Marcos 10

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Zezu uru ká zaɗɛ ku a se ɓa kuɗu zaɗ ká Zude ká nzaa baa Zurdɛ̰ fi kɛlu. Ruɔ nzoɓri mbṵ kḭ ɓa kḭ rɔɓay ká luo-ɛ. Lɛɛ, ka tii sa̰w fére ri fe munu káʼa ɗaa ɓaŋguɔ na.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Báyḭi lɛ, Farizi ha̰nɛri soro ɓa lakun-ɛ ɓay nzáa nzi-ɛ ze í vbi ni ɓay mii: «Ká ɓil *bol kusol naari na wa̰a, wa̰ra nzoɓ ɗo ɓáy faa ká ɓay níi má̰y ɓe lɛ?»
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Lɛɛ, Zezu yḭ̀i a vbi ri mii: «Bol kusol ḭi ze *Moyze ha rì lɛ?»
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 I yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Moyze pɔŋ faa ha̰ nzoɓ ɓay haŋa ni ka ɗaa mbeɗe níi má̰y ɓe na nda̰w rɔɔ a nii ni zɔ́l ɓáy.»
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Ɓay tul law ŋgɔŋɔ ɓaarì ze Moyze mbíke bol kusol na ku a ɗáake mbeɗe ha rì.
5 Então Jesus disse:
6 Roo lɛ, zaɗka Ŋgɛrɛwṵru ɗaa feri riw bele ɓáy tiikake lew hɔy na, ka ɗaa wa̰ra nzoɓ ɓáy má̰y nzoɓ zeɓ.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 “Sa̰wke mini ze, wa̰ra nzoɓ a pɔ́ŋ bi-ɛ ɓáy mi-ɛ ɓay káw ziŋ má̰y ɓe,
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 lɛ, ɓari siɗi bele reɓ na, i ví ɓa nzoɓ ká mbḭw.” Ɓe mini ze, i ɓa nzoɓ ká siɗi mbǎa, roo lɛ, i ɓa nzoɓ ká mbḭw.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Munu zu lɛ, nzoɓri ká Ŋgɛrɛwṵru siŋ ri zuɔ kḭ na, ndaɗ ɓay haŋa nzoɓ ka wál sakra ɓari ya.»
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Falɛ ká Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i yḭ̀i í se hula na, leɗ nduoɓal-ɛri vbi ni ɓayri ɓa kḭ se tul ɓay káʼa ɓaa ha̰ nzoɓri na ku.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Zaɗka nzoɓ nii má̰y ɓe zɔl, rɔɔ a ya̰a má̰y kḭ lɛ, ka ɗaa ka̰aya ziŋ má̰y ɓe na a ɗaa nun pie.
11 E Jesus respondeu:
12 Ɗo faa mbḭw munu nda̰w, má̰y nzoɓ ká zɔl saa hul wa̰ra, rɔɔ a ya̰a wa̰ra kḭ lɛ, ka ɗaa nun pie nda̰w.»
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Nzoɓri vi ɓáy leɗri ha̰ Zezu ɓay haŋa ni ka ɗaa nduo-ɛ ɓo tul-ri, roo lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri haa ri.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Zaɗka Zezu kɔ munu na báyḭi lɛ, law-ɛ sɛ ni a ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri na mii: «Ì ála leɗri ha ri vi luo-i ɓo, ì haa ri ya, ɓay ḭi lɛ, Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul ɓari ká i ɗo munu ká leɗri key.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: nzoɓ ká ya̰a Ŋgɛrɛwṵru ɓa law-ɛ ha̰ ni re mbay ká tul-e munu ká leɗ na ya lɛ, ka ti ɗoko sakra nzoɓri ká Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul-ri na ya wṵ̌m.»
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Falɛ ku lɛ, ka fa̰a leɗri na a mbuɔ ri ɗo nduo-ɛ, rɔɔ a ɗaa nduo-ɛ ɓo tul-ri.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Zaɗka Zezu se faa ɓáy na báyḭi lɛ, nzoɓ mbḭw munu ɗuu a vǎa huku pol-e a vbi ni mii: «Mbay kere, ha̰a ḭi ze mì ɗáa rɔɔ ɓay zíŋke kumnun ká ɗo ɓaŋguɔ na lɛ?»
