Lucas 23
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NTLH
1 Báyḭi lɛ, ɓari kuɗu *nzoɓ kúŋ sal ɓay luyeri riw bele ká i mbṵ tul kḭ na, i uru í sùu Zezu í séke ni pol Pilaɗ ká ɓa nzoɓ réke tul puo.
1 Em seguida o grupo todo se levantou e levou Jesus para Pilatos.
2 Ká zaɗɛ ku na i tii sa̰w gúo ni í ɓaa mii: «Leɗban key na, ɓuru ziŋ ni ká zaɗ úla nzoɓ ɓururi, a ɗaa ha̰ tul nzoɓri ŋgɔŋ a haa ri ɓay haŋa ri puo larimbuo ha̰ Mbay Sezar ya. Ka ɓaa mii, ɓeri kḭ ze ɓeri ɓa *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ɓeri ví ya̰a nzoɓri na, ɓa mbay ɓuru Ziɓri.»
2 Lá, começaram a acusá-lo, dizendo: — Pegamos este homem tentando fazer o nosso povo se revoltar, dizendo a eles que não pagassem impostos ao Imperador e afirmando que ele é o
3 Báyḭi lɛ, Pilaɗ vbi Zezu mii: «Ɓo kḭ ze, mù ɓa mbay Ziɓri kɛ́lɛ?» Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓe kḭ ze mù ɓaa ku.»
3 Aí Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Báyḭi lɛ, Pilaɗ ɓaa ha̰ *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri, ɓáy ruɔ nzoɓri mii: «Mì kɔ ɓay mbḭw ká ɓay ɗáa ɓo tul leɗban key na ya.»
4 Então Pilatos disse aos chefes dos sacerdotes e à multidão: — Não encontro nenhum motivo para condenar este homem.
5 Ɓe nu ku báyḭi lɛ, nzoɓri geɗe ɓayke ŋgɔ-ŋgɔŋ kpṵru kpṵru í ɓaa mii: «Fe fére ɓe na ɗaa ha̰ nzoɓri tḭ̀i ɓay ɓíɛ tusiri ɓuru riw bele, tii sa̰wke saa kuɗu zaɗ ká Galele, a tḭ́ike kuɗu zaɗ ká Zude riw bele, kpṵru mini key rɔɔ a víke zaɗ ni key.»
5 Mas eles insistiram: — Ele está causando desordem entre o povo em toda a Judeia. Ele começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Báyḭi lɛ, ka vbi ri ɓay mii: «Leɗban key na, ka ɓa nzoɓ ká Galele kḭ kɛlɛ?»
6 Ouvindo isso, Pilatos perguntou: — Este homem é da Galileia?
7 Zaɗka Pilaɗ laa mii, Zezu vi saa kuɗu zaɗ ká Galele, ɓa tusiri ká *Eroɗ re mbay ká ɗi na báyḭi lɛ, ka pie ni se luo-ɛ, ɓay ḭi lɛ, síeke ku na, Eroɗ ɗo Zuruzalɛm.
7 Quando soube que Jesus era da região governada por Herodes, Pilatos o mandou para ele, pois Herodes também estava em Jerusalém naquela ocasião.
8 Zaɗka Eroɗ kɔ Zezu ku na báyḭi lɛ, sùo-ɛ rii ni ŋgḭi ɓamba, ɓay ḭi lɛ, ɓa piɛɗ ká lew hɔy ka laa soro ɓay ɓe, a hii ɓay kɔ́kɔ ni, a ɗaa law-ɛ te tul haŋa ni ka ɗaa fe saŋ mbḭw munu ha̰ ni kɔ.
8 Herodes ficou muito contente quando viu Jesus, pois tinha ouvido falar a respeito dele e fazia muito tempo que queria vê-lo. Ele desejava ver Jesus fazer algum milagre.
9 Báyḭi lɛ, Eroɗ na vbi ni ɓayri ŋgḭi ɓamba. Lɛɛ, Zezu fɛrɛ nzi-ɛ mgbuɗ ya.
9 Então fez muitas perguntas a Jesus, mas ele não respondeu nada.
10 Ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri ká i ɗo zaɗɛ na, i ɗaa ɓayri ká ndaya ndaya zuɔ tul-e.
10 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei se apresentaram e fizeram acusações muito fortes contra Jesus.
