Lucas 4
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NVT
1 Yḭ́i Zezu saa mbii Zurdɛ̰ na báyḭi lɛ, Tem Law Pie mbaa ɓil law-ɛ gba̰y gba̰y, a nda faa pol-e ha̰ ni se ɓil law kɔr.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Lɛɛ, ká ɓil namri ká síŋ niŋ na, ŋgɛrɛtemndaya lie law-ɛ ká ɗi. Ɓil namkeri ku na, munu ká mbii fe sṵm tɔɗɔ ɓo ɓil-e ya wṵ̌m, kpṵru maa ɓáy ɔ́rɔ ɓie nam na báyḭi lɛ, kɔn piri law-ɛ.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Báyḭi lɛ, ŋgɛrɛtemndaya na ɓaa ha̰ ni mii: «Zaɗka mù ɓa Vu Ŋgɛrɛwṵru lɛ, mu mbi nzaa-a ha̰ tisaw key na, ka fɛ́rɛ vi ɓa maapa ha̰ mu sṵ náa kɔ.»
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «I ɗaa ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru mii: “Fe sṵm kḭ mbḭw hɔy ze, nzoɓ a káwke ɓáy kumnun ya, roo lɛ, ɓayri riw bele ká tḭi saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru na ze, nzoɓ a káwke ɓáy kumnun taa tusuɛke.”»
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Falɛ ku báyḭi lɛ, ŋgɛrɛtemndaya na sùu ni a séke tul kuo ká siya. Ká zaɗɛ ku hɔy, ka kiɛ ni puoruori riw bele ká tusiri key ha̰ ni kɔ
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 — ausente —
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 — ausente —
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Báyḭi lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «I ɗaa ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru mii: “Ŋgɛrɛmbay Ŋgɛrɛwṵru ɓo na, ɓe huo-ɛ kḭ hɔy ze mù húku pol-e mú ruo ni, a mú mbi sùo-ɔ ha̰ ni.”»
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Rɔɓay, ŋgɛrɛtemndaya na sùu ni se Zuruzalɛm a ha̰ ni ɗo tul *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ká siya zeŋleŋ nda̰w rɔɔ, a ɓaa ha̰ ni mii: «Zaɗka mù ɓa Vu Ŋgɛrɛwṵru lɛ, mu zo ɓo siri náa kɔ,
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 ɓay ḭi lɛ, mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru ɓaa mii: “Ŋgɛrɛwṵru a mbika nzi-ɛ ha̰ leɗ nzaapeɗ ɓeri ká nulue ha ri kɔrɔ mù.”
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Rɔɓay, i ɗaa ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru mii: “I ya̰aŋa mù ɓáy nduo-ri za̰n ɓay haŋa tisaw mbḭw kara ka nda ɓal-a ya.”»
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «I ɗaa ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru mii, “Ŋgɛrɛmbay Ŋgɛrɛwṵru ɓo na, mù ti líe law-ɛ ya.”»
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Falɛ ká ŋgɛrɛtemndaya nzaara faari kḭrɛ ɓoɗ ɓoɗ riw bele ká ɓay líe law Zezu na báyḭi lɛ, ka pɔŋ ni a zɔl a ɓaa mii: «Nam kḭ ɗo ku, náa kɔ́kɔ ziŋ kḭ ɓáy.»
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Báyḭi lɛ, Zezu yḭ̀i a se kuɗu zaɗ ká Galele, lɛ, hṵrusuo Tem Law Pie mbaa ɓil law-ɛ gba̰y gba̰y. Lɛɛ, nzoɓri lo soro ɓay ɓe ká kuɗu zaɗke na ku riw bele.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Ka fere nzoɓri fe ká ɓil *hul mbṵ́ kḭ Ziɓri ɓoɗ ɓoɗ káʼa se ɗi, lɛ, nzoɓri riw bele pisi ni.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Zezu yḭ̀i a se Nazarɛɗ, ɓa puo ká i hɔl ni ká ɗi. Ká ɓil *nam mgbaka ta̰ram Ziɓri na, ka nduo a se ɓil *hul mbṵ́ kḭ ɓari munu káʼa ɗaa ɓaŋguɔ kpaɗara na. Ka uru siya ɓay kḭiŋa Ɓay Ŋgɛrɛwṵru,
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 lɛ, i mbi mbeɗe Ezay nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru ha̰ ni. Ka hina ɓil mbeɗeke na ku yɛ̌rɛrɛ, a nzaara zaɗ kḭiŋake a ziŋ. Báyḭi lɛ, ɓay káʼa kḭi na ze ɗo key:
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 «Tem Ŋgɛrɛmbay ɗo tul-i;
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Ka píe mì ɓay haŋa mì ka-káa mbiimbam
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Zaɗka Zezu kḭi ɓay na ɔ báyḭi lɛ, ka kaa mbeɗe na nḭm ɗo ɗi, a zuɗa ha̰ nzoɓ kɔ́rɔ hul mbṵ́ kḭ na, a yḭ̀i a kaw siri ɓay fére nzoɓri fe. Lɛɛ, nzoɓri riw bele ká i kaw ɓil hul mbṵ́ kḭ ku na, i mbṵ kɔ́m yim ɓa luo-ɛ.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Falɛ ku báyḭi lɛ, ka tii sa̰w ɓáa ɓay ha ri mii: «Vuri key na, ɓay ká i ɗaa ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru key na, feke tḭi a ɗo ɓáy zaɗɛ ro. Feke ɗo munu maa ɓáy ɓay ká ì laa ɓáy kḭiŋake ku.»
