Atos 20
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NAA
1 Zaɗka law nzoɓ puɔri ɓáy kér ɓay ɓari nda siri na báyḭi lɛ, Pol mbṵ nzoɓ mbika lawri a huo law-ri. Falɛ ku rɔɔ, a waɗa ri a zɔl ɓa kuɗu zaɗ ká Maseduwa̰n na ɓáy.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os encorajado, despediu-se e foi para a Macedônia.
2 Ka se ɓáy zaɗ zaɗ ká ɓil kuɗu zaɗ na key, a ɓo nzoɓ mbika lawri ɓáy ɓayri ŋgḭi ɓamba, rɔɔ a kal a se tusiri Grɛs
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 a ɗaa few say ká ɗi. Zaɗkaʼa ɗo ɗi ya ɓay mbika tuo ɓay séke ɓa tusiri Siri na, ka laa ɓay Ziɓri ká i kuma ni ɓay ɗáa fe ziŋ ni. Ɓe ze ha̰ ni mbi nzi-ɛ ɓay yḭ́i ɓáy faa kuɗu zaɗ ká Maseduwa̰n na.
3 onde se demorou três meses. Quando estava para embarcar rumo à Síria, houve uma conspiração por parte dos judeus contra ele. Então decidiu voltar pela Macedônia.
4 Nzoɓri ká i se ziŋ ni na ze riŋ ri ɗo key: Sopatɛr, nzoɓ ká Bere vu Pirus nda̰w, Arisitak ɓáy Sekundus ká i ɓa nzoɓri ká Tesalonik nda̰w, Gayus ká Dɛrbe nda̰w, Timote nda̰w, rɔɔ Tisik ɓáy Torofim ká i ɓa nzoɓri ká kuɗu zaɗ ká Azi na nda̰w pi.
4 Acompanharam-no Sópatro, de Bereia, filho de Pirro; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Ɓari na i se pol í vǎa giyaŋ ɓuru ká nzaa maambii ká Toras.
5 Estes nos precederam, ficando à nossa espera em Trôade.
6 Ɓuru na, ɓuru kaw Filiɓ, ɓúru ɗaa *nam suoriya maapa ká i ɗaa taŋ fe hew fe na nda̰w rɔɔ, ɓúru hil ɓúru kaw ɓil bawda tuo ɓúru zɔl ɓáy. Falɛ ká ɗaa nam ndeɓe na báyḭi lɛ, ɓuru ziŋ kḭ ká Toras. Zaɗɛ ku ze, ɓuru ɗaa nam tɔnɔ say ká ɗi.
6 Depois dos dias dos pães sem fermento, navegamos de Filipos e, em cinco dias, nos encontramos com eles em Trôade, onde passamos uma semana.
7 Fal nam mgbaka ta̰ram na, ɓuru mbṵ kḭ ziŋ nzoɓ mbika lawri ɓay ɗáa law mbḭw ziŋ kḭ. Lɛɛ, Pol ɓaa ɓay ha ri. Munu káʼa zɔ́l ruo na, ka ɓaa ɓay ŋgḭ-ŋgḭi ziŋ ri kpṵru nzaa zaɗ buo.
7 No primeiro dia da semana, nós nos reunimos a fim de partir o pão. Paulo, que pretendia viajar no dia seguinte, falava aos irmãos e prolongou a mensagem até a meia-noite.
8 Ɓil hul ká̰y tul kḭ ká ɓuru mbṵ kḭ ká ɗi na, i ɗaa huu ndeleri zuɔ ɗi gba̰a.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Báyḭi lɛ, leɗ kuban mbḭw munu riŋ-ɛ ɓa Utik kaw fonɛtere. Zaɗka Pol ɗo ɓáa ɓay bole ɗi ɗi kɔɓ rɔɓay na, ka duku nam a kal nam sa̰w, a lie saa tul hul ká̰y tul kḭ ndeke ɗi sayke na gbǎ̰y nda siri. I se ɓay vǎa úra ni, lɛ, i mgba ni ɓa huɗ yek.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante a prolongada mensagem de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo. Quando o levantaram, estava morto.