11 Falɛ lɛ, Eroɗ ɓáy nzoɓ yṵm ɓeri na, i siɛ ni í luo mbúo ká tul-e, í nduo ni maagari mbay ká ndṵy mgbilik mgbilik, rɔɔ í píeke ni ha̰ Pilaɗ ɓa kḭ rɔɓay.
11 Herodes e os seus soldados zombaram de Jesus e o trataram com desprezo. Puseram nele uma capa luxuosa e o mandaram de volta para Pilatos.
12 Ká ɓil namke ku hɔy, Pilaɗ ɓáy Eroɗ i pɔŋ tul ŋga̰ni ɓari ká pola na, a í vi ɓa nzoɓ buɔ kḭ.
12 Naquele dia Herodes e Pilatos, que antes eram inimigos, se tornaram amigos.
13 Pilaɗ mbṵ *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri, ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri ɓáy ruɔ nzoɓri
13 Pilatos reuniu os chefes dos sacerdotes, os líderes judeus e o povo
14 a ɓaa ha ri mii: «Ì víke ɓáy leɗban key na ha̰ mì í ɓaa mii, ka ula nzoɓri a ɗaa ha̰ tul-ri ŋgɔŋ. Nda ndaɗ! Roo lɛ, zaɗka mì vbi ni ɓaykeri ká pol-rì lɛ, mì ziŋ ka̰aya mbḭw ká ì ɗáake ɓay ɓo tul-e na ya.
14 e disse: — Vocês me trouxeram este homem e disseram que ele estava atiçando o povo para fazer uma revolta. Pois eu já lhe fiz várias perguntas diante de todos vocês, mas não encontrei nele nenhuma culpa dessas coisas de que vocês o acusam.
15 *Eroɗ kara ziŋ ka̰aya ɓe ya nda̰w. Sa̰wke mini ze, ka píeke ni ha̰ mì rɔɓay. Leɗban key na, ka ɗaa ka̰aya mbḭw ká maa ɓay haŋa ni zǐŋke huɗ ya!
15 Herodes também não encontrou nada contra ele e por isso o mandou de volta para nós. Assim, é claro que este homem não fez nada que mereça a pena de morte.
16 Munu kara, mì haŋa ri zɔɗ ni ɓáy ndoy dɔŋ. Falɛ lɛ, mì pɔ́ŋ ni.»
16 Eu vou mandar que ele seja chicoteado e depois o soltarei.
17 [Ɓaŋguɔ, ká ɓil nam fe sṵm *nam suoriya tḭ́i saa ɓil koy na, Pilaɗ tina nzoɓ mbḭw saa hul sal ha̰ ruɔ Ziɓri, ɓay ḭi lɛ, ɓa fe sa̰w puo ɓari.]
17 [Na Festa da Páscoa, Pilatos tinha o costume de soltar algum preso, a pedido do povo.]
18 Báyḭi lɛ, ruɔ nzoɓri ɗaa fe ɓáy nzaa-ri gɔ̌m riw bele mii: «I leɗban na key, a í tína Barabas ha̰ ɓuru!»
18 Aí toda a multidão começou a gritar: — Mata esse homem! Solta Barrabás para nós!
19 Ɓe Barabas na, ka ɓa nzoɓ ká i mgba ni ɓo hul sal, ɓay ḭi lɛ, ka suru tigba̰a nzoɓri ha ri tḭ̀i ká ɓil ŋgɛrɛpuo ká Zuruzalɛm, a i nzoɓ mbḭw ká ɗi.
19 Barrabás tinha sido preso por causa de uma revolta na cidade e por assassinato.
20 Munu ká Pilaɗ hii ɓay pɔ́ŋ Zezu na, ka ɓaa ɓay ɓa kḭ rɔɓay ha̰ ruɔ nzoɓri.
20 Então Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez com a multidão.
21 Roo lɛ, i ɗaa fe ɓáy nzaa-ri gǔrum kpṵru mii: «Ɓer ni! Ɓer ni ɓer maa! Ɓer ni ɗo tul puu say huɗ!»
21 Mas eles gritavam mais ainda: — Crucifica! Crucifica!
22 Lɛɛ, Pilaɗ mbi ɓay faa ɓal ba sayke a ɓaa mii: «A ku wa̰a, ka̰aya ḭi rɔɔ ka ɗaa lɛ? Mì ziŋ fe mbḭw ká ɓay haŋa ni zǐŋke huɗ ya. Munu kara, mì haŋa ri nda ni ɓáy ndoy dɔŋ. Falɛ lɛ, mì pɔ́ŋ ni.»
