Lucas 20

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nam mbḭw munu ká Zezu ɗo fére nzoɓri fe a ka-káa Ɓay Kere ká ɓil mgbaŋ ká *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ɗo ɗi na, *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri, rɔɔ ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri nda̰w na, i ví
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 vbi ni ɓay mii: «Mu ɓaa ha̰ ɓuru laa, wa̰a, a ve ze mbi nzaa ha̰ mù nda̰w rɔɔ mù ɗáake fe niri key lɛ? Mase, nzoɓ ve ze ha̰ mù faa ɗáake lɛ?»
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ɓi kara, mì vbika rì ɓay mbḭw ɓay kɔ́kɔ. Ì ɓaa ha̰ mì laa:
3 Jesus respondeu:
4 ɗáa tul nzoɓri nduo mbii ká Za̰a ɗaa na wa̰a, uru saa luo Ŋgɛrɛwṵru mase, uru saa luo nzoɓri hɔy lɛ?»
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Ro, í tii sa̰w má̰y ɓay ká sakra kḭ mii: «Náa ɓáari mina ro lɛ? Zaɗka náa yḭiŋrari ɓáy ɓay ha̰ ni mii, “uru saa luo Ŋgɛrɛwṵru” lɛ, a yḭ́i a vbi naari mii, ɓay ḭi nda̰w rɔɔ náa ɗáari law naari ɓo tul ɓay ká Za̰a ɓaa na ya lɛ?
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 A zaɗka náa ɓaarì mii, “uru saa luo nzoɓri” lɛ, ruɔ nzoɓri riw bele na, i vbuku naari ɓáy tisaw ɓay ika naari, ɓay ḭi lɛ, ɓari na, i kɔ Za̰a ɓa nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru.»
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Báyḭi lɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ Zezu mii: «Ɗáa tul nduo mbii taa Za̰a na, ɓuru kɔ zaɗ ká uru saa ɗi ya.»
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Munu zu lɛ, nda-ndaɗ! Ɓi hɔy kara mì ti kíɛ rì nzoɓ ká mbi nzaa ha̰ mì ɗáake fe niri key na ya nda̰w.»
8 Jesus disse:
9 Falɛ ku lɛ, Zezu mbi law ɓay key a tii sa̰w ɓáake ɓay ha̰ nzoɓri mii: «Nzoɓ mbḭw munu mgba wáa a maa pa̰ra puuri ɗo ɗi. Falɛ lɛ, ka pɔŋ peɗke zuɔ nduo nzoɓ peɗkeri káʼa fa̰a ri na, ɓay haŋa ɓo few hóro lere puu na vi lɛ, i wál taa ɓeri, a í pɔ́ŋ taa ɓari. Falɛ ku rɔɔ, a zɔl a se varu ɓay ɗáa nam ŋgḭ-ŋgḭi.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Zaɗka few hóro lereke na vi báyḭi lɛ, nzoɓ wáa na pie leɗ káw ɓe mbḭw se luo nzoɓ peɗkeri na ɓay haŋa ni ka vǎa ya̰a lereke ha̰nɛri ká ɗo ɓay tul ɓeri na a víke ha̰ ɓeri. Roo lɛ, nzoɓ peɗkeri na i ndaka leɗ káw ɓe na wɔɓ wɔɓ, a í nii ni zɔl nduo-ɛ hɔy soli taŋ haŋa ni fe.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Lɛɛ, nzoɓ wáa na pie leɗ káw ɓe kḭ na rɔɓay. Lɛɛ, ɓe na kara, i mgba ni í ndaka ni wɔɓ wɔɓ nda̰w, í raɗ ni a í nii ni zɔl nduo-ɛ hɔy soli.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Báyḭi lɛ, nzoɓ wáa na yḭ̀i a pie leɗ káw ɓe kḭ ndeke ɗi sayke. Lɛɛ, ɓe na, i ha̰ ni nṵɔ mgba̰rmi mgba̰rmi, a í nii ni tḭi kɛlɛ.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Báyḭi lɛ, nzoɓ wáa na ker ká ɓil law-ɛ a ɓaa mii: “Key wa̰a, mì ɗáa mina ro zey lɛ? Vu-i ká mì kɔ ni ɓa nzoɓ nun-i na, mì píe ni se luo-ri. Kɔ ya lɛ, i hḭ́ɛ ni.”
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Roo lɛ, zaɗka nzoɓ peɗkeri na i mbi nun-ri í kɔ vu nzoɓ wáa na báyḭi lɛ, i ɓaa ɓay ká sakra kḭ mii: “Ì kɔ, nzoɓ káʼa mgbaka fe pile na zu! Náa íri ni, a ɓo náa pɔ́ŋri fe pile na ɓa taa naari.”
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Ro í vǎa mbi ni í vbu ni mgbiriŋ ɓo fal wáa na a í i ni.
