Gálatas 2

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Falɛ ká ɗaa mbiimbam duɔ falɛ niŋ nda̰w rɔɔ, mì yḭ̀i mí se Zuruzalɛm na ɓa kḭ. Ɓe nu ku lɛ, Barnabas se ziŋ mì, a mí mgba Tite kara se ziŋ mì mbḭw nda̰w.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Mì yḭ̀i mí se ɗi, ɓay ḭi lɛ, Ŋgɛrɛwṵru kiɛ mì ɓay haŋa mì se. Zaɗka mì tḭi ɗi na báyḭi lɛ, mì ziŋ nzoɓ ndáka faa pol nzoɓri ká ɗi. Lɛɛ, ɓuru mbṵ kḭ fi mbḭw ɓoɗ, a mí tina sa̰w ɓay káa Ɓay Kere ká mì kaa ha̰ nzoɓri ká i ɓa Ziɓ ya na ha ri laa. Mì ɗaa munu ɓay haŋa peɗ ká mì ɗaa pola ɓáy taa ha̰y ká timbɛɗɛ key na, ka ɗo ɓa fe ká gɔr hɔy ya.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Tite ká ɓa bǎw seɗ ɓi, a ɓa Gɛrɛk na hɔy kara, ɓari nzoɓ ndáka faa pol nzoɓri ká ɗi na, i ɗo ziŋ ni kpaŋ ɓay haŋa ni ka kuŋ ŋgori munu ká Ziɓri na ya.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Feke ɗo munu, ɓay ḭi lɛ, nzoɓri ká i ɗi sùo-ri ɓa nzoɓ mbika lawri ví nduo sakra naari ɓay bɛ́klɛ naari ɓay kɔ́kɔ wa̰a, faa ḭi nda̰w rɔɔ náa tḭ́ikeri saa ɓil *bol kusol Ziɓri, a náa zuɔri ziŋ Zezu *Krisi na lɛ. Ɓari na, i hii ɓay ɗáa naari ɓa koy bol kusol Ziɓri na,
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 roo lɛ, ɓuru pɔŋ faa ndḭi mini kara ha ri ya, ɓay haŋa káa Ɓay Kere ká ɓa tusuɛ ɓay na, ka ɗo munu ɓay tul-rì.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 A ɓari ká nzoɓ mbika lawri kɔ ri ɓa nzoɓ ndáka faa pol-ri taa tusuɛkeri na wa̰a, ɓay ḭi ze, i ɓaa lɛ? (Ze, i ɓa na nzoɓ ndáka faa pol nzoɓ, mase nzoɓ hɔykeri hɔy kara, ɗaa fe mbḭw ya, ɓay ḭi lɛ, Ŋgɛrɛwṵru kɔ nzoɓ ɓáy faa fe ká ɗo sùo-ɛ ká kɛlɛ key hɔy ya.) Ɓari ká i ɓa nzoɓ ndáka faa pol-ri na, i ɗaa ɓay kḭ mbḭw ɓo tul ɓay ɓi na ya.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Roo lɛ, ɓari na i kɔ nda̰w mii, Ŋgɛrɛwṵru pɔŋ peɗ káa Ɓay Kere na zuɔ nduo-i ɓay haŋa mì kaa ha̰ nzoɓri ká i ɓa Ziɓ ya na faa mbḭw munu káʼa pɔŋ peɗke zuɔ nduo Piyɛr ha̰ ni kaa ha̰ Ziɓri na.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Rɔɓay, ì kɔ, Ŋgɛrɛwṵru ká ha̰ hṵrusuo ha̰ Piyɛr kǎwke ɓa nzoɓ ndáy nzaapeɗ ká sakra Ziɓri na, ɓa ɓe kḭ ze ka ha̰ mì hṵrusuo ha̰ mì kǎwke ɓa nzoɓ ndáy nzaapeɗ ká sakra nzoɓri ká i ɓa Ziɓ ya na.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Zak ɓáy Piyɛr nda̰w, rɔɔ Za̰a, ɓari ká nzoɓ mbika lawri kɔ ri ɓa ŋgɛrɛ tul-ri na, i kɔ ɓa Ŋgɛrɛwṵru ze ɗaa peɗ key na zuɔ nduo-i. Ɓe nu ku ro, i mbṵ nzaa-ri riw bele ha̰ ɓúru Barnabas ha̰ ni kiɛ zuɔ kḭ ɓuru. Ro, ɓuru hii ɓay maa kḭ riw bele, a ɓúru leke peɗ ká ɓay ɗáa. Ɓuru na, ɓuru vǎa ɗáa peɗ ká sakra nzoɓri ká i ɓa Ziɓ ya, a ɓari laa lɛ, i vǎa ɗáa peɗ ká sakra nzoɓri ká i ɓa Ziɓ na laa.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Fe mbḭw hɔy ká i vbi ɓuru na, ɓa haŋa ɓuru kér se tul nzoɓ kṵkuri. Ɓa fe ká mgba law-i ɓaŋguɔ ɓay ɗáa.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Zaɗka Piyɛr se Antiyos na, mì ɓaa ziŋ ni ká nun nzoɓ mbika lawri, ɓay ḭi lɛ, fe ɗáa ɓe ɗo ɓáy zaɗɛ ya.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Tusuɛke lɛ, pola rɔɔ ɓay haŋa Ziɓ ha̰nɛri ká i ɗo ziŋ Zak ká Zuruzalɛm i vi na, ka sṵ fe mbḭw hɔy ziŋ nzoɓ mbika lawri ká i ɓa Ziɓ ya. Roo lɛ, zaɗka i vi na báyḭi lɛ, ka naa sùo-ɛ a sṵ fe ziŋ ri mbǎa, ɓay ḭi lɛ, ka ɗaa hḭɛ Ziɓri ká ɓay *kúŋ ŋgori mgba law-ri na.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Ziɓ ha̰wri ká i ɓa nzoɓ mbika law na kara, i tii sa̰w ɗáa huo munu ká Piyɛr na nda̰w. Fe ɗáa ka̰aya ɓari na kuɔ Barnabas kḭ sùo-ɛ ha̰ ni ɗaa sùo-ɛ nduo ɗi ziŋ ri nda̰w pi.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Zaɗka mì kɔ simseɗ ɓari ká maa ɓáy tusuɛ ɓay ká ɗo ɓil káa Ɓay Kere na ya báyḭi lɛ, mì uru mí ɓaa ziŋ Piyɛr ká nun ruɔ nzoɓri riw bele mii: «Ɓo ká mù ɓa sa̰w Ziɓ kḭ, a mú vi ɓa nzoɓ mbika law mú pɔŋ fe sa̰w ɓori na wa̰a, ɗaa mina nda̰w rɔɔ, timbɛɗɛ key lɛ, mù yḭ̀i mú suru tigba̰a nzoɓ mbika lawri ká i ɓa Ziɓ ya na, ha ri ɗaa fe ɗáa Ziɓri lɛ?
