Marcos 11

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i tɔ̀ŋ ɗi ya ɓáy ŋgɛrɛpuo ká Zuruzalɛm, a í ɗo ɗi ya ɓáy vu puori ká riŋ-ri ɓa Befaze ɓáy Betani ká ɗo lakun kuo Oliviye. Báyḭi lɛ, ká zaɗɛ ku na Zezu pie leɗ nduoɓal-ɛri siɗi ha ri se pola
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 a ɓaa ha ri mii: «Ì se puo ká ɗo pol-rì ku. Zaɗka ì tḭ́i ɗi lɛ, zaɗɛ ku hɔy ì zíŋ vu maasoɓa mbḭw ká i taa ni ɗo ɗi ká nzoɓ kaw tul-e ba mbḭw ya rɔɓay, lɛ, ì hína ni í víke ha̰ mì.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Zaɗka nzoɓ vbi rì mii: “Ɓay ḭi rɔɔ ì ɗaa munu lɛ,” lɛ, ì ɓaa ha̰ ni mii: “Ŋgɛrɛmbay ze se síeke; ndḭi hɔy lɛ a píeke ha̰ mù ɓáy.”»
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri ká siɗi na, i zɔl í vǎa ziŋ vu maasoɓa ká i síŋ ni ɗo faa hul ká kɛlɛ ká lakun faa na í hina ni.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Nzoɓ ha̰nɛri ká i ɗo ɗi na, i vbi ri ɓay mii: «Fe ḭi ze ì ɗaa munu lɛ? Ɓay ḭi nda̰w rɔɔ ì hina vu maasoɓa na key lɛ?»
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri munu ká Zezu ɓaa ha ri pola na. Ro, nzoɓkeri ku na ala ri ha ri zɔ̌lke,
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 lɛ, i se ɓáy vu maasoɓa na ha̰ Zezu, í laɓa maagari ɓari zuɔ tul-e, lɛ, Zezu hil a kaw ɗi.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Báyḭi lɛ, nzoɓri ŋgḭi ɓamba i laɓa maagari ɓari zuɔ faa ká pol-e ɓay haŋa ni ka se tul-e a kál, a nzoɓ ha̰wri laa lɛ, i laɓa nzaa tɔy vay puuri ká i kuɗ ká ɓil wáa.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Ɓari ká i se pol Zezu ɓáy ɓari ká i se fal-ɛ na, i guu fe gǔrum gǔrum ɓáy nzaa-ri ɓa siya mii:
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Ndaɗ ɓay haŋa Ŋgɛrɛwṵru ka sá̰m fe zuɔ tul nzoɓ
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Zezu tḭi Zuruzalɛm a kal a rìi ɓil *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru. Ka kɔ-kɔ́m rie fal-ɛ gbuk a ŋga̰a feri riw bele ká kal na. Falɛ ku lɛ, ka tḭi a se ɓa Betani ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ fal-ɛ siɗi na, ɓay ḭi lɛ, síe ti mbǎa ro.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Nzaaruo kḭ ká ɓa tiɓie na, Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i tḭi saa Betani í se faa, lɛ, kɔn sɛ ni.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Lɛɛ, ka mbi nun-ɛ a kɔ puu nzum mbḭw munu ɓáy vayke ka ɗo lew. Ka se sa̰w-ɛ ɓay zíŋ lereke ha̰nɛ ɓay sṵŋa. Zaɗkaʼa se sa̰w-ɛ na báyḭi lɛ, lereke mbḭw tiya; ɓa vayke hɔy, ɓay ḭi lɛ, ɓa few líeke ya ɓáy.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha̰ puu nzum na mii: «Nzoɓ mbḭw ti sṵŋa lere ɓo mbǎa mgbaŋ.» Lɛɛ, leɗ nduoɓal-ɛri laa ɓay káʼa ɓaa na.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Falɛ ku lɛ, Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i tḭi Zuruzalɛm, lɛ, ka rìi a se ɓil mgbaŋ ká *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ɗo ɗi a tii sa̰w níi nzoɓ ɗáɓ fe híeri ɓáy ɓari ká i se ɗi ɓay híe fe na. Ka kira tutakra ɓari nzoɓ kṵu kḭ lariri ɓáy kariŋgaw nzoɓ híe ka̰y bɛɗɛri zuɔ nza̰ri nza̰ri.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Ka ala faa ha̰ nzoɓ mbḭw kal ɓáy soɓa ɓe ká ɓil hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru na ya.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Falɛ ku rɔɔ, ka fere nzoɓri fe a ɓaa mii: «Ŋgɛrɛwṵru ɓaa ta-taŋ ká ɓil mbeɗe ɓe mii: “Hul ɓi na i ɗika ɓa hul ɗáa nzaa ɓay kere nzoɓri ká sa̰w puo ɓari ɓoɗ ɓoɗ riw bele,” roo lɛ, ɓaarì na ì fɛrɛ ni ɓa pṵy nzoɓ riiɓari.»
