João 10
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs VC
1 Zezu ɓaa mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: nzoɓ ká rìi ɓáy faa kpaŋ baɗuri na ya, rɔɔ a hil tul kpaŋ ká zaɗ kḭ lɛ, nzoɓke ku na ɓa nzoɓ riiɓa nda̰w, a ɓa dɔmbirim nzoɓ nda̰w pi.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 Roo lɛ, nzoɓ ká rìi ɓáy faa kpaŋke na lɛ, ka ɓa nzoɓ kɔ́rɔ baɗuri na.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Nzoɓ ká kɔrɔ faa kpaŋ na, mgbuɗa faake ha̰ nzoɓ kɔrɔ baɗu na. Zaɗka nzoɓ kɔ́rɔ baɗu na ɗi baɗuri lɛ, baɗuri na i laa kusol-e. Baɗu ha̰yri ká i ɓa taa ɓeri na, ka ɗi ri ɓáy riŋ-ri riŋ-ri, a tḭ́ike ziŋ ri kɛlɛ.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz. Ele chama as ovelhas pelo nome e as conduz à pastagem.
4 Zaɗkaʼa ha ri tḭi kɛlɛ riw bele na báyḭi lɛ, ka nda faa pol-ri, lɛ, baɗuri na, i mbi fal-ɛ, ɓay ḭi lɛ, i laa kusol-e laa.
4 Depois de conduzir todas as suas ovelhas para fora, vai adiante delas; e as ovelhas seguem-no, pois lhe conhecem a voz.
5 A nzoɓ ká uru ká zaɗ kḭ ɓoɗ ɓa varu nzoɓ na, i ti mbika fal-ɛ ya, roo lɛ, i ɗúu ni ɗi ɗi, ɓay ḭi lɛ, i laa ɓa kusol-e na ya.
5 Mas não seguem o estranho; antes fogem dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Zezu ɓaa law ɓay key na ha ri, roo lɛ, sa̰w fe káʼa ɓǎake ɓay key ha ri na, i kɔ ya.»
6 Jesus disse-lhes essa parábola, mas não entendiam do que ele queria falar.
7 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha ri na rɔɓay mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: ɓi na, mì ɓa faa kpaŋ ríi baɗuri na.
7 Jesus tornou a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Nzoɓri riw bele ká i vi pola ha̰ mì na, i ɓa nzoɓ riiɓari nda̰w, a í ɓa dɔmbirim nzoɓ nda̰w pi. A lɛ, baɗuri na i laa kusol-ri ya.
8 Todos quantos vieram antes de mim foram ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Ɓa ɓi kḭ ze mì ɓa faa hul. Nzoɓ ká rìi ɓáy faa hul ká mì ɗo ɗi na lɛ, Ŋgɛrɛwṵru a ya̰aŋa ni. Kaʼa máa ɓay ríi ɗi a tḭi saa ɗi munu ká law-ɛ hii, a ziŋ fe sṵmri ká ɓay hɔ́lke sùo-ɛ.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim será salvo; tanto entrará como sairá e encontrará pastagem.
10 Nzoɓ riiɓa na ka vi ɓay ríi ri nda̰w, ɓay ika ri nda̰w, rɔɔ ɓay ɓíɛ ri nda̰w pi. A roo lɛ, ɓi na, mì vi ɓay haŋa baɗuri kaw ɓáy kumnun nda̰w, a í kaw ɓil ndaɗi hɔɗɔk hɔɗɔk nda̰w pi.
10 O ladrão não vem senão para furtar, matar e destruir. Eu vim para que as ovelhas tenham vida e para que a tenham em abundância.
11 «Ɓi na, mì ɓa nzoɓ kɔ́rɔ baɗu taa tusuɛke. Nzoɓ kɔ́rɔ baɗu tusuɛke na, ka pɔŋ sùo-ɛ yak ha̰ huɗ ɓay tul baɗu ɓeri.
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor expõe a sua vida pelas ovelhas.
12 Nzoɓ ká kɔrɔ baɗuri ɓay zíŋke lari hɔy na, zaɗka váy koy ví ziŋ ri lɛ, ka haw ɗul a pɔŋ baɗuri na ha̰ váy koy ví ziŋ ri, a ruu ha̰nɛri a mgba̰m ri a ɓɛrɛ ri kpɛrkɛ kpɛrkɛ, ɓay ḭi lɛ, i ɓa taa ɓe ya.
12 O mercenário, porém, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, quando vê que o lobo vem vindo, abandona as ovelhas e foge; o lobo rouba e dispersa as ovelhas.
13 Nzoɓke ku na haw ɗul a ɗuu, ɓay ḭi lɛ, ka ɓa nzoɓ peɗ lari hɔy ɓo, ɓay baɗuri na mgba law-ɛ ya.
13 O mercenário, porém, foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 — ausente —
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas e as minhas ovelhas conhecem a mim,
15 — ausente —
15 como meu Pai me conhece e eu conheço o Pai. Dou a minha vida pelas minhas ovelhas.
