Lucas 23
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs ARIB
1 Báyḭi lɛ, ɓari kuɗu *nzoɓ kúŋ sal ɓay luyeri riw bele ká i mbṵ tul kḭ na, i uru í sùu Zezu í séke ni pol Pilaɗ ká ɓa nzoɓ réke tul puo.
1 E levantando-se toda a multidão deles, conduziram Jesus a Pilatos.
2 Ká zaɗɛ ku na i tii sa̰w gúo ni í ɓaa mii: «Leɗban key na, ɓuru ziŋ ni ká zaɗ úla nzoɓ ɓururi, a ɗaa ha̰ tul nzoɓri ŋgɔŋ a haa ri ɓay haŋa ri puo larimbuo ha̰ Mbay Sezar ya. Ka ɓaa mii, ɓeri kḭ ze ɓeri ɓa *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ɓeri ví ya̰a nzoɓri na, ɓa mbay ɓuru Ziɓri.»
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Achamos este homem pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, rei.
3 Báyḭi lɛ, Pilaɗ vbi Zezu mii: «Ɓo kḭ ze, mù ɓa mbay Ziɓri kɛ́lɛ?» Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓe kḭ ze mù ɓaa ku.»
3 Pilatos, pois, perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
4 Báyḭi lɛ, Pilaɗ ɓaa ha̰ *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri, ɓáy ruɔ nzoɓri mii: «Mì kɔ ɓay mbḭw ká ɓay ɗáa ɓo tul leɗban key na ya.»
4 Então disse Pilatos aos principais sacerdotes, e às multidões: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Ɓe nu ku báyḭi lɛ, nzoɓri geɗe ɓayke ŋgɔ-ŋgɔŋ kpṵru kpṵru í ɓaa mii: «Fe fére ɓe na ɗaa ha̰ nzoɓri tḭ̀i ɓay ɓíɛ tusiri ɓuru riw bele, tii sa̰wke saa kuɗu zaɗ ká Galele, a tḭ́ike kuɗu zaɗ ká Zude riw bele, kpṵru mini key rɔɔ a víke zaɗ ni key.»
5 Eles, porém, insistiam ainda mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Báyḭi lɛ, ka vbi ri ɓay mii: «Leɗban key na, ka ɓa nzoɓ ká Galele kḭ kɛlɛ?»
6 Então Pilatos, ouvindo isso, perguntou se o homem era galileu;
7 Zaɗka Pilaɗ laa mii, Zezu vi saa kuɗu zaɗ ká Galele, ɓa tusiri ká *Eroɗ re mbay ká ɗi na báyḭi lɛ, ka pie ni se luo-ɛ, ɓay ḭi lɛ, síeke ku na, Eroɗ ɗo Zuruzalɛm.
7 e, quando soube que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Zaɗka Eroɗ kɔ Zezu ku na báyḭi lɛ, sùo-ɛ rii ni ŋgḭi ɓamba, ɓay ḭi lɛ, ɓa piɛɗ ká lew hɔy ka laa soro ɓay ɓe, a hii ɓay kɔ́kɔ ni, a ɗaa law-ɛ te tul haŋa ni ka ɗaa fe saŋ mbḭw munu ha̰ ni kɔ.
8 Ora, quando Herodes viu a Jesus, alegrou-se muito; pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; e esperava ver algum sinal feito por ele;
9 Báyḭi lɛ, Eroɗ na vbi ni ɓayri ŋgḭi ɓamba. Lɛɛ, Zezu fɛrɛ nzi-ɛ mgbuɗ ya.
9 e fazia-lhe muitas perguntas; mas ele nada lhe respondeu.
10 Ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri ká i ɗo zaɗɛ na, i ɗaa ɓayri ká ndaya ndaya zuɔ tul-e.
10 Estavam ali os principais sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Falɛ lɛ, Eroɗ ɓáy nzoɓ yṵm ɓeri na, i siɛ ni í luo mbúo ká tul-e, í nduo ni maagari mbay ká ndṵy mgbilik mgbilik, rɔɔ í píeke ni ha̰ Pilaɗ ɓa kḭ rɔɓay.
11 Herodes, porém, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o com uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Ká ɓil namke ku hɔy, Pilaɗ ɓáy Eroɗ i pɔŋ tul ŋga̰ni ɓari ká pola na, a í vi ɓa nzoɓ buɔ kḭ.
12 Nesse mesmo dia Pilatos e Herodes tornaram-se amigos; pois antes andavam em inimizade um com o outro.
13 Pilaɗ mbṵ *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri, ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri ɓáy ruɔ nzoɓri
13 Então Pilatos convocou os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 a ɓaa ha ri mii: «Ì víke ɓáy leɗban key na ha̰ mì í ɓaa mii, ka ula nzoɓri a ɗaa ha̰ tul-ri ŋgɔŋ. Nda ndaɗ! Roo lɛ, zaɗka mì vbi ni ɓaykeri ká pol-rì lɛ, mì ziŋ ka̰aya mbḭw ká ì ɗáake ɓay ɓo tul-e na ya.