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Kaʼa vǎa ika nzoɓ peɗri na, a ha̰ wáa na ha̰ nzoɓ kḭri.»
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Roo lɛ, Zezu kɔ ri zii a ɓaa ha ri mii: «A munu ku wa̰a, ɓay ni ká ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru na, má̰rake ɓaa mina lɛ?
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Nzoɓ ha̰a ha̰a ká lie ɓo tul tisaw key na lɛ, a gur sùo-ɛ ruk ruk. A zaɗka tisaw na ze tɔɗɔ ɓo tul nzoɓ laa lɛ, a rɛ̰ŋ ni rɛ̰nɛnɛ.»
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Ká sa̰w síeke ku hɔy *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy nzoɓ fére nzoɓri *bol kusol Ziɓri na, i nzaa faa ɓay mgbaka Zezu, ɓay ḭi lɛ, i kɔ nda̰w, law ɓay káʼa ɓaa na ka túŋke ri tuŋ. Roo lɛ, i hḭɛ ruɔ nzoɓri.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Ro ze, í tii sa̰w ŋga̰ŋa Zezu a í pie nzoɓri ká i ɗaa sùo-ri ɓa nzoɓ kereri ha ri se luo-ɛ ɓay vbika ni ɓay, ɓo zaɗka i ziŋ ɓay ha̰nɛ ɓoɗ ká nzi-ɛ lɛ, i pɔ́ŋ ni ɓo nduo nzoɓ réke tul puo ɓari ká ɗo ɓáy hṵrusuo ɓay ɗáake ɓay ɓo tul-e.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Ro, í vbi ni ɓay mii: «Mbay, ɓuru kɔ nda̰w, ɓay ɓori ká mù ɓaa, ɓáy fe fére ɓori ká mù fere nzoɓri na ɗo ɓáy zaɗɛ. Mù naa nun nzoɓ mbḭw ya, roo lɛ, mù fere nzoɓri tusuɛ ɓay ká se tul fe ɗáa ká rii law Ŋgɛrɛwṵru.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Mu ɓaa ha̰ ɓuru laa. Wa̰a, bol kusol naari ha̰ faa ɓay haŋa nzoɓ puo larimbuo ha̰ Mbay Sezar mase, ha̰ faa ya lɛ?»
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Lɛɛ, Zezu kɔ kér ɓay ɓari ká i hii nzáake nzi-ɛ na a ɓaa ha ri mii:
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 «Ì mbi lari na mbḭw í kíɛ mì ha̰ mì kɔ.» Báyḭi lɛ, ka ɓaa mii: «Tul nzoɓ, ɓáy riŋ nzoɓ ká i vbie ɗo lari key na wa̰a, ɓa nzoɓ ve zu lɛ?» Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓa Mbay Sezar!»
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Báyḭi lɛ, ka ɓaa ha ri mii: «Munu zu lɛ, nda-ndaɗ! Feri ká ɗo ɓay tul Mbay Sezar lɛ, ì ha̰ Sezar, a feri ká ɗo ɓay tul Ŋgɛrɛwṵru laa lɛ, ì ha̰ Ŋgɛrɛwṵru!»
25 Então Jesus disse:
26 Ɓay káʼa ɓaa ká nun ruɔ nzoɓri na, i ziŋ ka̰aya mbḭw ká ɗi ká ɓay mgbáke nzi-ɛ ya. Roo lɛ, ɓay káʼa yḭiŋra na tuku ri riw bele ha ri kaw silili.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Sadusi ha̰nɛri soro í vi luo Zezu. Ɓa ɓari *Sadusiri na ze i ɓaa mii, nzoɓ hu lɛ, ti tḭ́i saa luɔ huɗ ya. Ro, í vbi Zezu ɓay
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 mii: «Mbay, *Moyze ɗaa *bol kusol ɗo ɓil mbeɗe ha̰ naari mii, nzoɓ ká ya̰a má̰y káʼa ɗo ɓáy yṵ-ɛ, rɔɔ a hu taŋ mboŋke nzoɓ lɛ, ndaɗ ɓay haŋa yṵ-ɛ na ka ya̰a má̰y pile na a mboŋke nzoɓ, a kɔ̌rɔke mḭiri yṵ-ɛ ká hu na.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Ɓe ze, nzoɓ ɓáy yṵ-ɛri tul-ri tɔnɔ say, lɛ, ŋgɛrɛ leɗ na ya̰a má̰y a hu taŋ mboŋke nzoɓ.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Lɛɛ, tɔŋnɔ fal-ɛ nzoɓ ndeke ɗi siɗike ya̰a má̰y pile na a hu taŋ mboŋke nzoɓ.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 A nzoɓ ndeke ɗi sayke na kara, ya̰a má̰y na nda̰w a hu taŋ mboŋke nzoɓ. Ɓari ká tul-ri tɔnɔ say na, i ya̰a má̰yke na ɓáy zaɗ ɓari riw bele, í hu taŋ mboŋke nzoɓ.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 A falɛ ku lɛ, má̰y na kara ví hu nda̰w.
