Atos 9

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Sewke ku na Sol ɗaa nun nzoɓri ká i se fal Ŋgɛrɛmbay na tuɔ síe ɓaŋguɔ, law-ɛ nzɛ mgbuk mgbuk a hii ɓay ika ri. Ka se luo *ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 a vbi ni mbeɗe ɓay séke *hul mbṵ́ kḭ Ziɓri ká ɗo ŋgɛrɛpuo Damas ɓay haŋa ri kɔ́ke ni. Mbeɗeke ku na ɓaa mii, zaɗka ɓeri ziŋ wa̰ra nzoɓ, mase má̰y nzoɓ ká mbi Faa Ŋgɛrɛmbay lɛ, ɓeri mgba ri ɓeri séke ri Zuruzalɛm.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns daquela seita, quer homens, quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Zaɗkaʼa zɔl a se ɗi ya deɓ ɓay tḭ́i Damas na báyḭi lɛ, zaɗɛ ku hɔy zaɗ hie gbɛrɛrɛ saa nulue a kiri ni gbuk.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Lɛɛ, ka lie raɗ ɓo siri, a laa kusol nzoɓ ká ɗi ni mii: «Sol! Sol woo! Sa̰wke mina rɔɔ, mù ɗaa nun-i tuɔ síe munu lɛ?»Sol lie raɗ ɓo siri, lɛ, ka laa kusol nzoɓ ká ɗi ni mii: «Sol! Sol woo!»|src="CN02023B.TIF" size="span" loc="Acts 9.6-10" copy="David C. Cook" ref="9.4"
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Báyḭi lɛ, ka yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mbay, wa̰a, mù ɓa ve lɛ?» Lɛɛ, Ŋgɛrɛmbay yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mì ɓa Zezu ká mù ɗaa nun-i tuɔ síe na.
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Úru siya mú se ɓil ŋgɛrɛpuo na ku, lɛ, i kíɛ mù fe ká ɗo nun haŋa mù ɗaa na.»
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que faça? E disse- lhe o Senhor: Levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Lɛɛ, wa̰rari ká i se ziŋ Sol na, i ta̰a í ɗo tul kḭ silili í laa kusol nzoɓ ká mgba na, roo lɛ, i kɔ nzoɓ mbḭw ya.
7 E os varões, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sol na uru saa siri, lɛ, ka kɔ zaɗ mbḭw ya ha ri mgba nduo-ɛ mgba í kuɔ ni í séke Damas.
8 E Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Nam ká say na, ka kɔ zaɗ ya, a sṵ fe ya nda̰w, a nzɔ mbii ya nda̰w pi.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu, nem bebeu.
10 Lɛɛ, nzoɓ mbḭw munu ká mbi fal Ŋgɛrɛmbay, riŋ-ɛ ɓa Ananiyas kaw Damas. Báyḭi lɛ, Ŋgɛrɛmbay tina nun ha̰ ni a ɗi ni mii: «Ananiyas!» Lɛɛ, ka hii nzi-ɛ mii: «Mbay, mì ɗo key ɓay láa ɓay ɓo.»
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias. E disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Lɛɛ, Ŋgɛrɛmbay ɓaa ha̰ ni mii: «Úru siya mú se faa ká ɓo ɓil puɔ ká i ɗi ɓa Faa Ká Ɗo Kparak, mú nzaa nzoɓ mbḭw ká riŋ-ɛ ɓa Sol ká uru saa Tars, a kaw ɓil puo ká Zudas ku, a ɗo ɗáa nzaa ɓay kere.
11 E disse- lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Zaɗkaʼa ɗo ɗáa nzaa ɓay kere na, fe tina nun ha̰ ni. Ɓa ɓo Ananiyas ze mù rìi tul-e ɓay ɗáa nduo-ɔ ɓo tul-e, ɓo ha̰ ni kɔ zaɗ ɓa kḭ rɔɓay.»
12 e numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Báyḭi lɛ, Ananiyas yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mbay, mì laa ɓayri ŋgḭ-ŋgḭi ká nzoɓri ɓaa se tul leɗban na ká ɗaa ndaya ziŋ nzoɓ taa ɓori ká Zuruzalɛm na.
13 E respondeu Ananias: Senhor, de muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Ka vi zaɗ ni key ɓáy mbeɗe ká uru saa luo ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓay mgbakake nzoɓri ká i ɗi riŋ-a.»
14 e aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Lɛɛ, Ŋgɛrɛmbay ɓaa ha̰ ni mii: «Mu se, ɓay ḭi lɛ, ɓi kḭ ze mì naa leɗban na key ɓay haŋa ni ka ɗaa riŋ-i nda zaɗ ká sa̰w nzoɓri ɓoɗ ɓoɗ nda̰w, pol mbayri nda̰w, rɔɔ sakra leɗ Izarayɛlri nda̰w pi.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis, e dos filhos de Israel.
