Gálatas 2
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NVI
1 Falɛ ká ɗaa mbiimbam duɔ falɛ niŋ nda̰w rɔɔ, mì yḭ̀i mí se Zuruzalɛm na ɓa kḭ. Ɓe nu ku lɛ, Barnabas se ziŋ mì, a mí mgba Tite kara se ziŋ mì mbḭw nda̰w.
1 Catorze anos depois, subi novamente a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Mì yḭ̀i mí se ɗi, ɓay ḭi lɛ, Ŋgɛrɛwṵru kiɛ mì ɓay haŋa mì se. Zaɗka mì tḭi ɗi na báyḭi lɛ, mì ziŋ nzoɓ ndáka faa pol nzoɓri ká ɗi. Lɛɛ, ɓuru mbṵ kḭ fi mbḭw ɓoɗ, a mí tina sa̰w ɓay káa Ɓay Kere ká mì kaa ha̰ nzoɓri ká i ɓa Ziɓ ya na ha ri laa. Mì ɗaa munu ɓay haŋa peɗ ká mì ɗaa pola ɓáy taa ha̰y ká timbɛɗɛ key na, ka ɗo ɓa fe ká gɔr hɔy ya.
2 Fui para lá por causa de uma revelação e expus diante deles o evangelho que prego entre os gentios, fazendo-o, porém, em particular aos que pareciam mais influentes, para não correr ou ter corrido em vão.
3 Tite ká ɓa bǎw seɗ ɓi, a ɓa Gɛrɛk na hɔy kara, ɓari nzoɓ ndáka faa pol nzoɓri ká ɗi na, i ɗo ziŋ ni kpaŋ ɓay haŋa ni ka kuŋ ŋgori munu ká Ziɓri na ya.
3 Mas nem mesmo Tito, que estava comigo, foi obrigado a circuncidar-se, apesar de ser grego.
4 Feke ɗo munu, ɓay ḭi lɛ, nzoɓri ká i ɗi sùo-ri ɓa nzoɓ mbika lawri ví nduo sakra naari ɓay bɛ́klɛ naari ɓay kɔ́kɔ wa̰a, faa ḭi nda̰w rɔɔ náa tḭ́ikeri saa ɓil *bol kusol Ziɓri, a náa zuɔri ziŋ Zezu *Krisi na lɛ. Ɓari na, i hii ɓay ɗáa naari ɓa koy bol kusol Ziɓri na,
4 Essa questão foi levantada porque alguns falsos irmãos infiltraram-se em nosso meio para espionar a liberdade que temos em Cristo Jesus e nos reduzir à escravidão.
5 roo lɛ, ɓuru pɔŋ faa ndḭi mini kara ha ri ya, ɓay haŋa káa Ɓay Kere ká ɓa tusuɛ ɓay na, ka ɗo munu ɓay tul-rì.
5 Não nos submetemos a eles nem por um instante, para que a verdade do evangelho permanecesse com vocês.
6 A ɓari ká nzoɓ mbika lawri kɔ ri ɓa nzoɓ ndáka faa pol-ri taa tusuɛkeri na wa̰a, ɓay ḭi ze, i ɓaa lɛ? (Ze, i ɓa na nzoɓ ndáka faa pol nzoɓ, mase nzoɓ hɔykeri hɔy kara, ɗaa fe mbḭw ya, ɓay ḭi lɛ, Ŋgɛrɛwṵru kɔ nzoɓ ɓáy faa fe ká ɗo sùo-ɛ ká kɛlɛ key hɔy ya.) Ɓari ká i ɓa nzoɓ ndáka faa pol-ri na, i ɗaa ɓay kḭ mbḭw ɓo tul ɓay ɓi na ya.
6 Quanto aos que pareciam influentes — o que eram então não faz diferença para mim; Deus não julga pela aparência — tais homens influentes não me acrescentaram nada.
7 Roo lɛ, ɓari na i kɔ nda̰w mii, Ŋgɛrɛwṵru pɔŋ peɗ káa Ɓay Kere na zuɔ nduo-i ɓay haŋa mì kaa ha̰ nzoɓri ká i ɓa Ziɓ ya na faa mbḭw munu káʼa pɔŋ peɗke zuɔ nduo Piyɛr ha̰ ni kaa ha̰ Ziɓri na.
7 Pelo contrário, reconheceram que a mim havia sido confiada a pregação do evangelho aos incircuncisos, assim como a Pedro, aos circuncisos.
