Marcos 15
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs VC
1 Ɓáy tiɓie piɛɗ hɔy, *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri, rɔɔ ɓáy kuɗu nzoɓ kúŋ sal ɓay luye ká luo Ziɓri bele na, i mbṵ kḭ ɓay mbika nzaa-ri ɓay ɗáa fe ziŋ Zezu. Báyḭi lɛ, i ha ri mgba ni í siŋ ni í séke ni ha̰ Pilaɗ.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Ro, Pilaɗ vbi Zezu mii: «Ɓo kḭ ze, mù ɓa mbay Ziɓri kɛ́lɛ?» Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓe kḭ ze mù ɓaa ku.»
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Falɛ lɛ, ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɗaa ɓayri ŋgḭi ɓamba zuɔ tul-e.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Báyḭi lɛ, Pilaɗ yḭ̀i a vbi ni ɓay rɔɓay mii: «Mù ti yḭ́iŋra ɓáy ɓay ya lɛ? Ɓayri riw bele ká i ɗaa ɓo tul-a key na wa̰a, mù la-laa kḭ zu lɛ?»
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Lɛɛ, ka yḭiŋra ɓáy ɓay mbḭw ha̰ ni ya, ha̰ ɓayke ku na tuku Pilaɗ ha̰ ni kaw yer.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Ká ɓil mbiimbamri mbḭw mbḭw riw bele na, zaɗka *nam suoriya tḭ́i saa ɓil koy vi báyḭi lɛ, ruɔ nzoɓri vǎa vbi Pilaɗ ha̰ ni tina nzoɓ mbḭw ká hul sal ha ri.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 A lɛ, sewke ku na, nzoɓ mbḭw riŋ-ɛ ɓa Barabas naa hul sal ɓáy nzoɓri ká i tḭ̀i ká tul nzoɓ rewpuori, a í i nzoɓ mbḭw.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Báyḭi lɛ, ruɔ nzoɓri se luo Pilaɗ, a í tii sa̰w vbika ni feri káʼa ɗaa ɓaŋguɔ ha ri na.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Lɛɛ, Pilaɗ yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Wa̰a, ì hii ɓay haŋa mì tina Zezu, mbay ɓaarì Ziɓri na ha rì lɛ?»
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Ka vbi ri munu, ɓay ḭi lɛ, ka kɔ nda̰w, ɓa fe ɗáa sere ze *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri pɔ̌ŋke Zezu nduo nduo-ɛ.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Báyḭi lɛ, ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri na, i suru tigba̰a ruɔ nzoɓri ɓay haŋa ri koɗ Pilaɗ ha̰ ni ka tína Barabas ze ka ha̰ ɓari.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Lɛɛ, Pilaɗ mbi ɓay a vbi ruɔ nzoɓri ɓa kḭ mii: «Wa̰a, ha̰a ḭi ze ì hii ɓay haŋa mì ɗaa ziŋ nzoɓ ká ì ɗi ni ɓa mbay Ziɓri na lɛ?»
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Báyḭi lɛ, i ɗaa fe ɓáy nzaa-ri ɓa kḭ gɔ̌m í ɓaa mii: «Ɓer ni ɗo tul puu say huɗ!»
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Lɛɛ, Pilaɗ vbi ri mii: «A ku wa̰a, ka̰aya ḭi rɔɔ ka ɗaa lɛ?» Báyḭi lɛ, i guu fe ɓáy nzaa-ri gǔrum mgba mgba ɓa siya mii: «Ɓer ni ɗo tul puu say huɗ!»
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Munu ká Pilaɗ hii ɓay ɗáa fe ha̰ sùo ruɔ nzoɓri rii ri na, ka tina Barabas ha ri, a ha̰ nzoɓ yṵm ɓeri nda Zezu ɓáy ndoy dɔŋ raɗ raɗ. Falɛ ku nda̰w rɔɔ, a pɔŋ ni ha ri vǎa ɓer ni ɗo tul puu say huɗ ɓáy.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Nzoɓ yṵmri na i séke ɓáy Zezu ká ɓil boro mbay nzoɓ réke tul puo na, a í ɗi kuɗu nzoɓ yṵmri riw bele na mbṵ kḭ ziŋ ri ká ɗi.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 I nduo ni maagari mbay ká sḭ̀i hola hola. I kaŋ ŋgatukru ɓa taguɓa mbay rɔɔ í mbi guɓa tul-e.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Falɛ ku rɔɔ i tii sa̰w hii soko ha̰ ni mii: «Soko woo, mbay Ziɓri!»
