Lucas 4

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yḭ́i Zezu saa mbii Zurdɛ̰ na báyḭi lɛ, Tem Law Pie mbaa ɓil law-ɛ gba̰y gba̰y, a nda faa pol-e ha̰ ni se ɓil law kɔr.
1 Jesus, pois, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão; e era levado pelo Espírito no deserto,
2 Lɛɛ, ká ɓil namri ká síŋ niŋ na, ŋgɛrɛtemndaya lie law-ɛ ká ɗi. Ɓil namkeri ku na, munu ká mbii fe sṵm tɔɗɔ ɓo ɓil-e ya wṵ̌m, kpṵru maa ɓáy ɔ́rɔ ɓie nam na báyḭi lɛ, kɔn piri law-ɛ.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo Diabo. E naqueles dias não comeu coisa alguma; e terminados eles, teve fome.
3 Báyḭi lɛ, ŋgɛrɛtemndaya na ɓaa ha̰ ni mii: «Zaɗka mù ɓa Vu Ŋgɛrɛwṵru lɛ, mu mbi nzaa-a ha̰ tisaw key na, ka fɛ́rɛ vi ɓa maapa ha̰ mu sṵ náa kɔ.»
3 Disse-lhe então o Diabo: Se tu és Filho de Deus, manda a esta pedra que se torne em pão.
4 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «I ɗaa ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru mii: “Fe sṵm kḭ mbḭw hɔy ze, nzoɓ a káwke ɓáy kumnun ya, roo lɛ, ɓayri riw bele ká tḭi saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru na ze, nzoɓ a káwke ɓáy kumnun taa tusuɛke.”»
4 Jesus, porém, lhe respondeu: Está escrito: Nem só de pão viverá o homem.
5 Falɛ ku báyḭi lɛ, ŋgɛrɛtemndaya na sùu ni a séke tul kuo ká siya. Ká zaɗɛ ku hɔy, ka kiɛ ni puoruori riw bele ká tusiri key ha̰ ni kɔ
5 Então o Diabo, levando-o a um lugar elevado, mostrou-lhe num relance todos os reinos do mundo.
6 — ausente —
6 E disse-lhe: Dar-te-ei toda a autoridade e glória destes reinos, porque me foi entregue, e a dou a quem eu quiser;
7 — ausente —
7 se tu, me adorares, será toda tua.
8 Báyḭi lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «I ɗaa ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru mii: “Ŋgɛrɛmbay Ŋgɛrɛwṵru ɓo na, ɓe huo-ɛ kḭ hɔy ze mù húku pol-e mú ruo ni, a mú mbi sùo-ɔ ha̰ ni.”»
8 Respondeu-lhe Jesus: Está escrito: Ao Senhor teu Deus adorarás, e só a ele servirás.
9 Rɔɓay, ŋgɛrɛtemndaya na sùu ni se Zuruzalɛm a ha̰ ni ɗo tul *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ká siya zeŋleŋ nda̰w rɔɔ, a ɓaa ha̰ ni mii: «Zaɗka mù ɓa Vu Ŋgɛrɛwṵru lɛ, mu zo ɓo siri náa kɔ,
9 Então o levou a Jerusalém e o colocou sobre o pináculo do templo e lhe disse: Se tu és Filho de Deus, lança-te daqui abaixo;
10 ɓay ḭi lɛ, mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru ɓaa mii: “Ŋgɛrɛwṵru a mbika nzi-ɛ ha̰ leɗ nzaapeɗ ɓeri ká nulue ha ri kɔrɔ mù.”
10 porque está escrito: Aos seus anjos ordenará a teu respeito, que te guardem;
11 Rɔɓay, i ɗaa ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru mii: “I ya̰aŋa mù ɓáy nduo-ri za̰n ɓay haŋa tisaw mbḭw kara ka nda ɓal-a ya.”»
11 e: eles te susterão nas mãos, para que nunca tropeces em alguma pedra.
12 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «I ɗaa ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru mii, “Ŋgɛrɛmbay Ŋgɛrɛwṵru ɓo na, mù ti líe law-ɛ ya.”»
12 Respondeu-lhe Jesus: Dito está: Não tentarás o Senhor teu Deus.
13 Falɛ ká ŋgɛrɛtemndaya nzaara faari kḭrɛ ɓoɗ ɓoɗ riw bele ká ɓay líe law Zezu na báyḭi lɛ, ka pɔŋ ni a zɔl a ɓaa mii: «Nam kḭ ɗo ku, náa kɔ́kɔ ziŋ kḭ ɓáy.»
