Marcos 10

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Zezu uru ká zaɗɛ ku a se ɓa kuɗu zaɗ ká Zude ká nzaa baa Zurdɛ̰ fi kɛlu. Ruɔ nzoɓri mbṵ kḭ ɓa kḭ rɔɓay ká luo-ɛ. Lɛɛ, ka tii sa̰w fére ri fe munu káʼa ɗaa ɓaŋguɔ na.
1 E, levantando-se dali, foi para os termos da Judéia, além do Jordão, e a multidão se reuniu em torno dele; e tornou a ensiná-los, como tinha por costume.
2 Báyḭi lɛ, Farizi ha̰nɛri soro ɓa lakun-ɛ ɓay nzáa nzi-ɛ ze í vbi ni ɓay mii: «Ká ɓil *bol kusol naari na wa̰a, wa̰ra nzoɓ ɗo ɓáy faa ká ɓay níi má̰y ɓe lɛ?»
2 E, aproximando-se dele os fariseus, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Lɛɛ, Zezu yḭ̀i a vbi ri mii: «Bol kusol ḭi ze *Moyze ha rì lɛ?»
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Que vos mandou Moisés?
4 I yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Moyze pɔŋ faa ha̰ nzoɓ ɓay haŋa ni ka ɗaa mbeɗe níi má̰y ɓe na nda̰w rɔɔ a nii ni zɔ́l ɓáy.»
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiar.
5 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Ɓay tul law ŋgɔŋɔ ɓaarì ze Moyze mbíke bol kusol na ku a ɗáake mbeɗe ha rì.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações vos deixou ele escrito esse mandamento;
6 Roo lɛ, zaɗka Ŋgɛrɛwṵru ɗaa feri riw bele ɓáy tiikake lew hɔy na, ka ɗaa wa̰ra nzoɓ ɓáy má̰y nzoɓ zeɓ.
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 “Sa̰wke mini ze, wa̰ra nzoɓ a pɔ́ŋ bi-ɛ ɓáy mi-ɛ ɓay káw ziŋ má̰y ɓe,
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, e unir-se-á a sua mulher,
8 lɛ, ɓari siɗi bele reɓ na, i ví ɓa nzoɓ ká mbḭw.” Ɓe mini ze, i ɓa nzoɓ ká siɗi mbǎa, roo lɛ, i ɓa nzoɓ ká mbḭw.
8 E serão os dois uma só carne; e assim já não serão dois, mas uma só carne.
9 Munu zu lɛ, nzoɓri ká Ŋgɛrɛwṵru siŋ ri zuɔ kḭ na, ndaɗ ɓay haŋa nzoɓ ka wál sakra ɓari ya.»
9 Portanto, o que Deus ajuntou não o separe o homem.
10 Falɛ ká Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i yḭ̀i í se hula na, leɗ nduoɓal-ɛri vbi ni ɓayri ɓa kḭ se tul ɓay káʼa ɓaa ha̰ nzoɓri na ku.
10 E em casa tornaram os discípulos a interrogá-lo acerca disto mesmo.
11 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Zaɗka nzoɓ nii má̰y ɓe zɔl, rɔɔ a ya̰a má̰y kḭ lɛ, ka ɗaa ka̰aya ziŋ má̰y ɓe na a ɗaa nun pie.
11 E ele lhes disse: Qualquer que deixar a sua mulher e casar com outra, adultera contra ela.
12 Ɗo faa mbḭw munu nda̰w, má̰y nzoɓ ká zɔl saa hul wa̰ra, rɔɔ a ya̰a wa̰ra kḭ lɛ, ka ɗaa nun pie nda̰w.»
12 E, se a mulher deixar a seu marido, e casar com outro, adultera.
13 Nzoɓri vi ɓáy leɗri ha̰ Zezu ɓay haŋa ni ka ɗaa nduo-ɛ ɓo tul-ri, roo lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri haa ri.
13 E traziam-lhe meninos para que lhes tocasse, mas os discípulos repreendiam aos que lhos traziam.
14 Zaɗka Zezu kɔ munu na báyḭi lɛ, law-ɛ sɛ ni a ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri na mii: «Ì ála leɗri ha ri vi luo-i ɓo, ì haa ri ya, ɓay ḭi lɛ, Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul ɓari ká i ɗo munu ká leɗri key.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir os meninos a mim, e não os impeçais; porque dos tais é o reino de Deus.
15 Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: nzoɓ ká ya̰a Ŋgɛrɛwṵru ɓa law-ɛ ha̰ ni re mbay ká tul-e munu ká leɗ na ya lɛ, ka ti ɗoko sakra nzoɓri ká Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul-ri na ya wṵ̌m.»