8 Rɔɓay, ì kɔ, Ŋgɛrɛwṵru ká ha̰ hṵrusuo ha̰ Piyɛr kǎwke ɓa nzoɓ ndáy nzaapeɗ ká sakra Ziɓri na, ɓa ɓe kḭ ze ka ha̰ mì hṵrusuo ha̰ mì kǎwke ɓa nzoɓ ndáy nzaapeɗ ká sakra nzoɓri ká i ɓa Ziɓ ya na.
8 Pois Deus, que operou por meio de Pedro como apóstolo aos circuncisos, também operou por meu intermédio para com os gentios.
9 Zak ɓáy Piyɛr nda̰w, rɔɔ Za̰a, ɓari ká nzoɓ mbika lawri kɔ ri ɓa ŋgɛrɛ tul-ri na, i kɔ ɓa Ŋgɛrɛwṵru ze ɗaa peɗ key na zuɔ nduo-i. Ɓe nu ku ro, i mbṵ nzaa-ri riw bele ha̰ ɓúru Barnabas ha̰ ni kiɛ zuɔ kḭ ɓuru. Ro, ɓuru hii ɓay maa kḭ riw bele, a ɓúru leke peɗ ká ɓay ɗáa. Ɓuru na, ɓuru vǎa ɗáa peɗ ká sakra nzoɓri ká i ɓa Ziɓ ya, a ɓari laa lɛ, i vǎa ɗáa peɗ ká sakra nzoɓri ká i ɓa Ziɓ na laa.
9 Reconhecendo a graça que me fora concedida, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, estenderam a mão direita a mim e a Barnabé em sinal de comunhão. Eles concordaram em que devíamos nos dirigir aos gentios, e eles, aos circuncisos.
10 Fe mbḭw hɔy ká i vbi ɓuru na, ɓa haŋa ɓuru kér se tul nzoɓ kṵkuri. Ɓa fe ká mgba law-i ɓaŋguɔ ɓay ɗáa.
10 Somente pediram que nos lembrássemos dos pobres, o que me esforcei por fazer.
11 Zaɗka Piyɛr se Antiyos na, mì ɓaa ziŋ ni ká nun nzoɓ mbika lawri, ɓay ḭi lɛ, fe ɗáa ɓe ɗo ɓáy zaɗɛ ya.
11 Quando, porém, Pedro veio a Antioquia, enfrentei-o face a face, por sua atitude condenável.
12 Tusuɛke lɛ, pola rɔɔ ɓay haŋa Ziɓ ha̰nɛri ká i ɗo ziŋ Zak ká Zuruzalɛm i vi na, ka sṵ fe mbḭw hɔy ziŋ nzoɓ mbika lawri ká i ɓa Ziɓ ya. Roo lɛ, zaɗka i vi na báyḭi lɛ, ka naa sùo-ɛ a sṵ fe ziŋ ri mbǎa, ɓay ḭi lɛ, ka ɗaa hḭɛ Ziɓri ká ɓay *kúŋ ŋgori mgba law-ri na.
12 Pois, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios. Quando, porém, eles chegaram, afastou-se e separou-se dos gentios, temendo os que eram da circuncisão.
13 Ziɓ ha̰wri ká i ɓa nzoɓ mbika law na kara, i tii sa̰w ɗáa huo munu ká Piyɛr na nda̰w. Fe ɗáa ka̰aya ɓari na kuɔ Barnabas kḭ sùo-ɛ ha̰ ni ɗaa sùo-ɛ nduo ɗi ziŋ ri nda̰w pi.
13 Os demais judeus também se uniram a ele nessa hipocrisia, de modo que até Barnabé se deixou levar.
14 Zaɗka mì kɔ simseɗ ɓari ká maa ɓáy tusuɛ ɓay ká ɗo ɓil káa Ɓay Kere na ya báyḭi lɛ, mì uru mí ɓaa ziŋ Piyɛr ká nun ruɔ nzoɓri riw bele mii: «Ɓo ká mù ɓa sa̰w Ziɓ kḭ, a mú vi ɓa nzoɓ mbika law mú pɔŋ fe sa̰w ɓori na wa̰a, ɗaa mina nda̰w rɔɔ, timbɛɗɛ key lɛ, mù yḭ̀i mú suru tigba̰a nzoɓ mbika lawri ká i ɓa Ziɓ ya na, ha ri ɗaa fe ɗáa Ziɓri lɛ?
14 Quando vi que não estavam andando de acordo com a verdade do evangelho, declarei a Pedro, diante de todos: "Você é judeu, mas vive como gentio e não como judeu. Portanto, como pode obrigar gentios a viverem como judeus?
