Atos 23

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pol na kɔ-kɔ́m ɓa luo nzoɓ kúŋ sal ɓay luyeri a ɓaa ha ri mii: «Yṵ-iri, ɓáy kér ɓay ká *taŋ kaɗ kaɗ ze, mì séke simseɗ ká sa̰w ɓal Ŋgɛrɛwṵru kpṵru tḭi vuri key.»
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Lɛɛ, ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye ká ɓa Ananiyas mbi nzi-ɛ ha̰ nzoɓri ká i kaw lakun Pol na nda tinzi-ɛ wɔɓ ɗo ɗi.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Báyḭi lɛ, Pol ɓaa ha̰ ni mii: «Ɓo ká mù ɗo munu ɓa tɔy kere ká ɓo tupal hɔy na, Ŋgɛrɛwṵru a ndáka tinzaa-a ɓáy. Mù kaw ɓay kúŋ sal ɓay ɓo tul-i munu ɓáy faa *bol kusol naari na, roo lɛ, mù waɗ tul bol kusolke na mú ha ri nda mì.»
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Lɛɛ, nzoɓri ká i kaw ɗi ya ɓáy lakun-ɛ deɓ na i ɓaa ha̰ ni mii: «Ŋgɛrɛnzoɓ *fe poy luye taa Ŋgɛrɛwṵru zu waa, mù raɗ ni lɛ woo!»
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Báyḭi lɛ, Pol yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Yṵ-iri, mì kɔ ni ɓa ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye lɛ, mì ti ɓáa munu ya, ɓay ḭi lɛ, mì kɔ nda̰w, i ɗaa ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru mii: “Mbay tul nzoɓ ɓori na, mù ti ɓáa ɓay ka̰aya se tul-e munu ya.”»
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Pol na kɔ nda̰w, nzoɓri ká i ɓa nzoɓ kúŋ sal ɓay luyeri na, nzoɓ ha̰nɛri ɓa *Sadusiri, a nzoɓ ha̰wri ɓa *Fariziri. Sa̰wke mini ze, ka ɓaa ɓay ɓeleŋ ɓa siya ha ri mii: «Yṵ-iri, ɓi na mì ɓa Farizi, a mí ɓa vu ɓil Fariziri! Ɓay tul ɗáa law nzokɗo te tul tḭ́i nzoɓri saa luɔ huɗ na ze, i ɗáake ɓay ɓo tul-i ká vuri ká pol-rì key!»
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Zaɗkaʼa ɓaa ɓay key na munu báyḭi lɛ, Fariziri ɓáy Sadusiri na, i ma̰y kḭ ɓayke ká zaɗ mbṵ́ kḭ ha̰ nzoɓri téke ɓil kḭ.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 (I ma̰y kḭ ɓay, ɓay ḭi lɛ, Sadusiri kɔ í ɓaa mii, nzoɓ huɗeri ti tḭ́i saa luɔ huɗ kpay ya mgbaŋ. Leɗ nzaapeɗri ká nulue ɓáy temri kara tiya nda̰w. Roo lɛ, Fariziri na i ɗaa law-ri ɓo tul fe niri na key riw bele).
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Má̰y ɓayke ku na ŋgɔŋ ɓamba tasiri ha̰ zaɗ ɗo giŋgiŋ. Nzoɓ fére nzoɓri bol kusol ha̰nɛri ká i ɓa Fariziri na, i uru siya í ɓaa ɓay ɓáy ŋgɔ́ŋke ha̰ nzoɓri mii: «Leɗban key na ɓuru ziŋ ka̰aya ɓe mbḭw ya! Kɔ ya lɛ, tem, mase leɗ nzaapeɗ ká nulue ze ɓaa ɓay ha̰ ni.»
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Má̰y ɓay ɓari na ŋgɔŋ ɓamba tasiri ha̰ ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri na ɗaa hḭɛ a ɓaa mii, kɔ ya lɛ, i mgbaka Pol na í gɔɗ ni mbɛɗkɛ mbɛɗkɛ. Sa̰wke ze, ka ha̰ kuɗu nzoɓ yṵmri se í vǎa mgba Pol ká sakra ɓari na, a í se ziŋ ni ɓil hul káw nzoɓ yṵmri ká ɗo siya na rɔɓay.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Suŋke ku na báyḭi lɛ, Ŋgɛrɛmbay tḭi tul Pol a ɓaa ha̰ ni mii: «Siŋ law-a, ɓay ḭi lɛ, nasi ɓay ɓi ká mù ɓaa ha̰ nzoɓri ká Zuruzalɛm key na, ɗo nun haŋa mù ɗaa munu ká Rɔm nda̰w.»
