Atos 10
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NVI
1 Nzoɓ mbḭw munu riŋ-ɛ ɓa Kɔrney kaw Sezare. Ka ɓa ŋgɛrɛnzoɓ yṵm ká puoruo Rɔm káʼa re tul nzoɓ yṵmri ɓa isɔɗ. Kuɗu nzoɓ yṵmkeri ku na i ɗi ri ɓa «nzoɓ yṵmri ká Itali.»
1 Havia em Cesaréia um homem chamado Cornélio, centurião do regimento conhecido como Italiano.
2 Leɗbanke ku na ɓa nzoɓ ká hḭɛ Ŋgɛrɛwṵru a koɗ ni ɓáy nzoɓ ini ɓeri riw bele. Ka mgba ini ŋgḭi ɓamba ziŋ nzoɓ kṵkuri ká i ɓa Ziɓri, a ɗaa nzaa ɓay kere ha̰ Ŋgɛrɛwṵru ɓaŋguɔ kpaɗara.
2 Ele e toda a sua família eram piedosos e tementes a Deus; dava muitas esmolas ao povo e orava continuamente a Deus.
3 Nam mbḭw munu ká síe fɛrɛ sùo-ɛ na báyḭi lɛ, fe tina nun ha̰ ni kɔ leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru mbḭw munu ta-taŋ rìi tul-e ká hula a ɗi ni mii: «Kɔrney!»
3 Certo dia, por volta das três horas da tarde, ele teve uma visão. Viu claramente um anjo de Deus que se aproximava dele e dizia: "Cornélio! "
4 Lɛɛ, Kɔrney kɔ leɗ nzaapeɗ na ɓáy hḭɛ a ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, mina lɛ?» Báyḭi lɛ, leɗ nzaapeɗ ká nulue na ɓaa ha̰ ni mii: «Nzaa ɓay kere ɓo ká mù ɗaa na, Ŋgɛrɛwṵru la-laa, a ini ká mù mgba ziŋ nzoɓ kṵkuri kara ka kɔ nda̰w, ze a kěrke se tul-a.
4 Atemorizado, Cornélio olhou para ele e perguntou: "Que é, Senhor? " O anjo respondeu: "Suas orações e esmolas subiram como oferta memorial diante de Deus.
5 Munu zu lɛ, timbɛɗɛ key na, mu pie wa̰rari ha ri se Zope í vǎa nzaa Simo̰n ká i ɗi ni ɓa Piyɛr na ha̰ ni vi.
5 Agora, mande alguns homens a Jope para trazerem um certo Simão, também conhecido como Pedro,
6 Ka naa hul Simo̰n, ɓe káʼa ɓa nzoɓ gbáa huɔ na. Hul ɓe ɗo nzaa maambii lɛr.»
6 que está hospedado na casa de Simão, o curtidor de couro, que fica perto do mar".
7 Falɛ ká leɗ nzaapeɗ ká nulue ɓaa ɓayke ha̰ ni a zɔl na báyḭi lɛ, Kɔrney ɗi leɗ káw ɓeri ɓa siɗi, a ɗi nzoɓ yṵm mbḭw ká hḭɛ Ŋgɛrɛwṵru ká sakra ɓari ku káʼa kaw tul-ri na,
7 Depois que o anjo que lhe falou se foi, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dentre os seus auxiliares,
8 a kḭi fal feri ká kal na riw bele ha ri laa. Fal ɓayri káʼa kḭi na báyḭi lɛ, ka pie ri se Zope na.
8 e, contando-lhes tudo o que tinha acontecido, enviou-os a Jope.
9 Nzaaruoke ká i se faa rɔɓay ká í tɔ̀ŋ ɗi ya deɓ ɓáy Zope na báyḭi lɛ, Piyɛr hil a ɗo tul hul siya ɓay ɗáa nzaa ɓay kere ɓáy síe ká ɗo law tul.
9 No dia seguinte, por volta do meio dia, enquanto eles viajavam e se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar.
