Marcos 11
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs VC
1 Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i tɔ̀ŋ ɗi ya ɓáy ŋgɛrɛpuo ká Zuruzalɛm, a í ɗo ɗi ya ɓáy vu puori ká riŋ-ri ɓa Befaze ɓáy Betani ká ɗo lakun kuo Oliviye. Báyḭi lɛ, ká zaɗɛ ku na Zezu pie leɗ nduoɓal-ɛri siɗi ha ri se pola
1 Jesus e seus discípulos aproximavam-se de Jerusalém e chegaram aos arredores de Betfagé e de Betânia, perto do monte das Oliveiras. Desse lugar Jesus enviou dois dos seus discípulos,
2 a ɓaa ha ri mii: «Ì se puo ká ɗo pol-rì ku. Zaɗka ì tḭ́i ɗi lɛ, zaɗɛ ku hɔy ì zíŋ vu maasoɓa mbḭw ká i taa ni ɗo ɗi ká nzoɓ kaw tul-e ba mbḭw ya rɔɓay, lɛ, ì hína ni í víke ha̰ mì.
2 dizendo-lhes: "Ide à aldeia que está defronte de vós e, logo ao entrardes nela, achareis preso um jumentinho, em que não montou ainda homem algum; desprendei-o e trazei-mo.
3 Zaɗka nzoɓ vbi rì mii: “Ɓay ḭi rɔɔ ì ɗaa munu lɛ,” lɛ, ì ɓaa ha̰ ni mii: “Ŋgɛrɛmbay ze se síeke; ndḭi hɔy lɛ a píeke ha̰ mù ɓáy.”»
3 E se alguém vos perguntar: Que fazeis?, dizei: O Senhor precisa dele, mas daqui a pouco o devolverá."
4 Báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri ká siɗi na, i zɔl í vǎa ziŋ vu maasoɓa ká i síŋ ni ɗo faa hul ká kɛlɛ ká lakun faa na í hina ni.
4 Indo eles, acharam o jumentinho atado fora, diante duma porta, na curva do caminho. Iam-no desprendendo,
5 Nzoɓ ha̰nɛri ká i ɗo ɗi na, i vbi ri ɓay mii: «Fe ḭi ze ì ɗaa munu lɛ? Ɓay ḭi nda̰w rɔɔ ì hina vu maasoɓa na key lɛ?»
5 quando alguns dos que ali estavam perguntaram: "Ei, que estais fazendo? Por que soltais o jumentinho?"
6 Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri munu ká Zezu ɓaa ha ri pola na. Ro, nzoɓkeri ku na ala ri ha ri zɔ̌lke,
6 Responderam como Jesus lhes havia ordenado; e deixaram-no levar.
7 lɛ, i se ɓáy vu maasoɓa na ha̰ Zezu, í laɓa maagari ɓari zuɔ tul-e, lɛ, Zezu hil a kaw ɗi.
7 Conduziram a Jesus o jumentinho, cobriram-no com seus mantos, e Jesus montou nele.
8 Báyḭi lɛ, nzoɓri ŋgḭi ɓamba i laɓa maagari ɓari zuɔ faa ká pol-e ɓay haŋa ni ka se tul-e a kál, a nzoɓ ha̰wri laa lɛ, i laɓa nzaa tɔy vay puuri ká i kuɗ ká ɓil wáa.
8 Muitos estendiam seus mantos no caminho; outros cortavam ramos das árvores e espalhavam-nos, pelo chão.
9 Ɓari ká i se pol Zezu ɓáy ɓari ká i se fal-ɛ na, i guu fe gǔrum gǔrum ɓáy nzaa-ri ɓa siya mii:
9 Tanto os que precediam como os que iam atrás clamavam: "Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Ndaɗ ɓay haŋa Ŋgɛrɛwṵru ka sá̰m fe zuɔ tul nzoɓ
10 O Bendito o Rei?.que vai começar, o reino de Davi, nosso pai! Hosana no mais alto dos céus!"
11 Zezu tḭi Zuruzalɛm a kal a rìi ɓil *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru. Ka kɔ-kɔ́m rie fal-ɛ gbuk a ŋga̰a feri riw bele ká kal na. Falɛ ku lɛ, ka tḭi a se ɓa Betani ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ fal-ɛ siɗi na, ɓay ḭi lɛ, síe ti mbǎa ro.
11 Jesus entrou em Jerusalém e dirigiu-se ao templo. Aí lançou-os olhos para tudo o que o cercava. Depois, como já fosse tarde, voltou para Betânia com os Doze.
12 Nzaaruo kḭ ká ɓa tiɓie na, Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i tḭi saa Betani í se faa, lɛ, kɔn sɛ ni.