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Ɓari riw bele ká i ɗo ɗi a í laa ɓay ɓe na, i ɓaa ɓay ɓe ɓáy kere. Ɓay kere ká tḭi saa nzi-ɛ na tuku ri riw bele ha ri ɓaa mii: «Wa̰a ɓe key na, ka ɓa vu Zezeɓ ya lɛ woo?»
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Lɛɛ, Zezu mbi ɓay a ɓaa ha ri mii: «Má̰yke tiya, ɓaarì na, ì séke kpṵru í ɓaa sim ɓay ɓáa nzoɓri na ha̰ mì mii: “Ɓo nzoɓ haŋa sa̰wpuu váa nzoɓ na, mu vaa sùo-ɔ sùo-ɔ ha̰ ɓuru kɔ!” Ì ɓáa ha̰ mì rɔɓay mii: “Fe saŋri riw bele ká mù ɗaa ká Kapɛrnayum ká i ɓaa ɓayke ha̰ ɓuru laa na, ɓe ze mù ɗaa ká sa̰w puo ɓo nda̰w key!”»
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Báyḭi lɛ, Zezu yḭ̀i a ɓaa na rɔɓay mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru ká i ya̰a ɓay ɓe ɓáy kere ká sa̰w puo ɓe na, mbḭw tiya.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Mì ɓaa ha rì: sew ká *Eli ɓáke nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru rɔɓay, ká mbam tɔ ya ɓa mbiimbam say ɓáy few yie ha̰ kɔn luye lie gbiɓ ɓo puoruori riw bele na, má̰y síeri ŋgḭi ɓamba ɗo tusiri *Izarayɛl.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Ze munu hɔy kara Ŋgɛrɛwṵru pie Eli se luo má̰ykeri na ya, roo lɛ, ka pie ni se luo má̰y síe mbḭw munu ká kaw vu puo ká riŋ-ɛ ɓa Sereɓta ká tusiri Sido̰n.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Rɔɓay, sewke ká Elize ɓa nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru na, nzoɓ kpḭriri ŋgḭi ɓamba ɗo tusiri Izarayɛl. Lɛɛ, kpḭri na duo ká sùo nzoɓ mbḭw mini ká sakra ɓari nzoɓ kpḭriri na ku ya. Roo lɛ, ɓa Naaman ká ɓa nzoɓ ká tusiri Siri huo-ɛ hɔy ze, kpḭri na duo ká sùo-ɛ.»
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Lɛɛ, ɓari riw bele ká i kaw hul mbṵ́ kḭ na, zaɗka i laa ɓayke na munu báyḭi lɛ, law-ri fa̰a ri puu-u,
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 í uru gbaw í ɗaa so tul-e, a í nii ni tḭi saa ɓil puo ɓari na, a í se ziŋ ni kpṵru se tul kuo ká puo ɓari ɗo ɗi na ɓay súru ni saa suku ɓa siri ha̰ ni lie.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Roo lɛ, Zezu kal ká sakra ɓari ku hiyaw a zɔl.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Falɛ ku báyḭi lɛ, Zezu se Kapɛrnayum, puo ká kuɗu zaɗ ká Galele. Ká ɓil *nam mgbaka ta̰ram Ziɓri na, ka fere nzoɓri fe ká ɗi.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Fe káʼa fere ri na tuku ri ha ri kaw silili, ɓay ḭi lɛ, ɓay ɓe na ɗo ɓáy hṵrusuo ká uru saa luo Ŋgɛrɛwṵru.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Ká ɓil *hul mbṵ́ kḭ na, nzoɓ mbḭw munu temndaya ɗo tul-e. Ka tii sa̰w ɗáa fe ɓa siya ɓǒkoko ɓǒkoko mii:
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 «Ɔ́y! Ɓo Zezu ká Nazarɛɗ, ɓay ḭi kḭ gbaɗ rɔɔ mù nzáake fal ɓuru lɛ? Wa̰a, mù vi ɓay ɓíɛ ɓuru lɛ woo? Mù ɓa ve lɛ na, mì kɔ ta-taŋ: mù ɓa nzoɓ ká mù taŋ kaɗaŋ ká Ŋgɛrɛwṵru pie mù vi!»