14 e disse-lhes: Apresentastes-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, interrogando-o diante de vós, não achei nele nenhuma culpa, das de que o acusais;
15 *Eroɗ kara ziŋ ka̰aya ɓe ya nda̰w. Sa̰wke mini ze, ka píeke ni ha̰ mì rɔɓay. Leɗban key na, ka ɗaa ka̰aya mbḭw ká maa ɓay haŋa ni zǐŋke huɗ ya!
15 nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar; e eis que não tem feito ele coisa alguma digna de morte.
16 Munu kara, mì haŋa ri zɔɗ ni ɓáy ndoy dɔŋ. Falɛ lɛ, mì pɔ́ŋ ni.»
16 Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
17 [Ɓaŋguɔ, ká ɓil nam fe sṵm *nam suoriya tḭ́i saa ɓil koy na, Pilaɗ tina nzoɓ mbḭw saa hul sal ha̰ ruɔ Ziɓri, ɓay ḭi lɛ, ɓa fe sa̰w puo ɓari.]
17 {E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.}
18 Báyḭi lɛ, ruɔ nzoɓri ɗaa fe ɓáy nzaa-ri gɔ̌m riw bele mii: «I leɗban na key, a í tína Barabas ha̰ ɓuru!»
18 Mas todos clamaram à uma, dizendo: Fora com este, e solta-nos Barrabás!
19 Ɓe Barabas na, ka ɓa nzoɓ ká i mgba ni ɓo hul sal, ɓay ḭi lɛ, ka suru tigba̰a nzoɓri ha ri tḭ̀i ká ɓil ŋgɛrɛpuo ká Zuruzalɛm, a i nzoɓ mbḭw ká ɗi.
19 Ora, Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Munu ká Pilaɗ hii ɓay pɔ́ŋ Zezu na, ka ɓaa ɓay ɓa kḭ rɔɓay ha̰ ruɔ nzoɓri.
20 Mais uma vez, pois, falou-lhes Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Roo lɛ, i ɗaa fe ɓáy nzaa-ri gǔrum kpṵru mii: «Ɓer ni! Ɓer ni ɓer maa! Ɓer ni ɗo tul puu say huɗ!»
21 Eles, porém, bradavam, dizendo: Crucifica-o! crucifica-o!
22 Lɛɛ, Pilaɗ mbi ɓay faa ɓal ba sayke a ɓaa mii: «A ku wa̰a, ka̰aya ḭi rɔɔ ka ɗaa lɛ? Mì ziŋ fe mbḭw ká ɓay haŋa ni zǐŋke huɗ ya. Munu kara, mì haŋa ri nda ni ɓáy ndoy dɔŋ. Falɛ lɛ, mì pɔ́ŋ ni.»
22 Falou-lhes, então, pela terceira vez: Pois, que mal fez ele? Não achei nele nenhuma culpa digna de morte. Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
23 Ɓe nu ku báyḭi lɛ, i geɗe ɓayke í gúuke fe ɓa pola pola ɓay haŋa ni ɓer Zezu ɗo tul puu say huɗ. Lɛɛ, fe gúu ɓari na kal tul Pilaɗ,
23 Mas eles instavam com grandes brados, pedindo que fosse crucificado. E prevaleceram os seus clamores.
24 ro ha̰ ni mbi nzi-ɛ ká ɗi, a pɔŋ faa ha ri ɓay haŋa ri ɗaa fe ká law-ri hii.
24 Então Pilatos resolveu atender-lhes o pedido;
25 Ɓe ze, nzoɓ ká tḭ̀-tḭi a i nzoɓ ká i mgba ni ɓo hul sal na, Pilaɗ tina ni munu ká law-ri hii, a pɔŋ Zezu na mǎa nduo ndúo nzoɓ yṵmri, ɓay haŋa ri ɗaa fe ziŋ ni munu ká law ruɔ nzoɓkeri hii.
25 e soltou-lhes o que fora lançado na prisão por causa de sedição e de homicídio, que era o que eles pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Zaɗka i séke Zezu ɓa zaɗ ika ni na, i dar nzoɓ mbḭw ká Sirɛ̰n ká uru saa puo ɓisuy, riŋ-ɛ ɓa Simo̰n. Lɛɛ, nzoɓ yṵmri mgba ni í haa ni ya̰a puu say huɗ Zezu a soɓ a séke fal-ɛ.