12 No outro dia, ao saírem de Betãnia, Jesus teve fome.
13 Lɛɛ, ka mbi nun-ɛ a kɔ puu nzum mbḭw munu ɓáy vayke ka ɗo lew. Ka se sa̰w-ɛ ɓay zíŋ lereke ha̰nɛ ɓay sṵŋa. Zaɗkaʼa se sa̰w-ɛ na báyḭi lɛ, lereke mbḭw tiya; ɓa vayke hɔy, ɓay ḭi lɛ, ɓa few líeke ya ɓáy.
13 Avistou de longe uma figueira coberta de folhas e foi ver se encontrava nela algum fruto. Aproximou-se da árvore, mas só encontrou folhas pois não era tempo de figos.
14 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha̰ puu nzum na mii: «Nzoɓ mbḭw ti sṵŋa lere ɓo mbǎa mgbaŋ.» Lɛɛ, leɗ nduoɓal-ɛri laa ɓay káʼa ɓaa na.
14 E disse à figueira: "Jamais alguém coma fruto de ti!" E os discípulos ouviram esta maldição.
15 Falɛ ku lɛ, Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i tḭi Zuruzalɛm, lɛ, ka rìi a se ɓil mgbaŋ ká *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ɗo ɗi a tii sa̰w níi nzoɓ ɗáɓ fe híeri ɓáy ɓari ká i se ɗi ɓay híe fe na. Ka kira tutakra ɓari nzoɓ kṵu kḭ lariri ɓáy kariŋgaw nzoɓ híe ka̰y bɛɗɛri zuɔ nza̰ri nza̰ri.
15 Chegaram a Jerusalém e Jesus entrou no templo. E começou a expulsar os que no templo vendiam e compravam; derrubou as mesas dos trocadores de moedas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ka ala faa ha̰ nzoɓ mbḭw kal ɓáy soɓa ɓe ká ɓil hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru na ya.
16 Não consentia que ninguém transportasse algum objeto pelo templo.
17 Falɛ ku rɔɔ, ka fere nzoɓri fe a ɓaa mii: «Ŋgɛrɛwṵru ɓaa ta-taŋ ká ɓil mbeɗe ɓe mii: “Hul ɓi na i ɗika ɓa hul ɗáa nzaa ɓay kere nzoɓri ká sa̰w puo ɓari ɓoɗ ɓoɗ riw bele,” roo lɛ, ɓaarì na ì fɛrɛ ni ɓa pṵy nzoɓ riiɓari.»
17 E ensinava-lhes nestes termos: "`Não está porventura escrito: A minha casa chamar-se-á casa de oração para todas as nações {Is 56,7}? Mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}.
18 Zaɗka *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri laa ɓayke na munu báyḭi lɛ, i nzaa faa ɓay ika Zezu. Tusuɛke lɛ, hḭɛ ɗaa ri, ɓay ḭi lɛ, fe káʼa fere ruɔ nzoɓri na tuku ri riw bele ha ri kaw yer.
18 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas ouviram-no e procuravam um modo de o matar. Temiam-no, porque todo o povo se admirava da sua doutrina.
19 Zaɗka zaɗ ɓa láw na báyḭi lɛ, Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i tḭi saa ŋgɛrɛpuo na ku í zɔl.
19 Quando já era tarde, saíram da cidade.
20 Nzaaruo kḭ ká Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i ɗo kal faa ɓa tiɓie piɛɗ na, i kɔ puu nzum na huɔ wǔɔ tḭi sa̰w-ɛ.
20 No dia seguinte pela manhã, ao passarem junto da figueira, viram que ela secara até a raiz.
21 Báyḭi lɛ, law Piyɛr ker se tul ɓay ká Zezu ɓaa ha̰ puu nzum pola na a ɓaa ha̰ Zezu mii: «Mbay, mu kɔ-kɔ́m mú kɔ! Puu nzum ká mù faɗ ni na huɔ wǔɔ ɗo ku!»
21 Pedro lembrou-se do que se tinha passado na véspera e disse a Jesus: "`Olha, Mestre, como secou a figueira que amaldiçoaste!"
22 Lɛɛ, Zezu mbi ɓay a ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ. Ì ɗaa law-rì ka ɓo tul Ŋgɛrɛwṵru!
22 Respondeu-lhes Jesus: "Tende fé em Deus.
23 Zaɗka nzoɓ ɓaa ha̰ kuo key na mii: “Mu mṵu ká zaɗ ni key a mú zo ɓo maambii,” rɔɔ nzoɓke ma̰y ɓay ká ɓil law-ɛ ya, a ɗaa law-ɛ ɓo tul fe káʼa ɓaa ɓayke na lɛ, Ŋgɛrɛwṵru a haŋa ni feke na.
