Lucas 23

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Báyḭi lɛ, ɓari kuɗu *nzoɓ kúŋ sal ɓay luyeri riw bele ká i mbṵ tul kḭ na, i uru í sùu Zezu í séke ni pol Pilaɗ ká ɓa nzoɓ réke tul puo.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Ká zaɗɛ ku na i tii sa̰w gúo ni í ɓaa mii: «Leɗban key na, ɓuru ziŋ ni ká zaɗ úla nzoɓ ɓururi, a ɗaa ha̰ tul nzoɓri ŋgɔŋ a haa ri ɓay haŋa ri puo larimbuo ha̰ Mbay Sezar ya. Ka ɓaa mii, ɓeri kḭ ze ɓeri ɓa *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ɓeri ví ya̰a nzoɓri na, ɓa mbay ɓuru Ziɓri.»
2 E ali começaram a acusá-lo, dizendo: — Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, impedindo que se pague imposto a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Báyḭi lɛ, Pilaɗ vbi Zezu mii: «Ɓo kḭ ze, mù ɓa mbay Ziɓri kɛ́lɛ?» Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓe kḭ ze mù ɓaa ku.»
3 Então Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Báyḭi lɛ, Pilaɗ ɓaa ha̰ *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri, ɓáy ruɔ nzoɓri mii: «Mì kɔ ɓay mbḭw ká ɓay ɗáa ɓo tul leɗban key na ya.»
4 Então Pilatos disse aos principais sacerdotes e às multidões: — Não vejo neste homem crime algum.
5 Ɓe nu ku báyḭi lɛ, nzoɓri geɗe ɓayke ŋgɔ-ŋgɔŋ kpṵru kpṵru í ɓaa mii: «Fe fére ɓe na ɗaa ha̰ nzoɓri tḭ̀i ɓay ɓíɛ tusiri ɓuru riw bele, tii sa̰wke saa kuɗu zaɗ ká Galele, a tḭ́ike kuɗu zaɗ ká Zude riw bele, kpṵru mini key rɔɔ a víke zaɗ ni key.»
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: — Ele agita o povo, ensinando por toda a Judeia. Começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Báyḭi lɛ, ka vbi ri ɓay mii: «Leɗban key na, ka ɓa nzoɓ ká Galele kḭ kɛlɛ?»
6 Quando Pilatos ouviu isso, perguntou se o homem era galileu.
7 Zaɗka Pilaɗ laa mii, Zezu vi saa kuɗu zaɗ ká Galele, ɓa tusiri ká *Eroɗ re mbay ká ɗi na báyḭi lɛ, ka pie ni se luo-ɛ, ɓay ḭi lɛ, síeke ku na, Eroɗ ɗo Zuruzalɛm.
7 Ao saber que Jesus era da região governada por Herodes, e estando este em Jerusalém naqueles dias, Pilatos enviou Jesus a Herodes.
8 Zaɗka Eroɗ kɔ Zezu ku na báyḭi lɛ, sùo-ɛ rii ni ŋgḭi ɓamba, ɓay ḭi lɛ, ɓa piɛɗ ká lew hɔy ka laa soro ɓay ɓe, a hii ɓay kɔ́kɔ ni, a ɗaa law-ɛ te tul haŋa ni ka ɗaa fe saŋ mbḭw munu ha̰ ni kɔ.
8 Quando Herodes viu Jesus, ficou muito contente, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a respeito dele. Esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Báyḭi lɛ, Eroɗ na vbi ni ɓayri ŋgḭi ɓamba. Lɛɛ, Zezu fɛrɛ nzi-ɛ mgbuɗ ya.
9 E de muitas maneiras o interrogava, mas Jesus não lhe respondia nada.
10 Ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri ká i ɗo zaɗɛ na, i ɗaa ɓayri ká ndaya ndaya zuɔ tul-e.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com veemência.
