Atos 23

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pol na kɔ-kɔ́m ɓa luo nzoɓ kúŋ sal ɓay luyeri a ɓaa ha ri mii: «Yṵ-iri, ɓáy kér ɓay ká *taŋ kaɗ kaɗ ze, mì séke simseɗ ká sa̰w ɓal Ŋgɛrɛwṵru kpṵru tḭi vuri key.»
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Lɛɛ, ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye ká ɓa Ananiyas mbi nzi-ɛ ha̰ nzoɓri ká i kaw lakun Pol na nda tinzi-ɛ wɔɓ ɗo ɗi.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Báyḭi lɛ, Pol ɓaa ha̰ ni mii: «Ɓo ká mù ɗo munu ɓa tɔy kere ká ɓo tupal hɔy na, Ŋgɛrɛwṵru a ndáka tinzaa-a ɓáy. Mù kaw ɓay kúŋ sal ɓay ɓo tul-i munu ɓáy faa *bol kusol naari na, roo lɛ, mù waɗ tul bol kusolke na mú ha ri nda mì.»
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Lɛɛ, nzoɓri ká i kaw ɗi ya ɓáy lakun-ɛ deɓ na i ɓaa ha̰ ni mii: «Ŋgɛrɛnzoɓ *fe poy luye taa Ŋgɛrɛwṵru zu waa, mù raɗ ni lɛ woo!»
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Báyḭi lɛ, Pol yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Yṵ-iri, mì kɔ ni ɓa ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye lɛ, mì ti ɓáa munu ya, ɓay ḭi lɛ, mì kɔ nda̰w, i ɗaa ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru mii: “Mbay tul nzoɓ ɓori na, mù ti ɓáa ɓay ka̰aya se tul-e munu ya.”»
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Pol na kɔ nda̰w, nzoɓri ká i ɓa nzoɓ kúŋ sal ɓay luyeri na, nzoɓ ha̰nɛri ɓa *Sadusiri, a nzoɓ ha̰wri ɓa *Fariziri. Sa̰wke mini ze, ka ɓaa ɓay ɓeleŋ ɓa siya ha ri mii: «Yṵ-iri, ɓi na mì ɓa Farizi, a mí ɓa vu ɓil Fariziri! Ɓay tul ɗáa law nzokɗo te tul tḭ́i nzoɓri saa luɔ huɗ na ze, i ɗáake ɓay ɓo tul-i ká vuri ká pol-rì key!»
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Zaɗkaʼa ɓaa ɓay key na munu báyḭi lɛ, Fariziri ɓáy Sadusiri na, i ma̰y kḭ ɓayke ká zaɗ mbṵ́ kḭ ha̰ nzoɓri téke ɓil kḭ.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 (I ma̰y kḭ ɓay, ɓay ḭi lɛ, Sadusiri kɔ í ɓaa mii, nzoɓ huɗeri ti tḭ́i saa luɔ huɗ kpay ya mgbaŋ. Leɗ nzaapeɗri ká nulue ɓáy temri kara tiya nda̰w. Roo lɛ, Fariziri na i ɗaa law-ri ɓo tul fe niri na key riw bele).
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Má̰y ɓayke ku na ŋgɔŋ ɓamba tasiri ha̰ zaɗ ɗo giŋgiŋ. Nzoɓ fére nzoɓri bol kusol ha̰nɛri ká i ɓa Fariziri na, i uru siya í ɓaa ɓay ɓáy ŋgɔ́ŋke ha̰ nzoɓri mii: «Leɗban key na ɓuru ziŋ ka̰aya ɓe mbḭw ya! Kɔ ya lɛ, tem, mase leɗ nzaapeɗ ká nulue ze ɓaa ɓay ha̰ ni.»
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Má̰y ɓay ɓari na ŋgɔŋ ɓamba tasiri ha̰ ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri na ɗaa hḭɛ a ɓaa mii, kɔ ya lɛ, i mgbaka Pol na í gɔɗ ni mbɛɗkɛ mbɛɗkɛ. Sa̰wke ze, ka ha̰ kuɗu nzoɓ yṵmri se í vǎa mgba Pol ká sakra ɓari na, a í se ziŋ ni ɓil hul káw nzoɓ yṵmri ká ɗo siya na rɔɓay.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Suŋke ku na báyḭi lɛ, Ŋgɛrɛmbay tḭi tul Pol a ɓaa ha̰ ni mii: «Siŋ law-a, ɓay ḭi lɛ, nasi ɓay ɓi ká mù ɓaa ha̰ nzoɓri ká Zuruzalɛm key na, ɗo nun haŋa mù ɗaa munu ká Rɔm nda̰w.»