22 E Pilatos disse pela terceira vez: — Mas qual foi o crime dele? Não vejo neste homem nada que faça com que ele mereça a pena de morte. Vou mandar que ele seja chicoteado e depois o soltarei.
23 Ɓe nu ku báyḭi lɛ, i geɗe ɓayke í gúuke fe ɓa pola pola ɓay haŋa ni ɓer Zezu ɗo tul puu say huɗ. Lɛɛ, fe gúu ɓari na kal tul Pilaɗ,
23 Porém eles continuaram a gritar bem alto, pedindo que Jesus fosse crucificado; e a gritaria deles venceu.
24 ro ha̰ ni mbi nzi-ɛ ká ɗi, a pɔŋ faa ha ri ɓay haŋa ri ɗaa fe ká law-ri hii.
24 Pilatos condenou Jesus à morte, como pediam.
25 Ɓe ze, nzoɓ ká tḭ̀-tḭi a i nzoɓ ká i mgba ni ɓo hul sal na, Pilaɗ tina ni munu ká law-ri hii, a pɔŋ Zezu na mǎa nduo ndúo nzoɓ yṵmri, ɓay haŋa ri ɗaa fe ziŋ ni munu ká law ruɔ nzoɓkeri hii.
25 E soltou o homem que eles queriam — aquele que havia sido preso por causa de revolta e de assassinato. E entregou Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Zaɗka i séke Zezu ɓa zaɗ ika ni na, i dar nzoɓ mbḭw ká Sirɛ̰n ká uru saa puo ɓisuy, riŋ-ɛ ɓa Simo̰n. Lɛɛ, nzoɓ yṵmri mgba ni í haa ni ya̰a puu say huɗ Zezu a soɓ a séke fal-ɛ.
26 Então os soldados levaram Jesus. No caminho, eles encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, que vinha do campo. Agarraram Simão e o obrigaram a carregar a cruz, seguindo atrás de Jesus.
27 Báyḭi lɛ, ruɔ nzoɓri se fal-ɛ ŋgḭi ɓamba. Má̰yri kara se fal-ɛ í rɛ-rɛw ɓáy mbii nun-ri mgboɓo mgboɓo, a í nda law-ri zaɗ zaɗ ɓay tul-e.
27 Uma grande multidão o seguia. Nela havia algumas mulheres que choravam e se lamentavam por causa dele.
28 Lɛɛ, Zezu fɛrɛ nun-ɛ ɓa luo-ri a ɓaa ha ri mii: «Má̰y Zuruzalɛmri! I rɛ-rɛw ɓay tul-i ya! Roo lɛ, ì rɛ ɓay tul-rì ɓáy tul vu ɓaarì maa,
28 Jesus virou-se para elas e disse:
29 ɓay ḭi lɛ, namri káʼa ví vuku na, nzoɓri ɓáa mii, suoriya ɓa taa máa suori ká i mboŋ nzoɓ ba mbḭw ya, ká leɗ a̰w wa̰n ɓari ya.
29 Porque chegarão os dias em que todos vão dizer: “Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos, que nunca deram à luz e que nunca amamentaram!”
30 Namke ku na, nzoɓri tiika sa̰w rɛ́kɛ sùo-ri ɓay haŋa kuo ka tɔ́ɗɔ a rɛ̰ŋ ri, mase mbɔrɔ ka guɓa tul-ri gbukru a púɗ ri.
30 Chegará o tempo em que todos vão dizer às montanhas: “Caiam em cima de nós!” E dirão também aos montes: “Nos cubram!”
31 Ì kɔ, zaɗka i ɗaa fe mini key ziŋ pam puu na wa̰a, fe ḭiri ze i ɗáa ziŋ puu huɔke na ro lɛ?»
