Marcos 8
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs BKJ
1 Ɓil sewke ku na, ruɔ nzoɓri ŋgḭi ɓamba mbṵ kḭ ɓa kḭ rɔɓay ká luo Zezu, roo lɛ, fe sṵm tiya. Báyḭi lɛ, Zezu ɗi leɗ nduoɓal-ɛri a ɓaa ha ri mii:
1 Naqueles dias, sendo a multidão muito grande, e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:
2 «Mì kɔ nun síe nzoɓri key, ɓay ḭi lɛ, ɓa nam say ro i ɗo ziŋ mì a í ti ɓáy fe sṵm ya.
2 Eu tenho compaixão da multidão, porque já estão comigo há três dias, e não têm o que comer;
3 Zaɗka mì ha ri zɔl taŋ sṵŋa fe lɛ, i líe kɔn ká faa, ɓay ḭi lɛ, ruɔkeri ká sakra ɓari ku na i uru faa ɗi ɗi.»
3 e, se os deixar ir em jejum, para suas casas, desfalecerão no caminho; porquanto vários deles vieram de longe.
4 Lɛɛ, leɗ nduoɓal-ɛri ɓaa ha̰ ni mii: «Úwaa! Zaɗ ha̰a nda̰w rɔɔ ɓuru séke ɗi ɓay zíŋ fe sṵm ha̰nɛ ha̰ nzoɓri sṵ mbaa ɓil-ri ká ɓil law kɔr key lɛ?»
4 E os seus discípulos responderam-lhe: De onde poderá um homem satisfazer estes homens com pão aqui no deserto?
5 Báyḭi lɛ, Zezu vbi ri mii: «Maapa ɓa mina ze ì ɗǒke lɛ?» Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓa tɔnɔ say.»
5 E ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Ro, Zezu mbi nzi-ɛ ha̰ ruɔ nzoɓri kaw siri. Falɛ lɛ, ka ya̰a maapa ká tɔnɔ say na a ɗaa taambɔl ha̰ Ŋgɛrɛwṵru, rɔɔ a haw a ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri ɓay haŋa ri leke ruɔ nzoɓri na. Lɛɛ, i ya̰a í leke ri na.
6 E ele ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para colocarem diante deles, e puseram-nos diante do povo.
7 I ɗo ɓáy vu sḭ̀i ha̰nɛri nda̰w. Báyḭi lɛ, Zezu ɗaa taambɔl ha̰ Ŋgɛrɛwṵru ɓay tul sḭ̀ikeri na, a ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri ɓay haŋa ri leke nzoɓri na rɔɓay.
7 E tendo alguns pequenos peixes, ele os abençoou, e também ordenou-lhes para que colocassem diante deles.
8 Lɛɛ, nzoɓri riw bele sṵ mbaa ɓil-ri siɓ siɓ maa ɓáy zaɗ kɔn ɓari. A ɓie maapakeri ɓáy sḭiri ká saɗ na, leɗ nduoɓal-ɛri fa̰a mbaa buɗu ɓa tɔnɔ say.
8 Então eles comeram, e saciaram-se; e tomaram dos pedaços que sobraram, sete cestos.
9 Nzoɓri ká i ɗo zaɗɛ na, i maa isɔɗ sɔɗ duɔ zaɗ niŋ (4.000). Falɛ ku rɔɔ Zezu pɔŋ faa ha ri zɔl, lɛ,
9 E os que haviam comido eram cerca de quatro mil; e ele os despediu.
10 ká zaɗɛ ku hɔy, ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri na, i hil í kaw ɓil tuo í se ɓa tusiri Dalamanuta.
10 E ele entrando imediatamente no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Farizi ha̰nɛri vi luo Zezu í tii sa̰w má̰y ɓay ziŋ ni ɓay nzáake nzi-ɛ. Ze í vbi ni ɓay haŋa ni ka ɗaa fe saŋ mbḭw ha̰ ɓari kɔ mii, hṵrusuo-ɛ na uru saa luo Ŋgɛrɛwṵru.
11 E vindo os fariseus, começaram a questioná-lo, tentando-o, procurando um sinal do céu.
12 Báyḭi lɛ, Zezu ya̰a bawda ɔ̰mi fɔ̰n a ɓaa mii: «Ɓay ḭi kḭ rɔɔ, nzoɓri ká timbɛɗɛ key vbi ɓay kɔ́kɔ fe saŋ lɛ? Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ, fe saŋ mbḭw mini kara mì ti haŋa rì kɔ ya!»
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que procura esta geração um sinal? Na verdade eu vos digo que a esta geração não se dará nenhum sinal.