16 Ɓi kḭ ze, mì kíɛ ni kɔ́kɔ sɛkɛ feri riw bele káʼa kɔ́kɔ ɓay tul-i na ɓáy.»
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Zaɗka Ananiyas zɔl a tḭi puɔ na báyḭi lɛ, ka rìi a se tul Sol ká hula a ɗaa nduo-ɛ ɓo tul-e a ɓaa ha̰ ni mii: «Yṵ-i Sol, Ŋgɛrɛmbay Zezu ká tḭi tul-a ká faa ɓáy ví ɓo ká Damas na, ɓe kḭ ze ka pie mì ɓay haŋa mù kɔ zaɗ ɓa kḭ nda̰w, ɓay haŋa Tem Law Pie ka mbaa ɓil law-a nda̰w pi.»
17 E Ananias foi, e entrou na casa, e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Báyḭi lɛ, ká zaɗɛ ku hɔy, feri ga̰y kpeɓre kpeɓre saa nun Sol munu ká hoy feri a zuɔ siri ha̰ ni kɔ-kɔ́m ɓa kḭ rɔɓay. Lɛɛ, ka uru siya a ha ri ɗaa tul-e nduo mbii.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Falɛ ku lɛ, ka sṵ-sṵm ha̰ hṵrusuo-ɛ yḭ̀i a vi ɗi ɓa kḭ.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Ɓa vaa hɔy lɛ, ka tii sa̰w ka-káa ká ɓil *hul mbṵ́ kḭ Ziɓri mii, Zezu na ɓa Vu Ŋgɛrɛwṵru.
20 E logo, nas sinagogas, pregava a Jesus, que este era o Filho de Deus.
21 Nzoɓri riw bele ká i laa ɓayke na, tuku ri ha ri kaw yer í vbi kḭ ɓay mii, «Wa̰a, ɓa leɗban ni key ká ɗaa nun nzoɓri ká i ɗi riŋ Zezu na tuɔ síe ká Zuruzalɛm ya lɛ? Ɓa ɓe káʼa vi ɓay mgbaka nzoɓri ɓay séke ri ha̰ *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri na ya lɛ woo?»
21 Todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Báyḭi lɛ, Sol ziŋ hṵrusuo ɓa pola pola a káake káa ɓay a kiɛ nzoɓri fe mii, Zezu ɓa *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa a pie ni ví ya̰a nzoɓri na. Lɛɛ, Ziɓri ká i kaw Damas na, i kɔ faa ká ɓay yḭ́iŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mbǎa.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Falɛ káʼa ɗaa nam ha̰nɛri na báyḭi lɛ, Ziɓri mbṵ kḭ í mbi nzaa-ri ɓay ika ni.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 Roo lɛ, ɓayke tɔɗɔ ɓo suku Sol. Nzoɓri ká Damas kɔrɔ faari ká tḭi saa ŋgɛrɛpuo na riw bele, suŋ ɓáy ɓisie ɓay ika ni.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e, como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Báyḭi lɛ, nam mbḭw munu ɓa suŋ, nzoɓri ká i mbi lawri ɓáy faa Sol na, i mbi ni í ɗaa ni ɓo ɓil buɗu í hǐlke kɔ̀kɔ dudu, í ɗǐrake ni ɓo fal kɔ̀kɔ na ha̰ ni zɔl.
25 tomando-o de noite os discípulos, o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Sol na yḭ̀i a se Zuruzalɛm a nzaa faa ɓay zúɔ ziŋ nzoɓ mbika lawri ká ɗi. Roo lɛ, ɓari riw bele na i ɗaa hḭɛ ɓe, ɓay ḭi lɛ, i kɔ ni ɓa nzoɓ mbika law taa tusuɛke ya.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Báyḭi lɛ, Barnabas sùu ni a séke luo *nzoɓ ndáy nzaapeɗri, a kḭi ɓay fe ká Ŋgɛrɛmbay ɗaa ziŋ Sol ká faa ɓáy faa ká Ŋgɛrɛmbay ɓǎake ɓay ziŋ ni na. Ka ɓaa ha ri na rɔɓay mii, Sol ka-káa ɓay ká se tul Zezu ɓáy nun wa̰ra nzoɓ ká Damas.
27 Então, Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor, e este lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Úru saa síeke ku na, Sol na zuɔ ziŋ ri mbḭw a ha̰ari ziŋ ri, a ka-káa ɓáy riŋ Zezu ɓáy nun wa̰ra nzoɓ ká Zuruzalɛm.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo.
29 Ka ɓaa ɓay a ma̰y ɓay ziŋ Ziɓri ká i ɓaa nzaa gɛrɛk nda̰w. Báyḭi lɛ, ɓari ku na i nzaa faa ɓay ika ni.
29 E falava ousadamente no nome de Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Zaɗka ɓayke tɔɗɔ ɓo suku nzoɓ mbika lawri ká i kɔ Sol ɓa yṵ ɓari na báyḭi lɛ, i sùu ni í séke Sezare í ha̰ ni kal kpṵru a se Tars.