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Zaɗka nzaaruo sil ha̰ síe tḭi na báyḭi lɛ, Ziɓri mbṵ kḭ í sṵ mḭiri zuɔ nduo kḭ í ɓaa mii: «Náa sṵ́ri fe ya nda̰w, náa nzɔ́ri mbii ya nda̰w, kpṵru maa ɓáy ika Pol nda̰w rɔ.»
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Nzoɓri ká i leke ɓay ika ni na i kal síŋ niŋ.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Ro, í vǎa ziŋ *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri í ɓaa ha ri mii: «Ɓuru na, ɓuru mbi nzaa ɓuru ɓúru sṵ mḭiri zuɔ nduo kḭ ɓay sṵŋa fe ya kpṵru ɓo, ɓúru i Pol na nda̰w rɔ.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Munu zu lɛ, ɓaarì ɓáy *nzoɓ kúŋ sal ɓay luyeri na, ì pie nzaapeɗ timbɛɗɛ key ha̰ ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri ha̰ ni ka tina Pol a víke ni pol-rì key munu rìi fe ká ì hii ɓay bɛ́klɛ fe ɗáa ɓeri lɛm lɛm ɓáy zaɗɛ. A ɓuru lɛ, pola rɔɔ ɓay haŋa ni ka vi lɛ, ɓuru ɗo ɗi ya ɓay ika ni.»
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Zaɗka vu tinam Pol laa ɓay ká i leke ɓay ika ni-ɛ na munu báyḭi lɛ, ka zɔl a vǎa rìi ɓil hul káw nzoɓ yṵmri na, a ɓaa ɓayke ha̰ ni.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Báyḭi lɛ, Pol ɗi ŋgɛrɛnzoɓ yṵm mbḭw munu a ɓaa ha̰ ni mii: «Mu sùu leɗ kuban key na mú séke ni luo ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri, ɓay ḭi lɛ, ka ɗo ɓáy ɓay ha̰nɛ ɓay ɓáa ha̰ ni.»
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Lɛɛ, ka sùu leɗ kuban na ɓo pol-e a séke ni luo ŋgɛrɛ tul-e a ɓaa ha̰ ni mii: «Pol, nzoɓ ká naa hul sal na ɗí mì, a koɗ mì ɓay haŋa mì sùu leɗ kuban key na, mí víke luo-ɔ ha̰ ni ɓaa ɓay ha̰ mù laa.»
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Báyḭi lɛ, ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri mgba leɗ kuban na ɓáy nduo-ɛ, a tḭ́ike ni ɓa nzaa zaɗ ndḭi, a vbi ni ɓay mii: «Ɓay ḭi rɔɔ, mù vi ɓay ɓáa ha̰ mì lɛ?»
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Lɛɛ, leɗ kuban na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ziɓri siŋ tul ɓay ɓay kóɗ mù ɓo, ruo báyḭi lɛ, mu tína Pol ha̰ ni se zaɗ kúŋ sal ɓay luye munu ká i hii ɓay bɛ́klɛ fal ɓay ɓe lɛm lɛm ha̰ ni ɗo ɓáy zaɗɛ na.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Roo lɛ, ɓo na, mu hii puu ɓay ɓari na ya, ɓay ḭi lɛ, nzoɓri kal síŋ niŋ ká sakra ɓari ku i mṵu sùo-ri ɓay ɗáa fe sɛkɛ ziŋ ni. Ɓari na, i sṵ mḭiri zuɔ nduo kḭ ɓay sṵŋa fe ya nda̰w, ɓay nzɔkɔ mbii ya nda̰w kpṵru ɓay ika Pol na nda̰w rɔ! Timbɛɗɛ key na, i giyaŋ kekeke ɓay láa nzaa-a kḭ hɔy.»