13 Falɛ ku lɛ, ka pɔŋ ri a hil a kaw ɓil tuo ziŋ leɗ nduoɓal-ɛri í yḭ̀i a í se ɓa nzaa maambii ká fi kɛlu.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para o outro lado.
14 Báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri yḭiŋra fa̰a maapa na sɛl. I ɗo ɓáy maapa mbḭw munu hɔy ká ɓil tuo.
14 Ora, os discípulos tinham se esquecido de levar pães, e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Lɛɛ, Zezu baka ri a ɓaa mii: «I nzɛ ɓáy sùo-rì! Ì kɔ́rɔ sùo-ri ká tul fe fére ka̰aya *Fariziri ɓáy nzoɓ Eroɗri ká ɗo munu ɓa fe hew fe na.»
15 E ele ordenou-lhes, dizendo: Fiquem atentos, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri tii sa̰w má̰y ɓay ká sakra kḭ, ɓay ḭi lɛ, i ɗo ɓáy maapa ya.
16 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Isto é porque não temos pão.
17 Munu ká Zezu kɔ fe ká i ɓaa ɓayke na, ka ɓaa ha ri mii: «Ɓay ḭi nda̰w rɔɔ ì ma̰y ɓay ká sakra kḭ mii, ì ɗo ɓáy maapa ya lɛ? Wa̰a, ì kɔ ya ɓáy lɛ woo? Ì kɔ táŋke ya ɓáy lɛ? Nun-rì mgbuɗa ká ɗi ya ɓáy dɔrɔ zu lɛ?
17 E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que argumentais, por não terdes pão? Ainda não percebeis, nem compreendeis? Tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 — ausente —
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais?
19 — ausente —
19 Quando eu parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E eles disseram-lhe: Doze.
20 Zezu vbi ri rɔɓay mii: «Zaɗka mì haw maapa ɓa tɔnɔ say ɓay tul nzoɓri ká isɔɗ sɔɗ duɔ zaɗ niŋ (4.000) na wa̰a, ì fa̰a ɓie mbaa buɗu dɔrɔrɔ dɔrɔrɔ ɓa mina lɛ?» Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓa tɔnɔ say.»
20 E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E disseram-lhe: Sete.
21 Báyḭi lɛ, Zezu vbi ri rɔɓay mii: «Wa̰a, ì kɔ ya ɓáy lɛ woo?»
21 E ele lhes disse: Como é que vocês não compreendem ainda?
22 Falɛ ku lɛ, Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i tḭi Besayda. Lɛɛ, nzoɓri sùu nzoɓ ra̰w mbḭw munu ká ɗi, i víke ha̰ Zezu í koɗ ni ɓay haŋa ni ka zaa ni ɓo a vaa.
22 E ele chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um homem cego, e pediram-lhe para tocá-lo.
23 Báyḭi lɛ, ka mgba nduo ra̰w na a tḭ́ike ni saa ɓil puɔ a séke nzaa zaɗ. Falɛ lɛ, ka ɗaa mbii sa̰mi ɗo nun ra̰w na, a ɗaa nduo-ɛri ɓo tul-e a vbi ni mii: «Mù kɔ fe lɛ?»
23 E ele tomou o homem cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e ele cuspindo nos seus olhos, e impondo suas mãos sobre ele, perguntou-lhe se ele enxergava alguma coisa.
24 Lɛɛ, ra̰w na ura nun-ɛ ɓa siya a ɓaa mii: «Mì kɔ nzoɓri, roo lɛ, i rìi puuri ká se-seɗ.»
24 E ele, olhando para cima, disse: Eu vejo homens como árvores, andando.
25 Falɛ ku rɔɓay lɛ, Zezu ɗaa nduo-ɛri ɓa kḭ ɓo tul nun nzoɓ ra̰w na. Báyḭi lɛ, ra̰w na kɔ-kɔ́m ɓa sikɗa, lɛ, nun-ɛ na taŋ ha̰ ni kɔ zaɗ ɓáy kere kaɗ kaɗ.
25 Depois disto, ele colocou novamente suas mãos sobre os seus olhos, e o fez olhar para cima; e ele foi restaurado, e viu a cada homem claramente.
26 Falɛ ku ká ɓay haŋa ra̰w na ka zɔ́l na báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Mu se ɓil puɔ ya.»
26 E ele o mandou embora para sua casa, dizendo: Nem entres na aldeia, nem o digas a ninguém da aldeia.
27 Falɛ ku lɛ, Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri, i zɔl ɓa vu puori ká ɗo ɗi ya ɓáy ŋgɛrɛpuo Sezare-Filiɓ. Zaɗka i se faa ɓáy na báyḭi lɛ, Zezu vbi ri ɓay mii: «Wa̰a, nzoɓri ɓaa ɓay mina ze se tul-i lɛ?»