32 Depois a mulher também morreu.
33 A munu ku wa̰a, síeke ká nzoɓri tḭ́i saa luɔ huɗ na, nzoɓ ve ká sakra ɓari ká tul-ri tɔnɔ say ku na, má̰y key na a ɓá taa ɓe lɛ, ɓay ḭi lɛ, ɓari ká tul-ri tɔnɔ say na, i ya̰a ni ya̰a ɓáy zaɗ ɓari riw bele.»
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Báyḭi lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Nzoɓri ká timbɛɗɛ key na, má̰yri ɓáy wa̰rari i ya̰a kḭ.
34 Jesus respondeu:
35 Roo lɛ, sew káʼa ví vuku na, nzoɓri ká Ŋgɛrɛwṵru kɔ ri maa ɓay haŋa ri tḭi saa luɔ huɗ í kaw ɓáy kumnun na, ya̰aŋa kḭ ti tiika mbǎa.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Ɓari na, i ti huka mbǎa; i máa kḭ gbǎ̰y ɓáy leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵruri ká nulue. I ɓa vu Ŋgɛrɛwṵruri, ɓay ḭi lɛ, ka tina ri saa ɓil huɗ ha ri kaw ɓáy kumnun.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 A ɓay ká se tul tḭ́i saa luɔ huɗ na, Moyze kḭi fal ɓayke ká ɓil mbeɗe ɓe ta-taŋ ɓáy ɗol káʼa ɗo pol puu ká gbúɗa ká huu sɛ ɗi ká ɓil law kɔr na, a ɗi Ŋgɛrɛmbay mii, “Mì ɓa Ŋgɛrɛwṵru *Abaraham, Ŋgɛrɛwṵru Izak, a mí ɓa Ŋgɛrɛwṵru *Zakoɓ nda̰w.”
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Munu zu lɛ, Ŋgɛrɛwṵru na ɓa Ŋgɛrɛwṵru nzoɓ káw ɓáy kumnunri ɓo, ka ɓa Ŋgɛrɛwṵru nzoɓ huɗeri ya, ɓay ḭi lɛ, nzoɓ taa ɓeri riw bele ká i hu na, ka kɔ ri ɓa nzoɓri ká i kaw ɓáy kumnun ɓay tul-e.»
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Falɛ ku báyḭi lɛ, nzoɓ fére nzoɓri bol kusol ha̰nɛri mbi ɓay í ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, mu ɓaa ɓay ndaɗ ɓamba.»
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 I ɓaa munu, ɓay ḭi lɛ, i ziŋ faa ká ɓay vbika ni ɓay kḭri mbǎa.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Lɛɛ, Zezu vbi ri a ɓaa mii: «Ɗaa mina rɔɔ i ɓaa mii, *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni ví ya̰a nzoɓri na, ka ɓa vu bulu Mbay *Daviɗ lɛ woo?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Mbay Daviɗ kḭ sùo-ɛ ɓaa ta-taŋ ká ɓil Mbeɗe Simri mii:
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 kpṵru maa ɓáy haŋa mì haw yṵm
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 A zaɗka Mbay Daviɗ ɗi Krisike na ɓa Ŋgɛrɛmbay na wa̰a, ɗaa mina Krisi na a yḭ́i a ɓa vu bulu Mbay Daviɗ nda̰w lɛ woo?»
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Zaɗka ruɔ nzoɓri riw bele i ɗo í laa ɓay ká Zezu fere ri na báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri mii:
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 «Ì nzɛ ɓáy sùo-rì ɓay tul *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri ká i hii ɓay ndúo maagari ká pì-pie yul ɓay há̰arike ha̰ nzoɓri hii soko korma korma ha ri ká zaɗ ruɔ ká nun nzoɓri, í nzaa zaɗ káw riŋ ɗika ká ɗo pola ká ɓil hul mbṵ́ kḭri ɓáy zaɗ kaw ŋgɛrɛri ká nam fe sṵm suoriya ɓay kaw ɗi.
46 — Cuidado com os
47 Ɓari na, i kɔ nun síe má̰y síeri ya, a í sṵ fe ɓari ká i ɗǒke na vɛɓ vɛɓ bele, rɔɔ í yḭ̀i í ɗaa nzaa ɓay kere pì-pie, í ɗǎɓke sùo-ri ká nun ruɔ nzoɓri. Ɓari na, sɛkɛ fe ká ɗo ɓay tul-ri na, a ŋgɔ́ŋ ɓamba tasiri kal tul nzoɓ ha̰wri.»
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.