João 10

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Zezu ɓaa mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: nzoɓ ká rìi ɓáy faa kpaŋ baɗuri na ya, rɔɔ a hil tul kpaŋ ká zaɗ kḭ lɛ, nzoɓke ku na ɓa nzoɓ riiɓa nda̰w, a ɓa dɔmbirim nzoɓ nda̰w pi.
1 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem não entra no curral das ovelhas pela porta, mas sobe por outro lugar, esse é ladrão e salteador.
2 Roo lɛ, nzoɓ ká rìi ɓáy faa kpaŋke na lɛ, ka ɓa nzoɓ kɔ́rɔ baɗuri na.
2 Aquele, porém, que entra pela porta, esse é o pastor das ovelhas.
3 Nzoɓ ká kɔrɔ faa kpaŋ na, mgbuɗa faake ha̰ nzoɓ kɔrɔ baɗu na. Zaɗka nzoɓ kɔ́rɔ baɗu na ɗi baɗuri lɛ, baɗuri na i laa kusol-e. Baɗu ha̰yri ká i ɓa taa ɓeri na, ka ɗi ri ɓáy riŋ-ri riŋ-ri, a tḭ́ike ziŋ ri kɛlɛ.
3 Para este o porteiro abre, as ovelhas ouvem a sua voz, ele chama as suas próprias ovelhas pelo nome e as conduz para fora.
4 Zaɗkaʼa ha ri tḭi kɛlɛ riw bele na báyḭi lɛ, ka nda faa pol-ri, lɛ, baɗuri na, i mbi fal-ɛ, ɓay ḭi lɛ, i laa kusol-e laa.
4 Depois de levar para fora todas as que lhe pertencem, vai na frente delas, e elas o seguem, porque reconhecem a voz dele.
5 A nzoɓ ká uru ká zaɗ kḭ ɓoɗ ɓa varu nzoɓ na, i ti mbika fal-ɛ ya, roo lɛ, i ɗúu ni ɗi ɗi, ɓay ḭi lɛ, i laa ɓa kusol-e na ya.
5 Mas de modo nenhum seguirão o estranho; pelo contrário, fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Zezu ɓaa law ɓay key na ha ri, roo lɛ, sa̰w fe káʼa ɓǎake ɓay key ha ri na, i kɔ ya.»
6 Jesus fez esta comparação, mas eles não compreenderam o sentido daquilo que ele falava.
7 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha ri na rɔɓay mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: ɓi na, mì ɓa faa kpaŋ ríi baɗuri na.
7 Então Jesus disse mais uma vez:
8 Nzoɓri riw bele ká i vi pola ha̰ mì na, i ɓa nzoɓ riiɓari nda̰w, a í ɓa dɔmbirim nzoɓ nda̰w pi. A lɛ, baɗuri na i laa kusol-ri ya.
8 Todos os que vieram antes de mim são ladrões e salteadores, mas as ovelhas não lhes deram ouvidos.
9 Ɓa ɓi kḭ ze mì ɓa faa hul. Nzoɓ ká rìi ɓáy faa hul ká mì ɗo ɗi na lɛ, Ŋgɛrɛwṵru a ya̰aŋa ni. Kaʼa máa ɓay ríi ɗi a tḭi saa ɗi munu ká law-ɛ hii, a ziŋ fe sṵmri ká ɓay hɔ́lke sùo-ɛ.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim, será salvo; entrará, sairá e achará pastagem.
10 Nzoɓ riiɓa na ka vi ɓay ríi ri nda̰w, ɓay ika ri nda̰w, rɔɔ ɓay ɓíɛ ri nda̰w pi. A roo lɛ, ɓi na, mì vi ɓay haŋa baɗuri kaw ɓáy kumnun nda̰w, a í kaw ɓil ndaɗi hɔɗɔk hɔɗɔk nda̰w pi.
10 O ladrão vem somente para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 «Ɓi na, mì ɓa nzoɓ kɔ́rɔ baɗu taa tusuɛke. Nzoɓ kɔ́rɔ baɗu tusuɛke na, ka pɔŋ sùo-ɛ yak ha̰ huɗ ɓay tul baɗu ɓeri.
11 — Eu sou o bom pastor. O bom pastor dá a vida pelas ovelhas.
12 Nzoɓ ká kɔrɔ baɗuri ɓay zíŋke lari hɔy na, zaɗka váy koy ví ziŋ ri lɛ, ka haw ɗul a pɔŋ baɗuri na ha̰ váy koy ví ziŋ ri, a ruu ha̰nɛri a mgba̰m ri a ɓɛrɛ ri kpɛrkɛ kpɛrkɛ, ɓay ḭi lɛ, i ɓa taa ɓe ya.
12 O mercenário, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, vê o lobo chegando, abandona as ovelhas e foge; então o lobo as arrebata e dispersa.
