Atos 20
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs ARIB
1 Zaɗka law nzoɓ puɔri ɓáy kér ɓay ɓari nda siri na báyḭi lɛ, Pol mbṵ nzoɓ mbika lawri a huo law-ri. Falɛ ku rɔɔ, a waɗa ri a zɔl ɓa kuɗu zaɗ ká Maseduwa̰n na ɓáy.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Ka se ɓáy zaɗ zaɗ ká ɓil kuɗu zaɗ na key, a ɓo nzoɓ mbika lawri ɓáy ɓayri ŋgḭi ɓamba, rɔɔ a kal a se tusiri Grɛs
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 a ɗaa few say ká ɗi. Zaɗkaʼa ɗo ɗi ya ɓay mbika tuo ɓay séke ɓa tusiri Siri na, ka laa ɓay Ziɓri ká i kuma ni ɓay ɗáa fe ziŋ ni. Ɓe ze ha̰ ni mbi nzi-ɛ ɓay yḭ́i ɓáy faa kuɗu zaɗ ká Maseduwa̰n na.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Nzoɓri ká i se ziŋ ni na ze riŋ ri ɗo key: Sopatɛr, nzoɓ ká Bere vu Pirus nda̰w, Arisitak ɓáy Sekundus ká i ɓa nzoɓri ká Tesalonik nda̰w, Gayus ká Dɛrbe nda̰w, Timote nda̰w, rɔɔ Tisik ɓáy Torofim ká i ɓa nzoɓri ká kuɗu zaɗ ká Azi na nda̰w pi.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Ɓari na i se pol í vǎa giyaŋ ɓuru ká nzaa maambii ká Toras.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Ɓuru na, ɓuru kaw Filiɓ, ɓúru ɗaa *nam suoriya maapa ká i ɗaa taŋ fe hew fe na nda̰w rɔɔ, ɓúru hil ɓúru kaw ɓil bawda tuo ɓúru zɔl ɓáy. Falɛ ká ɗaa nam ndeɓe na báyḭi lɛ, ɓuru ziŋ kḭ ká Toras. Zaɗɛ ku ze, ɓuru ɗaa nam tɔnɔ say ká ɗi.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Fal nam mgbaka ta̰ram na, ɓuru mbṵ kḭ ziŋ nzoɓ mbika lawri ɓay ɗáa law mbḭw ziŋ kḭ. Lɛɛ, Pol ɓaa ɓay ha ri. Munu káʼa zɔ́l ruo na, ka ɓaa ɓay ŋgḭ-ŋgḭi ziŋ ri kpṵru nzaa zaɗ buo.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Ɓil hul ká̰y tul kḭ ká ɓuru mbṵ kḭ ká ɗi na, i ɗaa huu ndeleri zuɔ ɗi gba̰a.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Báyḭi lɛ, leɗ kuban mbḭw munu riŋ-ɛ ɓa Utik kaw fonɛtere. Zaɗka Pol ɗo ɓáa ɓay bole ɗi ɗi kɔɓ rɔɓay na, ka duku nam a kal nam sa̰w, a lie saa tul hul ká̰y tul kḭ ndeke ɗi sayke na gbǎ̰y nda siri. I se ɓay vǎa úra ni, lɛ, i mgba ni ɓa huɗ yek.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Báyḭi lɛ, Pol ɗì a ɗiŋ a mbi ni mgbolka ɗo nduo-ɛ a ɓaa ha̰ nzoɓri mii: «Ì ha̰ law-rì ka nzáa rì ya, ɓay ḭi lɛ, ɔ̰mi ɓe tɔ̀ŋ ɗo ɗi rɔɓay.»
