Lucas 20
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs VC
1 Nam mbḭw munu ká Zezu ɗo fére nzoɓri fe a ka-káa Ɓay Kere ká ɓil mgbaŋ ká *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ɗo ɗi na, *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri, rɔɔ ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri nda̰w na, i ví
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 vbi ni ɓay mii: «Mu ɓaa ha̰ ɓuru laa, wa̰a, a ve ze mbi nzaa ha̰ mù nda̰w rɔɔ mù ɗáake fe niri key lɛ? Mase, nzoɓ ve ze ha̰ mù faa ɗáake lɛ?»
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ɓi kara, mì vbika rì ɓay mbḭw ɓay kɔ́kɔ. Ì ɓaa ha̰ mì laa:
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 ɗáa tul nzoɓri nduo mbii ká Za̰a ɗaa na wa̰a, uru saa luo Ŋgɛrɛwṵru mase, uru saa luo nzoɓri hɔy lɛ?»
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ro, í tii sa̰w má̰y ɓay ká sakra kḭ mii: «Náa ɓáari mina ro lɛ? Zaɗka náa yḭiŋrari ɓáy ɓay ha̰ ni mii, “uru saa luo Ŋgɛrɛwṵru” lɛ, a yḭ́i a vbi naari mii, ɓay ḭi nda̰w rɔɔ náa ɗáari law naari ɓo tul ɓay ká Za̰a ɓaa na ya lɛ?
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 A zaɗka náa ɓaarì mii, “uru saa luo nzoɓri” lɛ, ruɔ nzoɓri riw bele na, i vbuku naari ɓáy tisaw ɓay ika naari, ɓay ḭi lɛ, ɓari na, i kɔ Za̰a ɓa nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru.»
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Báyḭi lɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ Zezu mii: «Ɗáa tul nduo mbii taa Za̰a na, ɓuru kɔ zaɗ ká uru saa ɗi ya.»
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Munu zu lɛ, nda-ndaɗ! Ɓi hɔy kara mì ti kíɛ rì nzoɓ ká mbi nzaa ha̰ mì ɗáake fe niri key na ya nda̰w.»
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Falɛ ku lɛ, Zezu mbi law ɓay key a tii sa̰w ɓáake ɓay ha̰ nzoɓri mii: «Nzoɓ mbḭw munu mgba wáa a maa pa̰ra puuri ɗo ɗi. Falɛ lɛ, ka pɔŋ peɗke zuɔ nduo nzoɓ peɗkeri káʼa fa̰a ri na, ɓay haŋa ɓo few hóro lere puu na vi lɛ, i wál taa ɓeri, a í pɔ́ŋ taa ɓari. Falɛ ku rɔɔ, a zɔl a se varu ɓay ɗáa nam ŋgḭ-ŋgḭi.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Zaɗka few hóro lereke na vi báyḭi lɛ, nzoɓ wáa na pie leɗ káw ɓe mbḭw se luo nzoɓ peɗkeri na ɓay haŋa ni ka vǎa ya̰a lereke ha̰nɛri ká ɗo ɓay tul ɓeri na a víke ha̰ ɓeri. Roo lɛ, nzoɓ peɗkeri na i ndaka leɗ káw ɓe na wɔɓ wɔɓ, a í nii ni zɔl nduo-ɛ hɔy soli taŋ haŋa ni fe.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Lɛɛ, nzoɓ wáa na pie leɗ káw ɓe kḭ na rɔɓay. Lɛɛ, ɓe na kara, i mgba ni í ndaka ni wɔɓ wɔɓ nda̰w, í raɗ ni a í nii ni zɔl nduo-ɛ hɔy soli.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Báyḭi lɛ, nzoɓ wáa na yḭ̀i a pie leɗ káw ɓe kḭ ndeke ɗi sayke. Lɛɛ, ɓe na, i ha̰ ni nṵɔ mgba̰rmi mgba̰rmi, a í nii ni tḭi kɛlɛ.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Báyḭi lɛ, nzoɓ wáa na ker ká ɓil law-ɛ a ɓaa mii: “Key wa̰a, mì ɗáa mina ro zey lɛ? Vu-i ká mì kɔ ni ɓa nzoɓ nun-i na, mì píe ni se luo-ri. Kɔ ya lɛ, i hḭ́ɛ ni.”
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Roo lɛ, zaɗka nzoɓ peɗkeri na i mbi nun-ri í kɔ vu nzoɓ wáa na báyḭi lɛ, i ɓaa ɓay ká sakra kḭ mii: “Ì kɔ, nzoɓ káʼa mgbaka fe pile na zu! Náa íri ni, a ɓo náa pɔ́ŋri fe pile na ɓa taa naari.”