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como menino, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Falɛ ku lɛ, ka fa̰a leɗri na a mbuɔ ri ɗo nduo-ɛ, rɔɔ a ɗaa nduo-ɛ ɓo tul-ri.
16 E, tomando-os nos seus braços, e impondo-lhes as mãos, os abençoou.
17 Zaɗka Zezu se faa ɓáy na báyḭi lɛ, nzoɓ mbḭw munu ɗuu a vǎa huku pol-e a vbi ni mii: «Mbay kere, ha̰a ḭi ze mì ɗáa rɔɔ ɓay zíŋke kumnun ká ɗo ɓaŋguɔ na lɛ?»
17 E, pondo-se a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele, e lhe perguntou: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Ɓay ḭi rɔɔ mù ɗi mì ɓa nzoɓ kere lɛ? Ŋgɛrɛwṵru kḭ huo-ɛ hɔy ze ɓa nzoɓ kere ɓo, nzoɓ kḭ mbḭw mini ká nde ni nde na, tiya.
18 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom senão um, que é Deus.
19 Mu kɔ bol kusolri ká Ŋgɛrɛwṵru ha̰ nzoɓri ká ɓaa mii: “Mù ti ika nzoɓ ya, mù ti ɗáa nun pie ya, mù ti ri-riiɓa ya, mù ti kúɗ ɓay zuɔ nzaa nzoɓ ya, mù ti úla nzoɓ mú ya̰a fe ɓe ya, rɔɔ mù ɗáa vu mbom ɓo tul bǎa-ka ɓáy máa-ŋa.”»
19 Tu sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; não defraudarás alguém; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Báyḭi lɛ, nzoɓ na ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, bol kusolkeri ku na, ɓáy kuban ɓi kḭ hɔy mì ɗo tul-e riw bele tḭi vuri.»
20 Ele, porém, respondendo, lhe disse: Mestre, tudo isso guardei desde a minha mocidade.
21 Lɛɛ, Zezu ḭri ni a hii ni a ɓaa ha̰ ni mii: «Fe mbḭw puo mù. Mu se mú vǎa hie fe ɓori riw bele ká mù ɗǒke na, ɓo mú pɔ́ŋ larike ha̰ nzoɓ kṵkuri. Munu nda̰w rɔɔ, mù ɗoko ɓáy feziŋa taa tusuɛkeri ká nulue. Falɛ ro lɛ, mu yḭ̀i mú se fal-i ɓáy.»
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Falta-te uma coisa: vai, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Zaɗka nzoɓ na laa ɓay ká Zezu ɓaa munu na báyḭi lɛ, ka siŋ tunun-ɛ mbiɗ mbiɗ a zɔl mgbiriŋ, ɓay ḭi lɛ, ka ɗo ɓáy feziŋari ŋgḭi ɓamba.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste; porque possuía muitas propriedades.
23 Báyḭi lɛ, Zezu kɔ-kɔ́m rie fal-ɛ gbuk a ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri mii: «Ɗo ŋgɔŋ ɓamba ɓay haŋa nzoɓ feziŋari ɗiŋ tul-ri ha̰ Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul-ri!»
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Ɓayri káʼa ɓaa na yɔklɔ kér ɓay leɗ nduoɓal-ɛri. Roo lɛ, Zezu ɓaa na rɔɓay mii: «Vu-iri, ɗo ŋgɔŋ ɓamba ɓay haŋa nzoɓ ka ha̰ Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul-e!
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas, entrar no reino de Deus!
25 Haŋa zambal nduo luɔ zɔy a tḭi ká nun-ɛ na ɗo ŋgɔŋ ɓamba tasiri. Roo lɛ, haŋa nzoɓ feziŋa ɗiŋ tul-e ha̰ Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul-e na, ɗo ŋgɔŋ ɓamba tasiri kal ɗi rɔɓay.»
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ɓayri ká Zezu ɓaa na, tuku leɗ nduoɓal-ɛri ha ri kaw yer í vbi kḭ ɓay mii: «A munu ku waa, nzoɓ ve ze a máa ɓay zíŋ pam na ɓáy lɛ?»
26 E eles se admiravam ainda mais, dizendo entre si: Quem poderá, pois, salvar-se?
27 Zezu ḭri ri a ɓaa ha ri mii: «Ɓa fe ká mba nzoɓri, roo lɛ, mba Ŋgɛrɛwṵru ya, ɓay ḭi lɛ, Ŋgɛrɛwṵru na fe ká mba ni mba na, mbḭw tiya.»
27 Jesus, porém, olhando para eles, disse: Para os homens é impossível, mas não para Deus, porque para Deus todas as coisas são possíveis.
28 Báyḭi lɛ, Piyɛr mbi ɓay a ɓaa ha̰ ni mii: «Mu kɔ, ɓuru na ɓuru pɔŋ feri riw bele ɓay séke fal-a.»
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos, e te seguimos.
