Marcos 10
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NAA
1 Zezu uru ká zaɗɛ ku a se ɓa kuɗu zaɗ ká Zude ká nzaa baa Zurdɛ̰ fi kɛlu. Ruɔ nzoɓri mbṵ kḭ ɓa kḭ rɔɓay ká luo-ɛ. Lɛɛ, ka tii sa̰w fére ri fe munu káʼa ɗaa ɓaŋguɔ na.
1 Saindo dali, Jesus foi para o território da Judeia e para além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Báyḭi lɛ, Farizi ha̰nɛri soro ɓa lakun-ɛ ɓay nzáa nzi-ɛ ze í vbi ni ɓay mii: «Ká ɓil *bol kusol naari na wa̰a, wa̰ra nzoɓ ɗo ɓáy faa ká ɓay níi má̰y ɓe lɛ?»
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o puseram à prova, perguntando: — É lícito ao marido repudiar a sua mulher?
3 Lɛɛ, Zezu yḭ̀i a vbi ri mii: «Bol kusol ḭi ze *Moyze ha rì lɛ?»
3 Jesus respondeu:
4 I yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Moyze pɔŋ faa ha̰ nzoɓ ɓay haŋa ni ka ɗaa mbeɗe níi má̰y ɓe na nda̰w rɔɔ a nii ni zɔ́l ɓáy.»
4 Eles disseram: — Moisés permitiu escrever uma carta de divórcio e repudiar.
5 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Ɓay tul law ŋgɔŋɔ ɓaarì ze Moyze mbíke bol kusol na ku a ɗáake mbeɗe ha rì.
5 Mas Jesus lhes disse:
6 Roo lɛ, zaɗka Ŋgɛrɛwṵru ɗaa feri riw bele ɓáy tiikake lew hɔy na, ka ɗaa wa̰ra nzoɓ ɓáy má̰y nzoɓ zeɓ.
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 “Sa̰wke mini ze, wa̰ra nzoɓ a pɔ́ŋ bi-ɛ ɓáy mi-ɛ ɓay káw ziŋ má̰y ɓe,
7 “Por isso o homem deixará o seu pai e a sua mãe e se unirá à sua mulher,
8 lɛ, ɓari siɗi bele reɓ na, i ví ɓa nzoɓ ká mbḭw.” Ɓe mini ze, i ɓa nzoɓ ká siɗi mbǎa, roo lɛ, i ɓa nzoɓ ká mbḭw.
8 tornando-se os dois uma só carne.” De modo que já não são mais dois, porém uma só carne.
9 Munu zu lɛ, nzoɓri ká Ŋgɛrɛwṵru siŋ ri zuɔ kḭ na, ndaɗ ɓay haŋa nzoɓ ka wál sakra ɓari ya.»
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus ajuntou.
10 Falɛ ká Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i yḭ̀i í se hula na, leɗ nduoɓal-ɛri vbi ni ɓayri ɓa kḭ se tul ɓay káʼa ɓaa ha̰ nzoɓri na ku.
10 Em casa, os discípulos voltaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Zaɗka nzoɓ nii má̰y ɓe zɔl, rɔɔ a ya̰a má̰y kḭ lɛ, ka ɗaa ka̰aya ziŋ má̰y ɓe na a ɗaa nun pie.
11 E Jesus lhes disse:
12 Ɗo faa mbḭw munu nda̰w, má̰y nzoɓ ká zɔl saa hul wa̰ra, rɔɔ a ya̰a wa̰ra kḭ lɛ, ka ɗaa nun pie nda̰w.»
12 E, se ela repudiar o seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Nzoɓri vi ɓáy leɗri ha̰ Zezu ɓay haŋa ni ka ɗaa nduo-ɛ ɓo tul-ri, roo lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri haa ri.
13 Então trouxeram algumas crianças a Jesus para que as abençoasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Zaɗka Zezu kɔ munu na báyḭi lɛ, law-ɛ sɛ ni a ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri na mii: «Ì ála leɗri ha ri vi luo-i ɓo, ì haa ri ya, ɓay ḭi lɛ, Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul ɓari ká i ɗo munu ká leɗri key.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes:
15 Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: nzoɓ ká ya̰a Ŋgɛrɛwṵru ɓa law-ɛ ha̰ ni re mbay ká tul-e munu ká leɗ na ya lɛ, ka ti ɗoko sakra nzoɓri ká Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul-ri na ya wṵ̌m.»
15 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Falɛ ku lɛ, ka fa̰a leɗri na a mbuɔ ri ɗo nduo-ɛ, rɔɔ a ɗaa nduo-ɛ ɓo tul-ri.