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Ro í vǎa mbi ni í vbu ni mgbiriŋ ɓo fal wáa na a í i ni.
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Kaʼa vǎa ika nzoɓ peɗri na, a ha̰ wáa na ha̰ nzoɓ kḭri.»
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Roo lɛ, Zezu kɔ ri zii a ɓaa ha ri mii: «A munu ku wa̰a, ɓay ni ká ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru na, má̰rake ɓaa mina lɛ?
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Nzoɓ ha̰a ha̰a ká lie ɓo tul tisaw key na lɛ, a gur sùo-ɛ ruk ruk. A zaɗka tisaw na ze tɔɗɔ ɓo tul nzoɓ laa lɛ, a rɛ̰ŋ ni rɛ̰nɛnɛ.»
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Ká sa̰w síeke ku hɔy *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy nzoɓ fére nzoɓri *bol kusol Ziɓri na, i nzaa faa ɓay mgbaka Zezu, ɓay ḭi lɛ, i kɔ nda̰w, law ɓay káʼa ɓaa na ka túŋke ri tuŋ. Roo lɛ, i hḭɛ ruɔ nzoɓri.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Ro ze, í tii sa̰w ŋga̰ŋa Zezu a í pie nzoɓri ká i ɗaa sùo-ri ɓa nzoɓ kereri ha ri se luo-ɛ ɓay vbika ni ɓay, ɓo zaɗka i ziŋ ɓay ha̰nɛ ɓoɗ ká nzi-ɛ lɛ, i pɔ́ŋ ni ɓo nduo nzoɓ réke tul puo ɓari ká ɗo ɓáy hṵrusuo ɓay ɗáake ɓay ɓo tul-e.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Ro, í vbi ni ɓay mii: «Mbay, ɓuru kɔ nda̰w, ɓay ɓori ká mù ɓaa, ɓáy fe fére ɓori ká mù fere nzoɓri na ɗo ɓáy zaɗɛ. Mù naa nun nzoɓ mbḭw ya, roo lɛ, mù fere nzoɓri tusuɛ ɓay ká se tul fe ɗáa ká rii law Ŋgɛrɛwṵru.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Mu ɓaa ha̰ ɓuru laa. Wa̰a, bol kusol naari ha̰ faa ɓay haŋa nzoɓ puo larimbuo ha̰ Mbay Sezar mase, ha̰ faa ya lɛ?»
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Lɛɛ, Zezu kɔ kér ɓay ɓari ká i hii nzáake nzi-ɛ na a ɓaa ha ri mii:
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 «Ì mbi lari na mbḭw í kíɛ mì ha̰ mì kɔ.» Báyḭi lɛ, ka ɓaa mii: «Tul nzoɓ, ɓáy riŋ nzoɓ ká i vbie ɗo lari key na wa̰a, ɓa nzoɓ ve zu lɛ?» Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓa Mbay Sezar!»
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Báyḭi lɛ, ka ɓaa ha ri mii: «Munu zu lɛ, nda-ndaɗ! Feri ká ɗo ɓay tul Mbay Sezar lɛ, ì ha̰ Sezar, a feri ká ɗo ɓay tul Ŋgɛrɛwṵru laa lɛ, ì ha̰ Ŋgɛrɛwṵru!»
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ɓay káʼa ɓaa ká nun ruɔ nzoɓri na, i ziŋ ka̰aya mbḭw ká ɗi ká ɓay mgbáke nzi-ɛ ya. Roo lɛ, ɓay káʼa yḭiŋra na tuku ri riw bele ha ri kaw silili.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Sadusi ha̰nɛri soro í vi luo Zezu. Ɓa ɓari *Sadusiri na ze i ɓaa mii, nzoɓ hu lɛ, ti tḭ́i saa luɔ huɗ ya. Ro, í vbi Zezu ɓay
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 mii: «Mbay, *Moyze ɗaa *bol kusol ɗo ɓil mbeɗe ha̰ naari mii, nzoɓ ká ya̰a má̰y káʼa ɗo ɓáy yṵ-ɛ, rɔɔ a hu taŋ mboŋke nzoɓ lɛ, ndaɗ ɓay haŋa yṵ-ɛ na ka ya̰a má̰y pile na a mboŋke nzoɓ, a kɔ̌rɔke mḭiri yṵ-ɛ ká hu na.