13 Assim, tendo o Diabo acabado toda sorte de tentação, retirou-se dele até ocasião oportuna.
14 Báyḭi lɛ, Zezu yḭ̀i a se kuɗu zaɗ ká Galele, lɛ, hṵrusuo Tem Law Pie mbaa ɓil law-ɛ gba̰y gba̰y. Lɛɛ, nzoɓri lo soro ɓay ɓe ká kuɗu zaɗke na ku riw bele.
14 Então voltou Jesus para a Galiléia no poder do Espírito; e a sua fama correu por toda a circunvizinhança.
15 Ka fere nzoɓri fe ká ɓil *hul mbṵ́ kḭ Ziɓri ɓoɗ ɓoɗ káʼa se ɗi, lɛ, nzoɓri riw bele pisi ni.
15 Ensinava nas sinagogas deles, e por todos era louvado.
16 Zezu yḭ̀i a se Nazarɛɗ, ɓa puo ká i hɔl ni ká ɗi. Ká ɓil *nam mgbaka ta̰ram Ziɓri na, ka nduo a se ɓil *hul mbṵ́ kḭ ɓari munu káʼa ɗaa ɓaŋguɔ kpaɗara na. Ka uru siya ɓay kḭiŋa Ɓay Ŋgɛrɛwṵru,
16 Chegando a Nazaré, onde fora criado; entrou na sinagoga no dia de sábado, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 lɛ, i mbi mbeɗe Ezay nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru ha̰ ni. Ka hina ɓil mbeɗeke na ku yɛ̌rɛrɛ, a nzaara zaɗ kḭiŋake a ziŋ. Báyḭi lɛ, ɓay káʼa kḭi na ze ɗo key:
17 Foi-lhe entregue o livro do profeta Isaías; e abrindo-o, achou o lugar em que estava escrito:
18 «Tem Ŋgɛrɛmbay ɗo tul-i;
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, porquanto me ungiu para anunciar boas novas aos pobres; enviou-me para proclamar libertação aos cativos, e restauração da vista aos cegos, para pôr em liberdade os oprimidos,
19 Ka píe mì ɓay haŋa mì ka-káa mbiimbam
19 e para proclamar o ano aceitável do Senhor.
20 Zaɗka Zezu kḭi ɓay na ɔ báyḭi lɛ, ka kaa mbeɗe na nḭm ɗo ɗi, a zuɗa ha̰ nzoɓ kɔ́rɔ hul mbṵ́ kḭ na, a yḭ̀i a kaw siri ɓay fére nzoɓri fe. Lɛɛ, nzoɓri riw bele ká i kaw ɓil hul mbṵ́ kḭ ku na, i mbṵ kɔ́m yim ɓa luo-ɛ.
20 E fechando o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se; e os olhos de todos na sinagoga estavam fitos nele.
21 Falɛ ku báyḭi lɛ, ka tii sa̰w ɓáa ɓay ha ri mii: «Vuri key na, ɓay ká i ɗaa ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru key na, feke tḭi a ɗo ɓáy zaɗɛ ro. Feke ɗo munu maa ɓáy ɓay ká ì laa ɓáy kḭiŋake ku.»
21 Então começou a dizer-lhes: Hoje se cumpriu esta escritura aos vossos ouvidos.
22 Ɓari riw bele ká i ɗo ɗi a í laa ɓay ɓe na, i ɓaa ɓay ɓe ɓáy kere. Ɓay kere ká tḭi saa nzi-ɛ na tuku ri riw bele ha ri ɓaa mii: «Wa̰a ɓe key na, ka ɓa vu Zezeɓ ya lɛ woo?»
22 E todos lhe davam testemunho, e se admiravam das palavras de graça que saíam da sua boca; e diziam: Este não é filho de José?
23 Lɛɛ, Zezu mbi ɓay a ɓaa ha ri mii: «Má̰yke tiya, ɓaarì na, ì séke kpṵru í ɓaa sim ɓay ɓáa nzoɓri na ha̰ mì mii: “Ɓo nzoɓ haŋa sa̰wpuu váa nzoɓ na, mu vaa sùo-ɔ sùo-ɔ ha̰ ɓuru kɔ!” Ì ɓáa ha̰ mì rɔɓay mii: “Fe saŋri riw bele ká mù ɗaa ká Kapɛrnayum ká i ɓaa ɓayke ha̰ ɓuru laa na, ɓe ze mù ɗaa ká sa̰w puo ɓo nda̰w key!”»
23 Disse-lhes Jesus: Sem dúvida me direis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; Tudo o que ouvimos teres feito em Cafarnaum, faze-o também aqui na tua terra.
