Atos 8
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NAA
1 Ɓay ká se tul huɗ ɓe na, Sol na hii ziŋ ri nda̰w.
1 E Saulo consentia na morte de Estêvão. Naquele dia, teve início uma grande perseguição contra a igreja em Jerusalém. Todos, exceto os apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e da Samaria.
2 Nzoɓ ha̰nɛri ká i ɓa nzoɓ hḭ́ɛ Ŋgɛrɛwṵru na i mbi huɗ Etḭɛn na í vǎa voro, í rɛ huɗ ɓe na ɓamba ɓáy mbii nun-ri mgboɓo mgboɓo.
2 Alguns homens piedosos sepultaram Estêvão e fizeram grande lamentação por ele.
3 Sol laa lɛ, nzaa faa ɓáy hṵrusuo ɓay ɓíɛ nzoɓ mbika lawri, a se ɓáy hula ŋgeɓre ŋgeɓre a fa̰a má̰yri ɓáy wa̰rari ká i ɓa nzoɓ mbika lawri na ŋgiɗ bele, a ɗaa ri zuɔ hul sal.
3 Saulo, porém, queria destruir a igreja. Indo de casa em casa, arrastava homens e mulheres, lançando-os na prisão.
4 Báyḭi lɛ, ɓari ká i zekre kḭ na i se ɓáy zaɗ zaɗ, í ka-káa Ɓay Kere ha̰ nzoɓri laa.
4 Enquanto isso, os que foram dispersos iam por toda parte pregando a palavra.
5 Filiɓ na se ŋgɛrɛpuo mbḭw munu ká kuɗu zaɗ ká Samari, a ka-káa ɓay *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa a pie ni ví ya̰a nzoɓri na ha̰ nzoɓri laa.
5 Filipe foi à cidade de Samaria e anunciava Cristo ao povo dali.
6 Zaɗka ruɔ nzoɓri riw bele laa ɓay Filiɓ, a í kɔ fe saŋri káʼa ɗaa na báyḭi lɛ, i te suku-ri kie ɓa luo-ɛ.
6 As multidões, unânimes, davam atenção às coisas que Filipe dizia, ouvindo-as e vendo os sinais que ele fazia.
7 Ka ha̰ temndayari tḭi saa tul nzoɓ ɓala ha̰nɛri ŋgḭi ɓamba. Tḭ́i ɓari na, i guu fe ɓeleŋ ɓeleŋ. Ka ha̰ nzoɓri ká sùo-ri hu wǔɔ ɓáy nzoɓ kpɛɗɛri ŋgḭi ɓamba vaa kɛɓrɛ kɛɓrɛ,
7 Pois os espíritos imundos, gritando em alta voz, saíam de muitos que estavam possuídos por eles; e muitos paralíticos e coxos foram curados.
8 ha̰ nzoɓri zay sùo-ri ɓamba tasiri ká ɓil ŋgɛrɛpuoke na ku.
8 E houve grande alegria naquela cidade.
9 Nzoɓ mbḭw ká riŋ-ɛ ɓa Simo̰n kaw ɓil puoke ku, a ɓa nzoɓ fe ɗáa mgbḭi, ha̰ *nzoɓri ká Samari na i kaw yer. Ka kɔ sùo-ɛ ɓa nzoɓ luye
9 Havia naquela cidade um homem chamado Simão, que praticava artes mágicas e deixava o povo de Samaria admirado. Dizia ser alguém muito importante,
10 ha̰ ɓari riw bele, tii saa tul leɗri kpṵru tḭi tul ŋgɛrɛri na, i te suku-ri kie ɓay láa ɓay ɓe na í ɓaa mii: «Ɓe ni key na ɓa hṵrusuo taa Ŋgɛrɛwṵru ká i ɗi ni ɓa “Hṵrusuo Ŋgḭ́ike”.»
10 e todos lhe davam ouvidos, do menor ao maior, dizendo: — Este homem é o poder de Deus, chamado “o Grande Poder”.
11 I te suku-ri riw bele ɓay láa ɓay ɓe, ɓay ḭi lɛ, ɓa piɛɗ lew hɔy, ka ɗaa fe ha ri kaw yer ɓay tul fe ɗáa mgbḭi ɓeri na.