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Ɓe ze, nzoɓ ɓáy yṵ-ɛri tul-ri tɔnɔ say, lɛ, ŋgɛrɛ leɗ na ya̰a má̰y a hu taŋ mboŋke nzoɓ.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Lɛɛ, tɔŋnɔ fal-ɛ nzoɓ ndeke ɗi siɗike ya̰a má̰y pile na a hu taŋ mboŋke nzoɓ.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 A nzoɓ ndeke ɗi sayke na kara, ya̰a má̰y na nda̰w a hu taŋ mboŋke nzoɓ. Ɓari ká tul-ri tɔnɔ say na, i ya̰a má̰yke na ɓáy zaɗ ɓari riw bele, í hu taŋ mboŋke nzoɓ.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 A falɛ ku lɛ, má̰y na kara ví hu nda̰w.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 A munu ku wa̰a, síeke ká nzoɓri tḭ́i saa luɔ huɗ na, nzoɓ ve ká sakra ɓari ká tul-ri tɔnɔ say ku na, má̰y key na a ɓá taa ɓe lɛ, ɓay ḭi lɛ, ɓari ká tul-ri tɔnɔ say na, i ya̰a ni ya̰a ɓáy zaɗ ɓari riw bele.»
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Báyḭi lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Nzoɓri ká timbɛɗɛ key na, má̰yri ɓáy wa̰rari i ya̰a kḭ.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Roo lɛ, sew káʼa ví vuku na, nzoɓri ká Ŋgɛrɛwṵru kɔ ri maa ɓay haŋa ri tḭi saa luɔ huɗ í kaw ɓáy kumnun na, ya̰aŋa kḭ ti tiika mbǎa.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Ɓari na, i ti huka mbǎa; i máa kḭ gbǎ̰y ɓáy leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵruri ká nulue. I ɓa vu Ŋgɛrɛwṵruri, ɓay ḭi lɛ, ka tina ri saa ɓil huɗ ha ri kaw ɓáy kumnun.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 A ɓay ká se tul tḭ́i saa luɔ huɗ na, Moyze kḭi fal ɓayke ká ɓil mbeɗe ɓe ta-taŋ ɓáy ɗol káʼa ɗo pol puu ká gbúɗa ká huu sɛ ɗi ká ɓil law kɔr na, a ɗi Ŋgɛrɛmbay mii, “Mì ɓa Ŋgɛrɛwṵru *Abaraham, Ŋgɛrɛwṵru Izak, a mí ɓa Ŋgɛrɛwṵru *Zakoɓ nda̰w.”
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Munu zu lɛ, Ŋgɛrɛwṵru na ɓa Ŋgɛrɛwṵru nzoɓ káw ɓáy kumnunri ɓo, ka ɓa Ŋgɛrɛwṵru nzoɓ huɗeri ya, ɓay ḭi lɛ, nzoɓ taa ɓeri riw bele ká i hu na, ka kɔ ri ɓa nzoɓri ká i kaw ɓáy kumnun ɓay tul-e.»
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Falɛ ku báyḭi lɛ, nzoɓ fére nzoɓri bol kusol ha̰nɛri mbi ɓay í ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, mu ɓaa ɓay ndaɗ ɓamba.»
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 I ɓaa munu, ɓay ḭi lɛ, i ziŋ faa ká ɓay vbika ni ɓay kḭri mbǎa.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Lɛɛ, Zezu vbi ri a ɓaa mii: «Ɗaa mina rɔɔ i ɓaa mii, *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni ví ya̰a nzoɓri na, ka ɓa vu bulu Mbay *Daviɗ lɛ woo?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Mbay Daviɗ kḭ sùo-ɛ ɓaa ta-taŋ ká ɓil Mbeɗe Simri mii:
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 kpṵru maa ɓáy haŋa mì haw yṵm
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 A zaɗka Mbay Daviɗ ɗi Krisike na ɓa Ŋgɛrɛmbay na wa̰a, ɗaa mina Krisi na a yḭ́i a ɓa vu bulu Mbay Daviɗ nda̰w lɛ woo?»
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Zaɗka ruɔ nzoɓri riw bele i ɗo í laa ɓay ká Zezu fere ri na báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri mii:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 «Ì nzɛ ɓáy sùo-rì ɓay tul *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri ká i hii ɓay ndúo maagari ká pì-pie yul ɓay há̰arike ha̰ nzoɓri hii soko korma korma ha ri ká zaɗ ruɔ ká nun nzoɓri, í nzaa zaɗ káw riŋ ɗika ká ɗo pola ká ɓil hul mbṵ́ kḭri ɓáy zaɗ kaw ŋgɛrɛri ká nam fe sṵm suoriya ɓay kaw ɗi.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Ɓari na, i kɔ nun síe má̰y síeri ya, a í sṵ fe ɓari ká i ɗǒke na vɛɓ vɛɓ bele, rɔɔ í yḭ̀i í ɗaa nzaa ɓay kere pì-pie, í ɗǎɓke sùo-ri ká nun ruɔ nzoɓri. Ɓari na, sɛkɛ fe ká ɗo ɓay tul-ri na, a ŋgɔ́ŋ ɓamba tasiri kal tul nzoɓ ha̰wri.»
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.