Atos 12

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ká ɓil sewke ku na, mbay *Eroɗ tii sa̰w ɗáa nun nzoɓ mbika law ha̰nɛri tuɔ síe.
1 Nessa ocasião, o rei Herodes prendeu alguns que pertenciam à igreja, com a intenção de maltratá-los,
2 Ka ha ri i Zak yṵ Za̰a ɓáy maamii.
2 e mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Zaɗkaʼa kɔ fe ɗáa ɓe na rii law Ziɓri ɓamba báyḭi lɛ, ka ha ri mgba Piyɛr nda̰w. (Ɓa *nam suoriya maapa ká i ɗaa taŋ fe hew fe na.)
3 Vendo que isso agradava aos judeus, prosseguiu, prendendo também Pedro, durante a festa dos pães sem fermento.
4 Falɛ káʼa mgba Piyɛr na báyḭi lɛ, ka vǎa ɗaa ni ɓo hul sal, a ha̰ nzoɓ yṵmri ɓa niŋ niŋ kɔrɔ ni í suo kḭ ɓáy namri riw bele. Ka ker ɓay tína ni ká nun nzoɓri ká fal *nam suoriya tḭ́i saa ɓil koy ɓay kúŋ ɓay ɓo tul-e.
4 Tendo-o prendido, lançou-o no cárcere, entregando-o para ser guardado por quatro escoltas de quatro soldados cada uma. Herodes pretendia submetê-lo a julgamento público depois da Páscoa.
5 Ɓe ze í kɔrɔ Piyɛr na ká ɓil hul sal, roo lɛ, nzoɓ mbika lawri ká i mbṵ tul kḭ na i ɗaa nzaa ɓay kere ŋgɔ-ŋgɔŋ ɓaŋguɔ ɓay tul-e.
5 Pedro, então, ficou detido na prisão, mas a igreja orava intensamente a Deus por ele.
6 Nam ká Eroɗ ker ɓay tína ni ká nun nzoɓri na, ká ɓil suŋke ku na Piyɛr ká i siŋ ni ɓáy sal lari na, na-nam ká sakra nzoɓ kɔ́rɔ niri ká siɗi na. Nzoɓ yṵmri ɗo faa hul ká kɛlɛ í kɔrɔ ni nda̰w.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes iria submetê-lo a julgamento, Pedro estava dormindo entre dois soldados, preso com duas algemas, e sentinelas montavam guarda à entrada do cárcere.
7 Báyḭi lɛ, zaɗɛ ku hɔy leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛmbay ká nulue tḭi kpeɗere a ha̰ zaɗ hie kaɗ kaɗ ká ɓil hul sal na. Lɛɛ, leɗ nzaapeɗ ká nulue na laŋ ni a tuma ni a ɓaa ha̰ ni mii: «Úru siya ɓa vaa!» Báyḭi lɛ, sal lariri ká i síŋke nduo-ɛri na nzuma yoroŋ zuɔ siri.
7 Repentinamente apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou na cela. Ele tocou no lado de Pedro e o acordou. "Depressa, levante-se! ", disse ele. Então as algemas caíram dos punhos de Pedro.
8 Lɛɛ, leɗ nzaapeɗ ká nulue na ɓaa ha̰ ni mii: «Mu siŋ sal huɔ ɓil-a, a mú nda dikɔn ɓo ɗo ɓal-a.» Lɛɛ, Piyɛr na ɗaa munu. Leɗ nzaapeɗ ká nulue ɓaa ha̰ ni na rɔɓay mii: «Mu nduo maagari ɓo ká yururu na a mú vi fal-i.»
8 O anjo lhe disse: "Vista-se e calce as sandálias". E Pedro assim fez. Disse-lhe ainda o anjo: "Ponha a capa e siga-me".
9 Báyḭi lɛ, Piyɛr tḭi saa hul sal a se fal-ɛ. Fe ká leɗ nzaapeɗ ká nulue ɗaa ziŋ ni na, nun-ɛ mgbuɗa ká ɗi ya ɓáy, a kɔ ɓa fe ká tina nun ha̰ ni hɔy.
