João 13
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs ACF
1 Tɔ̀ŋ nam mbḭw hɔy ɓay haŋa *nam suoriya tḭ́i saa ɓil koy na ka maa báyḭi lɛ, Zezu kɔ nda̰w, nam ká ɓay álake tusiri key ɓay séke luo Bi-ɛ na vi ro. Ka hii nzoɓ taa ɓeri ká tusiri key ɓaŋguɔ. Ka hii ri kpṵru maa ɓáy huɗ ɓe.
1 Ora, antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que já era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, como havia amado os seus, que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i ɗo réke ŋgaw. Báyḭi lɛ, ŋgɛrɛtemndaya ɗaa ɓay zuɔ ɓil law Zudas vu Simo̰n Iskariyoɗ ha̰ ni mbi tul-e.
2 E, acabada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 Zezu na kɔ ká Ŋgɛrɛwṵru ɗaa feri riw bele zuɔ nduo-ɛ, a vi saa luo-ɛ na, káʼa yḭ́i ɓa luo-ɛ na nda̰w pi.
3 Jesus, sabendo que o Pai tinha depositado nas suas mãos todas as coisas, e que havia saído de Deus e ia para Deus,
4 Báyḭi lɛ, ka uru siya ká nzaa fe sṵm na a naa maagari ɓe, a ɗaa ɓo fi mbḭw a mbi vay gari a síŋke puu si-ɛ.
4 Levantou-se da ceia, tirou as vestes, e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Falɛ ku lɛ, ka kaa mbii zuɔ ɓil tuŋguo, a tii sa̰w wáake ɓal leɗ nduoɓal-ɛri, a nzṵn ɓáy vay gari káʼa síŋke puu si-ɛ na.
5 Depois deitou água numa bacia, e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Zaɗkaʼa tḭi tul Simo̰n Piyɛr na báyḭi lɛ, Simo̰n Piyɛr ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, úwaa, lɛ, mù wáa ɓal-i nda̰w lɛ woo!»
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, tu lavas-me os pés a mim?
7 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓo na, fe ká mì ɗaa key na mù kɔ sa̰wke taŋ ya ɓáy, roo lɛ, ɓil nam ha̰nɛ lɛ, mù kɔ́kɔ ɓáy.»
7 Respondeu Jesus, e disse-lhe: O que eu faço não o sabes tu agora, mas tu o saberás depois.
8 Báyḭi lɛ, Piyɛr ɓaa ha̰ ni mii: «Ṵ́-uu, mù ti wáa ɓal-i na ya mgbaŋ!» Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Zaɗka mì wàa ɓal-a na ya lɛ, náa ti zúɔ ziŋ kḭ mbǎa mgbaŋ.»
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu te não lavar, não tens parte comigo.
9 Báyḭi lɛ, Simo̰n Piyɛr ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, munu zu lɛ, mu wáa ɓal-i hɔy ya, roo lɛ, mu wáa nduo-i nda̰w, tul-i nda̰w pi.»
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Nzoɓ ká sùo mbii na sùo-ɛ *taŋ kaɗ kaɗ ro ɓo, ka se síe súo mbii mbǎa, a wáa ɓa ɓal-ɛ hɔy. Ɓaarì na, sùo-rì taŋ kaɗ kaɗ ro, roo lɛ, ɓa ɓaarì riw bele ya.»
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que está lavado não necessita de lavar senão os pés, pois no mais todo está limpo. Ora vós estais limpos, mas não todos.
11 (Zezu ɓaa munu, ɓay ḭi lɛ, ka kɔ nzoɓ káʼa mbika tul-e na ro. Sa̰wke mini ze, ka ɓaa mii: «Ɓaarì na, sùo-rì taŋ kaɗ kaɗ riw bele ya.»)
11 Porque bem sabia ele quem o havia de trair; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Falɛ káʼa wàa ɓal-ri a mbi gari ɓe a nduo na báyḭi lɛ, ka yḭ̀i a kaw nzaa fe sṵm ziŋ ri a ɓaa ha ri mii: «Fe ká mì ɗaa ziŋ rì key na wa̰a, ì kɔ sa̰wke kɔ kḭ zu lɛ?
