Atos 20
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NTLH
1 Zaɗka law nzoɓ puɔri ɓáy kér ɓay ɓari nda siri na báyḭi lɛ, Pol mbṵ nzoɓ mbika lawri a huo law-ri. Falɛ ku rɔɔ, a waɗa ri a zɔl ɓa kuɗu zaɗ ká Maseduwa̰n na ɓáy.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Ka se ɓáy zaɗ zaɗ ká ɓil kuɗu zaɗ na key, a ɓo nzoɓ mbika lawri ɓáy ɓayri ŋgḭi ɓamba, rɔɔ a kal a se tusiri Grɛs
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 a ɗaa few say ká ɗi. Zaɗkaʼa ɗo ɗi ya ɓay mbika tuo ɓay séke ɓa tusiri Siri na, ka laa ɓay Ziɓri ká i kuma ni ɓay ɗáa fe ziŋ ni. Ɓe ze ha̰ ni mbi nzi-ɛ ɓay yḭ́i ɓáy faa kuɗu zaɗ ká Maseduwa̰n na.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Nzoɓri ká i se ziŋ ni na ze riŋ ri ɗo key: Sopatɛr, nzoɓ ká Bere vu Pirus nda̰w, Arisitak ɓáy Sekundus ká i ɓa nzoɓri ká Tesalonik nda̰w, Gayus ká Dɛrbe nda̰w, Timote nda̰w, rɔɔ Tisik ɓáy Torofim ká i ɓa nzoɓri ká kuɗu zaɗ ká Azi na nda̰w pi.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Ɓari na i se pol í vǎa giyaŋ ɓuru ká nzaa maambii ká Toras.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Ɓuru na, ɓuru kaw Filiɓ, ɓúru ɗaa *nam suoriya maapa ká i ɗaa taŋ fe hew fe na nda̰w rɔɔ, ɓúru hil ɓúru kaw ɓil bawda tuo ɓúru zɔl ɓáy. Falɛ ká ɗaa nam ndeɓe na báyḭi lɛ, ɓuru ziŋ kḭ ká Toras. Zaɗɛ ku ze, ɓuru ɗaa nam tɔnɔ say ká ɗi.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Fal nam mgbaka ta̰ram na, ɓuru mbṵ kḭ ziŋ nzoɓ mbika lawri ɓay ɗáa law mbḭw ziŋ kḭ. Lɛɛ, Pol ɓaa ɓay ha ri. Munu káʼa zɔ́l ruo na, ka ɓaa ɓay ŋgḭ-ŋgḭi ziŋ ri kpṵru nzaa zaɗ buo.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Ɓil hul ká̰y tul kḭ ká ɓuru mbṵ kḭ ká ɗi na, i ɗaa huu ndeleri zuɔ ɗi gba̰a.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Báyḭi lɛ, leɗ kuban mbḭw munu riŋ-ɛ ɓa Utik kaw fonɛtere. Zaɗka Pol ɗo ɓáa ɓay bole ɗi ɗi kɔɓ rɔɓay na, ka duku nam a kal nam sa̰w, a lie saa tul hul ká̰y tul kḭ ndeke ɗi sayke na gbǎ̰y nda siri. I se ɓay vǎa úra ni, lɛ, i mgba ni ɓa huɗ yek.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Báyḭi lɛ, Pol ɗì a ɗiŋ a mbi ni mgbolka ɗo nduo-ɛ a ɓaa ha̰ nzoɓri mii: «Ì ha̰ law-rì ka nzáa rì ya, ɓay ḭi lɛ, ɔ̰mi ɓe tɔ̀ŋ ɗo ɗi rɔɓay.»
