João 13

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tɔ̀ŋ nam mbḭw hɔy ɓay haŋa *nam suoriya tḭ́i saa ɓil koy na ka maa báyḭi lɛ, Zezu kɔ nda̰w, nam ká ɓay álake tusiri key ɓay séke luo Bi-ɛ na vi ro. Ka hii nzoɓ taa ɓeri ká tusiri key ɓaŋguɔ. Ka hii ri kpṵru maa ɓáy huɗ ɓe.
1 Antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i ɗo réke ŋgaw. Báyḭi lɛ, ŋgɛrɛtemndaya ɗaa ɓay zuɔ ɓil law Zudas vu Simo̰n Iskariyoɗ ha̰ ni mbi tul-e.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que traísse Jesus,
3 Zezu na kɔ ká Ŋgɛrɛwṵru ɗaa feri riw bele zuɔ nduo-ɛ, a vi saa luo-ɛ na, káʼa yḭ́i ɓa luo-ɛ na nda̰w pi.
3 sabendo este que o Pai tinha confiado tudo às suas mãos, e que ele tinha vindo de Deus e voltava para Deus,
4 Báyḭi lɛ, ka uru siya ká nzaa fe sṵm na a naa maagari ɓe, a ɗaa ɓo fi mbḭw a mbi vay gari a síŋke puu si-ɛ.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, pegando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Falɛ ku lɛ, ka kaa mbii zuɔ ɓil tuŋguo, a tii sa̰w wáake ɓal leɗ nduoɓal-ɛri, a nzṵn ɓáy vay gari káʼa síŋke puu si-ɛ na.
5 Em seguida Jesus pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Zaɗkaʼa tḭi tul Simo̰n Piyɛr na báyḭi lɛ, Simo̰n Piyɛr ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, úwaa, lɛ, mù wáa ɓal-i nda̰w lɛ woo!»
6 Quando se aproximou de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓo na, fe ká mì ɗaa key na mù kɔ sa̰wke taŋ ya ɓáy, roo lɛ, ɓil nam ha̰nɛ lɛ, mù kɔ́kɔ ɓáy.»
7 Jesus respondeu:
8 Báyḭi lɛ, Piyɛr ɓaa ha̰ ni mii: «Ṵ́-uu, mù ti wáa ɓal-i na ya mgbaŋ!» Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Zaɗka mì wàa ɓal-a na ya lɛ, náa ti zúɔ ziŋ kḭ mbǎa mgbaŋ.»
8 Então Pedro disse: — O senhor nunca lavará os meus pés! Ao que Jesus respondeu:
9 Báyḭi lɛ, Simo̰n Piyɛr ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, munu zu lɛ, mu wáa ɓal-i hɔy ya, roo lɛ, mu wáa nduo-i nda̰w, tul-i nda̰w pi.»
9 Então Pedro lhe pediu: — Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Nzoɓ ká sùo mbii na sùo-ɛ *taŋ kaɗ kaɗ ro ɓo, ka se síe súo mbii mbǎa, a wáa ɓa ɓal-ɛ hɔy. Ɓaarì na, sùo-rì taŋ kaɗ kaɗ ro, roo lɛ, ɓa ɓaarì riw bele ya.»
10 Jesus respondeu:
11 (Zezu ɓaa munu, ɓay ḭi lɛ, ka kɔ nzoɓ káʼa mbika tul-e na ro. Sa̰wke mini ze, ka ɓaa mii: «Ɓaarì na, sùo-rì taŋ kaɗ kaɗ riw bele ya.»)
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Nem todos estão limpos.”
12 Falɛ káʼa wàa ɓal-ri a mbi gari ɓe a nduo na báyḭi lɛ, ka yḭ̀i a kaw nzaa fe sṵm ziŋ ri a ɓaa ha ri mii: «Fe ká mì ɗaa ziŋ rì key na wa̰a, ì kɔ sa̰wke kɔ kḭ zu lɛ?
12 Depois de lhes ter lavado os pés, Jesus pôs de novo as suas vestimentas e, voltando à mesa, perguntou-lhes:
13 Ì kɔ, ɓaarì na, ì ɗí mì ɓa Gaŋ tul-rì ɓáy Mbay ɓaarì. Ì ɗí mì ɓáy zaɗɛ kḭ, ɓay ḭi lɛ, mì ɓa ɓe na kḭ.
