Marcos 8
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NVT
1 Ɓil sewke ku na, ruɔ nzoɓri ŋgḭi ɓamba mbṵ kḭ ɓa kḭ rɔɓay ká luo Zezu, roo lɛ, fe sṵm tiya. Báyḭi lɛ, Zezu ɗi leɗ nduoɓal-ɛri a ɓaa ha ri mii:
1 Naqueles dias, outra grande multidão se reuniu e, mais uma vez, o povo ficou sem comida. Jesus chamou os discípulos e disse:
2 «Mì kɔ nun síe nzoɓri key, ɓay ḭi lɛ, ɓa nam say ro i ɗo ziŋ mì a í ti ɓáy fe sṵm ya.
2 “Tenho compaixão dessa gente. Estão aqui comigo há três dias e não têm mais nada para comer.
3 Zaɗka mì ha ri zɔl taŋ sṵŋa fe lɛ, i líe kɔn ká faa, ɓay ḭi lɛ, ruɔkeri ká sakra ɓari ku na i uru faa ɗi ɗi.»
3 Se eu os mandar embora com fome, desmaiarão no caminho. Alguns vieram de longe”.
4 Lɛɛ, leɗ nduoɓal-ɛri ɓaa ha̰ ni mii: «Úwaa! Zaɗ ha̰a nda̰w rɔɔ ɓuru séke ɗi ɓay zíŋ fe sṵm ha̰nɛ ha̰ nzoɓri sṵ mbaa ɓil-ri ká ɓil law kɔr key lɛ?»
4 Os discípulos disseram: “Como conseguiremos comida suficiente neste lugar deserto para alimentá-los?”.
5 Báyḭi lɛ, Zezu vbi ri mii: «Maapa ɓa mina ze ì ɗǒke lɛ?» Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓa tɔnɔ say.»
5 Jesus perguntou: “Quantos pães vocês têm?”. “Sete”, responderam eles.
6 Ro, Zezu mbi nzi-ɛ ha̰ ruɔ nzoɓri kaw siri. Falɛ lɛ, ka ya̰a maapa ká tɔnɔ say na a ɗaa taambɔl ha̰ Ŋgɛrɛwṵru, rɔɔ a haw a ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri ɓay haŋa ri leke ruɔ nzoɓri na. Lɛɛ, i ya̰a í leke ri na.
6 Então Jesus mandou todo o povo sentar-se no chão. Tomou os sete pães, agradeceu a Deus e os partiu em pedaços. Em seguida, entregou-os aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
7 I ɗo ɓáy vu sḭ̀i ha̰nɛri nda̰w. Báyḭi lɛ, Zezu ɗaa taambɔl ha̰ Ŋgɛrɛwṵru ɓay tul sḭ̀ikeri na, a ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri ɓay haŋa ri leke nzoɓri na rɔɓay.
7 Eles encontraram, ainda, alguns peixinhos; Jesus também os abençoou e mandou que os discípulos os distribuíssem.
8 Lɛɛ, nzoɓri riw bele sṵ mbaa ɓil-ri siɓ siɓ maa ɓáy zaɗ kɔn ɓari. A ɓie maapakeri ɓáy sḭiri ká saɗ na, leɗ nduoɓal-ɛri fa̰a mbaa buɗu ɓa tɔnɔ say.
8 Todos comeram à vontade. Depois, os discípulos recolheram sete cestos grandes com as sobras.
9 Nzoɓri ká i ɗo zaɗɛ na, i maa isɔɗ sɔɗ duɔ zaɗ niŋ (4.000). Falɛ ku rɔɔ Zezu pɔŋ faa ha ri zɔl, lɛ,
9 Naquele dia, havia cerca de quatro mil homens na multidão. Após comerem, Jesus os mandou para casa.
10 ká zaɗɛ ku hɔy, ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri na, i hil í kaw ɓil tuo í se ɓa tusiri Dalamanuta.