31 Porque, se isso tudo é feito quando a lenha está verde, o que acontecerá, então, quando ela estiver seca?
32 Ro, í vi ɓáy dɔmbirimri siɗi ziŋ Zezu ɓay ika ri ziŋ ni.
32 Levaram também dois criminosos para serem mortos com Jesus.
33 Zaɗka i tḭ́ike ri zaɗ ká riŋ-ɛ ɓa Tuŋguo Tul na báyḭi lɛ, nzoɓ yṵmri ɓer Zezu ɗo tul puu say huɗ ká ɗi. Dɔmbirimri na, i ɓer ri siɗi bele nda̰w. Nzoɓ mbini ɗo tul puu say huɗ kḭ ká tunduo hoɗo ɓe, a nzoɓ mbḭɛ laa lɛ, ɗo tul puu say huɗ kḭ ká tunduo gel ɓe.
33 Quando chegaram ao lugar chamado “A Caveira”, ali crucificaram Jesus e junto com ele os dois criminosos, um à sua direita e o outro à sua esquerda.
34 Lɛɛ, Zezu ɓaa mii: «Bǎa! Mu nda buma ziŋ ri, ɓay ḭi lɛ, fe ká i ɗaa ku na, i kɔ ya.» Ro, nzoɓ yṵmri fa̰a gari ɓeri í ɗaa dḭi dḭi rɔɔ í leke kḭ.
34 [Então Jesus disse: Em seguida, tirando a sorte com dados, os soldados repartiram entre si as roupas de Jesus.
35 Nzoɓri ɗo zaɗɛ na ku, a í kɔ feri ká kal na. A ɓari ŋgɛrɛ Ziɓri laa lɛ, i siɛ Zezu í ɓaa mii: «Zaɗkaʼa ɓa *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru naa ni ɓay píe ni ví ya̰a nzoɓri na lɛ, ka ya̰a sùo-ɛ ɓe kḭ sùo-ɛ munu káʼa ya̰a nzoɓ ha̰wri na ha̰ ɓuru kɔ!»
35 O povo ficou ali olhando, e os líderes judeus zombavam de Jesus, dizendo: — Ele salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o
36 Nzoɓ yṵmri kara i siɛ ni nda̰w, í soro ɓa lakun-ɛ, a í ha̰ ni mbii fe sṵ́uke
36 Os soldados também zombavam de Jesus. Chegavam perto dele e lhe ofereciam vinho comum
37 í ɓaa mii: «Zaɗka mù ɓa mbay Ziɓri lɛ, mu ya̰a sùo-ɔ sùo-ɔ ha̰ ɓuru kɔ!»
37 e diziam: — Se você é o rei dos judeus, salve a você mesmo!
38 Mbeɗe huɗ ká Pilaɗ ha ri ɓer ɗo tul-e na ɓaa mii: «Ɓe key na, ka ɓa mbay Ziɓri.»
38 Na cruz, acima da sua cabeça, estavam escritas as seguintes palavras: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Lɛɛ, sakra dɔmbirimri ká siɗi ká i ɓer ri ɗo tul puu say huɗ na, nzoɓ mbini loɗ Zezu a ɓaa mii: «Mù ɓa Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni ví ya̰a nzoɓri na ya lɛ woo! Mu ya̰a sùo-ɔ sùo-ɔ kḭ, a mú ya̰a ɓuru nda̰w!»
39 Um dos criminosos que estavam crucificados ali insultava Jesus, dizendo: — Você não é o Messias? Então salve a você mesmo e a nós também!
40 Báyḭi lɛ, nzoɓ taa ha̰w uru ziŋ kṵ-ɛ na a ɓaa ha̰ ni mii: «Mù hḭɛ Ŋgɛrɛwṵru ya lɛ woo! Ɓay ká i kuŋ ɓo tul-a na ɗo munu ká taa ɓe nda̰w.
40 Porém o outro o repreendeu, dizendo: — Você não
41 Taa náa lɛ, ɗo ɓáy zaɗɛ, ɓay ḭi lɛ, náa ziŋ fe ka̰aya náa ká maa ɓáy peɗ ɗáa náa. Roo lɛ, ɓe na, ka ɗaa fe ka̰aya mbḭw ya.»
41 A nossa condenação é justa, e por isso estamos recebendo o castigo que nós merecemos por causa das coisas que fizemos; mas ele não fez nada de mau.
42 Ro, a fɛrɛ nun-ɛ ɓa luo Zezu a ɓaa ha̰ ni mii: «Zezu, zaɗka mù ví réke mbay na lɛ, mu kér se tul-i.»
42 Então disse: — Jesus, lembre de mim quando o senhor vier como Rei!
43 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Mì ɓaa ha̰ mù ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: vuri key na, mù káw ziŋ mì ká zaɗ káw ndaɗi ká luo Ŋgɛrɛwṵru.»
