Lucas 15

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nzoɓ ya̰aŋa larimbuori ɓáy nzoɓ kḭri ká soro ɓay ɓari mgba ndaya i soro ɓa lakun Zezu riw bele ɓay láa ɓay ɓe káʼa ɗo ɓáake.
1 Todos os publicanos e "pecadores" estavam se reunindo para ouvi-lo.
2 Lɛɛ, *Fariziri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri, i ŋgṵri ɓay ká sakra kḭ í ɓaa mii: «Leɗban ni key na, ka ya̰a nzoɓri ká soro ɓay ɓari mgba ndaya, a sṵ fe ziŋ ri!»
2 Mas os fariseus e os mestres da lei o criticavam: "Este homem recebe pecadores e come com eles".
3 Báyḭi lɛ, Zezu mbi law ɓay key a ɓaa ha ri mii:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 «Nzoɓ ve ká sakra ɓaarì key ká ɗo ɓáy baɗu ɓa isɔɗ mbḭw, rɔɔ zee mbḭw ká sakrake lɛ, ka ti pɔ́ŋ ha̰yri ká síŋ tɔnɔ mbḭw pa̰rɛ tɔnɔ mbḭw na ɗo zaɗ ɗol ɓari ká ɓisuy, ɓay vǎa nzáa taa ha̰y ká zee na ku kpṵru, a ziŋ ni ya lɛ woo?
4 "Qual de vocês que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma, não deixa as noventa e nove no campo e vai atrás da ovelha perdida, até encontrá-la?
5 A zaɗkaʼa ziŋ ha̰y ká mbḭw ká zee na lɛ, ka mbi ni a ɗaa ni ɓo tul kpa̰a nduo-ɛ ɓáy suoriya a tḭ́ike puɔ.
5 E quando a encontra, coloca-a alegremente sobre os ombros
6 Zaɗkaʼa tḭi puɔ na báyḭi lɛ, ka ɗi nzoɓ buɔ-ɛri ɓáy nzoɓ tul kpaŋ ɓeri a ɓaa ha ri mii: “Ì ɗaa suoriya ka zíŋ mì, ɓay ḭi lɛ, baɗu ɓi ká zee na mì ziŋ ni ro.”
6 e vai para casa. Ao chegar, reúne seus amigos e vizinhos e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida’.
7 Ɗo faa mbḭw munu nda̰w, mì ɓaa ha rì: suoriya káʼa ɗoko nulue ɓay tul nzoɓ feya̰a mbḭw ká suo kér ɓay ɓe ká tul feya̰a ɓe na, a mbaka tul suoriya ɓay tul nzoɓri ká síŋ tɔnɔ mbḭw pa̰rɛ tɔnɔ mbḭw ká i kɔ sùo-ri ɓa nzoɓri ká i ɗaa fe ɓáy zaɗɛ, a í se síe súo kér ɓay ɓari ya na.»
7 Eu lhes digo que, da mesma forma, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam arrepender-se".
8 «Mase, má̰y ha̰a ze ɗo ɓáy lari ɓa sak duɔ rɔɔ tɔɗɔ sak mbḭw a zee lɛ, ka ti ɗáa huu taa huu ndele, a fá̰ake ɓil hul ɓe ɗaka ɗaka a nzǎarake kpṵru a ziŋ ya lɛ woo?
8 "Ou, qual é a mulher que, possuindo dez dracmas e, perdendo uma delas, não acende uma candeia, varre a casa e procura atentamente, até encontrá-la?
9 Zaɗkaʼa nzaara kpṵru a ziŋ na báyḭi lɛ, ka ɗi nzoɓ buɔ-ɛri ɓáy nzoɓ tul kpaŋ ɓeri a ɓaa ha ri mii: “Ì ɗaa suoriya ka zíŋ mì, ɓay ḭi lɛ, lari ɓi ká zee na mì ziŋ ro.”
9 E quando a encontra, reúne suas amigas e vizinhas e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha moeda perdida’.
10 Munu zu lɛ, mì ɓaa ha rì: ɗo faa mbḭw munu ɓa má̰y ká ziŋ lari ɓe ká mbḭw káʼa ɗaa suoriya na, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵruri ká nulue na i ɗaa suoriya ɓay tul nzoɓ feya̰a mbḭw ká suo kér ɓay ɓe ká tul feya̰a ɓe.»
10 Eu lhes digo que, da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende".
11 Zezu ɓaa na rɔɓay mii: «Nzoɓ mbḭw munu ɗo ɓáy leɗ wa̰rari ɓa siɗi.
11 Jesus continuou: "Um homem tinha dois filhos.
12 Lɛɛ, nzoɓ vbiele na ɓaa ha̰ bi-ɛ mii: “Bǎa, feziŋa ɓori káʼa ɗoko ɓay tul-i na mu wál taa ɓi ha̰ mì timbɛɗɛ key.” Báyḭi lɛ, bi-ɛ na wal feziŋa ɓeri na ha̰ ni ɓáy yṵ-ɛ siɗi bele.