11 Falɛ lɛ, Eroɗ ɓáy nzoɓ yṵm ɓeri na, i siɛ ni í luo mbúo ká tul-e, í nduo ni maagari mbay ká ndṵy mgbilik mgbilik, rɔɔ í píeke ni ha̰ Pilaɗ ɓa kḭ rɔɓay.
11 Mas Herodes, juntamente com os seus soldados, tratou Jesus com desprezo. E, para zombar de Jesus, mandou que o vestissem com um manto luxuoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Ká ɓil namke ku hɔy, Pilaɗ ɓáy Eroɗ i pɔŋ tul ŋga̰ni ɓari ká pola na, a í vi ɓa nzoɓ buɔ kḭ.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois antes eram inimigos.
13 Pilaɗ mbṵ *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri, ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri ɓáy ruɔ nzoɓri
13 Pilatos, então, reuniu os principais sacerdotes, as autoridades e o povo
14 a ɓaa ha ri mii: «Ì víke ɓáy leɗban key na ha̰ mì í ɓaa mii, ka ula nzoɓri a ɗaa ha̰ tul-ri ŋgɔŋ. Nda ndaɗ! Roo lɛ, zaɗka mì vbi ni ɓaykeri ká pol-rì lɛ, mì ziŋ ka̰aya mbḭw ká ì ɗáake ɓay ɓo tul-e na ya.
14 e lhes disse: — Vocês me apresentaram este homem como sendo um agitador do povo. Mas, tendo-o interrogado na presença de vocês, nada verifiquei contra ele dos crimes de que vocês o acusam.
15 *Eroɗ kara ziŋ ka̰aya ɓe ya nda̰w. Sa̰wke mini ze, ka píeke ni ha̰ mì rɔɓay. Leɗban key na, ka ɗaa ka̰aya mbḭw ká maa ɓay haŋa ni zǐŋke huɗ ya!
15 Nem mesmo Herodes, pois o mandou de volta para cá. Assim, é claro que ele não fez nada que mereça a pena de morte.
16 Munu kara, mì haŋa ri zɔɗ ni ɓáy ndoy dɔŋ. Falɛ lɛ, mì pɔ́ŋ ni.»
16 Portanto, após castigá-lo, ordenarei que seja solto.
17 [Ɓaŋguɔ, ká ɓil nam fe sṵm *nam suoriya tḭ́i saa ɓil koy na, Pilaɗ tina nzoɓ mbḭw saa hul sal ha̰ ruɔ Ziɓri, ɓay ḭi lɛ, ɓa fe sa̰w puo ɓari.]
17 [E ele era obrigado a soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Báyḭi lɛ, ruɔ nzoɓri ɗaa fe ɓáy nzaa-ri gɔ̌m riw bele mii: «I leɗban na key, a í tína Barabas ha̰ ɓuru!»
18 Toda a multidão, porém, gritava: — Fora com este! Solte-nos Barrabás!
19 Ɓe Barabas na, ka ɓa nzoɓ ká i mgba ni ɓo hul sal, ɓay ḭi lɛ, ka suru tigba̰a nzoɓri ha ri tḭ̀i ká ɓil ŋgɛrɛpuo ká Zuruzalɛm, a i nzoɓ mbḭw ká ɗi.
19 Barrabás estava preso por causa de uma revolta na cidade e também por homicídio.
20 Munu ká Pilaɗ hii ɓay pɔ́ŋ Zezu na, ka ɓaa ɓay ɓa kḭ rɔɓay ha̰ ruɔ nzoɓri.
20 Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez ao povo.
21 Roo lɛ, i ɗaa fe ɓáy nzaa-ri gǔrum kpṵru mii: «Ɓer ni! Ɓer ni ɓer maa! Ɓer ni ɗo tul puu say huɗ!»
21 Eles, porém, gritavam mais ainda: — Crucifique! Crucifique-o!
22 Lɛɛ, Pilaɗ mbi ɓay faa ɓal ba sayke a ɓaa mii: «A ku wa̰a, ka̰aya ḭi rɔɔ ka ɗaa lɛ? Mì ziŋ fe mbḭw ká ɓay haŋa ni zǐŋke huɗ ya. Munu kara, mì haŋa ri nda ni ɓáy ndoy dɔŋ. Falɛ lɛ, mì pɔ́ŋ ni.»