11 Davam atenção a ele porque durante muito tempo os havia impressionado com as suas artes mágicas.
12 Roo lɛ, zaɗka i ɗaa law-ri ɓo tul Ɓay Kere ká Filiɓ ka-káake se tul Zezu Krisi, ɓáy réke mbay Ŋgɛrɛwṵru ká tul nzoɓri na báyḭi lɛ, má̰yri ɓáy wa̰rari na ha ri ɗaa tul-ri nduo mbii.
12 Quando, porém, deram crédito a Filipe, que os evangelizava a respeito do Reino de Deus e do nome de Jesus Cristo, iam sendo batizados, tanto homens como mulheres.
13 Ɓe Simo̰n kḭ sùo-ɛ kara ɗaa law-ɛ ɓo tul ɓay na ku, a ha ri ɗaa tul-e nduo mbii na. Falɛ ku lɛ, ka zɔl mbǎa a rḭi tul Filiɓ ɓaŋguɔ. Fe saŋri ɓáy feri ká mba kɔ́kɔ ká Filiɓ ɗaa káʼa kɔ na tuku ni ha̰ ni kaw yer.
13 O próprio Simão abraçou a fé e, tendo sido batizado, acompanhava Filipe de perto, observando extasiado os sinais e grandes milagres praticados.
14 Báyḭi lɛ, *nzoɓ ndáy nzaapeɗri ká i kaw Zuruzalɛm na i laa mii, nzoɓri ká kuɗu zaɗ ká Samari na, i ya̰a Ɓay Ŋgɛrɛwṵru. Ro, í pie Piyɛr ɓáy Za̰a ha ri se luo-ri.
14 Quando os apóstolos, que estavam em Jerusalém, ouviram que o povo de Samaria tinha recebido a palavra de Deus, enviaram-lhes Pedro e João.
15 Zaɗka i tḭi Samari na báyḭi lɛ, i vǎa mbṵ nzoɓ mbika law fieri na, í ɗaa nzaa ɓay kere ká tul-ri ɓay haŋa Tem Law Pie ka ví ya̰a ɓil law-ri,
15 Chegando ali, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo,
16 ɓay ḭi lɛ, Tem Law Pie ví ya̰a ɓil law nzoɓ mbḭw ká sakra ɓari ku na ya rɔɓay; i ɗaa tul-ri nduo mbii ɓáy riŋ Ŋgɛrɛmbay Zezu hɔy.
16 pois o Espírito ainda não havia descido sobre nenhum deles. Tinham apenas sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Báyḭi lɛ, Piyɛr ɓáy Za̰a ɗaa nduo-ri ɓo tul-ri ha̰ Tem Law Pie ví ya̰a ɓil law-ri.
17 Então lhes impuseram as mãos, e eles receberam o Espírito Santo.
18 Zaɗka Simo̰n kɔ mii, Tem Law Pie ya̰a ɓil law nzoɓ ɓáy faa ɗáa nduo ɓo tul nzoɓ ká nzoɓ ndáy nzaapeɗri ɗaa na báyḭi lɛ, ka wal lari a ha̰ Piyɛr ɓáy Za̰a
18 Quando Simão viu que, pelo fato de os apóstolos imporem as mãos, era concedido o Espírito Santo, ofereceu-lhes dinheiro,
19 a ɓaa ha ri mii, «Ha̰ mì hṵrusuo na key nda̰w ɓo, nzoɓ ha̰a ha̰a ká mì ɗaa nduo-i ɓo tul-e lɛ, Tem Law Pie ka ya̰a ɓil law-ɛ munu na nda̰w.»
19 dizendo: — Deem também a mim este poder, para que a pessoa sobre a qual eu impuser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Lɛɛ, Piyɛr ɓaa ha̰ ni mii: «Mu ɓíɛ ɓáy lari ɓo na kpukɗu kpukɗu, ɓay ḭi lɛ, mù ker ká ɓil law-a mii, fe ini Ŋgɛrɛwṵru na, mù maa híe ɓáy lari.
20 Mas Pedro respondeu: — Que o seu dinheiro seja destruído junto com você, pois você pensou que com ele poderia adquirir o dom de Deus!
