Marcos 9
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs ARA
1 Rɔɓay ka ɓaa ha ri mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: nzoɓ ha̰nɛri ká sakra ɓari ká i ɗo zaɗ ni key na, i ti huka ya kpṵru ɓay kɔ́kɔ nam ká Ŋgɛrɛwṵru a ví réke mbay ɓáy hṵrusuo-ɛ na ɓáy nun-ri nda̰w rɔɔ í hu ɓáy.»
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Falɛ ká ɗaa nam yie na, Zezu ha̰ Piyɛr, Zak ɓáy Za̰a se ziŋ ni tul kuo ká gaŋ zeŋleŋ ká ɗo nzaa zaɗ a í kaw ɗi huo-ri. Báyḭi lɛ, ká zaɗɛ ku na, sùo Zezu fɛrɛ gbǎ̰y ká nun-ri.
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 Gari ɓeri ndṵy zḭriri zḭriri a puu kpa̰a kpa̰a. Nzoɓ mbḭw ká tusiri key ká maa ɓay wáa gari ha̰ ni puu ɗo munu na, tiya.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Báyḭi lɛ, *Eli ɓáy *Moyze tḭi ri mbuɗa í ɗo loko soro ziŋ Zezu.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Lɛɛ, Piyɛr mbi ɓay a ɓaa ha̰ Zezu mii: «Mbay, ɗo ndaɗ ɓamba ɓay haŋa náa káwri zaɗ ni key. Ha̰ ɓuru ɗaa hul puɗi ɓa say. Mbḭw ɓa taa ɓo, mbḭw ɓa taa Moyze, a mbḭwke laa lɛ, ɓa taa Eli.»
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Tusuɛke lɛ, ka kɔ ɓay ɓáa ya, ɓay ḭi lɛ, hḭɛ ɗaa ri zikiki.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Báyḭi lɛ, síi mbam ví guɓa tul-ri gbukru, lɛ, ká ɓil síi mbamke ku na kusol mgba ɓeleŋ ká ɗi mii: «Ɓe key na ka ɓa Vu-i; mì kɔ ni ɓa nzoɓ nun-i. Ì laa ɓay ɓe!»
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Zaɗɛ ku hɔy lɛ, leɗ nduoɓal Zezuri kɔ-kɔ́m rie ri gbuk, roo lɛ, i kɔ nzoɓ mbḭw mbǎa, ɓa Zezu huo-ɛ hɔy ze ɗo ziŋ ri.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Zaɗka i ɗo ɗíra saa tul kuo na, Zezu mbi nzi-ɛ ha ri mii: «Feri ká ì kɔ key na, ì ɓaa ɓayke ha̰ nzoɓ mbḭw ya kpṵru maa ɓáy nam ká ɓi *Vu Nzoɓ mì tḭ́ike saa luɔ huɗ.»
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Lɛɛ, leɗ nduoɓal-ɛri ɗaa vu mbom ɓo tul ɓay káʼa ɓaa ha ri na, roo lɛ, i ma̰y ɓay ziŋ kḭ mii: «Tḭ́i saa luɔ huɗ ká fal huɗ ɓe na wa̰a, ɓayke ɓaa mina zu lɛ?»
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Falɛ ku lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri vbi ni ɓay mii: «Ɓay ḭi nda̰w rɔɔ, *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri ɓaa mii, “Ɗo nun haŋa Eli ka vi pola nda̰w rɔɔ, *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni na, ka vi ɓáy” lɛ?»
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ɓa tusuɛ kḭ, ɗo nun haŋa Eli na ka vi pola nda̰w rɔɔ, ɓay léke feri riw bele ha̰ ni ɗo ɓáy zaɗɛ zeɓ zeɓ. Roo lɛ, mì vbika rì ɓay: “Wa̰a, ɓay ḭi nda̰w rɔɔ mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru ɓaa mii, ɗo nun haŋa Vu Nzoɓ na a kɔ́kɔ sɛkɛ fe ŋgḭi ɓamba, a í tuŋ ni ŋgereŋ lɛ?”