10 Em seguida, entrou com seus discípulos num barco e atravessou para a região de Dalmanuta.
11 Farizi ha̰nɛri vi luo Zezu í tii sa̰w má̰y ɓay ziŋ ni ɓay nzáake nzi-ɛ. Ze í vbi ni ɓay haŋa ni ka ɗaa fe saŋ mbḭw ha̰ ɓari kɔ mii, hṵrusuo-ɛ na uru saa luo Ŋgɛrɛwṵru.
11 Alguns fariseus vieram ao encontro de Jesus e começaram a discutir com ele. Para pô-lo à prova, exigiram que lhes mostrasse um sinal do céu.
12 Báyḭi lɛ, Zezu ya̰a bawda ɔ̰mi fɔ̰n a ɓaa mii: «Ɓay ḭi kḭ rɔɔ, nzoɓri ká timbɛɗɛ key vbi ɓay kɔ́kɔ fe saŋ lɛ? Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ, fe saŋ mbḭw mini kara mì ti haŋa rì kɔ ya!»
12 Ao ouvir isso, Jesus suspirou profundamente e disse: “Por que este povo insiste em pedir um sinal? Eu lhes digo a verdade: não darei sinal algum aos homens desta geração”.
13 Falɛ ku lɛ, ka pɔŋ ri a hil a kaw ɓil tuo ziŋ leɗ nduoɓal-ɛri í yḭ̀i a í se ɓa nzaa maambii ká fi kɛlu.
13 Então ele os deixou, entrou de volta no barco e atravessou para o outro lado do mar.
14 Báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri yḭiŋra fa̰a maapa na sɛl. I ɗo ɓáy maapa mbḭw munu hɔy ká ɓil tuo.
14 Os discípulos, porém, se esqueceram de levar comida. Tinham no barco apenas um pão.
15 Lɛɛ, Zezu baka ri a ɓaa mii: «I nzɛ ɓáy sùo-rì! Ì kɔ́rɔ sùo-ri ká tul fe fére ka̰aya *Fariziri ɓáy nzoɓ Eroɗri ká ɗo munu ɓa fe hew fe na.»
15 Enquanto atravessavam o mar, Jesus os advertiu: “Fiquem atentos! Tenham cuidado com o fermento dos fariseus e de Herodes”.
16 Báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri tii sa̰w má̰y ɓay ká sakra kḭ, ɓay ḭi lɛ, i ɗo ɓáy maapa ya.
16 Os discípulos começaram a discutir entre si porque não tinham trazido pão.
17 Munu ká Zezu kɔ fe ká i ɓaa ɓayke na, ka ɓaa ha ri mii: «Ɓay ḭi nda̰w rɔɔ ì ma̰y ɓay ká sakra kḭ mii, ì ɗo ɓáy maapa ya lɛ? Wa̰a, ì kɔ ya ɓáy lɛ woo? Ì kɔ táŋke ya ɓáy lɛ? Nun-rì mgbuɗa ká ɗi ya ɓáy dɔrɔ zu lɛ?
17 Ao saber do que estavam falando, Jesus disse: “Por que discutem sobre a falta de pão? Ainda não sabem ou não entenderam? Seu coração está tão endurecido que não compreendem?
18 — ausente —
18 Vocês têm olhos, mas não veem? Têm ouvidos, mas não ouvem? Não se lembram de nada?
19 — ausente —
19 Quando reparti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de sobras vocês recolheram?”. “Doze”, responderam eles.
20 Zezu vbi ri rɔɓay mii: «Zaɗka mì haw maapa ɓa tɔnɔ say ɓay tul nzoɓri ká isɔɗ sɔɗ duɔ zaɗ niŋ (4.000) na wa̰a, ì fa̰a ɓie mbaa buɗu dɔrɔrɔ dɔrɔrɔ ɓa mina lɛ?» Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓa tɔnɔ say.»