10 Báyḭi lɛ, Pol ɗì a ɗiŋ a mbi ni mgbolka ɗo nduo-ɛ a ɓaa ha̰ nzoɓri mii: «Ì ha̰ law-rì ka nzáa rì ya, ɓay ḭi lɛ, ɔ̰mi ɓe tɔ̀ŋ ɗo ɗi rɔɓay.»
10 Mas Paulo desceu, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: — Não fiquem alvoroçados, pois ele está vivo.
11 Falɛ ku lɛ, ka hil a se siya ɓa kḭ, a haw maapa a sṵ ziŋ ri. Ka lo soro ziŋ ri kḭ kpṵru, ha̰ nzaa fa̰a nzaaruo nda̰w rɔɔ, a uru a zɔl ɓáy.
11 Subindo de novo, Paulo partiu o pão e comeu. E lhes falou ainda muito tempo até o amanhecer. E, assim, partiu.
12 Lɛɛ, i sùu leɗ kuban na ɓáy kumnun ɓa puɔ. Káw kumnun ɓe na, ɗaa ha̰ law nzoɓri riw bele nda siri ha ri kaw ɓáy bawda suoriya.
12 Então conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Fal fekeri na ku báyḭi lɛ, ɓuru uru ɓúru vǎa kaw ɓil bawda tuo, ɓúru se pola ɓúru se Asos. Ɓa zaɗ ká Pol waa ɓay zíŋ ɓuru ká ɗi, ze a hil a kaw ɓil bawda tuo na ziŋ ɓuru. Ka mbi nzi-ɛ ká ɗi munu, ɓay ḭi lɛ, ka hii ɓay séke ɓáy faa kɛlɛ.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos havia sido determinado, devendo ele ir por terra.
14 Zaɗka ɓuru ziŋ kḭ ká Asos na báyḭi lɛ, ka hil a kaw ɓil bawda tuo ziŋ ɓuru, a ɓúru kḭri ɓúru se ɓa puo ká Mitilɛn.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, nós o recebemos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Úru saa zaɗ nu ku na, ɓuru se ɓáy ɓil maambii kpṵru tḭi nzaaruoke ɓúru tḭi ɗi ya ɓáy tukuɗu mbii Kiyo. Nzaaruo kḭ na, ɓuru tḭi tukuɗu mbii Samos, a nzaaruoke taa kḭ na báyḭi lɛ, ɓuru tḭi puo ká Mile ká ɗo nzaa maambii.
15 Dali, navegando, no dia seguinte passamos diante de Quios. Levamos mais um dia até Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Tusuɛke lɛ, Pol mbi nzi-ɛ pola hɔy ɓay tá̰a ká Efɛz na ya, ɓay ḭi lɛ, ka hii ɓay mgbaka roy ká kuɗu zaɗ ká Azi ya, ze a nzaa faa a takra a hii ɓay tḭ́i Zuruzalɛm pola nda̰w rɔɔ, *nam suoriya pantekoɗ na vi ɓáy.
16 Paulo já tinha resolvido não aportar em Éfeso, pois não queria demorar-se na província da Ásia. Ele tinha pressa, pois queria, caso lhe fosse possível, passar o dia de Pentecostes em Jerusalém.
17 Zaɗka ɓuru kaw Mile rɔɓay na, Pol pie nzaapeɗ ha ri vǎa ɗi *ŋgɛrɛ tul peɗri ká tul nzoɓ mbika lawri ká i mbṵ tul kḭ ká Efɛz na ɓay haŋa ri vi.
17 De Mileto, Paulo enviou uma mensagem a Éfeso, pedindo aos presbíteros da igreja que se encontrassem com ele.
18 Zaɗka i tḭi luo-ɛ na báyḭi lɛ, ka ɓaa ha ri mii: «Ɓaarì na, ì kɔ simseɗ ɓi ɓáy ɗol ɓi ká mì ɗǒke sakra ɓaarì, ɓáy titire nam ká mì víke kuɗu zaɗ Azi key na nda̰w.