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Zaɗka nzaaruo sil ha̰ síe tḭi na báyḭi lɛ, Ziɓri mbṵ kḭ í sṵ mḭiri zuɔ nduo kḭ í ɓaa mii: «Náa sṵ́ri fe ya nda̰w, náa nzɔ́ri mbii ya nda̰w, kpṵru maa ɓáy ika Pol nda̰w rɔ.»
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Nzoɓri ká i leke ɓay ika ni na i kal síŋ niŋ.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Ro, í vǎa ziŋ *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri í ɓaa ha ri mii: «Ɓuru na, ɓuru mbi nzaa ɓuru ɓúru sṵ mḭiri zuɔ nduo kḭ ɓay sṵŋa fe ya kpṵru ɓo, ɓúru i Pol na nda̰w rɔ.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Munu zu lɛ, ɓaarì ɓáy *nzoɓ kúŋ sal ɓay luyeri na, ì pie nzaapeɗ timbɛɗɛ key ha̰ ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri ha̰ ni ka tina Pol a víke ni pol-rì key munu rìi fe ká ì hii ɓay bɛ́klɛ fe ɗáa ɓeri lɛm lɛm ɓáy zaɗɛ. A ɓuru lɛ, pola rɔɔ ɓay haŋa ni ka vi lɛ, ɓuru ɗo ɗi ya ɓay ika ni.»
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Zaɗka vu tinam Pol laa ɓay ká i leke ɓay ika ni-ɛ na munu báyḭi lɛ, ka zɔl a vǎa rìi ɓil hul káw nzoɓ yṵmri na, a ɓaa ɓayke ha̰ ni.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Báyḭi lɛ, Pol ɗi ŋgɛrɛnzoɓ yṵm mbḭw munu a ɓaa ha̰ ni mii: «Mu sùu leɗ kuban key na mú séke ni luo ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri, ɓay ḭi lɛ, ka ɗo ɓáy ɓay ha̰nɛ ɓay ɓáa ha̰ ni.»
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Lɛɛ, ka sùu leɗ kuban na ɓo pol-e a séke ni luo ŋgɛrɛ tul-e a ɓaa ha̰ ni mii: «Pol, nzoɓ ká naa hul sal na ɗí mì, a koɗ mì ɓay haŋa mì sùu leɗ kuban key na, mí víke luo-ɔ ha̰ ni ɓaa ɓay ha̰ mù laa.»
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Báyḭi lɛ, ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri mgba leɗ kuban na ɓáy nduo-ɛ, a tḭ́ike ni ɓa nzaa zaɗ ndḭi, a vbi ni ɓay mii: «Ɓay ḭi rɔɔ, mù vi ɓay ɓáa ha̰ mì lɛ?»
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Lɛɛ, leɗ kuban na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ziɓri siŋ tul ɓay ɓay kóɗ mù ɓo, ruo báyḭi lɛ, mu tína Pol ha̰ ni se zaɗ kúŋ sal ɓay luye munu ká i hii ɓay bɛ́klɛ fal ɓay ɓe lɛm lɛm ha̰ ni ɗo ɓáy zaɗɛ na.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Roo lɛ, ɓo na, mu hii puu ɓay ɓari na ya, ɓay ḭi lɛ, nzoɓri kal síŋ niŋ ká sakra ɓari ku i mṵu sùo-ri ɓay ɗáa fe sɛkɛ ziŋ ni. Ɓari na, i sṵ mḭiri zuɔ nduo kḭ ɓay sṵŋa fe ya nda̰w, ɓay nzɔkɔ mbii ya nda̰w kpṵru ɓay ika Pol na nda̰w rɔ! Timbɛɗɛ key na, i giyaŋ kekeke ɓay láa nzaa-a kḭ hɔy.»