27 E saiu Jesus, e os seus discípulos, para as aldeias de Cesareia de Filipe; no caminho ele perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Nzoɓ ha̰nɛri ɓaa mii, mù ɓa Za̰a Batis. Nzoɓ kḭri ɓoɗ ɓaa mii, mù ɓa *Eli. Nzoɓ ha̰wri rɔɓay ɓaa mii, mù ɓa nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru mbḭw munu.»
28 E eles responderam: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias; e outros: Um dos profetas.
29 Báyḭi lɛ, Zezu vbi ri mii: «A ɓaarì kḭ na wa̰a, ì ɓaa mii, mì ɓa nzoɓ ve lɛ?» Piyɛr yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mù ɓa *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni vi.»
29 E ele lhes disse: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Ɓe nu ku ro, Zezu baka ri ŋgɔ-ŋgɔŋ ɓay haŋa ri ɓaa ɓayke na ha̰ nzoɓ mbḭw ya.
30 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem sobre ele.
31 Falɛ ku lɛ, Zezu tii sa̰w fére leɗ nduoɓal-ɛri fe mii: «Ɓi *Vu Nzoɓ na, ɗo nun haŋa mì kɔ sɛkɛ fe ŋgḭi ɓamba. Ŋgɛrɛ Ziɓri ɓáy *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri na i túŋ mì ŋgereŋ a í i mì, a ndeke ɗi nam sayke lɛ, mì tḭ́i saa luɔ huɗ.»
31 E ele começou a ensinar-lhes que o Filho do homem deveria sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e escribas, que fosse morto, e após três dias ressuscitar.
32 Zezu ɓaa ɓayke ta-taŋ ha ri. Lɛɛ, Piyɛr mgba ni a tḭ́ike ŋgereŋ ɓa nzaa zaɗ a tii sa̰w ɓáa ɓay ziŋ ni ɓay tul ɓayri káʼa ɓaa na.
32 E ele falava estas palavras publicamente. E Pedro, tomando-o, começou a repreendê-lo.
33 Báyḭi lɛ, Zezu fɛrɛ nun-ɛ a kɔ leɗ nduoɓal-ɛri a yḭw Piyɛr mii: «Satan, mu zɔ́l ká lakun-i ɗi ɗi ɓa lew, ɓay ḭi lɛ, kér ɓay ɓo na ɗo ɓa kér ɓay nzoɓri hɔy ɓo, ɗo ɓa kér ɓay taa Ŋgɛrɛwṵru ya.»
33 Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque tu não tens gosto das coisas que são de Deus, mas das coisas que são dos homens.
34 Falɛ ku lɛ, Zezu ɗi ruɔ nzoɓri ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri a ɓaa ha ri mii: «Nzoɓ ká hii ɓay séke fal-i lɛ, ka pɔ́ŋ sùo-ɛ yaklak ha̰ mì, a mbi puu say huɗ ɓe, a soɓ a séke fal-i.
34 E chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.
35 Tusuɛke lɛ, nzoɓ ká hii ɓay kɔ́rɔ kumnun ɓe na, kumnun taa tusuɛke na, ka ti zíŋ ya. Roo lɛ, nzoɓ káʼa pɔ́ŋ sùo-ɛ yɔɗ ɓay tul-i, mase ɓay tul Ɓay Kere na, a zíŋ kumnun taa tusuɛke.
35 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa e do evangelho, salvá-la-á.
36 A zaɗka nzoɓ ziŋ feri ká tusiri key riw bele, rɔɔ a ziŋ kumnun taa tusuɛke ya na wa̰a, ɓa feziŋa ḭi kḭ zu lɛ woo!
36 Porquanto, que lucro tem o homem em ganhar o mundo inteiro, se perder a sua própria alma?
37 Fe ḭi nda̰w rɔɔ, nzoɓ a máa ɓay haŋa Ŋgɛrɛwṵru a súoke kumnun taa tusuɛke na lɛ?
37 Ou que dará o homem em troca de sua alma?
38 Tusuɛke lɛ, nzoɓ ká ɗaa sahoy ɓay tul-i, ɓáy tul ɓay ɓiri ká nun nzoɓri ká timbɛɗɛ key ká i pɔŋ Ŋgɛrɛwṵru í ɗaa fe ka̰aya na, ɓi Vu Nzoɓ na, síeke ká mì vika ɓáy riŋ ɗika ká Bǎa ha̰ mì ɓáy leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵruri ká nulue na, mì ɗáa sahoy ɓay tul nzoɓke nda̰w.»
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.