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Ɓay ḭi rɔɔ mù ɗi mì ɓa nzoɓ kere lɛ? Ŋgɛrɛwṵru kḭ huo-ɛ hɔy ze ɓa nzoɓ kere ɓo, nzoɓ kḭ mbḭw mini ká nde ni nde na, tiya.
18 Jesus respondeu:
19 Mu kɔ bol kusolri ká Ŋgɛrɛwṵru ha̰ nzoɓri ká ɓaa mii: “Mù ti ika nzoɓ ya, mù ti ɗáa nun pie ya, mù ti ri-riiɓa ya, mù ti kúɗ ɓay zuɔ nzaa nzoɓ ya, mù ti úla nzoɓ mú ya̰a fe ɓe ya, rɔɔ mù ɗáa vu mbom ɓo tul bǎa-ka ɓáy máa-ŋa.”»
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Báyḭi lɛ, nzoɓ na ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, bol kusolkeri ku na, ɓáy kuban ɓi kḭ hɔy mì ɗo tul-e riw bele tḭi vuri.»
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Lɛɛ, Zezu ḭri ni a hii ni a ɓaa ha̰ ni mii: «Fe mbḭw puo mù. Mu se mú vǎa hie fe ɓori riw bele ká mù ɗǒke na, ɓo mú pɔ́ŋ larike ha̰ nzoɓ kṵkuri. Munu nda̰w rɔɔ, mù ɗoko ɓáy feziŋa taa tusuɛkeri ká nulue. Falɛ ro lɛ, mu yḭ̀i mú se fal-i ɓáy.»
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Zaɗka nzoɓ na laa ɓay ká Zezu ɓaa munu na báyḭi lɛ, ka siŋ tunun-ɛ mbiɗ mbiɗ a zɔl mgbiriŋ, ɓay ḭi lɛ, ka ɗo ɓáy feziŋari ŋgḭi ɓamba.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Báyḭi lɛ, Zezu kɔ-kɔ́m rie fal-ɛ gbuk a ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri mii: «Ɗo ŋgɔŋ ɓamba ɓay haŋa nzoɓ feziŋari ɗiŋ tul-ri ha̰ Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul-ri!»
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Ɓayri káʼa ɓaa na yɔklɔ kér ɓay leɗ nduoɓal-ɛri. Roo lɛ, Zezu ɓaa na rɔɓay mii: «Vu-iri, ɗo ŋgɔŋ ɓamba ɓay haŋa nzoɓ ka ha̰ Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul-e!
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Haŋa zambal nduo luɔ zɔy a tḭi ká nun-ɛ na ɗo ŋgɔŋ ɓamba tasiri. Roo lɛ, haŋa nzoɓ feziŋa ɗiŋ tul-e ha̰ Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul-e na, ɗo ŋgɔŋ ɓamba tasiri kal ɗi rɔɓay.»
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Ɓayri ká Zezu ɓaa na, tuku leɗ nduoɓal-ɛri ha ri kaw yer í vbi kḭ ɓay mii: «A munu ku waa, nzoɓ ve ze a máa ɓay zíŋ pam na ɓáy lɛ?»
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Zezu ḭri ri a ɓaa ha ri mii: «Ɓa fe ká mba nzoɓri, roo lɛ, mba Ŋgɛrɛwṵru ya, ɓay ḭi lɛ, Ŋgɛrɛwṵru na fe ká mba ni mba na, mbḭw tiya.»
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Báyḭi lɛ, Piyɛr mbi ɓay a ɓaa ha̰ ni mii: «Mu kɔ, ɓuru na ɓuru pɔŋ feri riw bele ɓay séke fal-a.»
