Atos 23

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pol na kɔ-kɔ́m ɓa luo nzoɓ kúŋ sal ɓay luyeri a ɓaa ha ri mii: «Yṵ-iri, ɓáy kér ɓay ká *taŋ kaɗ kaɗ ze, mì séke simseɗ ká sa̰w ɓal Ŋgɛrɛwṵru kpṵru tḭi vuri key.»
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Lɛɛ, ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye ká ɓa Ananiyas mbi nzi-ɛ ha̰ nzoɓri ká i kaw lakun Pol na nda tinzi-ɛ wɔɓ ɗo ɗi.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Báyḭi lɛ, Pol ɓaa ha̰ ni mii: «Ɓo ká mù ɗo munu ɓa tɔy kere ká ɓo tupal hɔy na, Ŋgɛrɛwṵru a ndáka tinzaa-a ɓáy. Mù kaw ɓay kúŋ sal ɓay ɓo tul-i munu ɓáy faa *bol kusol naari na, roo lɛ, mù waɗ tul bol kusolke na mú ha ri nda mì.»
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Lɛɛ, nzoɓri ká i kaw ɗi ya ɓáy lakun-ɛ deɓ na i ɓaa ha̰ ni mii: «Ŋgɛrɛnzoɓ *fe poy luye taa Ŋgɛrɛwṵru zu waa, mù raɗ ni lɛ woo!»
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Báyḭi lɛ, Pol yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Yṵ-iri, mì kɔ ni ɓa ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye lɛ, mì ti ɓáa munu ya, ɓay ḭi lɛ, mì kɔ nda̰w, i ɗaa ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru mii: “Mbay tul nzoɓ ɓori na, mù ti ɓáa ɓay ka̰aya se tul-e munu ya.”»
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Pol na kɔ nda̰w, nzoɓri ká i ɓa nzoɓ kúŋ sal ɓay luyeri na, nzoɓ ha̰nɛri ɓa *Sadusiri, a nzoɓ ha̰wri ɓa *Fariziri. Sa̰wke mini ze, ka ɓaa ɓay ɓeleŋ ɓa siya ha ri mii: «Yṵ-iri, ɓi na mì ɓa Farizi, a mí ɓa vu ɓil Fariziri! Ɓay tul ɗáa law nzokɗo te tul tḭ́i nzoɓri saa luɔ huɗ na ze, i ɗáake ɓay ɓo tul-i ká vuri ká pol-rì key!»
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Zaɗkaʼa ɓaa ɓay key na munu báyḭi lɛ, Fariziri ɓáy Sadusiri na, i ma̰y kḭ ɓayke ká zaɗ mbṵ́ kḭ ha̰ nzoɓri téke ɓil kḭ.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 (I ma̰y kḭ ɓay, ɓay ḭi lɛ, Sadusiri kɔ í ɓaa mii, nzoɓ huɗeri ti tḭ́i saa luɔ huɗ kpay ya mgbaŋ. Leɗ nzaapeɗri ká nulue ɓáy temri kara tiya nda̰w. Roo lɛ, Fariziri na i ɗaa law-ri ɓo tul fe niri na key riw bele).
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Má̰y ɓayke ku na ŋgɔŋ ɓamba tasiri ha̰ zaɗ ɗo giŋgiŋ. Nzoɓ fére nzoɓri bol kusol ha̰nɛri ká i ɓa Fariziri na, i uru siya í ɓaa ɓay ɓáy ŋgɔ́ŋke ha̰ nzoɓri mii: «Leɗban key na ɓuru ziŋ ka̰aya ɓe mbḭw ya! Kɔ ya lɛ, tem, mase leɗ nzaapeɗ ká nulue ze ɓaa ɓay ha̰ ni.»
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Má̰y ɓay ɓari na ŋgɔŋ ɓamba tasiri ha̰ ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri na ɗaa hḭɛ a ɓaa mii, kɔ ya lɛ, i mgbaka Pol na í gɔɗ ni mbɛɗkɛ mbɛɗkɛ. Sa̰wke ze, ka ha̰ kuɗu nzoɓ yṵmri se í vǎa mgba Pol ká sakra ɓari na, a í se ziŋ ni ɓil hul káw nzoɓ yṵmri ká ɗo siya na rɔɓay.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Suŋke ku na báyḭi lɛ, Ŋgɛrɛmbay tḭi tul Pol a ɓaa ha̰ ni mii: «Siŋ law-a, ɓay ḭi lɛ, nasi ɓay ɓi ká mù ɓaa ha̰ nzoɓri ká Zuruzalɛm key na, ɗo nun haŋa mù ɗaa munu ká Rɔm nda̰w.»