23 Em verdade vos declaro: todo o que disser a este monte: Levanta-te e lança-te ao mar, se não duvidar no seu coração, mas acreditar que sucederá tudo o que disser, obterá esse milagre.
24 Sa̰wke mini ze, mì ɓaa ha rì: feri riw bele ká ì vbi ɓáy nzaa ɓay kere na, ndaɗ ɓay ɗáa law-rì ɓo ɗi í ɓaa mii, ì ziŋ feke na ro, lɛ, Ŋgɛrɛwṵru a haŋa rì feke na.
24 Por isso vos digo: tudo o que pedirdes na oração, crede que o tendes recebido, e ser-vos-á dado.
25 Rɔɓay, zaɗka ì ɗo siya í ɗaa nzaa ɓay kere, rɔɔ ì kɔ ká ì ɗo ɓáy ɓay ziŋ nzoɓ lɛ, ndaɗ ɓay haŋa rì nda buma ka ziŋ ni. Ɓe nda̰w rɔɔ, Bǎa ɓaarì ká kaw nulue na, a ndáka buma ká tul fe ka̰aya ɓaarì na ziŋ rì nda̰w ɓáy.
25 E quando vos puserdes de pé para orar, perdoai, se tiverdes algum ressentimento contra alguém, para que também vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe os vossos pecados. {
26 [Roo lɛ, zaɗka ì nda buma ziŋ nzoɓri ká i ɗaa ka̰aya ziŋ rì na ya lɛ, Bǎa ɓaarì ká nulue na ti ndáka buma ziŋ rì ká tul fe ka̰aya ɓaarì na ya nda̰w pi.»]
26 Mas se não perdoardes, tampouco vosso Pai que está nos céus vos perdoará os vossos pecados.}"
27 Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i yḭ̀i í se Zuruzalɛm ɓa kḭ rɔɓay. Zaɗka Zezu ha̰ari ɓil mgbaŋ ká *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ɗo ɗi na báyḭi lɛ, *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri, rɔɔ ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri nda̰w na, i vi luo-ɛ
27 Jesus e seus discípulos voltaram outra vez a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, acercaram-se dele os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 í vbi ni ɓay mii: «A ve ze mbi nzaa ha̰ mù nda̰w rɔɔ mù ɗáake fe niri key lɛ? Mase, nzoɓ ve ze ha̰ mù faa ɗáake lɛ?»
28 e perguntaram-lhe: "Com que direito fazes isto? Quem te deu autoridade para fazer essas coisas?"
29 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Mì vbika rì ɓay mbḭw hɔy ɓay kɔ́kɔ. Zaɗka ì yḭiŋra ɓáy ɓayke ha̰ mì lɛ, mì kíɛ rì nzoɓ ká mbi nzaa ha̰ mì ɗáake fe niri key na.
29 Jesus respondeu-lhes: "Também eu vos farei uma pergunta; respondei-ma, e dir-vos-ei com que direito faço essas coisas.
30 Ɗáa tul nzoɓri nduo mbii ká Za̰a ɗaa na wa̰a, uru saa luo Ŋgɛrɛwṵru mase, uru saa luo nzoɓri hɔy lɛ? Ì yḭ́iŋra ɓáy ɓayke ha̰ mì laa.»
30 O batismo de João vinha do céu ou dos homens? Respondei-me."
31 Báyḭi lɛ, i tii sa̰w má̰y ɓay ká sakra kḭ mii: «Náa ɓáari mina ro lɛ? Zaɗka náa yḭiŋrari ɓáy ɓay ha̰ ni mii, uru saa luo Ŋgɛrɛwṵru lɛ, a yḭ́i a vbi naari mii, ɓay ḭi nda̰w rɔɔ náa ɗáari law naari ɓo tul ɓay ká Za̰a ɓaa na ya lɛ?
31 E discorriam lá consigo: "Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
32 A zaɗka náa yḭiŋrari mii, uru saa luo nzoɓri lɛ, a ɗoko mina lɛ?» Tusuɛke lɛ, i ɗaa hḭɛ ruɔ nzoɓri, ɓay ḭi lɛ, nzoɓri riw bele kɔ Za̰a ɓa nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru tusuɛke.
32 Se, ao contrário, dissermos: Dos homens, tememos o povo." Com efeito, tinham medo do povo, porque todos julgavam ser João deveras um profeta.
33 Báyḭi lɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ Zezu mii: «Ɓuru kɔ ya.» Lɛɛ, ka yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Munu zu lɛ, nda-ndaɗ! Ɓi hɔy kara, mì ti kíɛ rì nzoɓ ká mbi nzaa ha̰ mì ɗáake fe niri key na ya nda̰w.»
33 Responderam a Jesus: "Não o sabemos." "E eu tampouco vos direi, disse Jesus, com que direito faço estas coisas."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.