20 “E quando reparti os sete pães entre os quatro mil, quantos cestos grandes cheios de sobras vocês recolheram?” “Sete”, responderam.
21 Báyḭi lɛ, Zezu vbi ri rɔɓay mii: «Wa̰a, ì kɔ ya ɓáy lɛ woo?»
21 “E vocês ainda não entendem?”, perguntou.
22 Falɛ ku lɛ, Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i tḭi Besayda. Lɛɛ, nzoɓri sùu nzoɓ ra̰w mbḭw munu ká ɗi, i víke ha̰ Zezu í koɗ ni ɓay haŋa ni ka zaa ni ɓo a vaa.
22 Quando chegaram a Betsaida, algumas pessoas trouxeram um cego a Jesus e lhe pediram que o tocasse.
23 Báyḭi lɛ, ka mgba nduo ra̰w na a tḭ́ike ni saa ɓil puɔ a séke nzaa zaɗ. Falɛ lɛ, ka ɗaa mbii sa̰mi ɗo nun ra̰w na, a ɗaa nduo-ɛri ɓo tul-e a vbi ni mii: «Mù kɔ fe lɛ?»
23 Ele tomou o cego pela mão e o levou para fora do povoado. Em seguida, cuspiu nos olhos do homem, pôs as mãos sobre ele e perguntou: “Vê alguma coisa?”.
24 Lɛɛ, ra̰w na ura nun-ɛ ɓa siya a ɓaa mii: «Mì kɔ nzoɓri, roo lɛ, i rìi puuri ká se-seɗ.»
24 Recuperando aos poucos a vista, o homem respondeu: “Vejo pessoas, mas não as enxergo claramente. Parecem árvores andando”.
25 Falɛ ku rɔɓay lɛ, Zezu ɗaa nduo-ɛri ɓa kḭ ɓo tul nun nzoɓ ra̰w na. Báyḭi lɛ, ra̰w na kɔ-kɔ́m ɓa sikɗa, lɛ, nun-ɛ na taŋ ha̰ ni kɔ zaɗ ɓáy kere kaɗ kaɗ.
25 Jesus pôs as mãos sobre os olhos do homem mais uma vez, e sua visão foi completamente restaurada; ele passou a ver tudo com nitidez.
26 Falɛ ku ká ɓay haŋa ra̰w na ka zɔ́l na báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Mu se ɓil puɔ ya.»
26 Então Jesus se despediu dele e disse: “Ao voltar para casa, não entre no povoado”.
27 Falɛ ku lɛ, Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri, i zɔl ɓa vu puori ká ɗo ɗi ya ɓáy ŋgɛrɛpuo Sezare-Filiɓ. Zaɗka i se faa ɓáy na báyḭi lɛ, Zezu vbi ri ɓay mii: «Wa̰a, nzoɓri ɓaa ɓay mina ze se tul-i lɛ?»
27 Jesus e seus discípulos deixaram a Galileia e foram para os povoados perto de Cesareia de Filipe. Enquanto caminhavam, Jesus lhes perguntou: “Quem as pessoas dizem que eu sou?”.
28 Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Nzoɓ ha̰nɛri ɓaa mii, mù ɓa Za̰a Batis. Nzoɓ kḭri ɓoɗ ɓaa mii, mù ɓa *Eli. Nzoɓ ha̰wri rɔɓay ɓaa mii, mù ɓa nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru mbḭw munu.»
28 Eles responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias ou um dos profetas”.
29 Báyḭi lɛ, Zezu vbi ri mii: «A ɓaarì kḭ na wa̰a, ì ɓaa mii, mì ɓa nzoɓ ve lɛ?» Piyɛr yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mù ɓa *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni vi.»
29 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo!”.
30 Ɓe nu ku ro, Zezu baka ri ŋgɔ-ŋgɔŋ ɓay haŋa ri ɓaa ɓayke na ha̰ nzoɓ mbḭw ya.