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Ro í zɔɗ tul-e ɓáy ŋgasikri raɗ raɗ, í sa̰-sa̰mi toɓ toɓ zuɔ nun-ɛ; í huku siri ká pol-e, í ɗiŋ tul-ri munu ká i kǎwke pol mbay.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Zaɗka i siɛ ni kpṵru maa ri na báyḭi lɛ, i naa maagari mbay ká sḭ̀i hola hola na, í yḭ̀i í nduo ni gari ɓeri nda̰w rɔɔ, í tḭ́ike ni ɓa nzaa zaɗ ɓay ɓér ni ɗo tul puu say huɗ.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Nzoɓ mbḭw, puo ɓe ɗo Sirɛ̰n, riŋ-ɛ ɓa Simo̰n, ka ɓa bǎa Alezandere ɓáy Rufusi, uru saa puo ɓisuy a ɗo kali ɓáy faa na ku. Báyḭi lɛ, nzoɓ yṵmri mgba ni í haa ni ya̰a puu say huɗ Zezu na a soɓ.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Lɛɛ, i séke ni ɓa zaɗ ká riŋ-ɛ ɓa Gɔlgota, má̰rake lɛ ɓaa mii, zaɗ tuŋguo tul.
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Ká zaɗɛ ku na, i hii ɓay haŋa ni him ká i zukri ɓáy fe zóŋke ká i ɗi ɓa mir na ha̰ ni nzɔ. Roo lɛ, ka nzɔ ya.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Falɛ ku lɛ, i ɓer ni ɗo tul puu say huɗ, a í leke kḭ gari ɓeri í ɗaa dḭi dḭi ɓay kɔ́kɔ fe ká nzoɓ ha̰a ha̰a a zíŋ.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Sa̰w síe ká i ɓérke ni ɗo tul puu say huɗ na, maa ɓáy síe ká uru ndḭi ɓa siya.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Mbeɗe huɗ ká i ɓer ɗo tul-e na, kiɛ nzoɓri ɓay huɗ ká i ɗaa ɓo tul-e. Mbeɗeke ku na ɓaa mii: «Mbay Ziɓri.»
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 I ɓer dɔmbirimri siɗi ɗo tul puu say huɗri nda̰w ká lakun Zezu. Nzoɓ mbini ɗo tul puu say huɗ kḭ ká tunduo hoɗo ɓe, a nzoɓ mbḭɛ laa lɛ, ɗo tul puu say huɗ kḭ ká tunduo gel ɓe.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 [Ɓe munu rɔɔ, ɓay ká ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru na, ka ɗo munu ɓáy zaɗɛ. Ɓayke ɓaa mii: «Nzoɓri kḭi ni ɗo sakra dɔmbirimri.»]
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Nzoɓri ká i kal ká zaɗɛ ku na, i raɗ ni í téke tul-ri ɓoko ɓoko í ɓaa mii: «Hɛ̰ɛ! Ɓo ká mù hii gbúr *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru, a nam say hɔy lɛ, mù mbúo kḭ ɗo zaɗɛ na,
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 mu ya̰a sùo-ɔ ɓo kḭ, a mú ɗì saa tul puu say huɗ na ku ha̰ ɓuru kɔ!»
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri, i siɛ ni faa mbḭw munu na nda̰w ká sakra kḭ mii: «Ka ya̰a nzoɓ ha̰wri, roo lɛ, ka maa ɓay ya̰aŋa sùo-ɛ ɓe kḭ ya!
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Ndaɗ ɓay haŋa ɓe *Krisi, mbay *Izarayɛl na, ka ɗì saa tul puu say huɗ na timbɛɗɛ key ha̰ ɓuru kɔ! Zaɗka ɓuru kɔ ro lɛ, ɓe rɔɔ ɓuru ɗáa law ɓuru ɓo tul-e ɓáy!» A nzoɓri ká i ɓer ri ɗo tul puu say huɗ ká lakun Zezu na, i raɗ ni nda̰w.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Ɓáy síe ká ɗo law tul na, fe guɓa nun síe ha̰ zaɗ ɗo gbukru kpṵru maa ɓáy síe ká fɛrɛ sùo-ɛ.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Síe ká fɛrɛ sùo-ɛ na báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ɓay ɓáy bawda kusol-e ɓeleŋ mii: «Eloy, Eloy, lama sabatani!» Ɓáy nzaa ɓay naari lɛ, ɓaa mii: «Ŋgɛrɛwṵru ɓi! Ŋgɛrɛwṵru ɓi! Ɓay ḭi nda̰w rɔɔ mù pɔŋ mì lɛ?»