16 Então, tomando as crianças nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Zaɗka Zezu se faa ɓáy na báyḭi lɛ, nzoɓ mbḭw munu ɗuu a vǎa huku pol-e a vbi ni mii: «Mbay kere, ha̰a ḭi ze mì ɗáa rɔɔ ɓay zíŋke kumnun ká ɗo ɓaŋguɔ na lɛ?»
17 Pondo-se Jesus a caminho, um homem correu ao seu encontro e, ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Ɓay ḭi rɔɔ mù ɗi mì ɓa nzoɓ kere lɛ? Ŋgɛrɛwṵru kḭ huo-ɛ hɔy ze ɓa nzoɓ kere ɓo, nzoɓ kḭ mbḭw mini ká nde ni nde na, tiya.
18 Jesus respondeu:
19 Mu kɔ bol kusolri ká Ŋgɛrɛwṵru ha̰ nzoɓri ká ɓaa mii: “Mù ti ika nzoɓ ya, mù ti ɗáa nun pie ya, mù ti ri-riiɓa ya, mù ti kúɗ ɓay zuɔ nzaa nzoɓ ya, mù ti úla nzoɓ mú ya̰a fe ɓe ya, rɔɔ mù ɗáa vu mbom ɓo tul bǎa-ka ɓáy máa-ŋa.”»
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não furte, não dê falso testemunho, não defraude ninguém, honre o seu pai e a sua mãe.”
20 Báyḭi lɛ, nzoɓ na ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, bol kusolkeri ku na, ɓáy kuban ɓi kḭ hɔy mì ɗo tul-e riw bele tḭi vuri.»
20 Então o homem respondeu: — Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Lɛɛ, Zezu ḭri ni a hii ni a ɓaa ha̰ ni mii: «Fe mbḭw puo mù. Mu se mú vǎa hie fe ɓori riw bele ká mù ɗǒke na, ɓo mú pɔ́ŋ larike ha̰ nzoɓ kṵkuri. Munu nda̰w rɔɔ, mù ɗoko ɓáy feziŋa taa tusuɛkeri ká nulue. Falɛ ro lɛ, mu yḭ̀i mú se fal-i ɓáy.»
21 E Jesus, olhando para ele com amor, disse:
22 Zaɗka nzoɓ na laa ɓay ká Zezu ɓaa munu na báyḭi lɛ, ka siŋ tunun-ɛ mbiɗ mbiɗ a zɔl mgbiriŋ, ɓay ḭi lɛ, ka ɗo ɓáy feziŋari ŋgḭi ɓamba.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Báyḭi lɛ, Zezu kɔ-kɔ́m rie fal-ɛ gbuk a ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri mii: «Ɗo ŋgɔŋ ɓamba ɓay haŋa nzoɓ feziŋari ɗiŋ tul-ri ha̰ Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul-ri!»
23 Então Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos:
24 Ɓayri káʼa ɓaa na yɔklɔ kér ɓay leɗ nduoɓal-ɛri. Roo lɛ, Zezu ɓaa na rɔɓay mii: «Vu-iri, ɗo ŋgɔŋ ɓamba ɓay haŋa nzoɓ ka ha̰ Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul-e!
24 Os discípulos estranharam estas palavras, mas Jesus insistiu em dizer-lhes:
25 Haŋa zambal nduo luɔ zɔy a tḭi ká nun-ɛ na ɗo ŋgɔŋ ɓamba tasiri. Roo lɛ, haŋa nzoɓ feziŋa ɗiŋ tul-e ha̰ Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul-e na, ɗo ŋgɔŋ ɓamba tasiri kal ɗi rɔɓay.»
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Ɓayri ká Zezu ɓaa na, tuku leɗ nduoɓal-ɛri ha ri kaw yer í vbi kḭ ɓay mii: «A munu ku waa, nzoɓ ve ze a máa ɓay zíŋ pam na ɓáy lɛ?»
26 Eles ficaram muito admirados, dizendo entre si: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Zezu ḭri ri a ɓaa ha ri mii: «Ɓa fe ká mba nzoɓri, roo lɛ, mba Ŋgɛrɛwṵru ya, ɓay ḭi lɛ, Ŋgɛrɛwṵru na fe ká mba ni mba na, mbḭw tiya.»