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Falɛ ku lɛ, ka hil a se siya ɓa kḭ, a haw maapa a sṵ ziŋ ri. Ka lo soro ziŋ ri kḭ kpṵru, ha̰ nzaa fa̰a nzaaruo nda̰w rɔɔ, a uru a zɔl ɓáy.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Lɛɛ, i sùu leɗ kuban na ɓáy kumnun ɓa puɔ. Káw kumnun ɓe na, ɗaa ha̰ law nzoɓri riw bele nda siri ha ri kaw ɓáy bawda suoriya.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Fal fekeri na ku báyḭi lɛ, ɓuru uru ɓúru vǎa kaw ɓil bawda tuo, ɓúru se pola ɓúru se Asos. Ɓa zaɗ ká Pol waa ɓay zíŋ ɓuru ká ɗi, ze a hil a kaw ɓil bawda tuo na ziŋ ɓuru. Ka mbi nzi-ɛ ká ɗi munu, ɓay ḭi lɛ, ka hii ɓay séke ɓáy faa kɛlɛ.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Zaɗka ɓuru ziŋ kḭ ká Asos na báyḭi lɛ, ka hil a kaw ɓil bawda tuo ziŋ ɓuru, a ɓúru kḭri ɓúru se ɓa puo ká Mitilɛn.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Úru saa zaɗ nu ku na, ɓuru se ɓáy ɓil maambii kpṵru tḭi nzaaruoke ɓúru tḭi ɗi ya ɓáy tukuɗu mbii Kiyo. Nzaaruo kḭ na, ɓuru tḭi tukuɗu mbii Samos, a nzaaruoke taa kḭ na báyḭi lɛ, ɓuru tḭi puo ká Mile ká ɗo nzaa maambii.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Tusuɛke lɛ, Pol mbi nzi-ɛ pola hɔy ɓay tá̰a ká Efɛz na ya, ɓay ḭi lɛ, ka hii ɓay mgbaka roy ká kuɗu zaɗ ká Azi ya, ze a nzaa faa a takra a hii ɓay tḭ́i Zuruzalɛm pola nda̰w rɔɔ, *nam suoriya pantekoɗ na vi ɓáy.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Zaɗka ɓuru kaw Mile rɔɓay na, Pol pie nzaapeɗ ha ri vǎa ɗi *ŋgɛrɛ tul peɗri ká tul nzoɓ mbika lawri ká i mbṵ tul kḭ ká Efɛz na ɓay haŋa ri vi.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Zaɗka i tḭi luo-ɛ na báyḭi lɛ, ka ɓaa ha ri mii: «Ɓaarì na, ì kɔ simseɗ ɓi ɓáy ɗol ɓi ká mì ɗǒke sakra ɓaarì, ɓáy titire nam ká mì víke kuɗu zaɗ Azi key na nda̰w.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Mì ɗiŋ tul-i mí ɗaa peɗ ha̰ Ŋgɛrɛmbay ɓáy mbii nun, a mí kɔ sɛkɛ fe ŋgḭ-ŋgḭi ɓay tul Ziɓri ká i leke ɓay ɓay ɗáa fe ziŋ mì.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Ì kɔ nda̰w, ɓayri káʼa ɓá kere ɓaarì na, mì mṵu rì mbḭw ya. Mì ka-káake riw bele ha rì, a mí fere rì fe ká zaɗ ruɔ nda̰w, ká ɓil hul ɓaarì nda̰w pi.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Ɓaŋguɔ na, mì ɗi Ziɓri ɓáy ɓari ká i ɓa Ziɓ ya nda̰w na, ɓay haŋa ri suo kér ɓay ɓari ká tul fe ɗáa ka̰aya ɓari, í fɛrɛ sùo-ri ɓa luo Ŋgɛrɛwṵru, a í ɗaa law-ri ɓo tul Ŋgɛrɛmbay naari Zezu.»
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 «Timbɛɗɛ key na, mì séke ɓa Zuruzalɛm ro munu ká Tem Law Pie ha̰ mì ɗaa, taŋ kɔ́kɔ fe káʼa tḭ́i tul-i ká ɗi.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Roo lɛ, mì kɔ lɛ, ɓáy puo puo na, Tem Law Pie baka mì mii, ɗáa mì ɓo hul sal, ɓáy kɔ́kɔ sɛkɛ fe na, ɗo giyaŋ mì.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Ɓi na, káw kumnun, mase huɗ hɔy kara ɗaa fe mbḭw ya. Roo lɛ, fe ká mgba law-i ŋgɔ-ŋgɔŋ ɓay ɗáa na, ɓa ɔ́rɔ ɓie peɗ ká Ŋgɛrɛmbay Zezu pɔŋ zuɔ nduo-i ɓay haŋa mì ɗaa. Peɗke na ɓa ka-káa Ɓay Kere ká se tul law kere Ŋgɛrɛwṵru.»