30 Sabendo- o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesareia e o enviaram a Tarso.
31 Ɓe nu ku laa lɛ, nzoɓ mbika lawri riw bele ká i mbṵ tul kḭ ká kuɗu zaɗ ká Zude, Galele nda̰w, rɔɔ ɓáy Samari nda̰w na, i ya̰a ɔ̰mi fṵɔ a í kaw ɗɛkɛkɛ. Ɓari na i ha̰ hṵrusuo ha̰ kḭ í hḭɛ Ŋgɛrɛmbay ɓaŋguɔ, a í ŋgḭ̌ike ɓa pola pola ɓáy faa Tem Law Pie ká sɔ ri na.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judeia, e Galileia, e Samaria tinham paz e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e na consolação do Espírito Santo.
32 Ɓil sewke ku na Piyɛr se ɓáy puori riw bele ɓay kɔ-kɔ́m. Lɛɛ, nam mbḭw munu na ka se ɓay kɔ́kɔ nzoɓ mbika lawri ká i kaw Lida,
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 lɛ, ka ziŋ leɗban mbḭw ká riŋ-ɛ ɓa Ene naa híi suosɛrɛm mbiimbam tɔnɔ siɗi ro, ɓay ḭi lɛ, ɓal-ɛ hu wǔɔ.
33 E achou ali certo homem chamado Eneias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Ro, a ɓaa ha̰ ni mii: «Ene, Zezu *Krisi vaa mù ro. Úru siya mú léke fe nam ɓo.» Zaɗɛ ku hɔy lɛ, leɗban na uru siya.
34 E disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Zaɗka nzoɓri ká Lida ɓáy nzoɓri ká Saro̰n riw bele kɔ nzoɓ ká sùo-ɛ vaa ni na báyḭi lɛ, i suo kér ɓay ɓari í ɗaa law-ri ɓo tul Ŋgɛrɛmbay.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Lɛɛ, má̰y mbḭw munu kaw sakra nzoɓ mbika lawri ká Zope, riŋ-ɛ ɓa Tabita. (Ɓáy nzaa gɛrɛk lɛ, ɓa Dorkas, sa̰wke lɛ, ɓa kidaŋa.) Ɓe na, ka ɗaa peɗ kereri ŋgḭi ɓamba a mgba ini ziŋ nzoɓ kṵkuri.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que, traduzido, se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Sewke ku na sùo-ɛ sɛ ni ha̰ ni hu. Falɛ ká i sùo ni mbii huɗ ɔ riw bele báyḭi lɛ, i mbi ni i vǎa ɗaa ni ɓo ɓil hul ká̰y tul kḭ ká ɗo siya.
37 E aconteceu, naqueles dias, que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Munu ká Lida ɗo ɗi ya deɓ ɓáy Zope na, zaɗka nzoɓ mbika lawri ká Zope laa mii, Piyɛr ɗo Lida na báyḭi lɛ, i pie wa̰rari ɓa siɗi ɓay haŋa ri vǎa kóɗ Piyɛr ha̰ ni ka vi koɗ hɔy ziŋ ri ɓo, ka mgba roy ya.
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois varões, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Piyɛr na uru ɓa vaa hɔy a se ziŋ ri. Zaɗkaʼa tḭi ɗi na báyḭi lɛ, i sùu ni í séke ɓil hul ká̰y tul kḭ ká ɗo siya. Má̰y síeri riw bele i ví kiri ni ɓáy rɛw í kiɛ ni ŋgamasiri ɓáy gari ha̰wri káʼa sa̰a ha ri ɓáy káw ɓe ɓáy kumnun rɔɓay na.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles. Quando chegou, o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e vestes que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Báyḭi lɛ, Piyɛr tina nzoɓri riw bele ká i kaw hula na tḭi kɛlɛ, a huku siri a ɗaa nzaa ɓay kere. Falɛ ku lɛ, ka uru a kɔ-kɔ́m ɓa huɗ na a ɓaa ha̰ ni mii: «Tabita, úru siya!» Lɛɛ, ka mgbuɗa nun-ɛ a kɔ Piyɛr a uru a kaw.
40 Mas Pedro, fazendo- as sair a todas, pôs-se de joelhos e orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Ro, Piyɛr na mgba nduo-ɛ a sɔ ni ha̰ ni uru siya. Falɛ lɛ, ka ɗi nzoɓ mbika lawri ɓáy má̰y síeri na, a kiɛ ri Tabita ká yḭ̀i a kaw ɓáy kumnun na.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Ɓayke ku na, nzoɓ Zoperi riw bele laa ha̰ nzoɓri ŋgḭi ɓamba ɗaa law-ri ɓo tul Ŋgɛrɛmbay.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Lɛɛ, Piyɛr na kaw Zope a ɗaa nam maa fe ká ɓil puo Simo̰n ká ɓa nzoɓ gbáa huɔ.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão, curtidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.