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Falɛ ku lɛ, ka hil a se siya ɓa kḭ, a haw maapa a sṵ ziŋ ri. Ka lo soro ziŋ ri kḭ kpṵru, ha̰ nzaa fa̰a nzaaruo nda̰w rɔɔ, a uru a zɔl ɓáy.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Lɛɛ, i sùu leɗ kuban na ɓáy kumnun ɓa puɔ. Káw kumnun ɓe na, ɗaa ha̰ law nzoɓri riw bele nda siri ha ri kaw ɓáy bawda suoriya.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Fal fekeri na ku báyḭi lɛ, ɓuru uru ɓúru vǎa kaw ɓil bawda tuo, ɓúru se pola ɓúru se Asos. Ɓa zaɗ ká Pol waa ɓay zíŋ ɓuru ká ɗi, ze a hil a kaw ɓil bawda tuo na ziŋ ɓuru. Ka mbi nzi-ɛ ká ɗi munu, ɓay ḭi lɛ, ka hii ɓay séke ɓáy faa kɛlɛ.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Zaɗka ɓuru ziŋ kḭ ká Asos na báyḭi lɛ, ka hil a kaw ɓil bawda tuo ziŋ ɓuru, a ɓúru kḭri ɓúru se ɓa puo ká Mitilɛn.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Úru saa zaɗ nu ku na, ɓuru se ɓáy ɓil maambii kpṵru tḭi nzaaruoke ɓúru tḭi ɗi ya ɓáy tukuɗu mbii Kiyo. Nzaaruo kḭ na, ɓuru tḭi tukuɗu mbii Samos, a nzaaruoke taa kḭ na báyḭi lɛ, ɓuru tḭi puo ká Mile ká ɗo nzaa maambii.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Tusuɛke lɛ, Pol mbi nzi-ɛ pola hɔy ɓay tá̰a ká Efɛz na ya, ɓay ḭi lɛ, ka hii ɓay mgbaka roy ká kuɗu zaɗ ká Azi ya, ze a nzaa faa a takra a hii ɓay tḭ́i Zuruzalɛm pola nda̰w rɔɔ, *nam suoriya pantekoɗ na vi ɓáy.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Zaɗka ɓuru kaw Mile rɔɓay na, Pol pie nzaapeɗ ha ri vǎa ɗi *ŋgɛrɛ tul peɗri ká tul nzoɓ mbika lawri ká i mbṵ tul kḭ ká Efɛz na ɓay haŋa ri vi.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Zaɗka i tḭi luo-ɛ na báyḭi lɛ, ka ɓaa ha ri mii: «Ɓaarì na, ì kɔ simseɗ ɓi ɓáy ɗol ɓi ká mì ɗǒke sakra ɓaarì, ɓáy titire nam ká mì víke kuɗu zaɗ Azi key na nda̰w.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Mì ɗiŋ tul-i mí ɗaa peɗ ha̰ Ŋgɛrɛmbay ɓáy mbii nun, a mí kɔ sɛkɛ fe ŋgḭ-ŋgḭi ɓay tul Ziɓri ká i leke ɓay ɓay ɗáa fe ziŋ mì.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Ì kɔ nda̰w, ɓayri káʼa ɓá kere ɓaarì na, mì mṵu rì mbḭw ya. Mì ka-káake riw bele ha rì, a mí fere rì fe ká zaɗ ruɔ nda̰w, ká ɓil hul ɓaarì nda̰w pi.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Ɓaŋguɔ na, mì ɗi Ziɓri ɓáy ɓari ká i ɓa Ziɓ ya nda̰w na, ɓay haŋa ri suo kér ɓay ɓari ká tul fe ɗáa ka̰aya ɓari, í fɛrɛ sùo-ri ɓa luo Ŋgɛrɛwṵru, a í ɗaa law-ri ɓo tul Ŋgɛrɛmbay naari Zezu.»
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 «Timbɛɗɛ key na, mì séke ɓa Zuruzalɛm ro munu ká Tem Law Pie ha̰ mì ɗaa, taŋ kɔ́kɔ fe káʼa tḭ́i tul-i ká ɗi.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Roo lɛ, mì kɔ lɛ, ɓáy puo puo na, Tem Law Pie baka mì mii, ɗáa mì ɓo hul sal, ɓáy kɔ́kɔ sɛkɛ fe na, ɗo giyaŋ mì.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Ɓi na, káw kumnun, mase huɗ hɔy kara ɗaa fe mbḭw ya. Roo lɛ, fe ká mgba law-i ŋgɔ-ŋgɔŋ ɓay ɗáa na, ɓa ɔ́rɔ ɓie peɗ ká Ŋgɛrɛmbay Zezu pɔŋ zuɔ nduo-i ɓay haŋa mì ɗaa. Peɗke na ɓa ka-káa Ɓay Kere ká se tul law kere Ŋgɛrɛwṵru.»