13 Vocês me chamam de Mestre e de Senhor e fazem bem, porque eu o sou.
14 Ze, munu ká ì ɗí mì ɓa Mbay ɓáy Gaŋ tul-rì ká mì wàa ɓal-rì na, ɓaarì kara, ndaɗ ɓay haŋa rì wàa ɓal kḭ na nda̰w.
14 Ora, se eu, sendo Senhor e Mestre, lavei os pés de vocês, também vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Mì ɗaa ɓa fe kíɛ kḭ ha rì ɓay haŋa ɓaarì kara, ì ɗaa faa mbḭw munu ka zíŋ kḭ nda̰w.
15 Porque eu lhes dei o exemplo, para que, como eu fiz, vocês façam também.
16 Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: leɗ káw ká mba tul bǎa káw ɓe na tiya. Ze leɗ nzaapeɗ ká mba tul nzoɓ ká pie ni na kara tiya nda̰w pi.
16 Em verdade, em verdade lhes digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Zaɗka ì laa ɓay fekeri key na a í ɗáake peɗ ɓáy zaɗɛ lɛ, ì ɗoko ɓáy suoriya.
17 Se vocês sabem estas coisas, bem-aventurados serão se as praticarem.
18 «Mì ɓaa ɓay key na ɓay tul-rì riw bele ya. Nzoɓri ká mì nan ri na, mì tuu ri tuu. Roo lɛ, ndaɗ ɓay haŋa ɓay ká i ɗaa ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru na, ka ɗo munu ɓáy zaɗɛ. Ɓayke ɓaa mii: “Nzoɓ ká ɓuru kḭ ɓúru sṵ fe mbḭw na, fɛrɛ a ɓa nzoɓ tul ŋga̰ni ɓi.”
18 Não falo a respeito de todos vocês, pois eu conheço aqueles que escolhi. Mas é para que se cumpra a Escritura: “Aquele que come do meu pão levantou contra mim o seu calcanhar.”
19 Mì ɓaa ha rì timbɛɗɛ key pola nda̰w rɔɔ, ɓay haŋa feke ka tḭi ɓáy. Ɓe nda̰w rɔɔ, zaɗka feke na tḭi lɛ, ì ɗáa law-rì ɓo tul-i mii: Ɓi na, mì ɗo ɓaŋguɔ.
19 Desde já lhes digo isso, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que
20 Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: nzoɓ ká ya̰a nzoɓ ká mì pie na, ka ya̰a mì nda̰w zu. A nzoɓ ká ya̰a mì na, ka ya̰a nzoɓ ká pie mì vi na nda̰w.»
20 Em verdade, em verdade lhes digo: quem recebe aquele que eu enviar recebe a mim; e quem recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 Falɛ ká Zezu ɓaa ɓayri munu na báyḭi lɛ, law-ɛ fuu ni mgbuk mgbuk, a ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: nzoɓ mbḭw ká sakra ɓaarì na a mbika tul-i.»
21 Depois de dizer isso, Jesus se angustiou em espírito e afirmou:
22 Báyḭi lɛ, i kɔ-kɔ́m ɓa nun kḭ ɓa lie ɓa lew í vbi ɓay mii, wa̰a, ɓa nzoɓ ve kḭ ze ka ɓaa ɓay se tul-e ku lɛ?
22 Então os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Lɛɛ, nzoɓ mbḭw ká sakra leɗ nduoɓal-ɛri ká Zezu hii ni ɓamba na kaw lakun-ɛ.
23 Ao lado de Jesus estava reclinado um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava.
24 Ro, Simo̰n Piyɛr te ta̰y nun-ɛ zima ha̰ ni ɓay haŋa ni ka vbi Zezu, wa̰a, ɓa ve ze ka ɓaa ɓay se tul-e lɛ?
24 Simão Pedro fez um sinal a esse, para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Leɗ nduoɓalke ku na, fɛrɛ nzi-ɛ ɓa luo Zezu a vbi ni mii: «Mbay, wa̰a, ɓa ve kḭ zu lɛ?»
25 Então aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou: — Senhor, quem é?
26 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mì ɗáa ŋguɗ maapa nduo vay náy. Ze, nzoɓ ká mì ha̰ ni lɛ, ɓa ɓe na kḭ zu.» Ro, Zezu mbi ŋguɗ maapa na a ɗaa nduo ɗi a ha̰ Zudas vu Simo̰n Iskariyoɗ.
26 Jesus respondeu: Então Jesus pegou um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Zaɗɛ ká Zudas ya̰a ŋguɗ maapa na ku báyḭi lɛ, *Satan nduo ɓil law-ɛ. Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Fe ká mù hii ɓay ɗáa lɛ, mu ɗaa koɗ kḭ hɔy.»
