Marcos 11

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i tɔ̀ŋ ɗi ya ɓáy ŋgɛrɛpuo ká Zuruzalɛm, a í ɗo ɗi ya ɓáy vu puori ká riŋ-ri ɓa Befaze ɓáy Betani ká ɗo lakun kuo Oliviye. Báyḭi lɛ, ká zaɗɛ ku na Zezu pie leɗ nduoɓal-ɛri siɗi ha ri se pola
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 a ɓaa ha ri mii: «Ì se puo ká ɗo pol-rì ku. Zaɗka ì tḭ́i ɗi lɛ, zaɗɛ ku hɔy ì zíŋ vu maasoɓa mbḭw ká i taa ni ɗo ɗi ká nzoɓ kaw tul-e ba mbḭw ya rɔɓay, lɛ, ì hína ni í víke ha̰ mì.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que aí está diante de vós e, logo ao entrar, achareis preso um jumentinho, o qual ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Zaɗka nzoɓ vbi rì mii: “Ɓay ḭi rɔɔ ì ɗaa munu lɛ,” lɛ, ì ɓaa ha̰ ni mii: “Ŋgɛrɛmbay ze se síeke; ndḭi hɔy lɛ a píeke ha̰ mù ɓáy.”»
3 Se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? Respondei: O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para aqui.
4 Báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri ká siɗi na, i zɔl í vǎa ziŋ vu maasoɓa ká i síŋ ni ɗo faa hul ká kɛlɛ ká lakun faa na í hina ni.
4 Então, foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 Nzoɓ ha̰nɛri ká i ɗo ɗi na, i vbi ri ɓay mii: «Fe ḭi ze ì ɗaa munu lɛ? Ɓay ḭi nda̰w rɔɔ ì hina vu maasoɓa na key lɛ?»
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri munu ká Zezu ɓaa ha ri pola na. Ro, nzoɓkeri ku na ala ri ha ri zɔ̌lke,
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus; então, os deixaram ir.
7 lɛ, i se ɓáy vu maasoɓa na ha̰ Zezu, í laɓa maagari ɓari zuɔ tul-e, lɛ, Zezu hil a kaw ɗi.
7 Levaram o jumentinho, sobre o qual puseram as suas vestes, e Jesus o montou.
8 Báyḭi lɛ, nzoɓri ŋgḭi ɓamba i laɓa maagari ɓari zuɔ faa ká pol-e ɓay haŋa ni ka se tul-e a kál, a nzoɓ ha̰wri laa lɛ, i laɓa nzaa tɔy vay puuri ká i kuɗ ká ɓil wáa.
8 E muitos estendiam as suas vestes no caminho, e outros, ramos que haviam cortado dos campos.
9 Ɓari ká i se pol Zezu ɓáy ɓari ká i se fal-ɛ na, i guu fe gǔrum gǔrum ɓáy nzaa-ri ɓa siya mii:
9 Tanto os que iam adiante dele como os que vinham depois clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Ndaɗ ɓay haŋa Ŋgɛrɛwṵru ka sá̰m fe zuɔ tul nzoɓ
10 Bendito o reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana, nas maiores alturas!
11 Zezu tḭi Zuruzalɛm a kal a rìi ɓil *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru. Ka kɔ-kɔ́m rie fal-ɛ gbuk a ŋga̰a feri riw bele ká kal na. Falɛ ku lɛ, ka tḭi a se ɓa Betani ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ fal-ɛ siɗi na, ɓay ḭi lɛ, síe ti mbǎa ro.
11 E, quando entrou em Jerusalém, no templo, tendo observado tudo, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Nzaaruo kḭ ká ɓa tiɓie na, Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i tḭi saa Betani í se faa, lɛ, kɔn sɛ ni.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Lɛɛ, ka mbi nun-ɛ a kɔ puu nzum mbḭw munu ɓáy vayke ka ɗo lew. Ka se sa̰w-ɛ ɓay zíŋ lereke ha̰nɛ ɓay sṵŋa. Zaɗkaʼa se sa̰w-ɛ na báyḭi lɛ, lereke mbḭw tiya; ɓa vayke hɔy, ɓay ḭi lɛ, ɓa few líeke ya ɓáy.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela, porventura, acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, senão folhas; porque não era tempo de figos.