10 Lɛɛ, kɔn sɛ ni ha̰ ni hii ɓay sṵŋa fe. Zaɗka i ɗo ɗáa fe sṵm ɓay haŋa ni sṵ na báyḭi lɛ, ka kɔ fe tina nun ha̰ ni.
10 Tendo fome, queria comer; enquanto a refeição estava sendo preparada, caiu em êxtase.
11 Lɛɛ, ka kɔ nulue mgbuɗa ɗo hɔy gbɛrɛrɛ, ha̰ ni kɔ fe rìi gari a aa gboroŋ ká i siŋ sal ɗo tḭwke niŋ bele uru saa ɗi a ɓo siri.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol que descia à terra, preso pelas quatro pontas,
12 Ká ɓil feke ku na, kḭri nayri ɓoɗ ɓoɗ riw bele ɗo ɓil-e, nayri ká ɓal-ri niŋ niŋ nda̰w, feri ká i koro siri ɓáy ɓil-ri nda̰w, rɔɔ ɓáy kḭri nduyri ɓoɗ ɓoɗ nda̰w pi.
12 contendo toda espécie de quadrúpedes, bem como de répteis da terra e aves do céu.
13 Lɛɛ, ka laa kusol nzoɓ ɓaa ha̰ ni mii: «Piyɛr, úru siya ɓo mú i mú sṵ!»
13 Então uma voz lhe disse: "Levante-se, Pedro; mate e coma".
14 Báyḭi lɛ, Piyɛr yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Úwaa! Mbay, fe ká Ziɓri haa sṵ́ŋake í kɔ ɓa fe ká ndaya, mase ɓa fe ḭ̌m ká mini key na, mì mbi ɓo nzaa-i ba mbḭw ya mgbaŋ.»
14 Mas Pedro respondeu: "De modo nenhum, Senhor! Jamais comi algo impuro ou imundo! "
15 Ndeke ɗi ba siɗike na, ka laa kusol nzoɓ ɓaa ha̰ ni mii: «Fe ká Ŋgɛrɛwṵru ɓaa ta-taŋ mii, ɓa fe kere na, kɔkɔ ká mu kɔ ɓa fe ḭ̌m.»
15 A voz lhe falou segunda vez: "Não chame impuro ao que Deus purificou".
16 Feke ku na vi mini faa ɓal ba say, lɛ, ká zaɗɛ ku hɔy i kuɔ feke na i yḭ̌ike ɓa nulue ɓa kḭ.Fe tina nun ha̰ Piyɛr.|src="cn01945B.tif" size="span" loc="Acts 10.13-9.22" copy="David C. Cook" ref="10.16"
16 Isso aconteceu três vezes, e em seguida o lençol foi recolhido ao céu.
17 Zaɗka Piyɛr kaw a ker se tul sa̰w fe ká tina nun ha̰ ni na kpṵy báyḭi lɛ, nzoɓri ká Kɔrney pie ri na, i vbi faa ká se ɓa hul Simo̰n na kpṵru, i vǎa tḭi ɗi í ɗo faa hul,
17 Enquanto Pedro estava refletindo no significado da visão, os homens enviados por Cornélio descobriram onde era a casa de Simão e chegaram à porta.
18 í ɗi ɗiw í vbi ɓay mii: «Zaɗ ni key ze Simo̰n ká i ɗi ni ɓa Piyɛr na naa ɗi lɛ?»
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, conhecido como Pedro.
19 Lɛɛ, Piyɛr na ɗo kér ɓay sa̰w fe ká tina nun ha̰ ni na ɓaŋguɔ. Báyḭi lɛ, Tem Law Pie ɓaa ha̰ ni mii: «Á̰y, mu kɔ, nzoɓri ɓa say i ɗo key í vbi ɓay ɓo.
