŋgɔ-ŋgɔŋ ziŋ ri ɓay gbṵ́ nzaa-ri. Roo lɛ, i guu fe mgba mgba ɓa pola pola rɔɓay mii: «Mbay, vu bulu Daviɗ, kóɗ ŋguɔ hɔy mu kɔ nun síe ɓuru!»
31 “Calem-se!”, diziam aos brados os que estavam na multidão. Eles, porém, gritavam ainda mais alto: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
32 Lɛɛ, Zezu sìi ɓal-ɛ zik a ɗo a ɗi ri ha ri vi luo-ɛ a vbi ri ɓay mii: «Fe ḭi ze ì hii ɓay haŋa mì ɗaa ha rì lɛ?»
32 Ao ouvi-los, Jesus parou e perguntou: “O que vocês querem que eu lhes faça?”.
33 Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mbay, mu ɗaa ha̰ nun ɓuru kɔ-kɔ́m.»
33 Eles responderam: “Senhor, nós queremos enxergar!”.
34 Báyḭi lɛ, Zezu kɔ nun síe ɓari, a zaa nun-ri, lɛ, ká zaɗɛ ku hɔy nun-ri na mgbuɗa gbɛrɛrɛ ha ri kɔ-kɔ́m a í se fal-ɛ.
34 Jesus teve compaixão deles e tocou-lhes nos olhos. No mesmo instante, passaram a enxergar e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.