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 «Zaɗka mì ɗo sakra ɓaarì na, mì fere rì ɓay ká se tul réke mbay Ŋgɛrɛwṵru. Roo lɛ, timbɛɗɛ key na, mì kɔ lɛ, ká sakra ɓaarì na, nzoɓ ti kɔ́kɔ mì mbǎa wṵ̌m.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Ɓe ze, mì ɓaa ha rì vuri key ta-taŋ: zaɗka nzoɓ mbḭw ká sakra ɓaarì key wṵru faa lɛ, ɓayke ti tul-i ya,
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 ɓay ḭi lɛ, feri riw bele ká Ŋgɛrɛwṵru leke ɓay ɗáa na, mì ka-káake ha rì mí mṵu rì mbḭw ya.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Ì nzɛ ɓáy sùo-rì, kakalke lɛ, ɓay tul nzoɓ mbika lawri riw bele ká Tem Law Pie pɔŋ ri zuɔ nduo-rì, ɓay haŋa ri nda faa pol-ri munu ká nzoɓri kɔ̌rɔke fe hɔl ɓari. Ì kɔ-kɔ́m ɓa tul nzoɓ mbika lawri ká i mbṵ tul kḭ ká i vi ɓa taa Ŋgɛrɛwṵru ɓáy faa sím Vi-e ká uo ká tul puu say huɗ na.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Mì kɔ lɛ, zaɗka mì zɔ́l mí pɔŋ rì na, nzoɓ law mgbɔ́rɔri ká i ɗo munu ɓa váy koyri na, i ví sakra ɓaarì í ndɔr fal-rì kpṵru ɓay ɗáa sɛkɛ ziŋ rì.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Nzoɓ ha̰nɛri ká sakra ɓaarì kḭ hɔy kara, i úru ɓay kúɗ ɓay gbaɗ gbaɗ ɓay úlake nzoɓ mbika lawri ɓay fá̰a ri zuɔ fal-ri.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Munu zu lɛ, ì káw ɓáy nzaa ɓal-rì kekeke. Ì ha̰ law-rì ka kér se tul ɗol ɓi ká sakra ɓaarì ká mì ɗaa mbiimbam say ɓáy ɓay ká mì fere rì mbḭw mbḭw riw bele suŋ ɓáy ɓisie ɓaŋguɔ ɓáy mbii nun-i na.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 «Timbɛɗɛ key lɛ, mì ala rì zuɔ ɓil nduo Ŋgɛrɛwṵru ɓay haŋa ni ka kɔ́rɔ rì ɓáy law kere ɓe. Ka ɗo ɓáy hṵrusuo ká ɓay haŋa rì ŋgɔŋ ɓa pola pola nda̰w, ɓay haŋa fe kereri káʼa kɔrɔ ɓay haŋa nzoɓ taa ɓeri riw bele na, ì ziŋ nda̰w.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Kɔn lari ɓaarì, mase feziŋa ɓaarì, mase gari ɓaarì na, ɗáa mì mbḭw ya.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Ɓaarì hɔy kara ì kɔ nda̰w, nduo-i kḭ ze mì ɗáake peɗ ɓay tul fe ká puo mì nda̰w, ɓay tul nzoɓri ká i ɗo ziŋ mì nda̰w pi.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Ɓi na, feri riw bele ká mì ɗaa na, mì kǐɛke rì ɓay haŋa rì ɗaa mini key nda̰w, í sɔ́ke nzoɓri ká hṵrusuo-ri tiya, í kérke ɓay se tul ɓayri ká Ŋgɛrɛmbay Zezu kḭ sùo-ɛ ɓaa mii: “Mbika fe ɓay haŋa nzoɓ na ɓa suoriya ɓamba, mba ya̰aŋake.”»
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Zaɗka Pol ɓaa ɓayri na munu ɔ riw bele báyḭi lɛ, ka huku siri gburuk ziŋ ri riw bele, a ɗaa nzaa ɓay kere.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Báyḭi lɛ, ɓari riw bele na i haw rɛw saɗak, í mgbáke nduo-ɛ zuɗuɗu í ul suk-e.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 I ɗaa síe ŋgḭi ɓamba ɓay tul ɓay káʼa ɓaa mii, i ti kɔ́kɔ nun ɓeri mbǎa wṵ̌m na. Falɛ ku lɛ, i su ni kpṵru í séke nzaa bawda tuo nda̰w rɔɔ, í pɔŋ ni ha̰ ni zɔl ɓáy.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.