29 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ. Nzoɓ ká pɔŋ hul ɓe, mase yṵ-ɛri ɓáy tini-ɛri, mase bi-ɛ ɓáy mi-ɛ, mase vi-eri, mase wáa ɓe ɓay tul-i, mase ɓay tul Ɓay Kere na lɛ,
29 E Jesus, respondendo, disse: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 Ŋgɛrɛwṵru a haŋa ni kḭri isɔɗ sɔɗ kal tul-e taa ha̰y ká vuri key. A haŋa ni hulri nda̰w, yṵ-ɛri nda̰w, tini-ɛri nda̰w, mí-ɛri nda̰w, vi-eri nda̰w, wáari nda̰w, rɔɔ ɓáy ɗáa nun tuɔ síeri kara nda̰w ká ɓil sew ká náa káwri ɗi timbɛɗɛ key. Falɛ lɛ, ká ɓil sew káʼa ví vuku na, káʼa haŋa ni kumnun ká ɗo ɓaŋguɔ.
30 Que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no século futuro a vida eterna.
31 Roo lɛ, nzoɓri ŋgḭi ɓamba ká i ɗo pola timbɛɗɛ key na, i ɗoko fal. A nzoɓri ká i ɗo fal timbɛɗɛ key na, i ɗoko pola.»
31 Porém muitos primeiros serão derradeiros, e muitos derradeiros serão primeiros.
32 Zaɗka Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i se faa í tḭi zaɗ ká hil ɓa Zuruzalɛm na, ka se pol-ri, lɛ, law leɗ nduoɓal-ɛri tɔ, a nzoɓri ká i tɔŋ fal-ri na kara hḭɛ ɗaa ri nda̰w. Báyḭi lɛ, ka fa̰a leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ falɛ siɗi na a ɗǒke fi mbḭw a ɓaa ɓay feri káʼa tḭi tul-e na ha ri
32 E iam no caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, tornando a tomar consigo os doze, começou a dizer-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir,
33 mii: «Ì laa key, náa séri ɓa Zuruzalɛm na ro vǎy. Ɓa zaɗ ká i pɔ́ŋ mì ɓi *Vu Nzoɓ na ɓo nduo *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri ká ɗi. Ɓari na i ɗáa ɓay huɗ ɓo tul-i í pɔŋ mì ɓo nduo nzoɓri ká i tuu Ŋgɛrɛwṵru ya.
33 Dizendo: Eis que nós subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes, e aos escribas, e o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios.
34 Ɓari key na i síɛ mì, í sa̰-sa̰mi zuɔ nun-i, í ndaka mì ɓáy ndoy dɔŋ a í i mì. Falɛ ká ndeke ɗi nam sayke lɛ, mì tḭ́i saa luɔ huɗ.»
34 E o escarnecerão, e açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e, ao terceiro dia, ressuscitará.
35 Falɛ lɛ, vu Zebederi ká ɓa Zak ɓáy Za̰a, i soro ɓa lakun Zezu í ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, fe ká ɓuru vbika mù key na, ɓuru hii ɓay haŋa mù ɗaa feke ha̰ ɓuru.»
35 E aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Lɛɛ, Zezu vbi ri mii: «Wa̰a, fe ḭi ze ì hii ɓay haŋa mì ɗaa ha rì lɛ?»
36 E ele lhes disse: Que quereis que vos faça?
37 I ɓaa ha̰ ni mii: «Síeke ká mù káw ɓa mbay ɓáy riŋ ɗika na, mu ha̰ ɓuru káw lakun-a, nzoɓ mbḭw ka káw tunduo hoɗo ɓo, a nzoɓ mbini ka káw tunduo gel ɓo laa.»
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nos assentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Fe ká ì vbi key na, ì kɔ ya hɔy. Sɛkɛ fe ká ɗo ɓil koɓo ká Ŋgɛrɛwṵru a haŋa mì nzɔ na wa̰a, ì maa ká ɓay nzɔkɔ nda̰w, mase ì maa ká ɓay nduo ɓil-e ká i ɗáa mì nduo ɗi na nda̰w lɛ?»
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Lɛɛ, i ɓaa ha̰ ni mii: «Ṵ̀u! Ɓuru ma-maa.» Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Ɓa tusuɛ kḭ, ɓaarì na, fe sɛkɛ ká ɗo ɓil koɓo ká mì nzɔkɔ na ì nzɔkɔ nda̰w, a í nduo ɓil kɔ́kɔ sɛkɛ fe ká i ɗáa mì nduo ɗi na nda̰w.