9 E, saindo, Pedro o seguiu, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; tudo lhe parecia uma visão.
10 I kal nzoɓ yṵm ká ɗo titire ɗɛkrɛ, rɔɓay i kal nzoɓ ndeke ɗi siɗike í tḭi faa kɔ̀kɔ dudu ká i ɗaa ɓáy lari na, lɛ, faa na mgbuɗa sùo-ɛ hɔy ɓoloŋ ká pol-ri ha ri tḭi. Zaɗka i tḭi í se faa ká se ɓa ɓil puɔ na báyḭi lɛ, zaɗɛ ku hɔy, leɗ nzaapeɗ ká nulue na pɔŋ ni ká ɗi a zɔl.
10 Passaram a primeira e a segunda guarda, e chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade. Este se abriu por si mesmo para eles, e passaram. Tendo saído, caminharam ao longo de uma rua, e de repente, o anjo o deixou.
11 Zaɗka nun Piyɛr taŋ ká tul fe ká kal na, ka ɓaa mii: «Timbɛɗɛ key na mì kɔ ro: ɓa Ŋgɛrɛmbay kḭ ze pie leɗ nzaapeɗ ɓe ha̰ ni ví tina mì saa nduo Eroɗ, ɓáy fe ka̰ayari riw bele ká Ziɓri giyaŋ ɓay ɗáa ziŋ mì na.»
11 Então Pedro caiu em si e disse: "Agora sei, sem nenhuma dúvida, que o Senhor enviou o seu anjo e me libertou das mãos de Herodes e de tudo o que o povo judeu esperava".
12 Zaɗka nun Piyɛr taŋ ká tul sùo-ɛ na, ka zɔl a se ɓa puo Mari máa Za̰a ká i ɗi ni ɓa Marki. Ɓa zaɗ ká nzoɓri mbṵ kḭ ruɔ ɓamba í ɗo ɗáa nzaa ɓay kere ká ɗi.
12 Percebendo isso, ele se dirigiu à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muita gente se havia reunido e estava orando.
13 Ka nda faa hul ká kɛlɛ, lɛ, leɗ káw mbḭw ká ɓa má̰y nzoɓ ká riŋ-ɛ ɓa Rod soro a se ɓay kɔ́kɔ.
13 Pedro bateu à porta do alpendre, e uma serva chamada Rode veio atender.
14 Lɛɛ, ka laa kusol Piyɛr ha̰ sùo-ɛ rii ni ŋgḭi ɓamba tasiri, a pɔŋ mgbúɗa faa na, a ɗuu a vǎa ɓaa ha nzoɓri mii: «Piyɛr ɗo faa hul ká kɛlɛ ɗi ku!»
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, tomada de alegria, ela correu de volta, sem abrir a porta, e exclamou: "Pedro está à porta! "
15 Báyḭi lɛ, i ɓaa ha̰ ni mii: «Ɓala ze ɗáa mù lɛ woo?» Lɛɛ, ka geɗe a ɓaa ha ri mii: «Ɓa sùo ɓe kḭ.» I yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Munu lɛ, ɓa wṵru ɓe zu.»
15 Eles porém lhe disseram: "Você está fora de si! " Insistindo ela em afirmar que era Pedro, disseram-lhe: "Deve ser o anjo dele".
16 Báyḭi lɛ, Piyɛr nda faa hul na ɓaŋguɔ. Zaɗka i ví mgbuɗa faa hul í kɔ ɓa ɓe na báyḭi lɛ, tuku ri riw bele.
16 Mas Pedro continuou batendo e, quando abriram a porta e o viram, ficaram perplexos.
17 Ro, Piyɛr ura nduo-ɛ a laŋ ɓay haŋa ri pɔŋ rɔɗ nzaa, rɔɔ a kḭi fal fe ká Ŋgɛrɛmbay ɗaa a tínake ni saa hul sal na ha ri laa. A yḭ̀i a ɓaa ha ri mii: «Ì vǎa ɓaa ɓayke ha̰ Zak ɓáy yṵ naari ha ri laa.» Falɛ ku lɛ, ka tḭi a se zaɗ kḭ.