21 Peɗ ká ɓuru ɗaa na, ɓay ɓo ti ɓil-e ya, ɓay ḭi lɛ, ɓo na, mù ɗo sikɗa ká nun Ŋgɛrɛwṵru ya.
21 Não existe porção nem parte para você neste ministério, porque o seu coração não é reto diante de Deus.
22 Mu suo kér ɓay ɓo ká tul fe ɗáa ka̰aya ɓo, mú koɗ Ŋgɛrɛwṵru ɓay haŋa ɓo, faa ɗo ku lɛ, ka nda buma ziŋ mù ká tul kḭri kér ɓay ɓo ká mini key na,
22 Portanto, arrependa-se desse mal e ore ao Senhor. Talvez ele o perdoe por esse intento do seu coração.
23 ɓay ḭi lɛ, mì kɔ mù lɛ, law-a zoŋ bak bak ɓamba, a feya̰a kara síŋ mù kɔɗɔk nda̰w.»
23 Pois vejo que você está cheio de inveja e preso em sua maldade.
24 Zaɗka Simo̰n laa ɓayke na munu báyḭi lɛ, ka ɓaa ha̰ Piyɛr ɓáy Za̰a mii: «Ɓaarì kara, ì ɗaa nzaa ɓay kere ha̰ Ŋgɛrɛmbay ɓay tul-i, ɓay haŋa ɓay ká ì ɓaa ziŋ mì key na, ka tḭi tul-i munu na ya.»
24 Simão disse aos apóstolos: — Peço que vocês orem ao Senhor por mim, para que não me sobrevenha nada do que vocês disseram.
25 Falɛ ká Piyɛr ɓáy Za̰a ɓaa nasi ɓay Zezu Krisi í ka-káa Ɓay Ŋgɛrɛmbay ha ri ká zaɗɛ ku na báyḭi lɛ, i mbi faa ɓay yḭ́i ɓa Zuruzalɛm. Seɗ ɓari ká faa na, i ka-káa Ɓay Kere ha̰ nzoɓri ká ɓil puo ha̰wri ŋgḭi ɓamba ká kuɗu zaɗ ká Samari.
25 Eles, porém, tendo dado o seu testemunho e pregado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e evangelizavam muitas aldeias dos samaritanos.
26 Leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛmbay mbḭw munu tḭi tul Filiɓ a ɓaa ha̰ ni mii: «Úru siya mú se nun-a mak ɓa fi hoɗo, mú mbi faa ká nzoɓri se ɗi ɓamba ya ká uru saa Zuruzalɛm a se ɓa Gaza na mú kɔ».
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: — Levante-se e vá para o Sul, no caminho que desce de Jerusalém a Gaza; este se acha deserto.
27 Ká zaɗɛ ku hɔy Filiɓ uru a se faa na, lɛ, ka kɔ leɗban mbḭw munu ká tusiri Etiyopi. Ɓa nzoɓ ká i lo gum-ɛ lo a ɓa leɗ káw mbay ká ɓa má̰y nzoɓ ká riŋ-ɛ ɓa Kandas, a ɓa nzoɓ kɔ́rɔ feziŋa mbay na riw bele. Leɗbanke ku na, ka se Zuruzalɛm ɓay kóɗ Ŋgɛrɛwṵru ká ɗi.
27 Filipe se levantou e foi. Havia um etíope, eunuco, alto oficial de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todo o seu tesouro. Ele tinha vindo adorar em Jerusalém
28 Yḭ́i ɓe ɓa puɔ na ka kaw ɓil puupusu ɓe, a ɗo kḭiŋa mbeɗe ká Ezay nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru ɗaa.
28 e estava regressando ao seu país. E, assentado na sua carruagem, vinha lendo o profeta Isaías.
29 Lɛɛ, Tem Law Pie ɓaa ha̰ Filiɓ mii: «Mu se nun-a ɓa pola ɓa lakun puupusu ku.»
29 Então o Espírito disse a Filipe: — Aproxime-se dessa carruagem e acompanhe-a.
30 Báyḭi lɛ, Filiɓ ɗuu nun-ɛ ɓa pola a tḭi zaɗ na, lɛ, ka laa kusol nzoɓ ká Etiyopi ká ɗo kḭiŋa mbeɗe Ezay nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru na. Ro, a vbi ni mii: «Fe ká mù kḭi key na wa̰a, mù kɔ sa̰wke kɔ kḭ lɛ?»
30 Correndo para lá, Filipe ouviu que o homem estava lendo o profeta Isaías. Então perguntou: — O senhor entende o que está lendo?