14 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha̰ puu nzum na mii: «Nzoɓ mbḭw ti sṵŋa lere ɓo mbǎa mgbaŋ.» Lɛɛ, leɗ nduoɓal-ɛri laa ɓay káʼa ɓaa na.
14 Então, lhe disse Jesus: Nunca jamais coma alguém fruto de ti! E seus discípulos ouviram isto.
15 Falɛ ku lɛ, Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i tḭi Zuruzalɛm, lɛ, ka rìi a se ɓil mgbaŋ ká *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ɗo ɗi a tii sa̰w níi nzoɓ ɗáɓ fe híeri ɓáy ɓari ká i se ɗi ɓay híe fe na. Ka kira tutakra ɓari nzoɓ kṵu kḭ lariri ɓáy kariŋgaw nzoɓ híe ka̰y bɛɗɛri zuɔ nza̰ri nza̰ri.
15 E foram para Jerusalém. Entrando ele no templo, passou a expulsar os que ali vendiam e compravam; derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ka ala faa ha̰ nzoɓ mbḭw kal ɓáy soɓa ɓe ká ɓil hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru na ya.
16 Não permitia que alguém conduzisse qualquer utensílio pelo templo;
17 Falɛ ku rɔɔ, ka fere nzoɓri fe a ɓaa mii: «Ŋgɛrɛwṵru ɓaa ta-taŋ ká ɓil mbeɗe ɓe mii: “Hul ɓi na i ɗika ɓa hul ɗáa nzaa ɓay kere nzoɓri ká sa̰w puo ɓari ɓoɗ ɓoɗ riw bele,” roo lɛ, ɓaarì na ì fɛrɛ ni ɓa pṵy nzoɓ riiɓari.»
17 também os ensinava e dizia: Não está escrito:
18 Zaɗka *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri laa ɓayke na munu báyḭi lɛ, i nzaa faa ɓay ika Zezu. Tusuɛke lɛ, hḭɛ ɗaa ri, ɓay ḭi lɛ, fe káʼa fere ruɔ nzoɓri na tuku ri riw bele ha ri kaw yer.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviam estas coisas e procuravam um modo de lhe tirar a vida; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Zaɗka zaɗ ɓa láw na báyḭi lɛ, Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i tḭi saa ŋgɛrɛpuo na ku í zɔl.
19 Em vindo a tarde, saíram da cidade.
20 Nzaaruo kḭ ká Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i ɗo kal faa ɓa tiɓie piɛɗ na, i kɔ puu nzum na huɔ wǔɔ tḭi sa̰w-ɛ.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira secara desde a raiz.
21 Báyḭi lɛ, law Piyɛr ker se tul ɓay ká Zezu ɓaa ha̰ puu nzum pola na a ɓaa ha̰ Zezu mii: «Mbay, mu kɔ-kɔ́m mú kɔ! Puu nzum ká mù faɗ ni na huɔ wǔɔ ɗo ku!»
21 Então, Pedro, lembrando-se, falou: Mestre, eis que a figueira que amaldiçoaste secou.
22 Lɛɛ, Zezu mbi ɓay a ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ. Ì ɗaa law-rì ka ɓo tul Ŋgɛrɛwṵru!
22 Ao que Jesus lhes disse: Tende fé em Deus;
23 Zaɗka nzoɓ ɓaa ha̰ kuo key na mii: “Mu mṵu ká zaɗ ni key a mú zo ɓo maambii,” rɔɔ nzoɓke ma̰y ɓay ká ɓil law-ɛ ya, a ɗaa law-ɛ ɓo tul fe káʼa ɓaa ɓayke na lɛ, Ŋgɛrɛwṵru a haŋa ni feke na.
23 porque em verdade vos afirmo que, se alguém disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Sa̰wke mini ze, mì ɓaa ha rì: feri riw bele ká ì vbi ɓáy nzaa ɓay kere na, ndaɗ ɓay ɗáa law-rì ɓo ɗi í ɓaa mii, ì ziŋ feke na ro, lɛ, Ŋgɛrɛwṵru a haŋa rì feke na.