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Zaɗka nzaaruo sil ha̰ síe tḭi na báyḭi lɛ, Ziɓri mbṵ kḭ í sṵ mḭiri zuɔ nduo kḭ í ɓaa mii: «Náa sṵ́ri fe ya nda̰w, náa nzɔ́ri mbii ya nda̰w, kpṵru maa ɓáy ika Pol nda̰w rɔ.»
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Nzoɓri ká i leke ɓay ika ni na i kal síŋ niŋ.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Ro, í vǎa ziŋ *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri í ɓaa ha ri mii: «Ɓuru na, ɓuru mbi nzaa ɓuru ɓúru sṵ mḭiri zuɔ nduo kḭ ɓay sṵŋa fe ya kpṵru ɓo, ɓúru i Pol na nda̰w rɔ.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Munu zu lɛ, ɓaarì ɓáy *nzoɓ kúŋ sal ɓay luyeri na, ì pie nzaapeɗ timbɛɗɛ key ha̰ ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri ha̰ ni ka tina Pol a víke ni pol-rì key munu rìi fe ká ì hii ɓay bɛ́klɛ fe ɗáa ɓeri lɛm lɛm ɓáy zaɗɛ. A ɓuru lɛ, pola rɔɔ ɓay haŋa ni ka vi lɛ, ɓuru ɗo ɗi ya ɓay ika ni.»
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Zaɗka vu tinam Pol laa ɓay ká i leke ɓay ika ni-ɛ na munu báyḭi lɛ, ka zɔl a vǎa rìi ɓil hul káw nzoɓ yṵmri na, a ɓaa ɓayke ha̰ ni.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Báyḭi lɛ, Pol ɗi ŋgɛrɛnzoɓ yṵm mbḭw munu a ɓaa ha̰ ni mii: «Mu sùu leɗ kuban key na mú séke ni luo ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri, ɓay ḭi lɛ, ka ɗo ɓáy ɓay ha̰nɛ ɓay ɓáa ha̰ ni.»
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Lɛɛ, ka sùu leɗ kuban na ɓo pol-e a séke ni luo ŋgɛrɛ tul-e a ɓaa ha̰ ni mii: «Pol, nzoɓ ká naa hul sal na ɗí mì, a koɗ mì ɓay haŋa mì sùu leɗ kuban key na, mí víke luo-ɔ ha̰ ni ɓaa ɓay ha̰ mù laa.»
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Báyḭi lɛ, ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri mgba leɗ kuban na ɓáy nduo-ɛ, a tḭ́ike ni ɓa nzaa zaɗ ndḭi, a vbi ni ɓay mii: «Ɓay ḭi rɔɔ, mù vi ɓay ɓáa ha̰ mì lɛ?»
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Lɛɛ, leɗ kuban na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ziɓri siŋ tul ɓay ɓay kóɗ mù ɓo, ruo báyḭi lɛ, mu tína Pol ha̰ ni se zaɗ kúŋ sal ɓay luye munu ká i hii ɓay bɛ́klɛ fal ɓay ɓe lɛm lɛm ha̰ ni ɗo ɓáy zaɗɛ na.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Roo lɛ, ɓo na, mu hii puu ɓay ɓari na ya, ɓay ḭi lɛ, nzoɓri kal síŋ niŋ ká sakra ɓari ku i mṵu sùo-ri ɓay ɗáa fe sɛkɛ ziŋ ni. Ɓari na, i sṵ mḭiri zuɔ nduo kḭ ɓay sṵŋa fe ya nda̰w, ɓay nzɔkɔ mbii ya nda̰w kpṵru ɓay ika Pol na nda̰w rɔ! Timbɛɗɛ key na, i giyaŋ kekeke ɓay láa nzaa-a kḭ hɔy.»