19 Enquanto Pedro ainda estava pensando na visão, o Espírito lhe disse: "Simão, três homens estão procurando por você.
20 Mu úru siya mú ɗì mú vǎa ziŋ ri ɓo, mú se zíŋ ri taŋ má̰y ɓay, ɓay ḭi lɛ, ɓa ɓi kḭ ze mì pie ri.»
20 Portanto, levante-se e desça. Não hesite em ir com eles, pois eu os enviei".
21 Báyḭi lɛ, Piyɛr ɗì a ziŋ ri a ɓaa ha ri mii: «Nzoɓ ká ì nzaa ni na, ɓa ɓi zu. Wa̰a, sa̰wke mina rɔɔ ì vi key lɛ?»
21 Pedro desceu e disse aos homens: "Eu sou quem vocês estão procurando. Por que motivo vieram? "
22 Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Kɔrney ká ɓa ŋgɛrɛnzoɓ yṵm na ze pie ɓuru vi luo-ɔ key. Ɓe na, ka ɓa nzoɓ fe ɗáa ɓáy zaɗɛ káʼa ruo Ŋgɛrɛwṵru, ká Ziɓri riw bele ɓaa ɓay ɓe ɓáy kere na. Ŋgɛrɛwṵru pie leɗ nzaapeɗ ɓe mbḭw saa nulue se luo-ɛ a ɓaa ɓay ziŋ ni. Ze a pie ɓuru ɓay haŋa mù se luo-ɛ ɓo, ɓay ká mù ɗǒke na, mu ɓaa ha̰ ni laa.»
22 Os homens responderam: "Viemos da parte do centurião Cornélio. Ele é um homem justo e temente a Deus, respeitado por todo o povo judeu. Um santo anjo lhe disse que o chamasse à sua casa, para que ele ouça o que você tem para dizer".
23 Báyḭi lɛ, Piyɛr ha ri ví naa ziŋ ni. Nzaaruoke na, ka uru a se ziŋ ri. Yṵ-ɛ ha̰nɛri ká i ɓa nzoɓ mbika law ká i kaw Zope na, i su ni í se ziŋ ni nda̰w.
23 Pedro os convidou a entrar e os hospedou. No dia seguinte Pedro partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Ndeke ɗi nam siɗike na, i tḭi Sezare. Pola rɔɔ ɓay haŋa ri tḭi Sezare na, Kɔrney ɗi nzoɓ ini ɓeri ɓáy nzoɓ buɔ-ɛ ha̰yri ká i ɓa bǎw soro ɓe na ha ri kaw í giyaŋ ri.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os esperava com seus parentes e amigos mais íntimos que tinha convidado.
25 Zaɗka Piyɛr ɗo ríi ɓa hula na báyḭi lɛ, Kɔrney suɔ nun-ɛ a huku siri mgbṵu a ɗiŋ tul-e ká pol-e.
25 Quando Pedro ia entrando na casa, Cornélio dirigiu-se a ele e prostrou-se aos seus pés, adorando-o.
26 Roo lɛ, Piyɛr ura ni ɗo siya a ɓaa ha̰ ni mii: «Mu ɗo ɓáy zaɗ gaŋa ɓo, ɓay ḭi lɛ, ɓi kara mì ɓa nzoɓ munu ká ɓo na nda̰w.»
26 Mas Pedro o fez levantar-se, dizendo: "Levante-se, eu sou homem como você".
27 Lɛɛ, seɗ ɓari ɓa hula na, ka lo soro ziŋ ni, rɔɔ í tḭ́ike tul nzoɓ ruɔri ká i mbṵ kḭ na.
27 Conversando com ele, Pedro entrou e encontrou ali reunidas muitas pessoas
28 Báyḭi lɛ, ka ɓaa ha ri mii: «Ɓaarì na ì kɔ nda̰w, Ziɓ ha̰a ha̰a kara, i haa ni ɓay haŋa ni se luo nzoɓ ha̰yri ká i ɓa Ziɓ ya, mase ɓay ríi ɓil hul ɓari ya nda̰w. Roo lɛ, Ŋgɛrɛwṵru kiɛ mì ha̰ mì kɔ mii, ɗo nun haŋa mì kɔ nzoɓ mbḭw mini ɓa nzoɓ ká ndaya, mase ɓa nzoɓ ḭ̌m ya.
28 e lhes disse: "Vocês sabem muito bem que é contra a nossa lei um judeu associar-se a um gentio ou mesmo visitá-lo. Mas Deus me mostrou que eu não deveria chamar impuro ou imundo a homem nenhum.