30 Mas Jesus os advertiu de que não falassem a ninguém a seu respeito.
31 Falɛ ku lɛ, Zezu tii sa̰w fére leɗ nduoɓal-ɛri fe mii: «Ɓi *Vu Nzoɓ na, ɗo nun haŋa mì kɔ sɛkɛ fe ŋgḭi ɓamba. Ŋgɛrɛ Ziɓri ɓáy *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri na i túŋ mì ŋgereŋ a í i mì, a ndeke ɗi nam sayke lɛ, mì tḭ́i saa luɔ huɗ.»
31 Então Jesus começou a lhes ensinar que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas e fosse rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Seria morto, mas três dias depois ressuscitaria.
32 Zezu ɓaa ɓayke ta-taŋ ha ri. Lɛɛ, Piyɛr mgba ni a tḭ́ike ŋgereŋ ɓa nzaa zaɗ a tii sa̰w ɓáa ɓay ziŋ ni ɓay tul ɓayri káʼa ɓaa na.
32 Enquanto falava abertamente sobre isso com os discípulos, Pedro o chamou de lado e o repreendeu por dizer tais coisas.
33 Báyḭi lɛ, Zezu fɛrɛ nun-ɛ a kɔ leɗ nduoɓal-ɛri a yḭw Piyɛr mii: «Satan, mu zɔ́l ká lakun-i ɗi ɗi ɓa lew, ɓay ḭi lɛ, kér ɓay ɓo na ɗo ɓa kér ɓay nzoɓri hɔy ɓo, ɗo ɓa kér ɓay taa Ŋgɛrɛwṵru ya.»
33 Jesus se virou, olhou para seus discípulos e repreendeu Pedro. “Afaste-se de mim, Satanás!”, disse ele. “Você considera as coisas apenas do ponto de vista humano, e não da perspectiva de Deus.”
34 Falɛ ku lɛ, Zezu ɗi ruɔ nzoɓri ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri a ɓaa ha ri mii: «Nzoɓ ká hii ɓay séke fal-i lɛ, ka pɔ́ŋ sùo-ɛ yaklak ha̰ mì, a mbi puu say huɗ ɓe, a soɓ a séke fal-i.
34 Depois, chamou a multidão e os discípulos e disse: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome sua cruz e siga-me.
35 Tusuɛke lɛ, nzoɓ ká hii ɓay kɔ́rɔ kumnun ɓe na, kumnun taa tusuɛke na, ka ti zíŋ ya. Roo lɛ, nzoɓ káʼa pɔ́ŋ sùo-ɛ yɔɗ ɓay tul-i, mase ɓay tul Ɓay Kere na, a zíŋ kumnun taa tusuɛke.
35 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa e por causa das boas-novas, a salvará.
36 A zaɗka nzoɓ ziŋ feri ká tusiri key riw bele, rɔɔ a ziŋ kumnun taa tusuɛke ya na wa̰a, ɓa feziŋa ḭi kḭ zu lɛ woo!
36 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida?
37 Fe ḭi nda̰w rɔɔ, nzoɓ a máa ɓay haŋa Ŋgɛrɛwṵru a súoke kumnun taa tusuɛke na lɛ?
37 E o que daria o homem em troca de sua vida?
38 Tusuɛke lɛ, nzoɓ ká ɗaa sahoy ɓay tul-i, ɓáy tul ɓay ɓiri ká nun nzoɓri ká timbɛɗɛ key ká i pɔŋ Ŋgɛrɛwṵru í ɗaa fe ka̰aya na, ɓi Vu Nzoɓ na, síeke ká mì vika ɓáy riŋ ɗika ká Bǎa ha̰ mì ɓáy leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵruri ká nulue na, mì ɗáa sahoy ɓay tul nzoɓke nda̰w.»
38 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem nesta época de adultério e pecado, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.