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Nzoɓ ha̰nɛri ká i ɗo zaɗɛ ká i laa kusol-e ká mgba ɓeleŋ na i ɓaa mii: «Ì laa! Ka ɗi *Eli!»
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Báyḭi lɛ, nzoɓ mbḭw ká sakra ɓari ku ɗuu a vǎa ɗoŋ mbii fe sṵ́uke zuɔ vay gari ká nzɔ mbii nzɔ, a siŋ ɗo nzaa ŋgasikri, rɔɔ a zuɗa ha̰ Zezu ɓay haŋa ni ka nzɔ a ɓaa mii: «Ì giyaŋ náa kɔ́ri! Wa̰a, Eli na a ví ɗíra ni saa tul puu say huɗ na lɛ?»
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Báyḭi lɛ, Zezu ɗaa fe ɓeleŋ, lɛ, law-ɛ ví tuo.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Ɓe nu ku lɛ, gari ká kúŋ ɓil *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru na saka tǎr saa siya kpṵru mgba siri gbaa.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Zaɗka ŋgɛrɛnzoɓ yṵm ká ɗo pol Zezu káʼa kɔrɔ ni na kɔ kḭri huɗ ká Zezu hu na báyḭi lɛ, ka ɓaa mii: «Leɗban key na ɓa Vu Ŋgɛrɛwṵru ɓa tusuɛ kḭ!»«Leɗban key na ɓa Vu Ŋgɛrɛwṵru ɓa tusuɛ kḭ!»|src="cn01844C.tif" size="span" loc="15.33-41" copy="David C. Cook" ref="15.39"
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Má̰y ha̰nɛri i ɗo zaɗɛ ku nda̰w, i ɗo ɗi ɗi í kɔ feri ká kal na ɗeke. Ká sakra ɓari ku na, Mari ká puo ɓe ɗo Madala nda̰w, Mari máa Zoze ɓáy Zak ká ɓa leɗ kuban nda̰w, rɔɔ Salome nda̰w pi.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Ɓari na ze i se fal Zezu í ɗaa peɗ ha̰ ni ɓáy namri káʼa ɗǒke kuɗu zaɗ ká Galele na. Má̰y kḭri ŋgḭ-ŋgḭi ká i uru saa Galele í se ziŋ Zezu kpṵru se ŋgɛrɛpuo Zuruzalɛm na, i ɗo zaɗɛ ku nda̰w.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Nam ká Zezu hu na ɓa nam ká ɗo pol *nam mgbaka ta̰ram Ziɓri, ká i lěkeke fe sṵm ɓay tul namke na. Munu ká zaɗ ɓa láw ro na báyḭi lɛ,
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 Zezeɓ ká puo ɓe ɗo Arimate na vi. Ɓe na ka ɓa ŋgɛrɛ Ziɓri ká ɓil kuɗu nzoɓ kúŋ sal ɓay luye, ká i hḭɛ ni ɓamba. Ɓe kara ka giyaŋ nam ká Ŋgɛrɛwṵru a ví réke mbay ká tusiri key na nzokɗo. Báyḭi lɛ, ka mgba sùo-ɛ ŋgɔ-ŋgɔŋ ɓa wa̰ra nzoɓ, a se luo Pilaɗ a vbi ni huɗ Zezu ɓay vóro.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Zaɗka Pilaɗ laa mii, Zezu hu-hu na báyḭi lɛ, tuku ni, ze a ɗi ŋgɛrɛnzoɓ yṵm a vbi ni mii: «Zezu na hu bole ɗi ɗi ro lɛ?»
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Zaɗkaʼa laa ɓay ká nzaa ŋgɛrɛnzoɓ yṵm ká ɓaa ha̰ ni mii, Zezu hu ro na báyḭi lɛ, ka pɔŋ faa ha̰ Zezeɓ mbi huɗ na.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Báyḭi lɛ, Zezeɓ se a vǎa hie gari pie ká ndaɗ ɓamba a víke a ɗira huɗ Zezu saa tul puu say huɗ a kǎarike ni. Falɛ ku lɛ, ka mbi a vǎa ɗaa ɓo huo tisaw ká i kpɛrɛ ɓa luɔ huɗ ɓa tá̰w, rɔɔ a ha ri giri bawda maa tisaw, a mbǐike diɓ ɗo ɗi.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Lɛɛ, Mari ká puo ɓe ɗo Madala ɓáy Mari máa Zoze na, i kɔ zaɗ ká i ɗaa huɗ Zezu na ɓo ɗi.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.