29 Sa̰wke mini ze, zaɗka ì pie ha̰ mì na, mì vi taŋ má̰y ɓay. Timbɛɗɛ key na, mì hii ɓay kɔ́kɔ, wa̰a, ɓay ḭi nda̰w rɔɔ ì pie ha̰ mì vi lɛ?»
29 Por isso, quando fui procurado, vim sem qualquer objeção. Posso perguntar por que vocês me mandaram buscar? "
30 Lɛɛ, Kɔrney yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Nam niŋ ro vuri, ká síe fɛrɛ sùo-ɛ a ɗo mini ká timbɛɗɛ key ká mì ɗo ɗáa nzaa ɓay kere ká ɓil hul ɓi na, nzoɓ mbḭw munu nduo gari ndṵy zḭriri zḭriri tḭi tul-i mbuɗa a ɓaa ha̰ mì mii:
30 Cornélio respondeu: "Há quatro dias eu estava em minha casa orando a esta hora, às três horas da tarde. De repente, colocou-se diante de mim um homem com roupas resplandecentes
31 “Kɔrney, nzaa ɓay kere ɓo ká mù ɗaa na, Ŋgɛrɛwṵru la-laa, a ini ká mù mgba ziŋ nzoɓ kṵkuri kara, ka kɔ nda̰w, ze a kěrke se tul-a.
31 e disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e lembrou-se de suas esmolas.
32 Mu pie nzoɓri ha ri se Zope í vǎa nzaa Simo̰n ká i ɗi ni ɓa Piyɛr na ha̰ ni vi. Ka naa hul Simo̰n, ɓe káʼa ɓa nzoɓ gbáa huɔ ká hul ɓe ɗo nzaa maambii lɛr na.”
32 Mande buscar em Jope a Simão, chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor de couro, que mora perto do mar’.
33 Zaɗɛ ku hɔy mì pie nzoɓri vǎa nzáa mù, lɛ, mù ɗaa ɓáy kere mú vi na kḭ. Timbɛɗɛ key na, ɓuru riw bele ɓuru ɗo pol Ŋgɛrɛwṵru ɓay láa ɓayri riw bele ká Ŋgɛrɛmbay hii ɓay haŋa mù ɓaa ha̰ ɓuru laa na.»
33 Assim, mandei buscar-te imediatamente, e foi bom que tenhas vindo. Agora estamos todos aqui na presença de Deus, para ouvir tudo que o Senhor te mandou dizer-nos".
34 Báyḭi lɛ, Piyɛr mbi ɓay a ɓaa mii: «Ɓa tusuɛ, timbɛɗɛ key na mì kɔ lɛ, Ŋgɛrɛwṵru naa nun nzoɓ ya,
34 Então Pedro começou a falar: "Agora percebo verdadeiramente que Deus não trata as pessoas com parcialidade,
35 roo lɛ, sa̰w nzoɓ ha̰a ha̰a ká hḭɛ ni a ɗaa fe ɓáy zaɗɛ na, ka ya̰a ni ɓáy kere.
35 mas de todas as nações aceita todo aquele que o teme e faz o que é justo.
36 Ɓe na, ka ha̰ nzoɓri vǎa ka-káa ɓay ɓe ha̰ leɗ Izarayɛlri. Ɓa Ɓay Kere ká se tul ɗɛkɛkɛ ká ɗo sakra ɓe ɓáy nzoɓri ɓáy faa Zezu *Krisi ká ɓa Ŋgɛrɛmbay tul nzoɓri riw bele.
36 Vocês conhecem a mensagem enviada por Deus ao povo de Israel, que fala das boas novas de paz por meio de Jesus Cristo, Senhor de todos.
37 Fal namri ká Za̰a ka-káa Ɓay Ŋgɛrɛwṵru a ɗaa tul nzoɓri nduo mbii na, fe ká tḭi ká kuɗu zaɗ ká Galele ɓáy Zude riw bele na, ɓa fe ká ɓaarì hɔy kara ì kɔ nda̰w.