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri na baka leɗ kuban na ŋgɔ-ŋgɔŋ ɓay haŋa ni ka ɓaa ɓay key na ha̰ nzoɓ mbḭw ka laa ya. Falɛ ku lɛ, ka pɔŋ ni ha̰ ni zɔl.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Falɛ ku lɛ, ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri na ɗi ŋgɛrɛnzoɓ yṵmri siɗi a ɓaa ha ri mii: «Ì léke sùo-rì í mbṵ nzoɓ yṵmri ɓa isɔɗ siɗi, nzoɓ piriri ɓa síŋ tɔnɔ say nda̰w, rɔɔ nzoɓ nzawri ɓa isɔɗ siɗi nda̰w, a í ɗo ɗi ya ɓay séke ɓa Sezare suŋ key ɓáy huu mgbaŋ káʼa táa korok.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Ì léke piriri ha̰ Pol ka séke ɓáy kere ɗɛkɛkɛ ha̰ fe mbḭw kara ka záa sùo-ɛ ya, a se luo Felis ká ɓa nzoɓ réke tul puo.»
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Ka ɗaa mbeɗe ɓay píe ha̰ Felis. Ɓay káʼa ɗaa ɗo ɓil mbeɗeke na ze ɗo key:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 «Ɓi Kolod Liziyas, mì ɗaa mbeɗe key ha̰ mù ɓo Felis, nzoɓ réke tul puo ká mù ɓa nzoɓ luye na, mí hǐike soko ŋgḭ-ŋgḭi ha̰ mù.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Leɗban ká mì pie ni ha̰ mù na, Ziɓri mgba ni í hii ika ni. Zaɗka mì laa mii, ka ɓa leɗ ɓil puɔ ká Rɔm na báyḭi lɛ, mì fa̰a nzoɓ yṵm ɓiri mí séke mí yǎ̰ake tul-e, a mí naa ni saa nduo-ri.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Munu ká mì hii ɓay kɔ́kɔ sa̰w fe ká Ziɓri ɗáake ɓay ɓo tul-e na, mì mgba ni mí séke ni luo nzoɓ kúŋ sal ɓay ɓari na.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Lɛɛ, ɓay ká i ɗaa ɓo tul-e na ɗo ɓay tul *bol kusol ɓari kḭ hɔy ɓo, ɓa ɓay ká maa ɗáake ɓay huɗ ɓo tul-e ya nda̰w, ɓay haŋa ni ka náake hul sal ya nda̰w pi.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Zaɗka mì laa mii, Ziɓri siŋ tul ɓay ɓay ika ni na, mì pie ni ɓa vaa munu hɔy ha̰ mù, a mí ɓaa ha̰ ɓari ká i ɗaa ɓay ɓo tul-e na mii, i se luo-ɔ kḭ nda̰w rɔɔ, í vǎa ɓaa ɓay ɓari na ha̰ mù laa ɓáy. Soko ro zu.»
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Báyḭi lɛ, nzoɓ yṵmri na i ɗaa fe káʼa ɓaa ha ri na. I sùu Pol ká suŋke ku hɔy í séke ni kpṵru í tḭ́ike puo ká Antipatis.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Nzaaruoke na, ɓari nzoɓ yṵmri ká i se ɓáy ɓal-rì na í yḭ̀i faa puɔ, a í pɔŋ nzoɓ piriri se ziŋ Pol nun-ri ɓa pola.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Zaɗka ɓari nzoɓ piriri na i tḭi Sezare báyḭi lɛ, i vǎa zuɗa mbeɗe na nduo ndúo nzoɓ réke tul puo a í ɗaa Pol nduo nduo-ɛ.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Zaɗkaʼa kḭi mbeɗe na ɔ riw bele na báyḭi lɛ, ka vbi Pol ɓay mii: «Mù ɓa nzoɓ ká kuɗu zaɗ ká ha̰a lɛ?» Zaɗkaʼa laa mii, ka ɓa nzoɓ ká tusiri Silisi na báyḭi lɛ,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 ka ɓaa ha̰ ni mii: «Zaɗka nzoɓ ɗáa ɓay ɓo tul-ari na, i vi rɔɔ mì ɗáa ɓay ɓo na ɓáy.» Lɛɛ, ka mbi nzi-ɛ ɓay haŋa ri kɔrɔ Pol ɗo ɓil boro mbay ká ɓil pile mbay *Eroɗ.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.