27 E, depois que Judas recebeu o pedaço de pão, imediatamente Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 (Ɓari ká i kaw nzaa fe sṵm ziŋ ni na, nzoɓ mbḭw mini kara kɔ sa̰w fe káʼa ɓǎake ɓay ha̰ ni na ya.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus tinha dito isso.
29 Munu ká Zudas ɓa nzoɓ kɔ́rɔ lari ɓari na, nzoɓ ha̰nɛri ker mii, Zezu pie ni ɓay haŋa ni ka vǎa hie fe ha̰nɛ ɓay tul nam suoriyake, mase, ɓay haŋa ni ka ha̰ fe ha̰nɛri ha̰ nzoɓ kṵkuri.)
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha dito a ele: “Compre o que precisamos para a festa” ou, então, que havia solicitado que desse alguma coisa aos pobres.
30 Ká zaɗɛ káʼa ya̰a ŋguɗ maapa na ku hɔy lɛ, ka tḭi a zɔl. Lɛɛ, zaɗ sii ro zu.
30 Assim, tendo recebido o pedaço de pão, Judas logo saiu. E era noite.
31 Zaɗka Zudas mbi faa a zɔl na báyḭi lɛ, Zezu mbi ɓay a ɓaa mii: «Timbɛɗɛ key na, riŋ ɗika ká ɓo tul ɓi *Vu Nzoɓ na, tina sùo-ɛ ɗo kɛlɛ ro, a Ŋgɛrɛwṵru kara ziŋ riŋ ɗika ɓáy faa ɓi na.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 [Munu ká Ŋgɛrɛwṵru ziŋ riŋ ɗika ɓáy faa ɓi na,] waka ya hɔy lɛ, kaʼa ɗáa riŋ ɗika ɓo tul-e nda̰w.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e ele o glorificará imediatamente.
33 Ɓaarì vu-iri ká mì kɔ rì ɓa nzoɓ nun-i na, mì káw ziŋ rì ndḭi rɔɓay. Munu ká mì ɓaa ha̰ Ziɓri pola na, mì ɓaa ha rì timbɛɗɛ key nda̰w: ì nzáara mì, roo lɛ, ì maa ɓay séke zaɗ ká mì séke ɗi ya.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou com vocês. Vocês vão me procurar, mas o que eu disse aos judeus também agora digo a vocês: para onde eu vou vocês não podem ir.
34 Timbɛɗɛ key na mì ha rì *bol kusol fie: ì hii kḭ ɓa lie ɓa lew. Munu ká mì hii rì na, ì hii kḭ ɓa lie ɓa lew.
34 Eu lhes dou um novo mandamento: que vocês amem uns aos outros. Assim como eu os amei, que também vocês amem uns aos outros.
35 Zaɗka ì hii kḭ ɓa lie ɓa lew lɛ, ɓe nda̰w rɔɔ nzoɓri riw bele i kɔ́kɔ mii, ì ɓa leɗ nduoɓal-iri na ɓáy.»
35 Nisto todos conhecerão que vocês são meus discípulos: se tiverem amor uns aos outros.
36 Báyḭi lɛ, Simo̰n Piyɛr vbi ni ɓay mii: «Mbay, wa̰a, mù séke ɓa zaɗ ha̰a lɛ?» Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Zaɗ ká mì séke ɗi timbɛɗɛ key na, mù maa ɓay séke ɗi ya ɓáy. Roo lɛ, nam ha̰nɛ lɛ, mù séke ɗi ɓáy.»
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Para onde o Senhor vai? Jesus respondeu:
37 Báyḭi lɛ, Piyɛr vbi ni mii: «Mbay, ɓay ḭi nda̰w rɔɔ, mì maa ɓay séke fal-a timbɛɗɛ key ya lɛ? Mì ɗo ɗi ya ɓay pɔ́ŋ sùo-i ha̰ huɗ ɓay tul-a!»
37 Pedro disse: — Senhor, por que não posso segui-lo agora? Darei a minha vida pelo senhor.
38 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Wa̰a, mù ɗo ɗi ya ɓa tusuɛ ɓay pɔ́ŋ sùo-ɔ ha̰ huɗ ɓay tul-i kḭ lɛ? Mì ɓaa ha̰ mù ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: pola rɔɔ ɓay haŋa tuo ka-káa lɛ, mù má̰y ɓay faa ɓal ba say mii, mù kɔ mì ya.»
38 Jesus respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.