43 Jesus respondeu:
44 — ausente —
44 Mais ou menos ao meio-dia o sol parou de brilhar, e uma escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 — ausente —
45 E a cortina do Templo se rasgou pelo meio.
46 Báyḭi lɛ, Zezu ɗaa fe ɓeleŋ a ɓaa mii: «Bǎa! Mì pɔŋ ɔ̰mi ɓi ɓo ɓil nduo-ɔ!» Fal ɓay na ku báyḭi lɛ, law-ɛ ví tuo.
46 Aí Jesus gritou bem alto: Depois de dizer isso, ele morreu.
47 Zaɗka ŋgɛrɛnzoɓ yṵm kɔ feri ká kal na munu báyḭi lɛ, ka pisi Ŋgɛrɛwṵru a ɓaa mii: «Ɓa tusuɛ, leɗban key na, ka ɓa nzoɓ ká ɓay ti tul-e ya.»
47 Quando o oficial do exército romano viu o que havia acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — De fato, este homem era inocente!
48 Ruɔ nzoɓri ká i ví ɗo zaɗɛ ɓay kɔ́kɔ feri ku na, zaɗka i kɔ feri ká kal na munu báyḭi lɛ, i ɗaa síe í nda law-ri zaɗ zaɗ, a í yḭ̌ike faa puɔ.
48 Todos os que estavam reunidos ali para assistir àquele espetáculo viram o que havia acontecido e voltaram para casa, batendo no peito em sinal de tristeza.
49 Nzoɓri riw bele ká i ɓa nzoɓ buɔ Zezu, ɓáy má̰yri ká i su Zezu saa kuɗu zaɗ ká Galele na, i ɗo ɗi ɗi í kɔ feri ká kal na ɗeke.
49 Todos os amigos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, olhando tudo aquilo.
52 Báyḭi lɛ, ka uru a se luo Pilaɗ a vbi ni huɗ Zezu na ɓay voro.
52 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus.
53 Zaɗka Pilaɗ hii ziŋ ni na báyḭi lɛ, ka se a vǎa mbi huɗ Zezu na a kaari ɓáy gari pie ká ndaɗ ɓamba, a ɗaa ɓo huo tisaw ká i kpɛrɛ ɓa luɔ huɗ ɓa tá̰w ká i ɗaa huɗ ɓo ɗi ba mbḭw ya ɓáy.
53 Então tirou o corpo da cruz e o enrolou num lençol de linho. Depois o colocou num túmulo cavado na rocha, que nunca havia sido usado.
54 Ɓa nam peɗ ndeɓe ká sa̰w síe tɔ̀ŋ ndḭi hɔy ɓay haŋa *nam mgbaka ta̰ram Ziɓri ka tḭi na.
54 Isso foi na sexta-feira, e já estava para começar o sábado.
55 Má̰yri ká i su Zezu saa kuɗu zaɗ ká Galele na, i se fal Zezeɓ ɓa zaɗ luɔ huɗ ɓay kɔ́kɔ tupal nda̰w, ɓay kɔ́kɔ fe ká i ɗáa ɓáy huɗ Zezu nda̰w pi.Má̰yri se ɓay kɔ́kɔ zaɗ ká i ɗaa huɗ Zezu ɓo ɗi.|src="DN00494b.tif" size="span" loc="Luk 23.50-56" copy="Darwin Dunham" ref="23.55"
55 As mulheres que haviam seguido Jesus desde a Galileia foram com José e viram o túmulo e como Jesus tinha sido colocado ali.
56 Zaɗka i kɔ zaɗɛ na báyḭi lɛ, i yḭ̀i í se puɔ, í leke numri ɓáy vay feri ká ba̰rɛ fṵ bǔy bǔy ɓay ɗáa zuɔ tul huɗ Zezu na. Falɛ ku lɛ, i mgba ta̰ram sùo-ri ká nam mgbaka ta̰ram na, munu ká *bol kusol ɓari Ziɓri ɓaa na.
56 Depois voltaram para casa e prepararam perfumes e óleos para passar no corpo dele. E no sábado elas descansaram, conforme a
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.