27 Jesus, olhando para eles, disse:
28 Báyḭi lɛ, Piyɛr mbi ɓay a ɓaa ha̰ ni mii: «Mu kɔ, ɓuru na ɓuru pɔŋ feri riw bele ɓay séke fal-a.»
28 Então Pedro começou a dizer-lhe: — Eis que nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ. Nzoɓ ká pɔŋ hul ɓe, mase yṵ-ɛri ɓáy tini-ɛri, mase bi-ɛ ɓáy mi-ɛ, mase vi-eri, mase wáa ɓe ɓay tul-i, mase ɓay tul Ɓay Kere na lɛ,
29 Jesus respondeu:
30 Ŋgɛrɛwṵru a haŋa ni kḭri isɔɗ sɔɗ kal tul-e taa ha̰y ká vuri key. A haŋa ni hulri nda̰w, yṵ-ɛri nda̰w, tini-ɛri nda̰w, mí-ɛri nda̰w, vi-eri nda̰w, wáari nda̰w, rɔɔ ɓáy ɗáa nun tuɔ síeri kara nda̰w ká ɓil sew ká náa káwri ɗi timbɛɗɛ key. Falɛ lɛ, ká ɓil sew káʼa ví vuku na, káʼa haŋa ni kumnun ká ɗo ɓaŋguɔ.
30 que não receba, já no presente, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Roo lɛ, nzoɓri ŋgḭi ɓamba ká i ɗo pola timbɛɗɛ key na, i ɗoko fal. A nzoɓri ká i ɗo fal timbɛɗɛ key na, i ɗoko pola.»
31 Porém muitos primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros.
32 Zaɗka Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i se faa í tḭi zaɗ ká hil ɓa Zuruzalɛm na, ka se pol-ri, lɛ, law leɗ nduoɓal-ɛri tɔ, a nzoɓri ká i tɔŋ fal-ri na kara hḭɛ ɗaa ri nda̰w. Báyḭi lɛ, ka fa̰a leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ falɛ siɗi na a ɗǒke fi mbḭw a ɓaa ɓay feri káʼa tḭi tul-e na ha ri
32 Estavam a caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, chamando outra vez os doze para um lado, começou a revelar-lhes as coisas que deviam acontecer com ele, dizendo:
33 mii: «Ì laa key, náa séri ɓa Zuruzalɛm na ro vǎy. Ɓa zaɗ ká i pɔ́ŋ mì ɓi *Vu Nzoɓ na ɓo nduo *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri ká ɗi. Ɓari na i ɗáa ɓay huɗ ɓo tul-i í pɔŋ mì ɓo nduo nzoɓri ká i tuu Ŋgɛrɛwṵru ya.
33 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte e entregá-lo aos gentios.
34 Ɓari key na i síɛ mì, í sa̰-sa̰mi zuɔ nun-i, í ndaka mì ɓáy ndoy dɔŋ a í i mì. Falɛ ká ndeke ɗi nam sayke lɛ, mì tḭ́i saa luɔ huɗ.»
34 Vão zombar dele, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Falɛ lɛ, vu Zebederi ká ɓa Zak ɓáy Za̰a, i soro ɓa lakun Zezu í ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, fe ká ɓuru vbika mù key na, ɓuru hii ɓay haŋa mù ɗaa feke ha̰ ɓuru.»
35 Então se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: — Mestre, queremos que o senhor nos conceda o que vamos pedir.
36 Lɛɛ, Zezu vbi ri mii: «Wa̰a, fe ḭi ze ì hii ɓay haŋa mì ɗaa ha rì lɛ?»
36 E Jesus lhes perguntou:
37 I ɓaa ha̰ ni mii: «Síeke ká mù káw ɓa mbay ɓáy riŋ ɗika na, mu ha̰ ɓuru káw lakun-a, nzoɓ mbḭw ka káw tunduo hoɗo ɓo, a nzoɓ mbini ka káw tunduo gel ɓo laa.»
37 Eles responderam: — Permite-nos que, na sua glória, nos assentemos um à sua direita e o outro à sua esquerda.
38 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Fe ká ì vbi key na, ì kɔ ya hɔy. Sɛkɛ fe ká ɗo ɓil koɓo ká Ŋgɛrɛwṵru a haŋa mì nzɔ na wa̰a, ì maa ká ɓay nzɔkɔ nda̰w, mase ì maa ká ɓay nduo ɓil-e ká i ɗáa mì nduo ɗi na nda̰w lɛ?»
38 Mas Jesus lhes disse:
39 Lɛɛ, i ɓaa ha̰ ni mii: «Ṵ̀u! Ɓuru ma-maa.» Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Ɓa tusuɛ kḭ, ɓaarì na, fe sɛkɛ ká ɗo ɓil koɓo ká mì nzɔkɔ na ì nzɔkɔ nda̰w, a í nduo ɓil kɔ́kɔ sɛkɛ fe ká i ɗáa mì nduo ɗi na nda̰w.
39 Eles responderam: — Podemos. Então Jesus lhes disse:
40 Roo lɛ, káw tunduo hoɗo ɓi, mase káw tunduo gel ɓi na, ɓa ɓay ɓi ya. Zaɗkeri ku na ɗo ɓay tul nzoɓri ká Ŋgɛrɛwṵru leke ɓay tul-ri.»