12 O mais novo disse ao seu pai: ‘Pai, quero a minha parte da herança’. Assim, ele repartiu sua propriedade entre eles.
13 Falɛ ku ɗaa nam ndḭi hɔy lɛ, nzoɓ vbiele na mbṵ fe ɓeri na ŋgiɗ bele a hie a zɔl se tusiri kḭ ká ɗi ɗi, a vǎa ɓiɛ larikeri na vɛɓ vɛɓ riw bele ɓay tul feri ká law-ɛ hii.
13 "Não muito tempo depois, o filho mais novo reuniu tudo o que tinha, e foi para uma região distante; e lá desperdiçou os seus bens vivendo irresponsavelmente.
14 Falɛ káʼa ɓiɛ lari ɓeri na ɔ riw bele báyḭi lɛ, kɔn luye lie gbiɓ ɓo tusirike na ku riw bele ha̰ fe sṵm tii sa̰w púo nduo-ɛ.
14 Depois de ter gasto tudo, houve uma grande fome em toda aquela região, e ele começou a passar necessidade.
15 Báyḭi lɛ, ka se a vǎa ziŋ nzoɓ mbḭw munu ká tusirike ku a nduo tul-e. Lɛɛ, nzoɓke na pie ni se wáa ɓeri ha̰ ni vǎa kɔrɔ mbel puɔri ká ɗi.
15 Por isso foi empregar-se com um dos cidadãos daquela região, que o mandou para o seu campo a fim de cuidar de porcos.
16 Ká zaɗɛ ku na, pa̰ra puuri ká mbelri sṵ na hɔy kara, ka rɛ sùo-ɛ ɓay sṵŋa mbaa ɓil-e, roo lɛ, nzoɓ mbḭw mini kara ha̰ ni sṵ ya.Ka rɛ sùo-ɛ ɓay sṵŋa pa̰ra puuri ká mbelri sṵ.|src="cn01759C.tif" size="span" loc="Luk 15.11-19" copy="David C. Cook" ref="15.16"
16 Ele desejava encher o estômago com as vagens de alfarrobeira que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Báyḭi lɛ, ka tii sa̰w kér ɓay ká ɓil law-ɛ a ɓaa mii: “Nzoɓ peɗ bǎari ɓa mina ze i kaw ɓil ndaɗi baɗak í sṵ fe, rɔɔ mì huka huɗ kɔn ká zaɗ ni key mgbum lɛ?
17 "Caindo em si, ele disse: ‘Quantos empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu aqui, morrendo de fome!
18 Ɓi na mì yḭ́i ɓay séke luo bǎa, a mí vǎa ɓaa ha̰ ni mii: ‘Bǎa, mì ɗaa feya̰a ziŋ Ŋgɛrɛwṵru nda̰w, a mí ɗaa feya̰a ziŋ mù nda̰w.
18 Eu me porei a caminho e voltarei para meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e contra ti.
19 Mì maa ɓay haŋa mù ɗí mì ɓa vu-ɔ mbǎa ro. Ze munu hɔy kara, mu ɗaa zíŋ mì munu ká mù ɗáake ziŋ nzoɓ peɗ ɓori na.’”
19 Não sou mais digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados’.
20 Ro, a uru siya a se ɓa luo bi-ɛ na.
20 A seguir, levantou-se e foi para seu pai. "Estando ainda longe, seu pai o viu e, cheio de compaixão, correu para seu filho, e o abraçou e beijou.
21 Lɛɛ, vi-e na ɓaa ha̰ ni mii: “Bǎa, mì ɗaa feya̰a ziŋ Ŋgɛrɛwṵru, a mí ɗaa feya̰a ziŋ mù nda̰w. Mì maa ɓay haŋa mù ɗi mì ɓa vu-ɔ mbǎa ro.”
21 "O filho lhe disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra ti. Não sou mais digno de ser chamado teu filho’.
22 Ro, bi-ɛ na ɓaa ha̰ leɗ káw ɓeri mii: “Ì se ɓa vaa ɓo, í vǎa mbi maagari kere ká pie yururu í vǎa nduo ni, í ɗaa ŋgama ka nduo nduo-ɛ, a í ɗaa dikɔn ka zúɔ ɓal-ɛ.
22 "Mas o pai disse aos seus servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Coloquem um anel em seu dedo e calçados em seus pés.