16 Mì ɗo ɓáy baɗu kḭri ɓoɗ ɗo ku ká i ɗo ɓil kpaŋ key ya. Ɓari na hɔy kara, Ŋgɛrɛwṵru hii ɓay haŋa mì víke ri a mí nda faa pol-ri. I láa ɗiw ɓi í mbṵ́ kḭ kuɗuke mbḭw, a nzoɓ kɔ́rɔ ri hɔy kara, a ɓá mbḭw hɔy nda̰w.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco. Preciso conduzi-las também, e ouvirão a minha voz e haverá um só rebanho e um só pastor.
17 Bǎa kɔ mì ɓa nzoɓ nun-ɛ, ɓay ḭi lɛ, mì pɔŋ sùo-i yak ha̰ huɗ ɓay haŋa ɓo, mi yḭ̀i mí káw ɓáy kumnun ɓa kḭ.
17 O Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Nzoɓ mbḭw ti náa kumnun ɓi na ya, roo lɛ, mì ha̰ ɓáy law hiiya ɓi kḭ. Mì ɗo ɓáy hṵrusuo ká ɓay haŋa, a mí ɗo ɓáy hṵrusuo ká ɓay ya̰aŋa ɓa kḭ. Ɓe ze, ɓa fe ká Bǎa mbi nzi-ɛ ɓay haŋa mì ɗaa.»
18 Ninguém a tira de mim, mas eu a dou de mim mesmo e tenho o poder de a dar, como tenho o poder de a reassumir. Tal é a ordem que recebi de meu Pai.
19 Ɓay tul ɓayri káʼa ɓaa munu na, Ziɓri téke ɓil kḭ ɓa kḭ rɔɓay.
19 A propósito dessas palavras, originou-se nova divisão entre os judeus.
20 Ruɔ nzoɓri ká ɓil-e ku i ɓaa mii: «Ɓe na, temndaya ɗo tul-e a ɗaa ni ɓa ɓala! Wa̰a, ɓay ḭi nda̰w rɔɔ ì laa ɓay ɓe na lɛ woo?»
20 Muitos deles diziam: Ele está possuído do demônio. Ele delira. Por que o escutais vós?
21 Nzoɓ ha̰wri ɓaa mii: «Nzoɓ ká temndaya ɗo tul-e na ti ɓáa ɓay mini key ya. Wa̰a, nzoɓ ká temndaya ɗo tul-e na, a máa ɓay mgbúɗa nun nzoɓ ra̰wri nda̰w pi lɛ woo?»
21 Outros diziam: Estas palavras não são de quem está endemoninhado. Acaso pode o demônio abrir os olhos a um cego?
22 Ká ɓil ŋgɛrɛpuo ká Zuruzalɛm na, i ɗaa nam suoriya ká ɓay tul hul Ŋgɛrɛwṵru. Ɓa few lew teɗ.
22 Celebrava-se em Jerusalém a festa da Dedicação. Era inverno.
23 Zezu ha̰ari ɓil mgbaŋ ká *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ɗo ɗi ká zaɗ ká i ɗi ɓa boro Mbay Salomo̰n.
23 Jesus passeava no templo, no pórtico de Salomão.
24 Báyḭi lɛ, Ziɓri kiri ni í vbi ni ɓay mii: «Síe ha̰a nda̰w rɔɔ, mù haŋa law ɓuru nda siri key lɛ? Mu ɓaa ha̰ ɓuru laa mgbum, wa̰a, mù ɓa *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni ví ya̰a nzoɓri na lɛ?»
24 Os judeus rodearam-no e perguntaram-lhe: Até quando nos deixarás na incerteza? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ɓay key na, mì ɓaa ha rì pola ro, ze ì ɗaa law-rì ɓo ɗi ya. Fe saŋri ká mì ɗaa ɓáy hṵrusuo Bǎa na, ɓaa nasi ɓay ká se tul-i.
25 Jesus respondeu-lhes : Eu vo-lo digo, mas não credes. As obras que faço em nome de meu Pai, estas dão testemunho de mim.
26 Roo lɛ, ì ɗaa law-rì ɓo tul-i ya, ɓay ḭi lɛ, ì ɓa baɗu taa ɓiri ya.
26 Entretanto, não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Baɗu ɓiri na i laa kusol-i, a ɓi laa lɛ, mì tuu ri, lɛ, i mbi fal-i.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, eu as conheço e elas me seguem.
28 Mì ha ri kumnun ká ɗo ɓaŋguɔ. I ti huka ya mgbaŋ, a nzoɓ mbḭw mini kara ti náa ri saa nduo-i ya.
28 Eu llhes dou a vida eterna; elas jamais hão de perecer, e ninguém as roubará de minha mão.
29 Ì kɔ, Bǎa ká ɗaa baɗuri zuɔ nduo-i na, ka ɗo ɓáy hṵrusuo kal feri riw bele. Nzoɓ mbḭw mini kara maa ɓay náa ri ká nduo-ɛ ya.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém as pode arrebatar da mão de meu Pai.
