Atos 9

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sewke ku na Sol ɗaa nun nzoɓri ká i se fal Ŋgɛrɛmbay na tuɔ síe ɓaŋguɔ, law-ɛ nzɛ mgbuk mgbuk a hii ɓay ika ri. Ka se luo *ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 a vbi ni mbeɗe ɓay séke *hul mbṵ́ kḭ Ziɓri ká ɗo ŋgɛrɛpuo Damas ɓay haŋa ri kɔ́ke ni. Mbeɗeke ku na ɓaa mii, zaɗka ɓeri ziŋ wa̰ra nzoɓ, mase má̰y nzoɓ ká mbi Faa Ŋgɛrɛmbay lɛ, ɓeri mgba ri ɓeri séke ri Zuruzalɛm.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Zaɗkaʼa zɔl a se ɗi ya deɓ ɓay tḭ́i Damas na báyḭi lɛ, zaɗɛ ku hɔy zaɗ hie gbɛrɛrɛ saa nulue a kiri ni gbuk.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Lɛɛ, ka lie raɗ ɓo siri, a laa kusol nzoɓ ká ɗi ni mii: «Sol! Sol woo! Sa̰wke mina rɔɔ, mù ɗaa nun-i tuɔ síe munu lɛ?»Sol lie raɗ ɓo siri, lɛ, ka laa kusol nzoɓ ká ɗi ni mii: «Sol! Sol woo!»|src="CN02023B.TIF" size="span" loc="Acts 9.6-10" copy="David C. Cook" ref="9.4"
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Báyḭi lɛ, ka yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mbay, wa̰a, mù ɓa ve lɛ?» Lɛɛ, Ŋgɛrɛmbay yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mì ɓa Zezu ká mù ɗaa nun-i tuɔ síe na.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Úru siya mú se ɓil ŋgɛrɛpuo na ku, lɛ, i kíɛ mù fe ká ɗo nun haŋa mù ɗaa na.»
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Lɛɛ, wa̰rari ká i se ziŋ Sol na, i ta̰a í ɗo tul kḭ silili í laa kusol nzoɓ ká mgba na, roo lɛ, i kɔ nzoɓ mbḭw ya.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Sol na uru saa siri, lɛ, ka kɔ zaɗ mbḭw ya ha ri mgba nduo-ɛ mgba í kuɔ ni í séke Damas.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Nam ká say na, ka kɔ zaɗ ya, a sṵ fe ya nda̰w, a nzɔ mbii ya nda̰w pi.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Lɛɛ, nzoɓ mbḭw munu ká mbi fal Ŋgɛrɛmbay, riŋ-ɛ ɓa Ananiyas kaw Damas. Báyḭi lɛ, Ŋgɛrɛmbay tina nun ha̰ ni a ɗi ni mii: «Ananiyas!» Lɛɛ, ka hii nzi-ɛ mii: «Mbay, mì ɗo key ɓay láa ɓay ɓo.»
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Lɛɛ, Ŋgɛrɛmbay ɓaa ha̰ ni mii: «Úru siya mú se faa ká ɓo ɓil puɔ ká i ɗi ɓa Faa Ká Ɗo Kparak, mú nzaa nzoɓ mbḭw ká riŋ-ɛ ɓa Sol ká uru saa Tars, a kaw ɓil puo ká Zudas ku, a ɗo ɗáa nzaa ɓay kere.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Zaɗkaʼa ɗo ɗáa nzaa ɓay kere na, fe tina nun ha̰ ni. Ɓa ɓo Ananiyas ze mù rìi tul-e ɓay ɗáa nduo-ɔ ɓo tul-e, ɓo ha̰ ni kɔ zaɗ ɓa kḭ rɔɓay.»
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Báyḭi lɛ, Ananiyas yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mbay, mì laa ɓayri ŋgḭ-ŋgḭi ká nzoɓri ɓaa se tul leɗban na ká ɗaa ndaya ziŋ nzoɓ taa ɓori ká Zuruzalɛm na.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Ka vi zaɗ ni key ɓáy mbeɗe ká uru saa luo ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓay mgbakake nzoɓri ká i ɗi riŋ-a.»
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Lɛɛ, Ŋgɛrɛmbay ɓaa ha̰ ni mii: «Mu se, ɓay ḭi lɛ, ɓi kḭ ze mì naa leɗban na key ɓay haŋa ni ka ɗaa riŋ-i nda zaɗ ká sa̰w nzoɓri ɓoɗ ɓoɗ nda̰w, pol mbayri nda̰w, rɔɔ sakra leɗ Izarayɛlri nda̰w pi.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Ɓi kḭ ze, mì kíɛ ni kɔ́kɔ sɛkɛ feri riw bele káʼa kɔ́kɔ ɓay tul-i na ɓáy.»