26 Quando o levaram dali tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Báyḭi lɛ, ruɔ nzoɓri se fal-ɛ ŋgḭi ɓamba. Má̰yri kara se fal-ɛ í rɛ-rɛw ɓáy mbii nun-ri mgboɓo mgboɓo, a í nda law-ri zaɗ zaɗ ɓay tul-e.
27 Seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais o pranteavam e lamentavam.
28 Lɛɛ, Zezu fɛrɛ nun-ɛ ɓa luo-ri a ɓaa ha ri mii: «Má̰y Zuruzalɛmri! I rɛ-rɛw ɓay tul-i ya! Roo lɛ, ì rɛ ɓay tul-rì ɓáy tul vu ɓaarì maa,
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 ɓay ḭi lɛ, namri káʼa ví vuku na, nzoɓri ɓáa mii, suoriya ɓa taa máa suori ká i mboŋ nzoɓ ba mbḭw ya, ká leɗ a̰w wa̰n ɓari ya.
29 Porque dias hão de vir em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Namke ku na, nzoɓri tiika sa̰w rɛ́kɛ sùo-ri ɓay haŋa kuo ka tɔ́ɗɔ a rɛ̰ŋ ri, mase mbɔrɔ ka guɓa tul-ri gbukru a púɗ ri.
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós; e aos outeiros: Cobri-nos.
31 Ì kɔ, zaɗka i ɗaa fe mini key ziŋ pam puu na wa̰a, fe ḭiri ze i ɗáa ziŋ puu huɔke na ro lɛ?»
31 Porque, se isto se faz no lenho verde, que se fará no seco?
32 Ro, í vi ɓáy dɔmbirimri siɗi ziŋ Zezu ɓay ika ri ziŋ ni.
32 E levavam também com ele outros dois, que eram malfeitores, para serem mortos.
33 Zaɗka i tḭ́ike ri zaɗ ká riŋ-ɛ ɓa Tuŋguo Tul na báyḭi lɛ, nzoɓ yṵmri ɓer Zezu ɗo tul puu say huɗ ká ɗi. Dɔmbirimri na, i ɓer ri siɗi bele nda̰w. Nzoɓ mbini ɗo tul puu say huɗ kḭ ká tunduo hoɗo ɓe, a nzoɓ mbḭɛ laa lɛ, ɗo tul puu say huɗ kḭ ká tunduo gel ɓe.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, ali o crucificaram, a ele e também aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Lɛɛ, Zezu ɓaa mii: «Bǎa! Mu nda buma ziŋ ri, ɓay ḭi lɛ, fe ká i ɗaa ku na, i kɔ ya.» Ro, nzoɓ yṵmri fa̰a gari ɓeri í ɗaa dḭi dḭi rɔɔ í leke kḭ.
34 Jesus, porém, dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Então repartiram as vestes dele, deitando sortes sobre elas.
35 Nzoɓri ɗo zaɗɛ na ku, a í kɔ feri ká kal na. A ɓari ŋgɛrɛ Ziɓri laa lɛ, i siɛ Zezu í ɓaa mii: «Zaɗkaʼa ɓa *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru naa ni ɓay píe ni ví ya̰a nzoɓri na lɛ, ka ya̰a sùo-ɛ ɓe kḭ sùo-ɛ munu káʼa ya̰a nzoɓ ha̰wri na ha̰ ɓuru kɔ!»
35 E o povo estava ali a olhar. E as próprias autoridades zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Nzoɓ yṵmri kara i siɛ ni nda̰w, í soro ɓa lakun-ɛ, a í ha̰ ni mbii fe sṵ́uke
36 Os soldados também o escarneciam, chegando-se a ele, oferecendo-lhe vinagre,
37 í ɓaa mii: «Zaɗka mù ɓa mbay Ziɓri lɛ, mu ya̰a sùo-ɔ sùo-ɔ ha̰ ɓuru kɔ!»
37 e dizendo: Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Mbeɗe huɗ ká Pilaɗ ha ri ɓer ɗo tul-e na ɓaa mii: «Ɓe key na, ka ɓa mbay Ziɓri.»
38 Por cima dele estava esta inscrição {em letras gregas, romanas e hebraicas:} ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Lɛɛ, sakra dɔmbirimri ká siɗi ká i ɓer ri ɗo tul puu say huɗ na, nzoɓ mbini loɗ Zezu a ɓaa mii: «Mù ɓa Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni ví ya̰a nzoɓri na ya lɛ woo! Mu ya̰a sùo-ɔ sùo-ɔ kḭ, a mú ya̰a ɓuru nda̰w!»
39 Então um dos malfeitores que estavam pendurados, blasfemava dele, dizendo: Não és tu o Cristo? salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Báyḭi lɛ, nzoɓ taa ha̰w uru ziŋ kṵ-ɛ na a ɓaa ha̰ ni mii: «Mù hḭɛ Ŋgɛrɛwṵru ya lɛ woo! Ɓay ká i kuŋ ɓo tul-a na ɗo munu ká taa ɓe nda̰w.
