Atos 12
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs ARIB
1 Ká ɓil sewke ku na, mbay *Eroɗ tii sa̰w ɗáa nun nzoɓ mbika law ha̰nɛri tuɔ síe.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Ka ha ri i Zak yṵ Za̰a ɓáy maamii.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Zaɗkaʼa kɔ fe ɗáa ɓe na rii law Ziɓri ɓamba báyḭi lɛ, ka ha ri mgba Piyɛr nda̰w. (Ɓa *nam suoriya maapa ká i ɗaa taŋ fe hew fe na.)
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Falɛ káʼa mgba Piyɛr na báyḭi lɛ, ka vǎa ɗaa ni ɓo hul sal, a ha̰ nzoɓ yṵmri ɓa niŋ niŋ kɔrɔ ni í suo kḭ ɓáy namri riw bele. Ka ker ɓay tína ni ká nun nzoɓri ká fal *nam suoriya tḭ́i saa ɓil koy ɓay kúŋ ɓay ɓo tul-e.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Ɓe ze í kɔrɔ Piyɛr na ká ɓil hul sal, roo lɛ, nzoɓ mbika lawri ká i mbṵ tul kḭ na i ɗaa nzaa ɓay kere ŋgɔ-ŋgɔŋ ɓaŋguɔ ɓay tul-e.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Nam ká Eroɗ ker ɓay tína ni ká nun nzoɓri na, ká ɓil suŋke ku na Piyɛr ká i siŋ ni ɓáy sal lari na, na-nam ká sakra nzoɓ kɔ́rɔ niri ká siɗi na. Nzoɓ yṵmri ɗo faa hul ká kɛlɛ í kɔrɔ ni nda̰w.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Báyḭi lɛ, zaɗɛ ku hɔy leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛmbay ká nulue tḭi kpeɗere a ha̰ zaɗ hie kaɗ kaɗ ká ɓil hul sal na. Lɛɛ, leɗ nzaapeɗ ká nulue na laŋ ni a tuma ni a ɓaa ha̰ ni mii: «Úru siya ɓa vaa!» Báyḭi lɛ, sal lariri ká i síŋke nduo-ɛri na nzuma yoroŋ zuɔ siri.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Lɛɛ, leɗ nzaapeɗ ká nulue na ɓaa ha̰ ni mii: «Mu siŋ sal huɔ ɓil-a, a mú nda dikɔn ɓo ɗo ɓal-a.» Lɛɛ, Piyɛr na ɗaa munu. Leɗ nzaapeɗ ká nulue ɓaa ha̰ ni na rɔɓay mii: «Mu nduo maagari ɓo ká yururu na a mú vi fal-i.»
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Báyḭi lɛ, Piyɛr tḭi saa hul sal a se fal-ɛ. Fe ká leɗ nzaapeɗ ká nulue ɗaa ziŋ ni na, nun-ɛ mgbuɗa ká ɗi ya ɓáy, a kɔ ɓa fe ká tina nun ha̰ ni hɔy.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 I kal nzoɓ yṵm ká ɗo titire ɗɛkrɛ, rɔɓay i kal nzoɓ ndeke ɗi siɗike í tḭi faa kɔ̀kɔ dudu ká i ɗaa ɓáy lari na, lɛ, faa na mgbuɗa sùo-ɛ hɔy ɓoloŋ ká pol-ri ha ri tḭi. Zaɗka i tḭi í se faa ká se ɓa ɓil puɔ na báyḭi lɛ, zaɗɛ ku hɔy, leɗ nzaapeɗ ká nulue na pɔŋ ni ká ɗi a zɔl.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Zaɗka nun Piyɛr taŋ ká tul fe ká kal na, ka ɓaa mii: «Timbɛɗɛ key na mì kɔ ro: ɓa Ŋgɛrɛmbay kḭ ze pie leɗ nzaapeɗ ɓe ha̰ ni ví tina mì saa nduo Eroɗ, ɓáy fe ka̰ayari riw bele ká Ziɓri giyaŋ ɓay ɗáa ziŋ mì na.»