18 E, quando chegaram, Paulo lhes disse: — Vocês sabem como me conduzi entre vocês em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na província da Ásia,
19 Mì ɗiŋ tul-i mí ɗaa peɗ ha̰ Ŋgɛrɛmbay ɓáy mbii nun, a mí kɔ sɛkɛ fe ŋgḭ-ŋgḭi ɓay tul Ziɓri ká i leke ɓay ɓay ɗáa fe ziŋ mì.
19 servindo o Senhor com toda a humildade, com lágrimas e com as provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Ì kɔ nda̰w, ɓayri káʼa ɓá kere ɓaarì na, mì mṵu rì mbḭw ya. Mì ka-káake riw bele ha rì, a mí fere rì fe ká zaɗ ruɔ nda̰w, ká ɓil hul ɓaarì nda̰w pi.
20 Vocês sabem que jamais deixei de anunciar o que fosse proveitoso e de ensinar isso a vocês publicamente e também de casa em casa,
21 Ɓaŋguɔ na, mì ɗi Ziɓri ɓáy ɓari ká i ɓa Ziɓ ya nda̰w na, ɓay haŋa ri suo kér ɓay ɓari ká tul fe ɗáa ka̰aya ɓari, í fɛrɛ sùo-ri ɓa luo Ŋgɛrɛwṵru, a í ɗaa law-ri ɓo tul Ŋgɛrɛmbay naari Zezu.»
21 testemunhando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 «Timbɛɗɛ key na, mì séke ɓa Zuruzalɛm ro munu ká Tem Law Pie ha̰ mì ɗaa, taŋ kɔ́kɔ fe káʼa tḭ́i tul-i ká ɗi.
22 E, agora, impelido pelo Espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali vai me acontecer,
23 Roo lɛ, mì kɔ lɛ, ɓáy puo puo na, Tem Law Pie baka mì mii, ɗáa mì ɓo hul sal, ɓáy kɔ́kɔ sɛkɛ fe na, ɗo giyaŋ mì.
23 exceto que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que prisões e sofrimentos estão à minha espera.
24 Ɓi na, káw kumnun, mase huɗ hɔy kara ɗaa fe mbḭw ya. Roo lɛ, fe ká mgba law-i ŋgɔ-ŋgɔŋ ɓay ɗáa na, ɓa ɔ́rɔ ɓie peɗ ká Ŋgɛrɛmbay Zezu pɔŋ zuɔ nduo-i ɓay haŋa mì ɗaa. Peɗke na ɓa ka-káa Ɓay Kere ká se tul law kere Ŋgɛrɛwṵru.»
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, desde que eu complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 «Zaɗka mì ɗo sakra ɓaarì na, mì fere rì ɓay ká se tul réke mbay Ŋgɛrɛwṵru. Roo lɛ, timbɛɗɛ key na, mì kɔ lɛ, ká sakra ɓaarì na, nzoɓ ti kɔ́kɔ mì mbǎa wṵ̌m.
25 — E agora eu sei que todos vocês, em cujo meio passei pregando o Reino, não mais verão o meu rosto.
26 Ɓe ze, mì ɓaa ha rì vuri key ta-taŋ: zaɗka nzoɓ mbḭw ká sakra ɓaarì key wṵru faa lɛ, ɓayke ti tul-i ya,
26 Portanto, no dia de hoje testifico diante de vocês que estou limpo do sangue de todos,
27 ɓay ḭi lɛ, feri riw bele ká Ŋgɛrɛwṵru leke ɓay ɗáa na, mì ka-káake ha rì mí mṵu rì mbḭw ya.
27 porque jamais deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Ì nzɛ ɓáy sùo-rì, kakalke lɛ, ɓay tul nzoɓ mbika lawri riw bele ká Tem Law Pie pɔŋ ri zuɔ nduo-rì, ɓay haŋa ri nda faa pol-ri munu ká nzoɓri kɔ̌rɔke fe hɔl ɓari. Ì kɔ-kɔ́m ɓa tul nzoɓ mbika lawri ká i mbṵ tul kḭ ká i vi ɓa taa Ŋgɛrɛwṵru ɓáy faa sím Vi-e ká uo ká tul puu say huɗ na.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho no qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Mì kɔ lɛ, zaɗka mì zɔ́l mí pɔŋ rì na, nzoɓ law mgbɔ́rɔri ká i ɗo munu ɓa váy koyri na, i ví sakra ɓaarì í ndɔr fal-rì kpṵru ɓay ɗáa sɛkɛ ziŋ rì.