22 Então, pela terceira vez, Pilatos lhes perguntou: — Que mal fez este? De fato, não achei nada contra ele para condená-lo à morte. Portanto, depois de o castigar, mandarei soltá-lo.
23 Ɓe nu ku báyḭi lɛ, i geɗe ɓayke í gúuke fe ɓa pola pola ɓay haŋa ni ɓer Zezu ɗo tul puu say huɗ. Lɛɛ, fe gúu ɓari na kal tul Pilaɗ,
23 Mas eles insistiam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o clamor deles prevaleceu.
24 ro ha̰ ni mbi nzi-ɛ ká ɗi, a pɔŋ faa ha ri ɓay haŋa ri ɗaa fe ká law-ri hii.
24 Então Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Ɓe ze, nzoɓ ká tḭ̀-tḭi a i nzoɓ ká i mgba ni ɓo hul sal na, Pilaɗ tina ni munu ká law-ri hii, a pɔŋ Zezu na mǎa nduo ndúo nzoɓ yṵmri, ɓay haŋa ri ɗaa fe ziŋ ni munu ká law ruɔ nzoɓkeri hii.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da revolta e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Zaɗka i séke Zezu ɓa zaɗ ika ni na, i dar nzoɓ mbḭw ká Sirɛ̰n ká uru saa puo ɓisuy, riŋ-ɛ ɓa Simo̰n. Lɛɛ, nzoɓ yṵmri mgba ni í haa ni ya̰a puu say huɗ Zezu a soɓ a séke fal-ɛ.
26 E, enquanto o conduziam, eles agarraram um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Báyḭi lɛ, ruɔ nzoɓri se fal-ɛ ŋgḭi ɓamba. Má̰yri kara se fal-ɛ í rɛ-rɛw ɓáy mbii nun-ri mgboɓo mgboɓo, a í nda law-ri zaɗ zaɗ ɓay tul-e.
27 Uma grande multidão de povo o seguia, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Lɛɛ, Zezu fɛrɛ nun-ɛ ɓa luo-ri a ɓaa ha ri mii: «Má̰y Zuruzalɛmri! I rɛ-rɛw ɓay tul-i ya! Roo lɛ, ì rɛ ɓay tul-rì ɓáy tul vu ɓaarì maa,
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse:
29 ɓay ḭi lɛ, namri káʼa ví vuku na, nzoɓri ɓáa mii, suoriya ɓa taa máa suori ká i mboŋ nzoɓ ba mbḭw ya, ká leɗ a̰w wa̰n ɓari ya.
29 Porque virão dias em que se dirá: “Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.”
30 Namke ku na, nzoɓri tiika sa̰w rɛ́kɛ sùo-ri ɓay haŋa kuo ka tɔ́ɗɔ a rɛ̰ŋ ri, mase mbɔrɔ ka guɓa tul-ri gbukru a púɗ ri.
30 Nesses dias, dirão aos montes: “Caiam em cima de nós!” E às colinas: “Cubram-nos!”
31 Ì kɔ, zaɗka i ɗaa fe mini key ziŋ pam puu na wa̰a, fe ḭiri ze i ɗáa ziŋ puu huɔke na ro lɛ?»
31 Porque, se isto é feito com a madeira verde, o que será da madeira seca?
32 Ro, í vi ɓáy dɔmbirimri siɗi ziŋ Zezu ɓay ika ri ziŋ ni.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com Jesus.
33 Zaɗka i tḭ́ike ri zaɗ ká riŋ-ɛ ɓa Tuŋguo Tul na báyḭi lɛ, nzoɓ yṵmri ɓer Zezu ɗo tul puu say huɗ ká ɗi. Dɔmbirimri na, i ɓer ri siɗi bele nda̰w. Nzoɓ mbini ɗo tul puu say huɗ kḭ ká tunduo hoɗo ɓe, a nzoɓ mbḭɛ laa lɛ, ɗo tul puu say huɗ kḭ ká tunduo gel ɓe.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à sua direita, outro à sua esquerda.