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Zaɗka Ananiyas zɔl a tḭi puɔ na báyḭi lɛ, ka rìi a se tul Sol ká hula a ɗaa nduo-ɛ ɓo tul-e a ɓaa ha̰ ni mii: «Yṵ-i Sol, Ŋgɛrɛmbay Zezu ká tḭi tul-a ká faa ɓáy ví ɓo ká Damas na, ɓe kḭ ze ka pie mì ɓay haŋa mù kɔ zaɗ ɓa kḭ nda̰w, ɓay haŋa Tem Law Pie ka mbaa ɓil law-a nda̰w pi.»
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Báyḭi lɛ, ká zaɗɛ ku hɔy, feri ga̰y kpeɓre kpeɓre saa nun Sol munu ká hoy feri a zuɔ siri ha̰ ni kɔ-kɔ́m ɓa kḭ rɔɓay. Lɛɛ, ka uru siya a ha ri ɗaa tul-e nduo mbii.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Falɛ ku lɛ, ka sṵ-sṵm ha̰ hṵrusuo-ɛ yḭ̀i a vi ɗi ɓa kḭ.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Ɓa vaa hɔy lɛ, ka tii sa̰w ka-káa ká ɓil *hul mbṵ́ kḭ Ziɓri mii, Zezu na ɓa Vu Ŋgɛrɛwṵru.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Nzoɓri riw bele ká i laa ɓayke na, tuku ri ha ri kaw yer í vbi kḭ ɓay mii, «Wa̰a, ɓa leɗban ni key ká ɗaa nun nzoɓri ká i ɗi riŋ Zezu na tuɔ síe ká Zuruzalɛm ya lɛ? Ɓa ɓe káʼa vi ɓay mgbaka nzoɓri ɓay séke ri ha̰ *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri na ya lɛ woo?»
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Báyḭi lɛ, Sol ziŋ hṵrusuo ɓa pola pola a káake káa ɓay a kiɛ nzoɓri fe mii, Zezu ɓa *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa a pie ni ví ya̰a nzoɓri na. Lɛɛ, Ziɓri ká i kaw Damas na, i kɔ faa ká ɓay yḭ́iŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mbǎa.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Falɛ káʼa ɗaa nam ha̰nɛri na báyḭi lɛ, Ziɓri mbṵ kḭ í mbi nzaa-ri ɓay ika ni.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Roo lɛ, ɓayke tɔɗɔ ɓo suku Sol. Nzoɓri ká Damas kɔrɔ faari ká tḭi saa ŋgɛrɛpuo na riw bele, suŋ ɓáy ɓisie ɓay ika ni.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Báyḭi lɛ, nam mbḭw munu ɓa suŋ, nzoɓri ká i mbi lawri ɓáy faa Sol na, i mbi ni í ɗaa ni ɓo ɓil buɗu í hǐlke kɔ̀kɔ dudu, í ɗǐrake ni ɓo fal kɔ̀kɔ na ha̰ ni zɔl.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Sol na yḭ̀i a se Zuruzalɛm a nzaa faa ɓay zúɔ ziŋ nzoɓ mbika lawri ká ɗi. Roo lɛ, ɓari riw bele na i ɗaa hḭɛ ɓe, ɓay ḭi lɛ, i kɔ ni ɓa nzoɓ mbika law taa tusuɛke ya.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Báyḭi lɛ, Barnabas sùu ni a séke luo *nzoɓ ndáy nzaapeɗri, a kḭi ɓay fe ká Ŋgɛrɛmbay ɗaa ziŋ Sol ká faa ɓáy faa ká Ŋgɛrɛmbay ɓǎake ɓay ziŋ ni na. Ka ɓaa ha ri na rɔɓay mii, Sol ka-káa ɓay ká se tul Zezu ɓáy nun wa̰ra nzoɓ ká Damas.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Úru saa síeke ku na, Sol na zuɔ ziŋ ri mbḭw a ha̰ari ziŋ ri, a ka-káa ɓáy riŋ Zezu ɓáy nun wa̰ra nzoɓ ká Zuruzalɛm.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Ka ɓaa ɓay a ma̰y ɓay ziŋ Ziɓri ká i ɓaa nzaa gɛrɛk nda̰w. Báyḭi lɛ, ɓari ku na i nzaa faa ɓay ika ni.