12 Depois que lhes lavou os pés, e tomou as suas vestes, e se assentou outra vez à mesa, disse-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Ì kɔ, ɓaarì na, ì ɗí mì ɓa Gaŋ tul-rì ɓáy Mbay ɓaarì. Ì ɗí mì ɓáy zaɗɛ kḭ, ɓay ḭi lɛ, mì ɓa ɓe na kḭ.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Ze, munu ká ì ɗí mì ɓa Mbay ɓáy Gaŋ tul-rì ká mì wàa ɓal-rì na, ɓaarì kara, ndaɗ ɓay haŋa rì wàa ɓal kḭ na nda̰w.
14 Ora, se eu, Senhor e Mestre, vos lavei os pés, vós deveis também lavar os pés uns aos outros.
15 Mì ɗaa ɓa fe kíɛ kḭ ha rì ɓay haŋa ɓaarì kara, ì ɗaa faa mbḭw munu ka zíŋ kḭ nda̰w.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: leɗ káw ká mba tul bǎa káw ɓe na tiya. Ze leɗ nzaapeɗ ká mba tul nzoɓ ká pie ni na kara tiya nda̰w pi.
16 Na verdade, na verdade vos digo que não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Zaɗka ì laa ɓay fekeri key na a í ɗáake peɗ ɓáy zaɗɛ lɛ, ì ɗoko ɓáy suoriya.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as fizerdes.
18 «Mì ɓaa ɓay key na ɓay tul-rì riw bele ya. Nzoɓri ká mì nan ri na, mì tuu ri tuu. Roo lɛ, ndaɗ ɓay haŋa ɓay ká i ɗaa ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru na, ka ɗo munu ɓáy zaɗɛ. Ɓayke ɓaa mii: “Nzoɓ ká ɓuru kḭ ɓúru sṵ fe mbḭw na, fɛrɛ a ɓa nzoɓ tul ŋga̰ni ɓi.”
18 Não falo de todos vós; eu bem sei os que tenho escolhido; mas para que se cumpra a Escritura: O que come o pão comigo, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Mì ɓaa ha rì timbɛɗɛ key pola nda̰w rɔɔ, ɓay haŋa feke ka tḭi ɓáy. Ɓe nda̰w rɔɔ, zaɗka feke na tḭi lɛ, ì ɗáa law-rì ɓo tul-i mii: Ɓi na, mì ɗo ɓaŋguɔ.
19 Desde agora vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, acrediteis que eu sou.
20 Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: nzoɓ ká ya̰a nzoɓ ká mì pie na, ka ya̰a mì nda̰w zu. A nzoɓ ká ya̰a mì na, ka ya̰a nzoɓ ká pie mì vi na nda̰w.»
20 Na verdade, na verdade vos digo: Se alguém receber o que eu enviar, me recebe a mim, e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Falɛ ká Zezu ɓaa ɓayri munu na báyḭi lɛ, law-ɛ fuu ni mgbuk mgbuk, a ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: nzoɓ mbḭw ká sakra ɓaarì na a mbika tul-i.»
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e afirmou, dizendo: Na verdade, na verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Báyḭi lɛ, i kɔ-kɔ́m ɓa nun kḭ ɓa lie ɓa lew í vbi ɓay mii, wa̰a, ɓa nzoɓ ve kḭ ze ka ɓaa ɓay se tul-e ku lɛ?
22 Então os discípulos olhavam uns para os outros, duvidando de quem ele falava.
23 Lɛɛ, nzoɓ mbḭw ká sakra leɗ nduoɓal-ɛri ká Zezu hii ni ɓamba na kaw lakun-ɛ.
23 Ora, um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava, estava reclinado no seio de Jesus.
24 Ro, Simo̰n Piyɛr te ta̰y nun-ɛ zima ha̰ ni ɓay haŋa ni ka vbi Zezu, wa̰a, ɓa ve ze ka ɓaa ɓay se tul-e lɛ?
24 Então Simão Pedro fez sinal a este, para que perguntasse quem era aquele de quem ele falava.
25 Leɗ nduoɓalke ku na, fɛrɛ nzi-ɛ ɓa luo Zezu a vbi ni mii: «Mbay, wa̰a, ɓa ve kḭ zu lɛ?»
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é?
26 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mì ɗáa ŋguɗ maapa nduo vay náy. Ze, nzoɓ ká mì ha̰ ni lɛ, ɓa ɓe na kḭ zu.» Ro, Zezu mbi ŋguɗ maapa na a ɗaa nduo ɗi a ha̰ Zudas vu Simo̰n Iskariyoɗ.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o bocado molhado. E, molhando o bocado, o deu a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Zaɗɛ ká Zudas ya̰a ŋguɗ maapa na ku báyḭi lɛ, *Satan nduo ɓil law-ɛ. Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Fe ká mù hii ɓay ɗáa lɛ, mu ɗaa koɗ kḭ hɔy.»