34 Lɛɛ, Zezu ɓaa mii: «Bǎa! Mu nda buma ziŋ ri, ɓay ḭi lɛ, fe ká i ɗaa ku na, i kɔ ya.» Ro, nzoɓ yṵmri fa̰a gari ɓeri í ɗaa dḭi dḭi rɔɔ í leke kḭ.
34 Mas Jesus dizia: Então, para repartir as roupas dele, lançaram sortes.
35 Nzoɓri ɗo zaɗɛ na ku, a í kɔ feri ká kal na. A ɓari ŋgɛrɛ Ziɓri laa lɛ, i siɛ Zezu í ɓaa mii: «Zaɗkaʼa ɓa *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru naa ni ɓay píe ni ví ya̰a nzoɓri na lɛ, ka ya̰a sùo-ɛ ɓe kḭ sùo-ɛ munu káʼa ya̰a nzoɓ ha̰wri na ha̰ ɓuru kɔ!»
35 O povo estava ali e observava tudo. Também as autoridades zombavam e diziam: — Salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Nzoɓ yṵmri kara i siɛ ni nda̰w, í soro ɓa lakun-ɛ, a í ha̰ ni mbii fe sṵ́uke
36 Igualmente os soldados zombavam dele e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 í ɓaa mii: «Zaɗka mù ɓa mbay Ziɓri lɛ, mu ya̰a sùo-ɔ sùo-ɔ ha̰ ɓuru kɔ!»
37 — Se você é o rei dos judeus, salve a si mesmo.
38 Mbeɗe huɗ ká Pilaɗ ha ri ɓer ɗo tul-e na ɓaa mii: «Ɓe key na, ka ɓa mbay Ziɓri.»
38 Acima de Jesus estava a seguinte inscrição: “ Este é o Rei dos Judeus ”.
39 Lɛɛ, sakra dɔmbirimri ká siɗi ká i ɓer ri ɗo tul puu say huɗ na, nzoɓ mbini loɗ Zezu a ɓaa mii: «Mù ɓa Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni ví ya̰a nzoɓri na ya lɛ woo! Mu ya̰a sùo-ɔ sùo-ɔ kḭ, a mú ya̰a ɓuru nda̰w!»
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra Jesus, dizendo: — Você não é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também.
40 Báyḭi lɛ, nzoɓ taa ha̰w uru ziŋ kṵ-ɛ na a ɓaa ha̰ ni mii: «Mù hḭɛ Ŋgɛrɛwṵru ya lɛ woo! Ɓay ká i kuŋ ɓo tul-a na ɗo munu ká taa ɓe nda̰w.
40 Porém o outro malfeitor o repreendeu, dizendo: — Você nem ao menos teme a Deus, estando sob igual sentença?
41 Taa náa lɛ, ɗo ɓáy zaɗɛ, ɓay ḭi lɛ, náa ziŋ fe ka̰aya náa ká maa ɓáy peɗ ɗáa náa. Roo lɛ, ɓe na, ka ɗaa fe ka̰aya mbḭw ya.»
41 A nossa punição é justa, porque estamos recebendo o castigo que os nossos atos merecem; mas este não fez mal nenhum.
42 Ro, a fɛrɛ nun-ɛ ɓa luo Zezu a ɓaa ha̰ ni mii: «Zezu, zaɗka mù ví réke mbay na lɛ, mu kér se tul-i.»
42 E acrescentou: — Jesus, lembre-se de mim quando você vier no seu Reino.
43 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Mì ɓaa ha̰ mù ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: vuri key na, mù káw ziŋ mì ká zaɗ káw ndaɗi ká luo Ŋgɛrɛwṵru.»