40 Quanto a sentar à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo, pois é para aqueles a quem está preparado.
41 Zaɗka ɓie leɗ nduoɓal-ɛri ká tɔ̀ŋ duɔ na, i laa ɓayke na munu báyḭi lɛ, law-ri sɛ ri ká tul Zak ɓáy Za̰a.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar indignados com Tiago e João.
42 Báyḭi lɛ, Zezu ɗi ri riw bele a ɓaa ha ri mii: «Ì kɔ nda̰w, nzoɓri ká i kɔ ri ɓa mbay nzoɓri ká tusiri key na, i re tul puori ŋgɔ-ŋgɔŋ ha̰ nzoɓri hḭɛ bol nzaa-ri. A ɓari ká i ɓa nzoɓ rewpuori na kara i ha̰ nzoɓri ɗaa fe ɓáy hṵrusuo.
42 Mas Jesus, chamando todos para junto de si, disse:
43 Roo lɛ, fe ká mini key na ì ha̰ ni ɗo sakra ɓaarì ya. Zaɗka nzoɓ hii ɓay vika ɓa bawda nzoɓ ká sakra ɓaarì lɛ, ka ɗaa sùo-ɛ ɓa nzoɓ ɗáa peɗ ha rì.
43 Mas entre vocês não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
44 Mase zaɗka nzoɓ mbḭw hii ɓay ɗoko pola ɗɛkrɛ ká sakra ɓaarì lɛ, ndaɗ ɓay haŋa ni ka vi ɓa koy ɓaarì riw bele.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de todos.
45 Tusuɛke lɛ, ɓi *Vu Nzoɓ na mì vi tusiri key ɓay haŋa nzoɓri ɗaa peɗ ha̰ mì ya. Roo lɛ, mì vi ɓay ɗáa peɗ ha̰ nzoɓri a mí mbi sùo-i ha̰ huɗ ɓay púoke tul nzoɓri ŋgḭi ɓamba.»
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri tḭi ŋgɛrɛpuo Zeriko. Zaɗka i ɗo kál Zeriko ɓáy ruɔ nzoɓri na báyḭi lɛ, ra̰w mbḭw ká ɓa vu Time ká riŋ-ɛ ɓa Batime kaw lafaa a gɔŋ fe.
46 E foram para Jericó. Quando Jesus saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, um cego mendigo, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho
47 Zaɗkaʼa laa mii, ɓa Zezu ká Nazarɛɗ ze ɗo kali ku na báyḭi lɛ, ka tii sa̰w gúu fe ɓeleŋ mii: «Zezu *vu bulu Daviɗ, kóɗ ŋguɔ hɔy mu kɔ nun síe ɓi!»
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, começou a gritar: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
48 Lɛɛ, nzoɓri ŋgḭi ɓamba i gbṵ ni ɓay haŋa ni ka pɔ́ŋ nzi-ɛ. Roo lɛ, ka guu fe mgba mgba ɓa pola pola rɔɓay mii: «Vu bulu *Daviɗ, mu kɔ nun síe ɓi!»
48 E muitos o repreendiam para que se calasse, mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
49 Báyḭi lɛ, Zezu sìi ɓal-ɛ zik a ɗo a ɓaa mii: «Ɗi ni ha̰ mì.» Lɛɛ, i ɗi Batime nzoɓ ra̰w na í ɓaa ha̰ ni mii: «Siŋ law-a mú úru siya, Zezu ɗi mù!»
49 Jesus parou e disse: Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: — Coragem! Levante-se, porque ele está chamando você.
50 Báyḭi lɛ, ra̰w na vbu maagari ɓe gbukra ɓo siri, a zo zakra zakra a se ɓa luo Zezu.
50 Atirando a capa para o lado, o cego levantou-se de um salto e foi até onde estava Jesus,
51 Lɛɛ, Zezu vbi ni mii: «Fe ḭi ze mù hii ɓay haŋa mì ɗaa ha̰ mù lɛ?» Báyḭi lɛ, ra̰w na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mbay, mu ɗaa ha̰ mì kɔ-kɔ́m ɓa kḭ rɔɓay.»
51 que lhe perguntou: O cego respondeu: — Mestre, que eu possa ver de novo.
52 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Mu se ɓáy kere, law-a ká mù ɗaa ɓo tul-i na vaa mù ro.» Ká zaɗɛ ku hɔy lɛ, ka kɔ-kɔ́m a mbi faa fal Zezu na.
52 Então Jesus lhe disse: E imediatamente passou a ver e foi seguindo Jesus estrada afora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.