13 Nzoɓke ku na haw ɗul a ɗuu, ɓay ḭi lɛ, ka ɓa nzoɓ peɗ lari hɔy ɓo, ɓay baɗuri na mgba law-ɛ ya.
13 O mercenário foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 — ausente —
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 — ausente —
15 assim como o Pai me conhece, e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Mì ɗo ɓáy baɗu kḭri ɓoɗ ɗo ku ká i ɗo ɓil kpaŋ key ya. Ɓari na hɔy kara, Ŋgɛrɛwṵru hii ɓay haŋa mì víke ri a mí nda faa pol-ri. I láa ɗiw ɓi í mbṵ́ kḭ kuɗuke mbḭw, a nzoɓ kɔ́rɔ ri hɔy kara, a ɓá mbḭw hɔy nda̰w.
16 Ainda tenho outras ovelhas, não deste aprisco. Preciso trazer também estas. Elas ouvirão a minha voz e, então, haverá um só rebanho e um só pastor.
17 Bǎa kɔ mì ɓa nzoɓ nun-ɛ, ɓay ḭi lɛ, mì pɔŋ sùo-i yak ha̰ huɗ ɓay haŋa ɓo, mi yḭ̀i mí káw ɓáy kumnun ɓa kḭ.
17 Por isso, o Pai me ama, porque eu dou a minha vida para recebê-la outra vez.
18 Nzoɓ mbḭw ti náa kumnun ɓi na ya, roo lɛ, mì ha̰ ɓáy law hiiya ɓi kḭ. Mì ɗo ɓáy hṵrusuo ká ɓay haŋa, a mí ɗo ɓáy hṵrusuo ká ɓay ya̰aŋa ɓa kḭ. Ɓe ze, ɓa fe ká Bǎa mbi nzi-ɛ ɓay haŋa mì ɗaa.»
18 Ninguém tira a minha vida; pelo contrário, eu espontaneamente a dou. Tenho autoridade para entregá-la e também para reavê-la. Este mandato recebi de meu Pai.
19 Ɓay tul ɓayri káʼa ɓaa munu na, Ziɓri téke ɓil kḭ ɓa kḭ rɔɓay.
19 Por causa dessas palavras, houve nova divisão entre os judeus.
20 Ruɔ nzoɓri ká ɓil-e ku i ɓaa mii: «Ɓe na, temndaya ɗo tul-e a ɗaa ni ɓa ɓala! Wa̰a, ɓay ḭi nda̰w rɔɔ ì laa ɓay ɓe na lɛ woo?»
20 Muitos deles diziam: — Ele tem demônio e enlouqueceu. Por que vocês ouvem o que ele diz?
21 Nzoɓ ha̰wri ɓaa mii: «Nzoɓ ká temndaya ɗo tul-e na ti ɓáa ɓay mini key ya. Wa̰a, nzoɓ ká temndaya ɗo tul-e na, a máa ɓay mgbúɗa nun nzoɓ ra̰wri nda̰w pi lɛ woo?»
21 Outros diziam: — Este modo de falar não é de endemoniado. Será que um demônio pode abrir os olhos aos cegos?
22 Ká ɓil ŋgɛrɛpuo ká Zuruzalɛm na, i ɗaa nam suoriya ká ɓay tul hul Ŋgɛrɛwṵru. Ɓa few lew teɗ.
22 Celebrava-se em Jerusalém a Festa da Dedicação. Era inverno.
23 Zezu ha̰ari ɓil mgbaŋ ká *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ɗo ɗi ká zaɗ ká i ɗi ɓa boro Mbay Salomo̰n.
23 Jesus passeava no templo, no Pórtico de Salomão.
24 Báyḭi lɛ, Ziɓri kiri ni í vbi ni ɓay mii: «Síe ha̰a nda̰w rɔɔ, mù haŋa law ɓuru nda siri key lɛ? Mu ɓaa ha̰ ɓuru laa mgbum, wa̰a, mù ɓa *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni ví ya̰a nzoɓri na lɛ?»
24 Então os judeus o rodearam e disseram: — Até quando você nos deixará nesse suspense? Se você é o Cristo, diga francamente.
25 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ɓay key na, mì ɓaa ha rì pola ro, ze ì ɗaa law-rì ɓo ɗi ya. Fe saŋri ká mì ɗaa ɓáy hṵrusuo Bǎa na, ɓaa nasi ɓay ká se tul-i.
25 Jesus respondeu:
26 Roo lɛ, ì ɗaa law-rì ɓo tul-i ya, ɓay ḭi lɛ, ì ɓa baɗu taa ɓiri ya.
26 Mas vocês não creem, porque não são das minhas ovelhas.
27 Baɗu ɓiri na i laa kusol-i, a ɓi laa lɛ, mì tuu ri, lɛ, i mbi fal-i.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 Mì ha ri kumnun ká ɗo ɓaŋguɔ. I ti huka ya mgbaŋ, a nzoɓ mbḭw mini kara ti náa ri saa nduo-i ya.
28 Eu lhes dou a vida eterna; jamais perecerão, e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Ì kɔ, Bǎa ká ɗaa baɗuri zuɔ nduo-i na, ka ɗo ɓáy hṵrusuo kal feri riw bele. Nzoɓ mbḭw mini kara maa ɓay náa ri ká nduo-ɛ ya.