39 E eles lhe disseram: Podemos. Jesus, porém, disse-lhes: Em verdade, vós bebereis o cálice que eu beber, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Roo lɛ, káw tunduo hoɗo ɓi, mase káw tunduo gel ɓi na, ɓa ɓay ɓi ya. Zaɗkeri ku na ɗo ɓay tul nzoɓri ká Ŋgɛrɛwṵru leke ɓay tul-ri.»
40 Mas, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence a mim concedê-lo, mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Zaɗka ɓie leɗ nduoɓal-ɛri ká tɔ̀ŋ duɔ na, i laa ɓayke na munu báyḭi lɛ, law-ri sɛ ri ká tul Zak ɓáy Za̰a.
41 E os dez, tendo ouvido isto, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Báyḭi lɛ, Zezu ɗi ri riw bele a ɓaa ha ri mii: «Ì kɔ nda̰w, nzoɓri ká i kɔ ri ɓa mbay nzoɓri ká tusiri key na, i re tul puori ŋgɔ-ŋgɔŋ ha̰ nzoɓri hḭɛ bol nzaa-ri. A ɓari ká i ɓa nzoɓ rewpuori na kara i ha̰ nzoɓri ɗaa fe ɓáy hṵrusuo.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que julgam ser príncipes dos gentios, deles se assenhoreiam, e os seus grandes usam de autoridade sobre eles;
43 Roo lɛ, fe ká mini key na ì ha̰ ni ɗo sakra ɓaarì ya. Zaɗka nzoɓ hii ɓay vika ɓa bawda nzoɓ ká sakra ɓaarì lɛ, ka ɗaa sùo-ɛ ɓa nzoɓ ɗáa peɗ ha rì.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser ser grande, será vosso serviçal;
44 Mase zaɗka nzoɓ mbḭw hii ɓay ɗoko pola ɗɛkrɛ ká sakra ɓaarì lɛ, ndaɗ ɓay haŋa ni ka vi ɓa koy ɓaarì riw bele.
44 E qualquer que dentre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Tusuɛke lɛ, ɓi *Vu Nzoɓ na mì vi tusiri key ɓay haŋa nzoɓri ɗaa peɗ ha̰ mì ya. Roo lɛ, mì vi ɓay ɗáa peɗ ha̰ nzoɓri a mí mbi sùo-i ha̰ huɗ ɓay púoke tul nzoɓri ŋgḭi ɓamba.»
45 Porque o Filho do homem também não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri tḭi ŋgɛrɛpuo Zeriko. Zaɗka i ɗo kál Zeriko ɓáy ruɔ nzoɓri na báyḭi lɛ, ra̰w mbḭw ká ɓa vu Time ká riŋ-ɛ ɓa Batime kaw lafaa a gɔŋ fe.
46 E depois, foram para Jericó. E, saindo ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado junto do caminho, mendigando.
47 Zaɗkaʼa laa mii, ɓa Zezu ká Nazarɛɗ ze ɗo kali ku na báyḭi lɛ, ka tii sa̰w gúu fe ɓeleŋ mii: «Zezu *vu bulu Daviɗ, kóɗ ŋguɔ hɔy mu kɔ nun síe ɓi!»
47 E, ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Lɛɛ, nzoɓri ŋgḭi ɓamba i gbṵ ni ɓay haŋa ni ka pɔ́ŋ nzi-ɛ. Roo lɛ, ka guu fe mgba mgba ɓa pola pola rɔɓay mii: «Vu bulu *Daviɗ, mu kɔ nun síe ɓi!»
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava cada vez mais: Filho de Davi! tem misericórdia de mim.
49 Báyḭi lɛ, Zezu sìi ɓal-ɛ zik a ɗo a ɓaa mii: «Ɗi ni ha̰ mì.» Lɛɛ, i ɗi Batime nzoɓ ra̰w na í ɓaa ha̰ ni mii: «Siŋ law-a mú úru siya, Zezu ɗi mù!»
49 E Jesus, parando, disse que o chamassem; e chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, que ele te chama.
50 Báyḭi lɛ, ra̰w na vbu maagari ɓe gbukra ɓo siri, a zo zakra zakra a se ɓa luo Zezu.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi ter com Jesus.
51 Lɛɛ, Zezu vbi ni mii: «Fe ḭi ze mù hii ɓay haŋa mì ɗaa ha̰ mù lɛ?» Báyḭi lɛ, ra̰w na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mbay, mu ɗaa ha̰ mì kɔ-kɔ́m ɓa kḭ rɔɓay.»
51 E Jesus, falando, disse-lhe: Que queres que te faça? E o cego lhe disse: Mestre, que eu tenha vista.
52 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Mu se ɓáy kere, law-a ká mù ɗaa ɓo tul-i na vaa mù ro.» Ká zaɗɛ ku hɔy lɛ, ka kɔ-kɔ́m a mbi faa fal Zezu na.
52 E Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E logo viu, e seguiu a Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.