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Taa náa lɛ, ɗo ɓáy zaɗɛ, ɓay ḭi lɛ, náa ziŋ fe ka̰aya náa ká maa ɓáy peɗ ɗáa náa. Roo lɛ, ɓe na, ka ɗaa fe ka̰aya mbḭw ya.»
41 E nós, na verdade, com justiça; porque recebemos o que os nossos feitos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Ro, a fɛrɛ nun-ɛ ɓa luo Zezu a ɓaa ha̰ ni mii: «Zezu, zaɗka mù ví réke mbay na lɛ, mu kér se tul-i.»
42 Então disse: Jesus, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Mì ɓaa ha̰ mù ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: vuri key na, mù káw ziŋ mì ká zaɗ káw ndaɗi ká luo Ŋgɛrɛwṵru.»
43 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 — ausente —
44 Era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até a hora nona, pois o sol se escurecera;
45 — ausente —
45 e rasgou-se ao meio o véu do santuário.
46 Báyḭi lɛ, Zezu ɗaa fe ɓeleŋ a ɓaa mii: «Bǎa! Mì pɔŋ ɔ̰mi ɓi ɓo ɓil nduo-ɔ!» Fal ɓay na ku báyḭi lɛ, law-ɛ ví tuo.
46 Jesus, clamando com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Zaɗka ŋgɛrɛnzoɓ yṵm kɔ feri ká kal na munu báyḭi lɛ, ka pisi Ŋgɛrɛwṵru a ɓaa mii: «Ɓa tusuɛ, leɗban key na, ka ɓa nzoɓ ká ɓay ti tul-e ya.»
47 Quando o centurião viu o que acontecera, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Ruɔ nzoɓri ká i ví ɗo zaɗɛ ɓay kɔ́kɔ feri ku na, zaɗka i kɔ feri ká kal na munu báyḭi lɛ, i ɗaa síe í nda law-ri zaɗ zaɗ, a í yḭ̌ike faa puɔ.
48 E todas as multidões que presenciaram este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltaram batendo no peito.
49 Nzoɓri riw bele ká i ɓa nzoɓ buɔ Zezu, ɓáy má̰yri ká i su Zezu saa kuɗu zaɗ ká Galele na, i ɗo ɗi ɗi í kɔ feri ká kal na ɗeke.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 — ausente —
50 Então um homem chamado José, natural de Arimatéia, cidade dos judeus, membro do sinédrio, homem bom e justo,
51 — ausente —
51 o qual não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, e que esperava o reino de Deus,
52 Báyḭi lɛ, ka uru a se luo Pilaɗ a vbi ni huɗ Zezu na ɓay voro.
52 chegando a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus;
53 Zaɗka Pilaɗ hii ziŋ ni na báyḭi lɛ, ka se a vǎa mbi huɗ Zezu na a kaari ɓáy gari pie ká ndaɗ ɓamba, a ɗaa ɓo huo tisaw ká i kpɛrɛ ɓa luɔ huɗ ɓa tá̰w ká i ɗaa huɗ ɓo ɗi ba mbḭw ya ɓáy.
53 e tirando-o da cruz, envolveu-o num pano de linho, e pô-lo num sepulcro escavado em rocha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Ɓa nam peɗ ndeɓe ká sa̰w síe tɔ̀ŋ ndḭi hɔy ɓay haŋa *nam mgbaka ta̰ram Ziɓri ka tḭi na.
54 Era o dia da preparação, e ia começar o sábado.
55 Má̰yri ká i su Zezu saa kuɗu zaɗ ká Galele na, i se fal Zezeɓ ɓa zaɗ luɔ huɗ ɓay kɔ́kɔ tupal nda̰w, ɓay kɔ́kɔ fe ká i ɗáa ɓáy huɗ Zezu nda̰w pi.Má̰yri se ɓay kɔ́kɔ zaɗ ká i ɗaa huɗ Zezu ɓo ɗi.|src="DN00494b.tif" size="span" loc="Luk 23.50-56" copy="Darwin Dunham" ref="23.55"
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galiléia, seguindo a José, viram o sepulcro, e como o corpo foi ali depositado.
56 Zaɗka i kɔ zaɗɛ na báyḭi lɛ, i yḭ̀i í se puɔ, í leke numri ɓáy vay feri ká ba̰rɛ fṵ bǔy bǔy ɓay ɗáa zuɔ tul huɗ Zezu na. Falɛ ku lɛ, i mgba ta̰ram sùo-ri ká nam mgbaka ta̰ram na, munu ká *bol kusol ɓari Ziɓri ɓaa na.
56 Então voltaram e prepararam especiarias e ungüentos. E no sábado repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.