17 Mas ele, fazendo-lhes sinal para que se calassem, descreveu como o Senhor o havia tirado da prisão e disse: "Contem isso a Tiago e aos irmãos". Então saiu e foi para outro lugar.
18 Nzaaruo sil na báyḭi lɛ, nzoɓ yṵmri se tul kḭ hali hali ɓay kɔ́kɔ zaɗ ká Piyɛr na tḭi ɓa ɓaɗi.
18 De manhã, não foi pequeno o alvoroço entre os soldados quanto ao que tinha acontecido a Pedro.
19 Eroɗ hɔy kara ha ri nzaara ni kpṵy í ziŋ ni ya. Falɛ káʼa vbi nzoɓ yṵmri ká i kɔrɔ Piyɛr na báyḭi lɛ, ka mbi nzi-ɛ ha̰ nzoɓ yṵm ɓeri i ɓari nzoɓ kɔ́rɔ faa hul sal na. Ro, a zɔl saa kuɗu zaɗ ká Zude a se ŋgɛrɛpuo Sezare ɓay káw ɗi ndḭi.
19 Fazendo uma busca completa e não o encontrando, Herodes fez uma investigação entre os guardas e ordenou que fossem executados. Depois Herodes foi da Judéia para Cesaréia e permaneceu ali durante algum tempo.
20 Báyḭi lɛ, law *Eroɗ na zoŋ ká tul nzoɓri ká Tir ɓáy Sido̰n. Lɛɛ, i tuɗ tul kḭ í mbṵ nzaa-ri mbḭw hɔy ɓay zíŋ ni. Falɛ ká i vǎa ziŋ Balatus ká ɓa nzoɓ kɔ́rɔ ɓil puo Mbay Eroɗ í leke ɓay ziŋ ni na báyḭi lɛ, í vǎa vbi Eroɗ ɓay haŋa ɗɛkɛkɛ ka ɗo sakra ɓari, ɓay ḭi lɛ, ɓáy faa puoruo ɓe rɔɔ, i zíŋke fe sṵm í sṵ ɓáy.
20 Ele estava cheio de ira contra o povo de Tiro e Sidom; contudo, eles haviam se reunido e procuravam ter uma audiência com ele. Tendo conseguido o apoio de Blasto, homem de confiança do rei, pediram paz, porque dependiam das terras do rei para obter alimento.
21 Nam ká Eroɗ tuu ha ri na vi báyḭi lɛ, ka nduo gari mbay ɓe a kaw tul kariŋgaw mbay a baka ri ɓay.
21 No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso ao povo.
22 Lɛɛ, ruɔ nzoɓri sìi gay ɓe ɓáy nzaa-ri gɔ̌m í ɓaa mii: «Ɓa nzoɓ ze ɓaa ɓay ku ya, roo lɛ, ɓa wṵru!»
22 Eles começaram a gritar: "É voz de deus, e não de homem".
23 Ká zaɗɛ ku hɔy leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛmbay ká nulue nda ni riɓ ɓo siri, ɓay ḭi lɛ, mbay ká ɗo ɓay ɗáa ɓo tul Ŋgɛrɛwṵru na, ka ɗaa ɓo tul-e ɓe kḭ sùo-ɛ. Ze kayri sṵ ɓil-e ha̰ ni hu.
23 Visto que Herodes não glorificou a Deus, imediatamente um anjo do Senhor o feriu; e ele morreu comido por vermes.
24 Ɓe nu ku ro, Ɓay Ŋgɛrɛwṵru na ya̰a zaɗ ɓa pola pola, ha̰ nzoɓ mbika lawri ŋgḭi ɓa pola pola.
24 Entretanto, a palavra de Deus continuava a crescer e a espalhar-se.
25 A Barnabas ɓáy Sol na lɛ, zaɗka peɗ ɓari ká i pie ri ɓay haŋa ri vǎa ɗaa ká Zuruzalɛm na ɔ báyḭi lɛ, i yḭ̀i í se Antiyos, a í ɗaa Za̰a ká i ɗi ni ɓa Marki na ɓo fal-ri ha̰ ni se ziŋ ri mbḭw hɔy.
25 Tendo terminado sua missão, Barnabé e Saulo voltaram de Jerusalém, levando consigo João, também chamado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.