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Disse, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 (Ɓari ká i kaw nzaa fe sṵm ziŋ ni na, nzoɓ mbḭw mini kara kɔ sa̰w fe káʼa ɓǎake ɓay ha̰ ni na ya.
28 E nenhum dos que estavam assentados à mesa compreendeu a que propósito lhe dissera isto.
29 Munu ká Zudas ɓa nzoɓ kɔ́rɔ lari ɓari na, nzoɓ ha̰nɛri ker mii, Zezu pie ni ɓay haŋa ni ka vǎa hie fe ha̰nɛ ɓay tul nam suoriyake, mase, ɓay haŋa ni ka ha̰ fe ha̰nɛri ha̰ nzoɓ kṵkuri.)
29 Porque, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe tinha dito: Compra o que nos é necessário para a festa; ou que desse alguma coisa aos pobres.
30 Ká zaɗɛ káʼa ya̰a ŋguɗ maapa na ku hɔy lɛ, ka tḭi a zɔl. Lɛɛ, zaɗ sii ro zu.
30 E, tendo Judas tomado o bocado, saiu logo. E era já noite.
31 Zaɗka Zudas mbi faa a zɔl na báyḭi lɛ, Zezu mbi ɓay a ɓaa mii: «Timbɛɗɛ key na, riŋ ɗika ká ɓo tul ɓi *Vu Nzoɓ na, tina sùo-ɛ ɗo kɛlɛ ro, a Ŋgɛrɛwṵru kara ziŋ riŋ ɗika ɓáy faa ɓi na.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele.
32 [Munu ká Ŋgɛrɛwṵru ziŋ riŋ ɗika ɓáy faa ɓi na,] waka ya hɔy lɛ, kaʼa ɗáa riŋ ɗika ɓo tul-e nda̰w.
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Ɓaarì vu-iri ká mì kɔ rì ɓa nzoɓ nun-i na, mì káw ziŋ rì ndḭi rɔɓay. Munu ká mì ɓaa ha̰ Ziɓri pola na, mì ɓaa ha rì timbɛɗɛ key nda̰w: ì nzáara mì, roo lɛ, ì maa ɓay séke zaɗ ká mì séke ɗi ya.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Vós me buscareis, mas, como tenho dito aos judeus: Para onde eu vou não podeis vós ir; eu vo-lo digo também agora.
34 Timbɛɗɛ key na mì ha rì *bol kusol fie: ì hii kḭ ɓa lie ɓa lew. Munu ká mì hii rì na, ì hii kḭ ɓa lie ɓa lew.
34 Um novo mandamento vos dou: Que vos ameis uns aos outros; como eu vos amei a vós, que também vós uns aos outros vos ameis.
35 Zaɗka ì hii kḭ ɓa lie ɓa lew lɛ, ɓe nda̰w rɔɔ nzoɓri riw bele i kɔ́kɔ mii, ì ɓa leɗ nduoɓal-iri na ɓáy.»
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Báyḭi lɛ, Simo̰n Piyɛr vbi ni ɓay mii: «Mbay, wa̰a, mù séke ɓa zaɗ ha̰a lɛ?» Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Zaɗ ká mì séke ɗi timbɛɗɛ key na, mù maa ɓay séke ɗi ya ɓáy. Roo lɛ, nam ha̰nɛ lɛ, mù séke ɗi ɓáy.»
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou não podes agora seguir-me, mas depois me seguirás.
37 Báyḭi lɛ, Piyɛr vbi ni mii: «Mbay, ɓay ḭi nda̰w rɔɔ, mì maa ɓay séke fal-a timbɛɗɛ key ya lɛ? Mì ɗo ɗi ya ɓay pɔ́ŋ sùo-i ha̰ huɗ ɓay tul-a!»
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Wa̰a, mù ɗo ɗi ya ɓa tusuɛ ɓay pɔ́ŋ sùo-ɔ ha̰ huɗ ɓay tul-i kḭ lɛ? Mì ɓaa ha̰ mù ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: pola rɔɔ ɓay haŋa tuo ka-káa lɛ, mù má̰y ɓay faa ɓal ba say mii, mù kɔ mì ya.»
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por mim? Na verdade, na verdade te digo que não cantará o galo enquanto não me tiveres negado três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.