24 Báyḭi lɛ, Zezu yḭ̀i a ɓaa na rɔɓay mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru ká i ya̰a ɓay ɓe ɓáy kere ká sa̰w puo ɓe na, mbḭw tiya.
24 E prosseguiu: Em verdade vos digo que nenhum profeta é aceito na sua terra.
25 Mì ɓaa ha rì: sew ká *Eli ɓáke nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru rɔɓay, ká mbam tɔ ya ɓa mbiimbam say ɓáy few yie ha̰ kɔn luye lie gbiɓ ɓo puoruori riw bele na, má̰y síeri ŋgḭi ɓamba ɗo tusiri *Izarayɛl.
25 Em verdade vos digo que muitas viúvas havia em Israel nos dias de Elias, quando céu se fechou por três anos e seis meses, de sorte que houve grande fome por toda a terra;
26 Ze munu hɔy kara Ŋgɛrɛwṵru pie Eli se luo má̰ykeri na ya, roo lɛ, ka pie ni se luo má̰y síe mbḭw munu ká kaw vu puo ká riŋ-ɛ ɓa Sereɓta ká tusiri Sido̰n.
26 e a nenhuma delas foi enviado Elias, senão a uma viúva em Serepta de Sidom.
27 Rɔɓay, sewke ká Elize ɓa nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru na, nzoɓ kpḭriri ŋgḭi ɓamba ɗo tusiri Izarayɛl. Lɛɛ, kpḭri na duo ká sùo nzoɓ mbḭw mini ká sakra ɓari nzoɓ kpḭriri na ku ya. Roo lɛ, ɓa Naaman ká ɓa nzoɓ ká tusiri Siri huo-ɛ hɔy ze, kpḭri na duo ká sùo-ɛ.»
27 Também muitos leprosos havia em Israel no tempo do profeta Elizeu, mas nenhum deles foi purificado senão Naamã, o sírio.
28 Lɛɛ, ɓari riw bele ká i kaw hul mbṵ́ kḭ na, zaɗka i laa ɓayke na munu báyḭi lɛ, law-ri fa̰a ri puu-u,
28 Todos os que estavam na sinagoga, ao ouvirem estas coisas, ficaram cheios de ira.
29 í uru gbaw í ɗaa so tul-e, a í nii ni tḭi saa ɓil puo ɓari na, a í se ziŋ ni kpṵru se tul kuo ká puo ɓari ɗo ɗi na ɓay súru ni saa suku ɓa siri ha̰ ni lie.
29 e, levantando-se, expulsaram-no da cidade e o levaram até o despenhadeiro do monte em que a sua cidade estava edificada, para dali o precipitarem.
30 Roo lɛ, Zezu kal ká sakra ɓari ku hiyaw a zɔl.
30 Ele, porém, passando pelo meio deles, seguiu o seu caminho.
31 Falɛ ku báyḭi lɛ, Zezu se Kapɛrnayum, puo ká kuɗu zaɗ ká Galele. Ká ɓil *nam mgbaka ta̰ram Ziɓri na, ka fere nzoɓri fe ká ɗi.
31 Então desceu a Cafarnaum, cidade da Galiléia, e os ensinava no sábado.
32 Fe káʼa fere ri na tuku ri ha ri kaw silili, ɓay ḭi lɛ, ɓay ɓe na ɗo ɓáy hṵrusuo ká uru saa luo Ŋgɛrɛwṵru.
32 e maravilharam-se da sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Ká ɓil *hul mbṵ́ kḭ na, nzoɓ mbḭw munu temndaya ɗo tul-e. Ka tii sa̰w ɗáa fe ɓa siya ɓǒkoko ɓǒkoko mii:
33 Havia na sinagoga um homem que tinha o espírito de um demônio imundo; e gritou em alta voz:
34 «Ɔ́y! Ɓo Zezu ká Nazarɛɗ, ɓay ḭi kḭ gbaɗ rɔɔ mù nzáake fal ɓuru lɛ? Wa̰a, mù vi ɓay ɓíɛ ɓuru lɛ woo? Mù ɓa ve lɛ na, mì kɔ ta-taŋ: mù ɓa nzoɓ ká mù taŋ kaɗaŋ ká Ŋgɛrɛwṵru pie mù vi!»
34 Ah! que temos nós contigo, Jesus, nazareno? vieste destruir-nos? Bem sei quem é: o Santo de Deus.
35 Báyḭi lɛ, Zezu yḭw temndaya na a ɓaa ha̰ ni mii: «Mu mgba nzaa-a ɗo ɗi; mú tḭi ká tul leɗban na key!» Báyḭi lɛ, temndaya na mbi ni nda siri gbirik ká nun ruɔ nzoɓri riw bele, rɔɔ a tḭi ká tul-e taŋ ɗáa sɛkɛ mbḭw ziŋ ni,
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te, e sai dele. E o demônio, tendo-o lançado por terra no meio do povo, saiu dele sem lhe fazer mal algum.