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 «Zaɗka mì ɗo sakra ɓaarì na, mì fere rì ɓay ká se tul réke mbay Ŋgɛrɛwṵru. Roo lɛ, timbɛɗɛ key na, mì kɔ lɛ, ká sakra ɓaarì na, nzoɓ ti kɔ́kɔ mì mbǎa wṵ̌m.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Ɓe ze, mì ɓaa ha rì vuri key ta-taŋ: zaɗka nzoɓ mbḭw ká sakra ɓaarì key wṵru faa lɛ, ɓayke ti tul-i ya,
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 ɓay ḭi lɛ, feri riw bele ká Ŋgɛrɛwṵru leke ɓay ɗáa na, mì ka-káake ha rì mí mṵu rì mbḭw ya.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Ì nzɛ ɓáy sùo-rì, kakalke lɛ, ɓay tul nzoɓ mbika lawri riw bele ká Tem Law Pie pɔŋ ri zuɔ nduo-rì, ɓay haŋa ri nda faa pol-ri munu ká nzoɓri kɔ̌rɔke fe hɔl ɓari. Ì kɔ-kɔ́m ɓa tul nzoɓ mbika lawri ká i mbṵ tul kḭ ká i vi ɓa taa Ŋgɛrɛwṵru ɓáy faa sím Vi-e ká uo ká tul puu say huɗ na.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Mì kɔ lɛ, zaɗka mì zɔ́l mí pɔŋ rì na, nzoɓ law mgbɔ́rɔri ká i ɗo munu ɓa váy koyri na, i ví sakra ɓaarì í ndɔr fal-rì kpṵru ɓay ɗáa sɛkɛ ziŋ rì.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Nzoɓ ha̰nɛri ká sakra ɓaarì kḭ hɔy kara, i úru ɓay kúɗ ɓay gbaɗ gbaɗ ɓay úlake nzoɓ mbika lawri ɓay fá̰a ri zuɔ fal-ri.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Munu zu lɛ, ì káw ɓáy nzaa ɓal-rì kekeke. Ì ha̰ law-rì ka kér se tul ɗol ɓi ká sakra ɓaarì ká mì ɗaa mbiimbam say ɓáy ɓay ká mì fere rì mbḭw mbḭw riw bele suŋ ɓáy ɓisie ɓaŋguɔ ɓáy mbii nun-i na.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 «Timbɛɗɛ key lɛ, mì ala rì zuɔ ɓil nduo Ŋgɛrɛwṵru ɓay haŋa ni ka kɔ́rɔ rì ɓáy law kere ɓe. Ka ɗo ɓáy hṵrusuo ká ɓay haŋa rì ŋgɔŋ ɓa pola pola nda̰w, ɓay haŋa fe kereri káʼa kɔrɔ ɓay haŋa nzoɓ taa ɓeri riw bele na, ì ziŋ nda̰w.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Kɔn lari ɓaarì, mase feziŋa ɓaarì, mase gari ɓaarì na, ɗáa mì mbḭw ya.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Ɓaarì hɔy kara ì kɔ nda̰w, nduo-i kḭ ze mì ɗáake peɗ ɓay tul fe ká puo mì nda̰w, ɓay tul nzoɓri ká i ɗo ziŋ mì nda̰w pi.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Ɓi na, feri riw bele ká mì ɗaa na, mì kǐɛke rì ɓay haŋa rì ɗaa mini key nda̰w, í sɔ́ke nzoɓri ká hṵrusuo-ri tiya, í kérke ɓay se tul ɓayri ká Ŋgɛrɛmbay Zezu kḭ sùo-ɛ ɓaa mii: “Mbika fe ɓay haŋa nzoɓ na ɓa suoriya ɓamba, mba ya̰aŋake.”»
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Zaɗka Pol ɓaa ɓayri na munu ɔ riw bele báyḭi lɛ, ka huku siri gburuk ziŋ ri riw bele, a ɗaa nzaa ɓay kere.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Báyḭi lɛ, ɓari riw bele na i haw rɛw saɗak, í mgbáke nduo-ɛ zuɗuɗu í ul suk-e.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 I ɗaa síe ŋgḭi ɓamba ɓay tul ɓay káʼa ɓaa mii, i ti kɔ́kɔ nun ɓeri mbǎa wṵ̌m na. Falɛ ku lɛ, i su ni kpṵru í séke nzaa bawda tuo nda̰w rɔɔ, í pɔŋ ni ha̰ ni zɔl ɓáy.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.