29 Eu sei que, depois da minha partida, aparecerão no meio de vocês lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Nzoɓ ha̰nɛri ká sakra ɓaarì kḭ hɔy kara, i úru ɓay kúɗ ɓay gbaɗ gbaɗ ɓay úlake nzoɓ mbika lawri ɓay fá̰a ri zuɔ fal-ri.
30 E que até mesmo entre vocês se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás de si.
31 Munu zu lɛ, ì káw ɓáy nzaa ɓal-rì kekeke. Ì ha̰ law-rì ka kér se tul ɗol ɓi ká sakra ɓaarì ká mì ɗaa mbiimbam say ɓáy ɓay ká mì fere rì mbḭw mbḭw riw bele suŋ ɓáy ɓisie ɓaŋguɔ ɓáy mbii nun-i na.
31 Portanto, vigiem, lembrando que, durante três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, cada um de vocês.
32 «Timbɛɗɛ key lɛ, mì ala rì zuɔ ɓil nduo Ŋgɛrɛwṵru ɓay haŋa ni ka kɔ́rɔ rì ɓáy law kere ɓe. Ka ɗo ɓáy hṵrusuo ká ɓay haŋa rì ŋgɔŋ ɓa pola pola nda̰w, ɓay haŋa fe kereri káʼa kɔrɔ ɓay haŋa nzoɓ taa ɓeri riw bele na, ì ziŋ nda̰w.
32 — Agora, pois, eu os entrego aos cuidados de Deus e à palavra da sua graça, que tem poder para edificá-los e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Kɔn lari ɓaarì, mase feziŋa ɓaarì, mase gari ɓaarì na, ɗáa mì mbḭw ya.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem roupas;
34 Ɓaarì hɔy kara ì kɔ nda̰w, nduo-i kḭ ze mì ɗáake peɗ ɓay tul fe ká puo mì nda̰w, ɓay tul nzoɓri ká i ɗo ziŋ mì nda̰w pi.
34 vocês mesmos sabem que estas minhas mãos serviram para o que era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Ɓi na, feri riw bele ká mì ɗaa na, mì kǐɛke rì ɓay haŋa rì ɗaa mini key nda̰w, í sɔ́ke nzoɓri ká hṵrusuo-ri tiya, í kérke ɓay se tul ɓayri ká Ŋgɛrɛmbay Zezu kḭ sùo-ɛ ɓaa mii: “Mbika fe ɓay haŋa nzoɓ na ɓa suoriya ɓamba, mba ya̰aŋake.”»
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que, trabalhando assim, é preciso socorrer os necessitados e lembrar das palavras do próprio Senhor Jesus: “Mais bem-aventurado é dar do que receber.”
36 Zaɗka Pol ɓaa ɓayri na munu ɔ riw bele báyḭi lɛ, ka huku siri gburuk ziŋ ri riw bele, a ɗaa nzaa ɓay kere.
36 Tendo dito isso, ajoelhando-se, Paulo orou com todos eles.
37 Báyḭi lɛ, ɓari riw bele na i haw rɛw saɗak, í mgbáke nduo-ɛ zuɗuɗu í ul suk-e.
37 Então houve grande pranto entre todos, e, abraçando Paulo, o beijavam,
38 I ɗaa síe ŋgḭi ɓamba ɓay tul ɓay káʼa ɓaa mii, i ti kɔ́kɔ nun ɓeri mbǎa wṵ̌m na. Falɛ ku lɛ, i su ni kpṵru í séke nzaa bawda tuo nda̰w rɔɔ, í pɔŋ ni ha̰ ni zɔl ɓáy.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele tinha dito: que não mais veriam o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.