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri na baka leɗ kuban na ŋgɔ-ŋgɔŋ ɓay haŋa ni ka ɓaa ɓay key na ha̰ nzoɓ mbḭw ka laa ya. Falɛ ku lɛ, ka pɔŋ ni ha̰ ni zɔl.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Falɛ ku lɛ, ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri na ɗi ŋgɛrɛnzoɓ yṵmri siɗi a ɓaa ha ri mii: «Ì léke sùo-rì í mbṵ nzoɓ yṵmri ɓa isɔɗ siɗi, nzoɓ piriri ɓa síŋ tɔnɔ say nda̰w, rɔɔ nzoɓ nzawri ɓa isɔɗ siɗi nda̰w, a í ɗo ɗi ya ɓay séke ɓa Sezare suŋ key ɓáy huu mgbaŋ káʼa táa korok.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Ì léke piriri ha̰ Pol ka séke ɓáy kere ɗɛkɛkɛ ha̰ fe mbḭw kara ka záa sùo-ɛ ya, a se luo Felis ká ɓa nzoɓ réke tul puo.»
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Ka ɗaa mbeɗe ɓay píe ha̰ Felis. Ɓay káʼa ɗaa ɗo ɓil mbeɗeke na ze ɗo key:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 «Ɓi Kolod Liziyas, mì ɗaa mbeɗe key ha̰ mù ɓo Felis, nzoɓ réke tul puo ká mù ɓa nzoɓ luye na, mí hǐike soko ŋgḭ-ŋgḭi ha̰ mù.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Leɗban ká mì pie ni ha̰ mù na, Ziɓri mgba ni í hii ika ni. Zaɗka mì laa mii, ka ɓa leɗ ɓil puɔ ká Rɔm na báyḭi lɛ, mì fa̰a nzoɓ yṵm ɓiri mí séke mí yǎ̰ake tul-e, a mí naa ni saa nduo-ri.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Munu ká mì hii ɓay kɔ́kɔ sa̰w fe ká Ziɓri ɗáake ɓay ɓo tul-e na, mì mgba ni mí séke ni luo nzoɓ kúŋ sal ɓay ɓari na.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Lɛɛ, ɓay ká i ɗaa ɓo tul-e na ɗo ɓay tul *bol kusol ɓari kḭ hɔy ɓo, ɓa ɓay ká maa ɗáake ɓay huɗ ɓo tul-e ya nda̰w, ɓay haŋa ni ka náake hul sal ya nda̰w pi.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Zaɗka mì laa mii, Ziɓri siŋ tul ɓay ɓay ika ni na, mì pie ni ɓa vaa munu hɔy ha̰ mù, a mí ɓaa ha̰ ɓari ká i ɗaa ɓay ɓo tul-e na mii, i se luo-ɔ kḭ nda̰w rɔɔ, í vǎa ɓaa ɓay ɓari na ha̰ mù laa ɓáy. Soko ro zu.»
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Báyḭi lɛ, nzoɓ yṵmri na i ɗaa fe káʼa ɓaa ha ri na. I sùu Pol ká suŋke ku hɔy í séke ni kpṵru í tḭ́ike puo ká Antipatis.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Nzaaruoke na, ɓari nzoɓ yṵmri ká i se ɓáy ɓal-rì na í yḭ̀i faa puɔ, a í pɔŋ nzoɓ piriri se ziŋ Pol nun-ri ɓa pola.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Zaɗka ɓari nzoɓ piriri na i tḭi Sezare báyḭi lɛ, i vǎa zuɗa mbeɗe na nduo ndúo nzoɓ réke tul puo a í ɗaa Pol nduo nduo-ɛ.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Zaɗkaʼa kḭi mbeɗe na ɔ riw bele na báyḭi lɛ, ka vbi Pol ɓay mii: «Mù ɓa nzoɓ ká kuɗu zaɗ ká ha̰a lɛ?» Zaɗkaʼa laa mii, ka ɓa nzoɓ ká tusiri Silisi na báyḭi lɛ,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 ka ɓaa ha̰ ni mii: «Zaɗka nzoɓ ɗáa ɓay ɓo tul-ari na, i vi rɔɔ mì ɗáa ɓay ɓo na ɓáy.» Lɛɛ, ka mbi nzi-ɛ ɓay haŋa ri kɔrɔ Pol ɗo ɓil boro mbay ká ɓil pile mbay *Eroɗ.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.