23 Ì se í vǎa mgba vu nday ká ŋgɔɓ ndaɓ ndaɓ í ví i ha̰ ni. A ɓo, náa sṵ́ri náa ɗáakeri suoriya,
23 Tragam o novilho gordo e matem-no. Vamos fazer uma festa e comemorar.
24 ɓay ḭi lɛ, vu-i key ká ɗo ɓa sondori nzoɓ huɗe na, ka yḭ̀i a ví ha̰ mì ziŋ ni ɓáy kumnun rɔɓay. Ɓe na, ka ze-zee, rɔɔ a yḭ̀i ha̰ mì ziŋ ni ɓa kḭ rɔɓay.” Báyḭi lɛ, i tii sa̰w záy sùo-ri.
24 Pois este meu filho estava morto e voltou à vida; estava perdido e foi achado’. E começaram a festejar.
25 «Lɛɛ, ŋgɛrɛ leɗ na tɔ̀ŋ ɓa wáa kɔɓ rɔɓay. Zaɗkaʼa uru saa wáa a tɔ̀ŋ ɗi ya deɓ ɓáy puɔ na báyḭi lɛ, ka laa gire fe haŋri nda̰w, gire nday ká nzoɓri nda rǐŋma rǐŋma nda̰w pi.
25 "Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando se aproximou da casa, ouviu a música e a dança.
26 Ro, a ɗi leɗ káw mbḭw munu ká sakra nzoɓ ha̰wri a vbi ni sa̰w feke.
26 Então chamou um dos servos e perguntou-lhe o que estava acontecendo.
27 Lɛɛ, ɓe na ka yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: “Yṵ-ɔ na ze yḭ̀i a vi ze, bǎa-ka i vu nday ká ŋgɔɓ ndaɓ ndaɓ, ɓay ḭi lɛ, ka ziŋ vi-e ká zee na ɓáy kere.”
27 Este lhe respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, porque o recebeu de volta são e salvo’.
28 Zaɗka ŋgɛrɛ ɓe na laa ɓayke na munu báyḭi lɛ, ka ɗaa hɛrɛ a hii ɓay ndúo se ɓil puo bi-ɛ na ya. Ro ze bi-ɛ na tḭi a ví koɗ ni ɓay haŋa ni ka se puɔ.
28 "O filho mais velho encheu-se de ira, e não quis entrar. Então seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Lɛɛ, ka yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ bi-ɛ na mii: “Mu kɔ, mbiimbam ɓa mina mì kaw ziŋ mù key mí ɗaa peɗri ŋgḭi ɓamba ha̰ mù, a mí mba nzaa-a ba mbḭw ya mgbaŋ. Lɛɛ, ɓi na mǎa mù ha̰ mì vu vuy mbḭw mini kara, ɓay haŋa mì i ɓo ɓúru nzoɓ buɔ-iri, ɓúru ɗáake suoriya ya.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: ‘Olha! todos esses anos tenho trabalhado como um escravo ao teu serviço e nunca desobedeci às tuas ordens. Mas tu nunca me deste nem um cabrito para eu festejar com os meus amigos.
30 Roo lɛ, vu-ɔ ká ɗo key káʼa fa̰a feziŋa ɓori a vǎa ɓiɛ vɛɓ vɛɓ ɓay tul má̰y nun pieri, a yḭ̀i a vi lɛ, ɓe na mǎa mù i vu nday ká ŋgɔɓ ndaɓ ndaɓ ha̰ ni lɛ!”
30 Mas quando volta para casa esse seu filho, que esbanjou os teus bens com as prostitutas, matas o novilho gordo para ele! ’
31 Lɛɛ, bi-ɛ na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: “Vu-i, ɓo na mù kaw ziŋ mì ɓaŋguɔ tḭi vuri key. Ze feri riw bele ká mì ɗǒke na ɓa fe ɓo zu.
31 "Disse o pai: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que tenho é seu.
32 Roo lɛ, ɗo nun haŋa náa ɗáari suoriya, a náa záyri sùo naari, ɓay ḭi lɛ, yṵ-ɔ ká ɗo ɓa sondori nzoɓ huɗe na, ka yḭ̀i a vi ɓáy kumnun rɔɓay. Ɓe káʼa ze-zee na, ka yḭ̀i ha̰ mì ziŋ ni ɓa kḭ rɔɓay.”»«Yṵ-ɔ ká ɗo ɓa sondori nzoɓ huɗe na, ka yḭ̀i a vi ɓáy kumnun rɔɓay.»|src="cn01762C.tif" size="span" loc="Luk 15.25-16.1" copy="David C. Cook" ref="15.32"
32 Mas nós tínhamos que comemorar e alegrar-nos, porque este seu irmão estava morto e voltou à vida, estava perdido e foi achado’ ".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.