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri na baka leɗ kuban na ŋgɔ-ŋgɔŋ ɓay haŋa ni ka ɓaa ɓay key na ha̰ nzoɓ mbḭw ka laa ya. Falɛ ku lɛ, ka pɔŋ ni ha̰ ni zɔl.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Falɛ ku lɛ, ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri na ɗi ŋgɛrɛnzoɓ yṵmri siɗi a ɓaa ha ri mii: «Ì léke sùo-rì í mbṵ nzoɓ yṵmri ɓa isɔɗ siɗi, nzoɓ piriri ɓa síŋ tɔnɔ say nda̰w, rɔɔ nzoɓ nzawri ɓa isɔɗ siɗi nda̰w, a í ɗo ɗi ya ɓay séke ɓa Sezare suŋ key ɓáy huu mgbaŋ káʼa táa korok.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Ì léke piriri ha̰ Pol ka séke ɓáy kere ɗɛkɛkɛ ha̰ fe mbḭw kara ka záa sùo-ɛ ya, a se luo Felis ká ɓa nzoɓ réke tul puo.»
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Ka ɗaa mbeɗe ɓay píe ha̰ Felis. Ɓay káʼa ɗaa ɗo ɓil mbeɗeke na ze ɗo key:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 «Ɓi Kolod Liziyas, mì ɗaa mbeɗe key ha̰ mù ɓo Felis, nzoɓ réke tul puo ká mù ɓa nzoɓ luye na, mí hǐike soko ŋgḭ-ŋgḭi ha̰ mù.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Leɗban ká mì pie ni ha̰ mù na, Ziɓri mgba ni í hii ika ni. Zaɗka mì laa mii, ka ɓa leɗ ɓil puɔ ká Rɔm na báyḭi lɛ, mì fa̰a nzoɓ yṵm ɓiri mí séke mí yǎ̰ake tul-e, a mí naa ni saa nduo-ri.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Munu ká mì hii ɓay kɔ́kɔ sa̰w fe ká Ziɓri ɗáake ɓay ɓo tul-e na, mì mgba ni mí séke ni luo nzoɓ kúŋ sal ɓay ɓari na.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Lɛɛ, ɓay ká i ɗaa ɓo tul-e na ɗo ɓay tul *bol kusol ɓari kḭ hɔy ɓo, ɓa ɓay ká maa ɗáake ɓay huɗ ɓo tul-e ya nda̰w, ɓay haŋa ni ka náake hul sal ya nda̰w pi.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Zaɗka mì laa mii, Ziɓri siŋ tul ɓay ɓay ika ni na, mì pie ni ɓa vaa munu hɔy ha̰ mù, a mí ɓaa ha̰ ɓari ká i ɗaa ɓay ɓo tul-e na mii, i se luo-ɔ kḭ nda̰w rɔɔ, í vǎa ɓaa ɓay ɓari na ha̰ mù laa ɓáy. Soko ro zu.»
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Báyḭi lɛ, nzoɓ yṵmri na i ɗaa fe káʼa ɓaa ha ri na. I sùu Pol ká suŋke ku hɔy í séke ni kpṵru í tḭ́ike puo ká Antipatis.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Nzaaruoke na, ɓari nzoɓ yṵmri ká i se ɓáy ɓal-rì na í yḭ̀i faa puɔ, a í pɔŋ nzoɓ piriri se ziŋ Pol nun-ri ɓa pola.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Zaɗka ɓari nzoɓ piriri na i tḭi Sezare báyḭi lɛ, i vǎa zuɗa mbeɗe na nduo ndúo nzoɓ réke tul puo a í ɗaa Pol nduo nduo-ɛ.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Zaɗkaʼa kḭi mbeɗe na ɔ riw bele na báyḭi lɛ, ka vbi Pol ɓay mii: «Mù ɓa nzoɓ ká kuɗu zaɗ ká ha̰a lɛ?» Zaɗkaʼa laa mii, ka ɓa nzoɓ ká tusiri Silisi na báyḭi lɛ,
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 ka ɓaa ha̰ ni mii: «Zaɗka nzoɓ ɗáa ɓay ɓo tul-ari na, i vi rɔɔ mì ɗáa ɓay ɓo na ɓáy.» Lɛɛ, ka mbi nzi-ɛ ɓay haŋa ri kɔrɔ Pol ɗo ɓil boro mbay ká ɓil pile mbay *Eroɗ.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.