43 Jesus lhe respondeu:
44 — ausente —
44 Já era quase meio-dia, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
45 — ausente —
45 E o véu do santuário se rasgou pelo meio.
46 Báyḭi lɛ, Zezu ɗaa fe ɓeleŋ a ɓaa mii: «Bǎa! Mì pɔŋ ɔ̰mi ɓi ɓo ɓil nduo-ɔ!» Fal ɓay na ku báyḭi lɛ, law-ɛ ví tuo.
46 Então Jesus clamou em alta voz: E, dito isto, expirou.
47 Zaɗka ŋgɛrɛnzoɓ yṵm kɔ feri ká kal na munu báyḭi lɛ, ka pisi Ŋgɛrɛwṵru a ɓaa mii: «Ɓa tusuɛ, leɗban key na, ka ɓa nzoɓ ká ɓay ti tul-e ya.»
47 O centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — Verdadeiramente este homem era justo.
48 Ruɔ nzoɓri ká i ví ɗo zaɗɛ ɓay kɔ́kɔ feri ku na, zaɗka i kɔ feri ká kal na munu báyḭi lɛ, i ɗaa síe í nda law-ri zaɗ zaɗ, a í yḭ̌ike faa puɔ.
48 E todas as multidões reunidas para aquele espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se, batendo no peito.
49 Nzoɓri riw bele ká i ɓa nzoɓ buɔ Zezu, ɓáy má̰yri ká i su Zezu saa kuɗu zaɗ ká Galele na, i ɗo ɗi ɗi í kɔ feri ká kal na ɗeke.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, contemplando estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que havia um homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo,
51 — ausente —
51 que não tinha concordado com o plano e a ação dos outros; era natural de Arimateia, cidade dos judeus, e esperava o Reino de Deus.
52 Báyḭi lɛ, ka uru a se luo Pilaɗ a vbi ni huɗ Zezu na ɓay voro.
52 Ele foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Zaɗka Pilaɗ hii ziŋ ni na báyḭi lɛ, ka se a vǎa mbi huɗ Zezu na a kaari ɓáy gari pie ká ndaɗ ɓamba, a ɗaa ɓo huo tisaw ká i kpɛrɛ ɓa luɔ huɗ ɓa tá̰w ká i ɗaa huɗ ɓo ɗi ba mbḭw ya ɓáy.
53 E, tirando-o da cruz, envolveu-o num lençol de linho e o depositou num túmulo aberto numa rocha, onde ninguém havia sido sepultado ainda.
54 Ɓa nam peɗ ndeɓe ká sa̰w síe tɔ̀ŋ ndḭi hɔy ɓay haŋa *nam mgbaka ta̰ram Ziɓri ka tḭi na.
54 Era o dia da preparação, e o sábado estava para começar.
55 Má̰yri ká i su Zezu saa kuɗu zaɗ ká Galele na, i se fal Zezeɓ ɓa zaɗ luɔ huɗ ɓay kɔ́kɔ tupal nda̰w, ɓay kɔ́kɔ fe ká i ɗáa ɓáy huɗ Zezu nda̰w pi.Má̰yri se ɓay kɔ́kɔ zaɗ ká i ɗaa huɗ Zezu ɓo ɗi.|src="DN00494b.tif" size="span" loc="Luk 23.50-56" copy="Darwin Dunham" ref="23.55"
55 As mulheres que tinham vindo com Jesus desde a Galileia seguiram José e viram o túmulo e como o corpo foi colocado ali.
56 Zaɗka i kɔ zaɗɛ na báyḭi lɛ, i yḭ̀i í se puɔ, í leke numri ɓáy vay feri ká ba̰rɛ fṵ bǔy bǔy ɓay ɗáa zuɔ tul huɗ Zezu na. Falɛ ku lɛ, i mgba ta̰ram sùo-ri ká nam mgbaka ta̰ram na, munu ká *bol kusol ɓari Ziɓri ɓaa na.
56 Então se retiraram para preparar óleos aromáticos e perfumes. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.