30 Ɓuru Bǎa na ɓuru ɓa nzoɓ ká mbḭw.»
30 Eu e o Pai somos um.
31 Ɓe nu ku báyḭi lɛ, ŋgɛrɛdɔma̰y Ziɓri fa̰a tisawri ɓa kḭ ɓay ikake ni.
31 Os judeus pegaram pela segunda vez em pedras para o apedejar.
32 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Mì ɗaa fe kereri ŋgḭi ɓamba tasiri ɓáy hṵrusuo Bǎa ha rì kɔ ɓáy nun-rì gbak gbak. Wa̰a, ɓay fe taa ha̰a ká sakrake key nda̰w rɔɔ, ì hii ɓay vbuka mì ɓáy tisaw ɓay ika mì ɓayke ɓáy lɛ?»
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte de meu Pai. Por qual dessas obras me apedrejais?
33 Lɛɛ, Ziɓri na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓuru hii ɓay ika mù ɓay tul fe kere ɓori ká mù ɗaa ya, roo lɛ, ɓay tul Ŋgɛrɛwṵru ká mù tḭiri ni. Ɓo ká mù ɓa nzoɓ hɔy lɛ, mù hii ɗáa sùo-ɔ ɓa Ŋgɛrɛwṵru lɛ woo!»
33 Os judeus responderam-lhe: Não é por causa de alguma boa obra que te queremos apedrejar, mas por uma blasfêmia, porque, sendo homem, te fazes Deus.
34 Báyḭi lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay mii: «I ɗaa ɗo ɓil *mbeɗe bol kusol ɓaarì kḭ mii: “Ŋgɛrɛwṵru ɓaa mii, ì ɗo munu ɓa ŋgɛrɛwṵruri.”
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses {Sl 81,6}?
35 Ɓuru kɔ nda̰w, fe ká mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru hii ɓayke na, nzoɓ ti máa ɓay bumra ya. Zaɗka ɓari nzoɓri ká Ŋgɛrɛwṵru ha ri ɓay ɓe na, ka ɗi ri ɓa ŋgɛrɛwṵruri lɛ,
35 Se a lei chama deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {ora, a Escritura não pode ser desprezada},
36 ɓi káʼa náa mì ɗo ɓoɗ a pie mì vi tusiri key na, ɗaa mina nda̰w rɔɔ, ì ɓaa mii, mì tḭiri Ŋgɛrɛwṵru, ɓay ɗika ká mì ɗi sùo-i ɓa Vu Ŋgɛrɛwṵru lɛ?
36 como acusais de blasfemo aquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, porque eu disse: Sou o Filho de Deus?
37 Zaɗka mì ɗaa fe kereri ká Bǎa pɔŋ zuɔ nduo-i na ya lɛ, ɗo nun haŋa rì ɗaa law-rì ɓo tul-i ya.
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não me creiais.
38 Roo lɛ, zaɗka mì ɗaa fekeri, ze ì ɗaa law-rì ɓo tul-i ya hɔy kara, ndaɗ ɓay ɗáa law-rì ɓo tul fe saŋri ká mì ɗaa na. Ɓe nda̰w rɔɔ, ì kɔ́kɔke ta-taŋ mii, ɓi na mì ɗo ɓil law Bǎa, a Bǎa kara ɗo ɓil law-i.»
38 Mas se as faço, e se não quiserdes crer em mim, crede nas minhas obras, para que saibais e reconheçais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Ɓe nu ku báyḭi lɛ, ŋgɛrɛdɔma̰y Ziɓri nzaa faa rɔɓay ɓay mgbaka ni, roo lɛ, ka tḭi saa nduo-ri yoroŋ,
39 Procuraram então prendê-lo, mas ele se esquivou das suas mãos.
40 a se ɓa nzaa kporombii Zurdɛ̰ ká fi kɛlu ɓa kḭ, a kaw zaɗ ká Za̰a na ɗaa tul nzoɓri nduo mbii ká ɗi pola.
40 Ele se retirou novamente para além do Jordão, para o lugar onde João começara a batizar, e lá permaneceu.
41 Nzoɓri ŋgḭi ɓamba tasiri vi luo-ɛ í ɓaa mii: «Za̰a ɗaa fe saŋ mbḭw ya, roo lɛ, ɓayri riw bele káʼa ɓaa se tul leɗban ni key na ɗo ɓa tusuɛ kḭ.»
41 Muitos foram a ele e diziam: João não fez milagre algum,
42 Ɓe mini ze, ká zaɗɛ ku na nzoɓri ŋgḭi ɓamba ɗaa law-ri ɓo tul Zezu.
42 mas tudo o que João falou deste homem era verdade. E muitos acreditaram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.