24 Por isso, vos digo que tudo quanto em oração pedirdes, crede que recebestes, e será assim convosco.
25 Rɔɓay, zaɗka ì ɗo siya í ɗaa nzaa ɓay kere, rɔɔ ì kɔ ká ì ɗo ɓáy ɓay ziŋ nzoɓ lɛ, ndaɗ ɓay haŋa rì nda buma ka ziŋ ni. Ɓe nda̰w rɔɔ, Bǎa ɓaarì ká kaw nulue na, a ndáka buma ká tul fe ka̰aya ɓaarì na ziŋ rì nda̰w ɓáy.
25 E, quando estiverdes orando, se tendes alguma coisa contra alguém, perdoai, para que vosso Pai celestial vos perdoe as vossas ofensas.
26 [Roo lɛ, zaɗka ì nda buma ziŋ nzoɓri ká i ɗaa ka̰aya ziŋ rì na ya lɛ, Bǎa ɓaarì ká nulue na ti ndáka buma ziŋ rì ká tul fe ka̰aya ɓaarì na ya nda̰w pi.»]
26 [Mas, se não perdoardes, também vosso Pai celestial não vos perdoará as vossas ofensas.]
27 Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i yḭ̀i í se Zuruzalɛm ɓa kḭ rɔɓay. Zaɗka Zezu ha̰ari ɓil mgbaŋ ká *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ɗo ɗi na báyḭi lɛ, *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri, rɔɔ ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri nda̰w na, i vi luo-ɛ
27 Então, regressaram para Jerusalém. E, andando ele pelo templo, vieram ao seu encontro os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos
28 í vbi ni ɓay mii: «A ve ze mbi nzaa ha̰ mù nda̰w rɔɔ mù ɗáake fe niri key lɛ? Mase, nzoɓ ve ze ha̰ mù faa ɗáake lɛ?»
28 e lhe perguntaram: Com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para as fazeres?
29 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Mì vbika rì ɓay mbḭw hɔy ɓay kɔ́kɔ. Zaɗka ì yḭiŋra ɓáy ɓayke ha̰ mì lɛ, mì kíɛ rì nzoɓ ká mbi nzaa ha̰ mì ɗáake fe niri key na.
29 Jesus lhes respondeu: Eu vos farei uma pergunta; respondei-me, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Ɗáa tul nzoɓri nduo mbii ká Za̰a ɗaa na wa̰a, uru saa luo Ŋgɛrɛwṵru mase, uru saa luo nzoɓri hɔy lɛ? Ì yḭ́iŋra ɓáy ɓayke ha̰ mì laa.»
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei!
31 Báyḭi lɛ, i tii sa̰w má̰y ɓay ká sakra kḭ mii: «Náa ɓáari mina ro lɛ? Zaɗka náa yḭiŋrari ɓáy ɓay ha̰ ni mii, uru saa luo Ŋgɛrɛwṵru lɛ, a yḭ́i a vbi naari mii, ɓay ḭi nda̰w rɔɔ náa ɗáari law naari ɓo tul ɓay ká Za̰a ɓaa na ya lɛ?
31 E eles discorriam entre si: Se dissermos: Do céu, dirá: Então, por que não acreditastes nele?
32 A zaɗka náa yḭiŋrari mii, uru saa luo nzoɓri lɛ, a ɗoko mina lɛ?» Tusuɛke lɛ, i ɗaa hḭɛ ruɔ nzoɓri, ɓay ḭi lɛ, nzoɓri riw bele kɔ Za̰a ɓa nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru tusuɛke.
32 Se, porém, dissermos: dos homens, é de temer o povo. Porque todos consideravam a João como profeta.
33 Báyḭi lɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ Zezu mii: «Ɓuru kɔ ya.» Lɛɛ, ka yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Munu zu lɛ, nda-ndaɗ! Ɓi hɔy kara, mì ti kíɛ rì nzoɓ ká mbi nzaa ha̰ mì ɗáake fe niri key na ya nda̰w.»
33 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse: Nem eu tampouco vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.