15 «Náa na, sa̰w náa ɓa Ziɓ kḭ ɓo, náa ɓa nzoɓri ká i ɗi ri ɓa “nzoɓ feya̰ari” munu ká nzoɓri ká i ɓa Ziɓ ya na ya.
15 "Nós, judeus de nascimento e não ‘gentios pecadores’,
16 Ze ɗo munu hɔy kara, náa kɔ ta-taŋ nda̰w mii, nzoɓ na, Ŋgɛrɛwṵru kɔ ni ɗo ɓáy zaɗɛ nzɛɗɛm ká nun-ɛ ɓay tul fe ká Zezu *Krisi ɗaa kḭ hɔy ɓo, ɓáy faa ɗáa vu mbom ɓo tul *bol kusol *Moyze ya. Sa̰wke mini ze, naari Ziɓri kara, náa ɗáari law naari ɓo tul Zezu Krisi ɓay haŋa Ŋgɛrɛwṵru ka kɔ naari ɓa nzoɓri ká náa ɗori ɓáy zaɗɛ nzɛɗɛm ká nun-ɛ ɓay tul fe ká Krisi ɗaa ɓo, ɓáy faa ɗáa vu mbom ɓo tul bol kusol ya. Nzoɓ mbḭw mini ká Ŋgɛrɛwṵru kɔ ni ɓa nzoɓ ká ɗo ɓáy zaɗɛ nzɛɗɛm ká nun-ɛ ɓáy faa ɗáa vu mbom ɓo tul bol kusol na, tiya.
16 sabemos que o ninguém é justificado pela prática da lei, mas mediante a fé em Jesus Cristo. Assim, nós também cremos em Cristo Jesus para sermos justificados pela fé em Cristo, e não pela prática da lei, porque pela prática da lei ninguém será justificado.
17 «Zaɗka Ŋgɛrɛwṵru kɔ naari ɓa nzoɓ ká náa ɗori ɓáy zaɗɛ nzɛɗɛm ká nun-ɛ ɓay tul fe ká Krisi ɗaa, rɔɔ náa ɗori faa mbḭw munu ká nzoɓri ká náa ɗíri ri ɓa “nzoɓ feya̰ari” ká i ɓa Ziɓ ya na wa̰a, ɓa Krisi ze ha̰ náa ɗáari feya̰a na ku lɛ? Munu ya mgbaŋ!
17 "Se, porém, procurando ser justificados em Cristo descobrimos que nós mesmos somos pecadores, será Cristo então ministro do pecado? De modo algum!
18 A roo lɛ, zaɗka mì pɔŋ faa ɗáa law-i te tul ɗáa vu mbom ɓo tul bol kusol Moyze, rɔɔ mí yḭ̀i mí lie ɓo ɗi mí ɗaa ɓa kḭ na rɔɓay lɛ, ɓe nu ku na, ɓa ɓi kḭ ze, mì ɗaa feya̰a.
18 Se reconstruo o que destruí, provo que sou transgressor.
19 Fal bol kusol ká ɗaa ɓay ɓo tul-i na ku báyḭi lɛ, mì mgba̰ŋra ni mbǎa wṵ̌m, ɓay haŋa ɓo, mi káw ɓáy kumnun ɓay tul Ŋgɛrɛwṵru. Huɗ Krisi ká tul puu say huɗ na, mì zuɔ ziŋ ni mbḭw hɔy ká ɗi.
19 Pois, por meio da lei eu morri para a lei, a fim de viver para Deus.
20 Ɓi na, mì kaw ɓáy kumnun, roo lɛ, mì kaw ɓáy tul gaŋ sùo-i ya; ɓa Krisi ze kaw ɓil law-i. Káw ɓi ká timbɛɗɛ key na, mì kaw ɓáy faa ɗáa law-i ɓo tul Vu Ŋgɛrɛwṵru, ɓe káʼa hii mì a pɔŋ sùo-ɛ ha̰ huɗ ɓáy law hiiya ɓe a súoke bol-i.
20 Fui crucificado com Cristo. Assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. A vida que agora vivo no corpo, vivo-a pela fé no filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Fe law kere Ŋgɛrɛwṵru key na, mì hii ɓay túŋ ŋgereŋ ɓa fal ya. Ì kɔ, zaɗka ɗáa vu mbom ɓo tul bol kusol na a máa ɓay haŋa Ŋgɛrɛwṵru kɔ nzoɓ ɗo ɓáy zaɗɛ nzɛɗɛm ká nun-ɛ na lɛ, huɗ Krisi na ɗo ɓa fe ká gɔr hɔy!»
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça vem pela lei, Cristo morreu inutilmente! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.