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Zaɗka nun Piyɛr taŋ ká tul sùo-ɛ na, ka zɔl a se ɓa puo Mari máa Za̰a ká i ɗi ni ɓa Marki. Ɓa zaɗ ká nzoɓri mbṵ kḭ ruɔ ɓamba í ɗo ɗáa nzaa ɓay kere ká ɗi.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Ka nda faa hul ká kɛlɛ, lɛ, leɗ káw mbḭw ká ɓa má̰y nzoɓ ká riŋ-ɛ ɓa Rod soro a se ɓay kɔ́kɔ.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Lɛɛ, ka laa kusol Piyɛr ha̰ sùo-ɛ rii ni ŋgḭi ɓamba tasiri, a pɔŋ mgbúɗa faa na, a ɗuu a vǎa ɓaa ha nzoɓri mii: «Piyɛr ɗo faa hul ká kɛlɛ ɗi ku!»
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Báyḭi lɛ, i ɓaa ha̰ ni mii: «Ɓala ze ɗáa mù lɛ woo?» Lɛɛ, ka geɗe a ɓaa ha ri mii: «Ɓa sùo ɓe kḭ.» I yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Munu lɛ, ɓa wṵru ɓe zu.»
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Báyḭi lɛ, Piyɛr nda faa hul na ɓaŋguɔ. Zaɗka i ví mgbuɗa faa hul í kɔ ɓa ɓe na báyḭi lɛ, tuku ri riw bele.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Ro, Piyɛr ura nduo-ɛ a laŋ ɓay haŋa ri pɔŋ rɔɗ nzaa, rɔɔ a kḭi fal fe ká Ŋgɛrɛmbay ɗaa a tínake ni saa hul sal na ha ri laa. A yḭ̀i a ɓaa ha ri mii: «Ì vǎa ɓaa ɓayke ha̰ Zak ɓáy yṵ naari ha ri laa.» Falɛ ku lɛ, ka tḭi a se zaɗ kḭ.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Nzaaruo sil na báyḭi lɛ, nzoɓ yṵmri se tul kḭ hali hali ɓay kɔ́kɔ zaɗ ká Piyɛr na tḭi ɓa ɓaɗi.
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Eroɗ hɔy kara ha ri nzaara ni kpṵy í ziŋ ni ya. Falɛ káʼa vbi nzoɓ yṵmri ká i kɔrɔ Piyɛr na báyḭi lɛ, ka mbi nzi-ɛ ha̰ nzoɓ yṵm ɓeri i ɓari nzoɓ kɔ́rɔ faa hul sal na. Ro, a zɔl saa kuɗu zaɗ ká Zude a se ŋgɛrɛpuo Sezare ɓay káw ɗi ndḭi.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Báyḭi lɛ, law *Eroɗ na zoŋ ká tul nzoɓri ká Tir ɓáy Sido̰n. Lɛɛ, i tuɗ tul kḭ í mbṵ nzaa-ri mbḭw hɔy ɓay zíŋ ni. Falɛ ká i vǎa ziŋ Balatus ká ɓa nzoɓ kɔ́rɔ ɓil puo Mbay Eroɗ í leke ɓay ziŋ ni na báyḭi lɛ, í vǎa vbi Eroɗ ɓay haŋa ɗɛkɛkɛ ka ɗo sakra ɓari, ɓay ḭi lɛ, ɓáy faa puoruo ɓe rɔɔ, i zíŋke fe sṵm í sṵ ɓáy.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Nam ká Eroɗ tuu ha ri na vi báyḭi lɛ, ka nduo gari mbay ɓe a kaw tul kariŋgaw mbay a baka ri ɓay.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Lɛɛ, ruɔ nzoɓri sìi gay ɓe ɓáy nzaa-ri gɔ̌m í ɓaa mii: «Ɓa nzoɓ ze ɓaa ɓay ku ya, roo lɛ, ɓa wṵru!»
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Ká zaɗɛ ku hɔy leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛmbay ká nulue nda ni riɓ ɓo siri, ɓay ḭi lɛ, mbay ká ɗo ɓay ɗáa ɓo tul Ŋgɛrɛwṵru na, ka ɗaa ɓo tul-e ɓe kḭ sùo-ɛ. Ze kayri sṵ ɓil-e ha̰ ni hu.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Ɓe nu ku ro, Ɓay Ŋgɛrɛwṵru na ya̰a zaɗ ɓa pola pola, ha̰ nzoɓ mbika lawri ŋgḭi ɓa pola pola.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 A Barnabas ɓáy Sol na lɛ, zaɗka peɗ ɓari ká i pie ri ɓay haŋa ri vǎa ɗaa ká Zuruzalɛm na ɔ báyḭi lɛ, i yḭ̀i í se Antiyos, a í ɗaa Za̰a ká i ɗi ni ɓa Marki na ɓo fal-ri ha̰ ni se ziŋ ri mbḭw hɔy.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.