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 Mì ɓaa ha rì ta-taŋ: nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru mbḭw munu ká Eli na vi ro, lɛ, nzoɓri ɗara ni munu ká law-ri hii, munu ká mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru ɓaa ɓayke pola se tul-e na.»
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Zaɗka Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri ká say i vi ɗi ya ɓáy leɗ nduoɓal-ɛ ha̰wri báyḭi lɛ, i kɔ ruɔ nzoɓri ŋgḭi ɓamba ká i kiri leɗ nduoɓal-ɛ ha̰wri na, ɓáy nzoɓ fére nzoɓri *bol kusol ha̰nɛri ká i ɗo má̰y ɓáy ziŋ kḭ.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Zaɗka ruɔ nzoɓri kɔ Zezu na báyḭi lɛ, tuku ri a í ɗuu ɓa luo-ɛ ɓay híi soko ha̰ ni.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Báyḭi lɛ, Zezu vbi leɗ nduoɓal-ɛ ha̰wri na mii: «Fe ḭi nda̰w rɔɔ ì má̰yke ɓay ziŋ kḭ munu lɛ?»
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Lɛɛ, nzoɓ mbḭw ká sakra ruɔ nzoɓri ku na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mbay, mì vi ɓáy vu-i ha̰ mù, ɓay ḭi lɛ, temndaya ɗo tul-e a yɔklɔ ni ŋgḭi ɓamba ha̰ ni ta̰a ɓáa ɓay kpṵy.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Zaɗri riw bele ká temndaya mbi ni ká ɗi na, ka ɗaa ni nda siri gba̰y ha̰ mbii nzi-ɛ tḭi fǔka fǔka nda̰w, a sṵ sere ŋgɛ̌r ŋgɛ̌r a ɓo kpamgbaŋ nda̰w pi. Ze mì koɗ leɗ nduoɓal-ari ɓay haŋa ri nii temndayake na, lɛ, faake mba ri.»
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha̰ ruɔ nzoɓri mii: «Ɓaarì nzoɓ law ŋgɔ-ŋgɔri! Wa̰a, nam tɔ̀ŋ ɓa mina ɓáy rɔɔ ɓay haŋa mì kaw ziŋ rì rɔɓay lɛ? Nam tɔ̀ŋ ɓa mina ɓáy rɔɔ mì íki law-i ká tul-rì lɛ? Mgba leɗ na ɓa líe ha̰ mì.»
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Lɛɛ, i mgba leɗ na í séke ha̰ ni. Zaɗka temndaya mbi nun-ɛ a kɔ Zezu báyḭi lɛ, ka mgba leɗ na a laŋ ni yik yik, a ɗaa ni ɓo siri gbirik. Leɗ na giri siri mgbeleŋ mgbeleŋ, a mbii nzi-ɛ kara tḭi fǔka fǔka nda̰w pi.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Báyḭi lɛ, Zezu vbi bǎa leɗ na a ɓaa mii: «Fe ni key na, ɗaa ni nam mina ro lɛ?» Lɛɛ, bǎa leɗ na ɓaa ha̰ ni mii: «Ɗaa ni ɓáy tɔ́y ɓe kḭ hɔy kpṵru tḭi timbɛɗɛ key.
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Ɓaŋguɔ na, temndaya na mbi ni ɓo huu nda̰w, ɓo mbii nda̰w ɓay ika ni. Roo lɛ, zaɗka hṵrusuo-ɔ maa ɗáa fe lɛ, mu kɔ nun síe ɓuru a mú sɔ ɓuru.»
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Mina rɔɔ mù ɓaa mii: “Zaɗka hṵrusuo-ɔ maa ɗáa fe lɛ,” na lɛ? Nzoɓ ká ɗaa law-ɛ ɓo tul-i lɛ, fe mbḭw ti mbaka ni ya.»