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 «Náa na, sa̰w náa ɓa Ziɓ kḭ ɓo, náa ɓa nzoɓri ká i ɗi ri ɓa “nzoɓ feya̰ari” munu ká nzoɓri ká i ɓa Ziɓ ya na ya.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Ze ɗo munu hɔy kara, náa kɔ ta-taŋ nda̰w mii, nzoɓ na, Ŋgɛrɛwṵru kɔ ni ɗo ɓáy zaɗɛ nzɛɗɛm ká nun-ɛ ɓay tul fe ká Zezu *Krisi ɗaa kḭ hɔy ɓo, ɓáy faa ɗáa vu mbom ɓo tul *bol kusol *Moyze ya. Sa̰wke mini ze, naari Ziɓri kara, náa ɗáari law naari ɓo tul Zezu Krisi ɓay haŋa Ŋgɛrɛwṵru ka kɔ naari ɓa nzoɓri ká náa ɗori ɓáy zaɗɛ nzɛɗɛm ká nun-ɛ ɓay tul fe ká Krisi ɗaa ɓo, ɓáy faa ɗáa vu mbom ɓo tul bol kusol ya. Nzoɓ mbḭw mini ká Ŋgɛrɛwṵru kɔ ni ɓa nzoɓ ká ɗo ɓáy zaɗɛ nzɛɗɛm ká nun-ɛ ɓáy faa ɗáa vu mbom ɓo tul bol kusol na, tiya.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 «Zaɗka Ŋgɛrɛwṵru kɔ naari ɓa nzoɓ ká náa ɗori ɓáy zaɗɛ nzɛɗɛm ká nun-ɛ ɓay tul fe ká Krisi ɗaa, rɔɔ náa ɗori faa mbḭw munu ká nzoɓri ká náa ɗíri ri ɓa “nzoɓ feya̰ari” ká i ɓa Ziɓ ya na wa̰a, ɓa Krisi ze ha̰ náa ɗáari feya̰a na ku lɛ? Munu ya mgbaŋ!
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 A roo lɛ, zaɗka mì pɔŋ faa ɗáa law-i te tul ɗáa vu mbom ɓo tul bol kusol Moyze, rɔɔ mí yḭ̀i mí lie ɓo ɗi mí ɗaa ɓa kḭ na rɔɓay lɛ, ɓe nu ku na, ɓa ɓi kḭ ze, mì ɗaa feya̰a.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Fal bol kusol ká ɗaa ɓay ɓo tul-i na ku báyḭi lɛ, mì mgba̰ŋra ni mbǎa wṵ̌m, ɓay haŋa ɓo, mi káw ɓáy kumnun ɓay tul Ŋgɛrɛwṵru. Huɗ Krisi ká tul puu say huɗ na, mì zuɔ ziŋ ni mbḭw hɔy ká ɗi.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Ɓi na, mì kaw ɓáy kumnun, roo lɛ, mì kaw ɓáy tul gaŋ sùo-i ya; ɓa Krisi ze kaw ɓil law-i. Káw ɓi ká timbɛɗɛ key na, mì kaw ɓáy faa ɗáa law-i ɓo tul Vu Ŋgɛrɛwṵru, ɓe káʼa hii mì a pɔŋ sùo-ɛ ha̰ huɗ ɓáy law hiiya ɓe a súoke bol-i.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Fe law kere Ŋgɛrɛwṵru key na, mì hii ɓay túŋ ŋgereŋ ɓa fal ya. Ì kɔ, zaɗka ɗáa vu mbom ɓo tul bol kusol na a máa ɓay haŋa Ŋgɛrɛwṵru kɔ nzoɓ ɗo ɓáy zaɗɛ nzɛɗɛm ká nun-ɛ na lɛ, huɗ Krisi na ɗo ɓa fe ká gɔr hɔy!»
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.