36 a ha̰ nzoɓri riw bele ká i kaw zaɗɛ na, feke tuku ri, ha ri ɓaa ɓay ká sakra kḭ ɓa lie ɓa lew mii: «Kḭri ɓay ni key na wa̰a, ɗo mina zu lɛ? Zezu na mbi nzi-ɛ ɓáy wa̰ra, ɓáy hṵrusuo ha̰ temndayari, lɛ, i tḭi í ɗuu!»
36 E veio espanto sobre todos, e falavam entre si, perguntando uns aos outros: Que palavra é esta, pois com autoridade e poder ordena aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Báyḭi lɛ, soro ɓay ɓe ya̰a zaɗri riw bele ká kuɗu zaɗke ku.
37 E se divulgava a sua fama por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Tḭ́i Zezu saa *hul mbṵ́ kḭ Ziɓri na ku báyḭi lɛ, ka se ɓil hul Simo̰n. Lɛɛ, máa fay Simo̰n na, suosɛrɛm sùo zaŋa sɛ ni, a ha̰ sùo-ɛ mbi huu biɗ biɗ naa ɗi. Lɛɛ, i vbi Zezu ɓay haŋa ni vaa ni.
38 Ora, levantando-se Jesus, saiu da sinagoga e entrou em casa de Simão; e estando a sogra de Simão enferma com muita febre, rogaram-lhe por ela.
39 Ro, ka soro sùo-ɛ ɓa lakun má̰y na a ɗiŋ ɓa tul-e, a mbi nzi-ɛ a yḭw suosɛrɛm sùo zaŋa na. Báyḭi lɛ, suosɛrɛmke huo ni, a pɔŋ ni kaw ɓáy kere. Zaɗɛ ku hɔy lɛ, máa fay Simo̰n na uru siya a ɗaa fe sṵm ha ri sṵ.
39 E ele, inclinando-se para ela, repreendeu a febre, e esta a deixou. Imediatamente ela se levantou e os servia.
40 Zaɗka síe riŋ sḭ̌w na báyḭi lɛ, nzoɓri riw bele ká i ɗo ɓáy nzoɓ suosɛrɛmri ká kḭrɛ ɓoɗ ɓoɗ na, i fa̰a ri í séke luo Zezu. Lɛɛ, ka ɗaa nduo-ɛ ɓo tul-ri mbḭw mbḭw a vaa ri.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos de várias doenças lhos traziam; e ele punha as mãos sobre cada um deles e os curava.
41 Temndayari kara tḭi saa tul nzoɓ sɛmri ŋgḭi ɓamba nda̰w í guu fe ɓeleŋ ɓeleŋ í ɓaa mii: «Ɓo na mù ɓa Vu Ŋgɛrɛwṵru!» Roo lɛ, Zezu yḭw ri a haa ri faa ɓáa ɓay, ɓay ḭi lɛ, ɓari temndayari na ì kɔ nda̰w, ɓe na, ka ɓa *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni ví ya̰a nzoɓri na.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: Tu és o Filho de Deus. Ele, porém, os repreendia, e não os deixava falar; pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Zaɗka nzaaruo sil na báyḭi lɛ, Zezu tḭi saa ɓil puɔ, a se ɓa zaɗ ká ɗo ɓisuy kɔlɔk. Lɛɛ, ruɔ nzoɓri tii sa̰w nzáara ni. Zaɗka i ziŋ ni na báyḭi lɛ, i hii ɓay kúŋ ni kaw ziŋ ri káʼa mgbaka a zɔl ká lakun-ri.
42 Ao romper do dia saiu, e foi a um lugar deserto; e as multidões procuravam-no e, vindo a ele, queriam detê-lo, para que não se ausentasse delas.
43 Roo lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Ɗo nun haŋa mì se tul puo kḭri nda̰w, ɓay ka-káa Ɓay Kere ká se tul Ŋgɛrɛwṵru ká re mbay ká tul nzoɓri na. Sa̰wke mini ze, Ŋgɛrɛwṵru píe mì ɓayke.»
43 Ele, porém, lhes disse: É necessário que também às outras cidades eu anuncie o evangelho do reino de Deus; porque para isso é que fui enviado.
44 Falɛ ku báyḭi lɛ, ka se a ka-káa ɓay ká ɓil *hul mbṵ́ kḭ Ziɓri ɓoɗ ɓoɗ ká kuɗu zaɗ ká Zude.
44 E pregava nas sinagogas da Judéia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.