31 Lɛɛ, ka yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Zaɗka nzoɓ kiɛ mì ya na wa̰a, mì ɗáa mina mí kɔ sa̰wke lɛ?» Báyḭi lɛ, ka ɓaa ha̰ Filiɓ hil a kaw ziŋ ni.
31 Ele respondeu: — Como poderei entender, se ninguém me explicar? E convidou Filipe a subir e sentar-se ao seu lado.
32 Ɓay káʼa kḭi ká ɓil mbeɗe na ze ɗo key:
32 Ora, a passagem da Escritura que ele estava lendo era esta: “Foi levado como ovelha ao matadouro; e, como um cordeiro mudo diante do seu tosquiador, ele não abriu a boca.
33 I ɗaa sahoy ɓo tul-e, a í ɗaa ɓay ɓe ɓáy zaɗɛ ya.
33 Na sua humilhação, lhe negaram justiça; quem poderá falar da sua descendência? Porque a vida dele é tirada da terra.”
34 Lɛɛ, nzoɓ ká Etiyopi na vbi Filiɓ mii: «Mì koɗ mù, mu ɓaa ha̰ mì laa. Nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru ni key na ɓaa ɓay se tul ve lɛ? Se tul ɓe kḭ sùo-ɛ mase, se tul nzoɓ kḭ lɛ?»
34 Então o eunuco disse a Filipe: — Peço que você me explique a quem se refere o profeta. Fala de si mesmo ou de outra pessoa?
35 Báyḭi lɛ, Filiɓ mbi ɓay káʼa kḭi ká ɓil mbeɗe na, a tii sa̰w ɓáa ɓay Ɓay Kere ká se tul Zezu na ha̰ ni.Filiɓ tina sa̰w Ɓay Kere ká se tul Zezu ha̰ nzoɓ ká Etiyopi.|src="CN01932B.TIF" size="span" loc="Acts 8.32-9.1" copy="David C. Cook " ref="8.35"
35 Então Filipe explicou. E, começando com esta passagem da Escritura, anunciou-lhe a mensagem de Jesus.
36 Munu ká i se nun-ri ɓa pola ɓáy na, i tḭi zaɗ mbḭw ká mbii ɗo ɗi. Báyḭi lɛ, nzoɓ ká Etiyopi na vbi Filiɓ mii: «Mu kɔ, mbii ze ɗo key! Wa̰a, fe ḭi ze haa faa ɓay haŋa mù ɗaa tul-i nduo mbii na lɛ?»
36 Seguindo pelo caminho, chegaram a certo lugar onde havia água. Então o eunuco disse: — Eis aqui água. O que impede que eu seja batizado?
37 [Lɛɛ, Filiɓ yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Zaɗka mù ɗaa law-a ɓo tul Zezu kḭ lɛ, náa ɗáa.» Nzoɓ ká Etiyopi na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mì ɗaa law-i ɓo tul-e ɓa tusuɛ kḭ. Mì kɔ Zezu *Krisi na ɓa Vu Ŋgɛrɛwṵru.»]
37 [Filipe respondeu: — É lícito, se você crê de todo o coração. Então ele disse: — Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Nzoɓ ká Etiyopi na ta̰a ɓáy puupusu na. Falɛ ku lɛ, ɓe ɓáy Filiɓ na i ɗì saa ɗi siɗi bele í vǎa ɗo ɓil mbii ha̰ Filiɓ ɗaa tul-e nduo mbii.
38 Então mandou parar a carruagem, ambos desceram à água, e Filipe batizou o eunuco.
39 Zaɗka i tḭi saa mbii na ku báyḭi lɛ, Tem Ŋgɛrɛmbay mbi Filiɓ na a zéeke serere ha̰ nzoɓ ká Etiyopi na kɔ sùo-ɛ mbǎa. Ze munu hɔy kara, ka mbi bufaa ɓe ɓáy bawda suoriya ká ɓil law-ɛ.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou Filipe, e o eunuco não o viu mais; e este foi seguindo o seu caminho, cheio de alegria.
40 A Filiɓ na lɛ, tḭi ká Azot lew kpeɗere. Falɛ lɛ, ka se puo ɓáy puo a ka-káa Ɓay Kere ha̰ nzoɓri kpṵru a tḭ́ike ŋgɛrɛpuo ká Sezare.
40 Mas Filipe foi visto outra vez em Azoto; e, seguindo viagem, evangelizava todas as cidades até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.