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ. Nzoɓ ká pɔŋ hul ɓe, mase yṵ-ɛri ɓáy tini-ɛri, mase bi-ɛ ɓáy mi-ɛ, mase vi-eri, mase wáa ɓe ɓay tul-i, mase ɓay tul Ɓay Kere na lɛ,
29 Jesus respondeu:
30 Ŋgɛrɛwṵru a haŋa ni kḭri isɔɗ sɔɗ kal tul-e taa ha̰y ká vuri key. A haŋa ni hulri nda̰w, yṵ-ɛri nda̰w, tini-ɛri nda̰w, mí-ɛri nda̰w, vi-eri nda̰w, wáari nda̰w, rɔɔ ɓáy ɗáa nun tuɔ síeri kara nda̰w ká ɓil sew ká náa káwri ɗi timbɛɗɛ key. Falɛ lɛ, ká ɓil sew káʼa ví vuku na, káʼa haŋa ni kumnun ká ɗo ɓaŋguɔ.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Roo lɛ, nzoɓri ŋgḭi ɓamba ká i ɗo pola timbɛɗɛ key na, i ɗoko fal. A nzoɓri ká i ɗo fal timbɛɗɛ key na, i ɗoko pola.»
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Zaɗka Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i se faa í tḭi zaɗ ká hil ɓa Zuruzalɛm na, ka se pol-ri, lɛ, law leɗ nduoɓal-ɛri tɔ, a nzoɓri ká i tɔŋ fal-ri na kara hḭɛ ɗaa ri nda̰w. Báyḭi lɛ, ka fa̰a leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ falɛ siɗi na a ɗǒke fi mbḭw a ɓaa ɓay feri káʼa tḭi tul-e na ha ri
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 mii: «Ì laa key, náa séri ɓa Zuruzalɛm na ro vǎy. Ɓa zaɗ ká i pɔ́ŋ mì ɓi *Vu Nzoɓ na ɓo nduo *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri ká ɗi. Ɓari na i ɗáa ɓay huɗ ɓo tul-i í pɔŋ mì ɓo nduo nzoɓri ká i tuu Ŋgɛrɛwṵru ya.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 Ɓari key na i síɛ mì, í sa̰-sa̰mi zuɔ nun-i, í ndaka mì ɓáy ndoy dɔŋ a í i mì. Falɛ ká ndeke ɗi nam sayke lɛ, mì tḭ́i saa luɔ huɗ.»
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Falɛ lɛ, vu Zebederi ká ɓa Zak ɓáy Za̰a, i soro ɓa lakun Zezu í ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, fe ká ɓuru vbika mù key na, ɓuru hii ɓay haŋa mù ɗaa feke ha̰ ɓuru.»
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Lɛɛ, Zezu vbi ri mii: «Wa̰a, fe ḭi ze ì hii ɓay haŋa mì ɗaa ha rì lɛ?»
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 I ɓaa ha̰ ni mii: «Síeke ká mù káw ɓa mbay ɓáy riŋ ɗika na, mu ha̰ ɓuru káw lakun-a, nzoɓ mbḭw ka káw tunduo hoɗo ɓo, a nzoɓ mbini ka káw tunduo gel ɓo laa.»
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Fe ká ì vbi key na, ì kɔ ya hɔy. Sɛkɛ fe ká ɗo ɓil koɓo ká Ŋgɛrɛwṵru a haŋa mì nzɔ na wa̰a, ì maa ká ɓay nzɔkɔ nda̰w, mase ì maa ká ɓay nduo ɓil-e ká i ɗáa mì nduo ɗi na nda̰w lɛ?»
38 Jesus respondeu:
39 Lɛɛ, i ɓaa ha̰ ni mii: «Ṵ̀u! Ɓuru ma-maa.» Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Ɓa tusuɛ kḭ, ɓaarì na, fe sɛkɛ ká ɗo ɓil koɓo ká mì nzɔkɔ na ì nzɔkɔ nda̰w, a í nduo ɓil kɔ́kɔ sɛkɛ fe ká i ɗáa mì nduo ɗi na nda̰w.