29 Aquilo que meu Pai me deu é maior do que tudo, e da mão do Pai ninguém pode arrebatar.
30 Ɓuru Bǎa na ɓuru ɓa nzoɓ ká mbḭw.»
30 Eu e o Pai somos um.
31 Ɓe nu ku báyḭi lɛ, ŋgɛrɛdɔma̰y Ziɓri fa̰a tisawri ɓa kḭ ɓay ikake ni.
31 Os judeus mais uma vez pegaram pedras com a intenção de apedrejá-lo.
32 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Mì ɗaa fe kereri ŋgḭi ɓamba tasiri ɓáy hṵrusuo Bǎa ha rì kɔ ɓáy nun-rì gbak gbak. Wa̰a, ɓay fe taa ha̰a ká sakrake key nda̰w rɔɔ, ì hii ɓay vbuka mì ɓáy tisaw ɓay ika mì ɓayke ɓáy lɛ?»
32 Mas Jesus lhes disse:
33 Lɛɛ, Ziɓri na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓuru hii ɓay ika mù ɓay tul fe kere ɓori ká mù ɗaa ya, roo lɛ, ɓay tul Ŋgɛrɛwṵru ká mù tḭiri ni. Ɓo ká mù ɓa nzoɓ hɔy lɛ, mù hii ɗáa sùo-ɔ ɓa Ŋgɛrɛwṵru lɛ woo!»
33 Os judeus responderam: — Não é por obra boa que queremos apedrejá-lo, e sim por causa da blasfêmia. Pois, sendo você apenas um homem, está se fazendo de Deus.
34 Báyḭi lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay mii: «I ɗaa ɗo ɓil *mbeɗe bol kusol ɓaarì kḭ mii: “Ŋgɛrɛwṵru ɓaa mii, ì ɗo munu ɓa ŋgɛrɛwṵruri.”
34 Jesus disse:
35 Ɓuru kɔ nda̰w, fe ká mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru hii ɓayke na, nzoɓ ti máa ɓay bumra ya. Zaɗka ɓari nzoɓri ká Ŋgɛrɛwṵru ha ri ɓay ɓe na, ka ɗi ri ɓa ŋgɛrɛwṵruri lɛ,
35 Se ele chamou deuses àqueles a quem foi dirigida a palavra de Deus — e a Escritura não pode falhar —,
36 ɓi káʼa náa mì ɗo ɓoɗ a pie mì vi tusiri key na, ɗaa mina nda̰w rɔɔ, ì ɓaa mii, mì tḭiri Ŋgɛrɛwṵru, ɓay ɗika ká mì ɗi sùo-i ɓa Vu Ŋgɛrɛwṵru lɛ?
36 então como vocês dizem que aquele que o Pai santificou e enviou ao mundo está blasfemando, só porque declarei que sou Filho de Deus?
37 Zaɗka mì ɗaa fe kereri ká Bǎa pɔŋ zuɔ nduo-i na ya lɛ, ɗo nun haŋa rì ɗaa law-rì ɓo tul-i ya.
37 Se não faço as obras do meu Pai, não acreditem em mim.
38 Roo lɛ, zaɗka mì ɗaa fekeri, ze ì ɗaa law-rì ɓo tul-i ya hɔy kara, ndaɗ ɓay ɗáa law-rì ɓo tul fe saŋri ká mì ɗaa na. Ɓe nda̰w rɔɔ, ì kɔ́kɔke ta-taŋ mii, ɓi na mì ɗo ɓil law Bǎa, a Bǎa kara ɗo ɓil law-i.»
38 Mas, se faço, e vocês não creem em mim, creiam pelo menos nas obras, para que vocês possam saber e compreender que o Pai está em mim e que eu estou no Pai.
39 Ɓe nu ku báyḭi lɛ, ŋgɛrɛdɔma̰y Ziɓri nzaa faa rɔɓay ɓay mgbaka ni, roo lɛ, ka tḭi saa nduo-ri yoroŋ,
39 Então tentaram outra vez prendê-lo, mas ele se livrou das mãos deles.
40 a se ɓa nzaa kporombii Zurdɛ̰ ká fi kɛlu ɓa kḭ, a kaw zaɗ ká Za̰a na ɗaa tul nzoɓri nduo mbii ká ɗi pola.
40 Novamente Jesus se retirou para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no início; e ali permaneceu.
41 Nzoɓri ŋgḭi ɓamba tasiri vi luo-ɛ í ɓaa mii: «Za̰a ɗaa fe saŋ mbḭw ya, roo lɛ, ɓayri riw bele káʼa ɓaa se tul leɗban ni key na ɗo ɓa tusuɛ kḭ.»
41 E muitos iam até ele e diziam: — João não fez nenhum sinal, mas tudo o que ele disse a respeito deste homem era verdade.
42 Ɓe mini ze, ká zaɗɛ ku na nzoɓri ŋgḭi ɓamba ɗaa law-ri ɓo tul Zezu.
42 E naquele lugar muitos creram nele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.