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Lɛɛ, ká zaɗɛ ku hɔy, bǎa leɗ na rɛ ɓeleŋ a ɓaa mii: «Mì ɗaa law-i ɓo tul-a; mu sɔ mì ká tul mbika law-i ká ŋgḭi ya!»
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Zaɗka Zezu kɔ nzoɓri ká i ɗuu í nde tul ruɔ nzoɓri ká i kiri ni na báyḭi lɛ, ka yḭw temndaya na a ɓaa ha̰ ni mii: «Ɓo temndaya ká mù haa leɗ key ha̰ ni ta̰a ɓáa ɓay kpṵy, a laa ɓay ya nda̰w key na, mì ɓaa ha̰ mù, tḭi ká tul leɗ na mú yḭ̀i mú vi mbǎa wṵ̌m.»
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Lɛɛ, temndaya na laŋ ni yik yik a guu fe ɓeleŋ, a tḭi saa tul leɗ na, a pɔŋ ni naa siri kparak rìi nzoɓ ká hu-hu ha̰ nzoɓri ká i ŋgḭi ɓamba ɗo zaɗɛ na i ɓaa mii: «Ka hu-hu!»
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Ro, Zezu mgba nduo-ɛ a ura ni ha̰ ni ɗo siya zékre.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Zaɗka Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i rìi í se hula í ɗo huo-ri hɔy na báyḭi lɛ, i vbi ni ɓay mii: «Ɗaa mina nda̰w rɔɔ, ɓuru maa ɓay níi temndaya ni key na ya lɛ?»
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Kḭri temndaya ká mini key na, ɓáy faa nzaa ɓay kere kḭ hɔy ze nzoɓ a níike ni.»
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Falɛ ku lɛ, Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri tḭi saa hula na ku í zɔl, í kal ɓáy kuɗu zaɗ ká Galele. Zezu hii ɓay haŋa nzoɓri kɔ zaɗ kaw ɓe ya,
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 ɓay ḭi lɛ, ka ɗo fére leɗ nduoɓal-ɛri fe. Ka ɓaa ha ri mii: «Ɓi *Vu Nzoɓ na, i mgbaka mì í pɔ́ŋ mì ɓo nduo nzoɓri, lɛ, i ika mì. Falɛ ɗaa nam say lɛ, mì tḭ́i saa luɔ huɗ.»
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri laa sa̰w ɓayke na taŋ ya, a í ɗaa hḭɛ ká ɓay vbika ni.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i tḭi Kapɛrnayum í rìi í se hula. Zaɗka i rìi hula na báyḭi lɛ, Zezu vbi ri ɓay mii: «Fe ḭi nda̰w rɔɔ ì ma̰y ɓayke ziŋ kḭ ká faa ku lɛ?»
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Lɛɛ, i ɗo silili, ɓay ḭi lɛ, ká faa na i ma̰y ɓay ká sakra kḭ ɓay kɔ́kɔ wa̰a, nzoɓ ve ze ká sakra ɓari rɔɔ, ɓa ŋgɛrɛnzoɓ lɛ?
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Báyḭi lɛ, Zezu kaw siri a ɗi leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ falɛ siɗi na a ɓaa ha ri mii: «Nzoɓ ká hii ɓay ɗoko pola lɛ, ndaɗ ɓay haŋa ni ka ɗo ɓa ɔ́rɔ fal, a ɓa nzoɓ ɗáa peɗ ha̰ nzoɓri riw bele.»
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Falɛ ku lɛ, ka mgba leɗ mbḭw ká ndḭi munu, a ɗaa ni ɗo sakra ɓari, rɔɔ a mbi ni a mbuɔ ni a ɓaa ha ri mii:
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 «Nzoɓ ká mgba leɗ mbḭw munu ká leɗ key na ɓa sùo-ɛ ɓay tul-i lɛ, ɓa ɓi kḭ sùo-i ze ka mgba mì ɓa sùo-ɛ ku. A nzoɓ ká mgba mì ɓa sùo-ɛ lɛ, ɓa ɓi hɔy ze ka mgba mì ya, roo lɛ, ka mgba nzoɓ ká píe mì vi na nda̰w.»