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Báyḭi lɛ, Zezu yḭw temndaya na a ɓaa ha̰ ni mii: «Mu mgba nzaa-a ɗo ɗi; mú tḭi ká tul leɗban na key!» Báyḭi lɛ, temndaya na mbi ni nda siri gbirik ká nun ruɔ nzoɓri riw bele, rɔɔ a tḭi ká tul-e taŋ ɗáa sɛkɛ mbḭw ziŋ ni,
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 a ha̰ nzoɓri riw bele ká i kaw zaɗɛ na, feke tuku ri, ha ri ɓaa ɓay ká sakra kḭ ɓa lie ɓa lew mii: «Kḭri ɓay ni key na wa̰a, ɗo mina zu lɛ? Zezu na mbi nzi-ɛ ɓáy wa̰ra, ɓáy hṵrusuo ha̰ temndayari, lɛ, i tḭi í ɗuu!»
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Báyḭi lɛ, soro ɓay ɓe ya̰a zaɗri riw bele ká kuɗu zaɗke ku.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Tḭ́i Zezu saa *hul mbṵ́ kḭ Ziɓri na ku báyḭi lɛ, ka se ɓil hul Simo̰n. Lɛɛ, máa fay Simo̰n na, suosɛrɛm sùo zaŋa sɛ ni, a ha̰ sùo-ɛ mbi huu biɗ biɗ naa ɗi. Lɛɛ, i vbi Zezu ɓay haŋa ni vaa ni.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Ro, ka soro sùo-ɛ ɓa lakun má̰y na a ɗiŋ ɓa tul-e, a mbi nzi-ɛ a yḭw suosɛrɛm sùo zaŋa na. Báyḭi lɛ, suosɛrɛmke huo ni, a pɔŋ ni kaw ɓáy kere. Zaɗɛ ku hɔy lɛ, máa fay Simo̰n na uru siya a ɗaa fe sṵm ha ri sṵ.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Zaɗka síe riŋ sḭ̌w na báyḭi lɛ, nzoɓri riw bele ká i ɗo ɓáy nzoɓ suosɛrɛmri ká kḭrɛ ɓoɗ ɓoɗ na, i fa̰a ri í séke luo Zezu. Lɛɛ, ka ɗaa nduo-ɛ ɓo tul-ri mbḭw mbḭw a vaa ri.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Temndayari kara tḭi saa tul nzoɓ sɛmri ŋgḭi ɓamba nda̰w í guu fe ɓeleŋ ɓeleŋ í ɓaa mii: «Ɓo na mù ɓa Vu Ŋgɛrɛwṵru!» Roo lɛ, Zezu yḭw ri a haa ri faa ɓáa ɓay, ɓay ḭi lɛ, ɓari temndayari na ì kɔ nda̰w, ɓe na, ka ɓa *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni ví ya̰a nzoɓri na.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Zaɗka nzaaruo sil na báyḭi lɛ, Zezu tḭi saa ɓil puɔ, a se ɓa zaɗ ká ɗo ɓisuy kɔlɔk. Lɛɛ, ruɔ nzoɓri tii sa̰w nzáara ni. Zaɗka i ziŋ ni na báyḭi lɛ, i hii ɓay kúŋ ni kaw ziŋ ri káʼa mgbaka a zɔl ká lakun-ri.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Roo lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Ɗo nun haŋa mì se tul puo kḭri nda̰w, ɓay ka-káa Ɓay Kere ká se tul Ŋgɛrɛwṵru ká re mbay ká tul nzoɓri na. Sa̰wke mini ze, Ŋgɛrɛwṵru píe mì ɓayke.»
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Falɛ ku báyḭi lɛ, ka se a ka-káa ɓay ká ɓil *hul mbṵ́ kḭ Ziɓri ɓoɗ ɓoɗ ká kuɗu zaɗ ká Zude.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.