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Zaɗka ɓayke tɔɗɔ ɓo suku nzoɓ mbika lawri ká i kɔ Sol ɓa yṵ ɓari na báyḭi lɛ, i sùu ni í séke Sezare í ha̰ ni kal kpṵru a se Tars.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Ɓe nu ku laa lɛ, nzoɓ mbika lawri riw bele ká i mbṵ tul kḭ ká kuɗu zaɗ ká Zude, Galele nda̰w, rɔɔ ɓáy Samari nda̰w na, i ya̰a ɔ̰mi fṵɔ a í kaw ɗɛkɛkɛ. Ɓari na i ha̰ hṵrusuo ha̰ kḭ í hḭɛ Ŋgɛrɛmbay ɓaŋguɔ, a í ŋgḭ̌ike ɓa pola pola ɓáy faa Tem Law Pie ká sɔ ri na.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Ɓil sewke ku na Piyɛr se ɓáy puori riw bele ɓay kɔ-kɔ́m. Lɛɛ, nam mbḭw munu na ka se ɓay kɔ́kɔ nzoɓ mbika lawri ká i kaw Lida,
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 lɛ, ka ziŋ leɗban mbḭw ká riŋ-ɛ ɓa Ene naa híi suosɛrɛm mbiimbam tɔnɔ siɗi ro, ɓay ḭi lɛ, ɓal-ɛ hu wǔɔ.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Ro, a ɓaa ha̰ ni mii: «Ene, Zezu *Krisi vaa mù ro. Úru siya mú léke fe nam ɓo.» Zaɗɛ ku hɔy lɛ, leɗban na uru siya.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Zaɗka nzoɓri ká Lida ɓáy nzoɓri ká Saro̰n riw bele kɔ nzoɓ ká sùo-ɛ vaa ni na báyḭi lɛ, i suo kér ɓay ɓari í ɗaa law-ri ɓo tul Ŋgɛrɛmbay.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Lɛɛ, má̰y mbḭw munu kaw sakra nzoɓ mbika lawri ká Zope, riŋ-ɛ ɓa Tabita. (Ɓáy nzaa gɛrɛk lɛ, ɓa Dorkas, sa̰wke lɛ, ɓa kidaŋa.) Ɓe na, ka ɗaa peɗ kereri ŋgḭi ɓamba a mgba ini ziŋ nzoɓ kṵkuri.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Sewke ku na sùo-ɛ sɛ ni ha̰ ni hu. Falɛ ká i sùo ni mbii huɗ ɔ riw bele báyḭi lɛ, i mbi ni i vǎa ɗaa ni ɓo ɓil hul ká̰y tul kḭ ká ɗo siya.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Munu ká Lida ɗo ɗi ya deɓ ɓáy Zope na, zaɗka nzoɓ mbika lawri ká Zope laa mii, Piyɛr ɗo Lida na báyḭi lɛ, i pie wa̰rari ɓa siɗi ɓay haŋa ri vǎa kóɗ Piyɛr ha̰ ni ka vi koɗ hɔy ziŋ ri ɓo, ka mgba roy ya.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Piyɛr na uru ɓa vaa hɔy a se ziŋ ri. Zaɗkaʼa tḭi ɗi na báyḭi lɛ, i sùu ni í séke ɓil hul ká̰y tul kḭ ká ɗo siya. Má̰y síeri riw bele i ví kiri ni ɓáy rɛw í kiɛ ni ŋgamasiri ɓáy gari ha̰wri káʼa sa̰a ha ri ɓáy káw ɓe ɓáy kumnun rɔɓay na.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Báyḭi lɛ, Piyɛr tina nzoɓri riw bele ká i kaw hula na tḭi kɛlɛ, a huku siri a ɗaa nzaa ɓay kere. Falɛ ku lɛ, ka uru a kɔ-kɔ́m ɓa huɗ na a ɓaa ha̰ ni mii: «Tabita, úru siya!» Lɛɛ, ka mgbuɗa nun-ɛ a kɔ Piyɛr a uru a kaw.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ro, Piyɛr na mgba nduo-ɛ a sɔ ni ha̰ ni uru siya. Falɛ lɛ, ka ɗi nzoɓ mbika lawri ɓáy má̰y síeri na, a kiɛ ri Tabita ká yḭ̀i a kaw ɓáy kumnun na.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Ɓayke ku na, nzoɓ Zoperi riw bele laa ha̰ nzoɓri ŋgḭi ɓamba ɗaa law-ri ɓo tul Ŋgɛrɛmbay.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Lɛɛ, Piyɛr na kaw Zope a ɗaa nam maa fe ká ɓil puo Simo̰n ká ɓa nzoɓ gbáa huɔ.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.