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Za̰a mbi ɓay a ɓaa ha̰ Zezu mii: «Mbay, ɓuru kɔ nzoɓ mbḭw ká nii temndayari ɓáy riŋ-a, lɛ, ɓuru nzaa faa ɓay háa ni, ɓay ḭi lɛ, ka se-seɗ ziŋ naari ya.»
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Roo lɛ, Zezu ɓaa mii: «Ì haa ni ya. Nzoɓ ká ɗaa fe saŋ ɓáy riŋ-i na, ti ɓáa ɓay ka̰aya ziŋ mì ɓa vaa ya,
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 ɓay ḭi lɛ, nzoɓ ká ruu ziŋ naari ya na, ka ɓa nzoɓ fal ŋgaŋ naari.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 A nzoɓ káʼa káa mbii tuŋguo tɔy mbḭw ha rì nzɔ, ɓay ɓáa ká ì ɓa nzoɓ *Krisi lɛ, mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: nzoɓke ku na a zíŋ fe tunduo ɓe.»
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 «Nzoɓ ká ula leɗ mbḭw ká ndḭi mini ká sakra leɗri ká ɗo key ká i ɗaa law-ri ɓo tul-i na ha̰ ni ɗaa feya̰a lɛ, síŋ bawda tisaw ɗo sol nzoɓke a vbu ni ɓo maambii na ndaɗ mba haŋa ni kaw ɓáy kumnun a ula leɗ na.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 Zaɗka ɓa nduo-ɔ ze ɗaa ha̰ mù ɗaa feya̰a lɛ, mu kuŋ ni ɓo ɓisuy. Séke ɓáy nduo mbḭw se zaɗ kumnun taa tusuɛke na, ndaɗ mba séke ɓáy nduo-ɔ siɗi bele se zaɗ kɔ́kɔ sɛkɛ fe ká ɓil huu ká ru-ruma ya ɓaŋguɔ.
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 [Ɓa zaɗ ká kayri hu ká ɗi ya nda̰w, huu kara ruma ká ɗi ya nda̰w ɓaŋguɔ.]
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 A zaɗka ɓa ɓal-a ze ha̰ mù ɗaa feya̰a lɛ, mu kuŋ ni ɓo ɓisuy. Séke kpɛɗɛ ɓáy ɓal mbḭw se zaɗ káw kumnun taa tusuɛke na, ndaɗ mba séke ɓáy ɓal-a siɗi bele ha ri vbu mù ɓo zaɗ kɔ́kɔ sɛkɛ fe ká ɓil huu ká ru-ruma ya.
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 [Ɓa zaɗ ká kayri hu ká ɗi ya nda̰w, huu kara ruma ká ɗi ya ɓaŋguɔ nda̰w.]
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Rɔɓay, zaɗka ɓa nun-a ze ɗaa ha̰ mù ɗaa feya̰a lɛ, mu ŋgókɗo ni mú naa ni. Séke ɓáy nun-a mbḭw da̰ru ha̰ Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul-a na, ndaɗ mba séke ɓáy nun-ari siɗi bele ha ri vbu mù ɓo zaɗ kɔ́kɔ sɛkɛ fe ká ɓil huu ká ru-ruma ya.
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 Ɓa zaɗ ká kayri hu ká ɗi ya nda̰w, huu kara ruma ká ɗi ya ɓaŋguɔ nda̰w.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Kɔ́kɔ sɛkɛ fe ká nzoɓri riw bele kɔ na ha ri ví ndǎɗke munu ká tom ɗaa ha̰ fe sṵm ndaɗ.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Tom na ɓa fe kere, roo lɛ, zaɗka ráake tḭi na wa̰a, fe ḭi ze ì ɗáake ha̰ ni yḭ̀i a raa ɓa kḭ ɓáy lɛ? Ndaɗ ɓay haŋa ɓaarì kḭ ze ì ɓa tom ráake, a í kaw ɗɛkɛkɛ ká sakra kḭ.»
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.