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Zaɗka *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri laa ɓayke na munu báyḭi lɛ, i nzaa faa ɓay ika Zezu. Tusuɛke lɛ, hḭɛ ɗaa ri, ɓay ḭi lɛ, fe káʼa fere ruɔ nzoɓri na tuku ri riw bele ha ri kaw yer.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Zaɗka zaɗ ɓa láw na báyḭi lɛ, Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i tḭi saa ŋgɛrɛpuo na ku í zɔl.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Nzaaruo kḭ ká Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i ɗo kal faa ɓa tiɓie piɛɗ na, i kɔ puu nzum na huɔ wǔɔ tḭi sa̰w-ɛ.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Báyḭi lɛ, law Piyɛr ker se tul ɓay ká Zezu ɓaa ha̰ puu nzum pola na a ɓaa ha̰ Zezu mii: «Mbay, mu kɔ-kɔ́m mú kɔ! Puu nzum ká mù faɗ ni na huɔ wǔɔ ɗo ku!»
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Lɛɛ, Zezu mbi ɓay a ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ. Ì ɗaa law-rì ka ɓo tul Ŋgɛrɛwṵru!
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Zaɗka nzoɓ ɓaa ha̰ kuo key na mii: “Mu mṵu ká zaɗ ni key a mú zo ɓo maambii,” rɔɔ nzoɓke ma̰y ɓay ká ɓil law-ɛ ya, a ɗaa law-ɛ ɓo tul fe káʼa ɓaa ɓayke na lɛ, Ŋgɛrɛwṵru a haŋa ni feke na.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Sa̰wke mini ze, mì ɓaa ha rì: feri riw bele ká ì vbi ɓáy nzaa ɓay kere na, ndaɗ ɓay ɗáa law-rì ɓo ɗi í ɓaa mii, ì ziŋ feke na ro, lɛ, Ŋgɛrɛwṵru a haŋa rì feke na.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Rɔɓay, zaɗka ì ɗo siya í ɗaa nzaa ɓay kere, rɔɔ ì kɔ ká ì ɗo ɓáy ɓay ziŋ nzoɓ lɛ, ndaɗ ɓay haŋa rì nda buma ka ziŋ ni. Ɓe nda̰w rɔɔ, Bǎa ɓaarì ká kaw nulue na, a ndáka buma ká tul fe ka̰aya ɓaarì na ziŋ rì nda̰w ɓáy.
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 [Roo lɛ, zaɗka ì nda buma ziŋ nzoɓri ká i ɗaa ka̰aya ziŋ rì na ya lɛ, Bǎa ɓaarì ká nulue na ti ndáka buma ziŋ rì ká tul fe ka̰aya ɓaarì na ya nda̰w pi.»]
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i yḭ̀i í se Zuruzalɛm ɓa kḭ rɔɓay. Zaɗka Zezu ha̰ari ɓil mgbaŋ ká *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ɗo ɗi na báyḭi lɛ, *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri, rɔɔ ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri nda̰w na, i vi luo-ɛ
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 í vbi ni ɓay mii: «A ve ze mbi nzaa ha̰ mù nda̰w rɔɔ mù ɗáake fe niri key lɛ? Mase, nzoɓ ve ze ha̰ mù faa ɗáake lɛ?»
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Mì vbika rì ɓay mbḭw hɔy ɓay kɔ́kɔ. Zaɗka ì yḭiŋra ɓáy ɓayke ha̰ mì lɛ, mì kíɛ rì nzoɓ ká mbi nzaa ha̰ mì ɗáake fe niri key na.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Ɗáa tul nzoɓri nduo mbii ká Za̰a ɗaa na wa̰a, uru saa luo Ŋgɛrɛwṵru mase, uru saa luo nzoɓri hɔy lɛ? Ì yḭ́iŋra ɓáy ɓayke ha̰ mì laa.»
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Báyḭi lɛ, i tii sa̰w má̰y ɓay ká sakra kḭ mii: «Náa ɓáari mina ro lɛ? Zaɗka náa yḭiŋrari ɓáy ɓay ha̰ ni mii, uru saa luo Ŋgɛrɛwṵru lɛ, a yḭ́i a vbi naari mii, ɓay ḭi nda̰w rɔɔ náa ɗáari law naari ɓo tul ɓay ká Za̰a ɓaa na ya lɛ?
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 A zaɗka náa yḭiŋrari mii, uru saa luo nzoɓri lɛ, a ɗoko mina lɛ?» Tusuɛke lɛ, i ɗaa hḭɛ ruɔ nzoɓri, ɓay ḭi lɛ, nzoɓri riw bele kɔ Za̰a ɓa nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru tusuɛke.
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Báyḭi lɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ Zezu mii: «Ɓuru kɔ ya.» Lɛɛ, ka yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Munu zu lɛ, nda-ndaɗ! Ɓi hɔy kara, mì ti kíɛ rì nzoɓ ká mbi nzaa ha̰ mì ɗáake fe niri key na ya nda̰w.»
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.