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Roo lɛ, káw tunduo hoɗo ɓi, mase káw tunduo gel ɓi na, ɓa ɓay ɓi ya. Zaɗkeri ku na ɗo ɓay tul nzoɓri ká Ŋgɛrɛwṵru leke ɓay tul-ri.»
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Zaɗka ɓie leɗ nduoɓal-ɛri ká tɔ̀ŋ duɔ na, i laa ɓayke na munu báyḭi lɛ, law-ri sɛ ri ká tul Zak ɓáy Za̰a.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Báyḭi lɛ, Zezu ɗi ri riw bele a ɓaa ha ri mii: «Ì kɔ nda̰w, nzoɓri ká i kɔ ri ɓa mbay nzoɓri ká tusiri key na, i re tul puori ŋgɔ-ŋgɔŋ ha̰ nzoɓri hḭɛ bol nzaa-ri. A ɓari ká i ɓa nzoɓ rewpuori na kara i ha̰ nzoɓri ɗaa fe ɓáy hṵrusuo.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Roo lɛ, fe ká mini key na ì ha̰ ni ɗo sakra ɓaarì ya. Zaɗka nzoɓ hii ɓay vika ɓa bawda nzoɓ ká sakra ɓaarì lɛ, ka ɗaa sùo-ɛ ɓa nzoɓ ɗáa peɗ ha rì.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Mase zaɗka nzoɓ mbḭw hii ɓay ɗoko pola ɗɛkrɛ ká sakra ɓaarì lɛ, ndaɗ ɓay haŋa ni ka vi ɓa koy ɓaarì riw bele.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Tusuɛke lɛ, ɓi *Vu Nzoɓ na mì vi tusiri key ɓay haŋa nzoɓri ɗaa peɗ ha̰ mì ya. Roo lɛ, mì vi ɓay ɗáa peɗ ha̰ nzoɓri a mí mbi sùo-i ha̰ huɗ ɓay púoke tul nzoɓri ŋgḭi ɓamba.»
45 Porque até o
46 Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri tḭi ŋgɛrɛpuo Zeriko. Zaɗka i ɗo kál Zeriko ɓáy ruɔ nzoɓri na báyḭi lɛ, ra̰w mbḭw ká ɓa vu Time ká riŋ-ɛ ɓa Batime kaw lafaa a gɔŋ fe.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Zaɗkaʼa laa mii, ɓa Zezu ká Nazarɛɗ ze ɗo kali ku na báyḭi lɛ, ka tii sa̰w gúu fe ɓeleŋ mii: «Zezu *vu bulu Daviɗ, kóɗ ŋguɔ hɔy mu kɔ nun síe ɓi!»
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Lɛɛ, nzoɓri ŋgḭi ɓamba i gbṵ ni ɓay haŋa ni ka pɔ́ŋ nzi-ɛ. Roo lɛ, ka guu fe mgba mgba ɓa pola pola rɔɓay mii: «Vu bulu *Daviɗ, mu kɔ nun síe ɓi!»
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Báyḭi lɛ, Zezu sìi ɓal-ɛ zik a ɗo a ɓaa mii: «Ɗi ni ha̰ mì.» Lɛɛ, i ɗi Batime nzoɓ ra̰w na í ɓaa ha̰ ni mii: «Siŋ law-a mú úru siya, Zezu ɗi mù!»
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Báyḭi lɛ, ra̰w na vbu maagari ɓe gbukra ɓo siri, a zo zakra zakra a se ɓa luo Zezu.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Lɛɛ, Zezu vbi ni mii: «Fe ḭi ze mù hii ɓay haŋa mì ɗaa ha̰ mù lɛ?» Báyḭi lɛ, ra̰w na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mbay, mu ɗaa ha̰ mì kɔ-kɔ́m ɓa kḭ rɔɓay.»
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Mu se ɓáy kere, law-a ká mù ɗaa ɓo tul-i na vaa mù ro.» Ká zaɗɛ ku hɔy lɛ, ka kɔ-kɔ́m a mbi faa fal Zezu na.
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.