37 Sabem o que aconteceu em toda a Judéia, começando na Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Ŋgɛrɛwṵru naa Zezu ká Nazarɛɗ ɗo ɓoɗ a ha̰ Tem Law Pie mbaa ɓil law-ɛ a ha̰ ni hṵrusuo. Ka se ɓáy zaɗ zaɗ a ɗaa fe kereri nda̰w, a vaa nzoɓ ha̰yri ká i ɗo ɓil koy ŋgɛrɛtemndaya riw bele nda̰w, ɓay ḭi lɛ, Ŋgɛrɛwṵru ɗo ziŋ ni.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e poder, e como ele andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Ɓuru na, ɓuru ɓa nzoɓ nasi ɓay feri riw bele káʼa ɗaa ká puo Ziɓri ɓáy ŋgɛrɛpuo ká Zuruzalɛm. Ɓe na, i ɓer ni ɗo tul puu say huɗ í i ni.
39 "Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém, onde o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Roo lɛ, ndeke ɗi nam sayke na, Ŋgɛrɛwṵru tina ni saa luɔ huɗ ha̰ ni kaw ɓáy kumnun. Ka kiɛ sùo-ɛ
40 Deus, porém, o ressuscitou no terceiro dia e fez que ele fosse visto,
41 ha̰ nzoɓri riw bele ya, roo lɛ, ka tḭi tul ɓuru ká Ŋgɛrɛwṵru naa ɓuru pola ɓa nzoɓ nasi ɓay fekeri na. Falɛ ká Ŋgɛrɛwṵru tina ni saa luɔ huɗ ha̰ ni kaw ɓáy kumnun na, ɓuru sṵ fe ziŋ ni nda̰w, a ɓúru nzɔ ziŋ ni nda̰w pi.
41 não por todo o povo, mas por testemunhas que designara de antemão, por nós que comemos e bebemos com ele depois que ressuscitou dos mortos.
42 Ɓe kḭ ze, ka mbi nzi-ɛ ha̰ ɓuru ɓay haŋa ɓuru ka-káa ɓay ha̰ nzoɓri mii, ɓa ɓeri kḭ ze, Ŋgɛrɛwṵru naa ɓeri a ɗaa ɓeri kaw ɓa nzoɓ kúŋ sal ɓay ká tul nzoɓ káw kumnunri ɓáy nzoɓ huɗeri.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que este é aquele a quem Deus constituiu juiz de vivos e de mortos.
43 Nzoɓ ya̰aŋa ɓayri saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru riw bele i ɓaa nasi ɓay ɓe mii, nzoɓ ha̰a ha̰a ká ɗaa law-ɛ ɓo tul-e lɛ, ɓáy faa riŋ-ɛ na nda̰w rɔɔ, Ŋgɛrɛwṵru a ndákake buma ká tul feya̰a ɓe ziŋ ni ɓáy.»
43 Todos os profetas dão testemunho dele, de que todo aquele que nele crê recebe o perdão dos pecados mediante o seu nome".
44 Zaɗka Piyɛr ɗo ɓáa ɓay munu kɔɓ hɔy lɛ, Tem Law Pie ví ya̰a ɓil law nzoɓri riw bele ká i laa ɓay ɓe na.
44 Enquanto Pedro ainda estava falando estas palavras, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Feke ku na ɗaa ha̰ nzoɓ mbika lawri ká i ɓa sa̰w Ziɓ ká í se ziŋ Piyɛr na, tuku ri ɓay tul Tem Law Pie ká Ŋgɛrɛwṵru ha̰ ni ya̰a ɓil law nzoɓri ká i ɓa Ziɓ ya na,
45 Os judeus convertidos que vieram com Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo fosse derramado até sobre os gentios,
46 ɓay ḭi lɛ, i laa ɓayri ká i ɓaa ɓáy nzaa ɓayri ɓoɗ ɓoɗ í písike Ŋgɛrɛwṵru. Báyḭi lɛ, Piyɛr mbi ɓay a ɓaa ha ri mii:
46 pois os ouviam falando em línguas e exaltando a Deus. A seguir Pedro disse:
47 «Ɓaarì ká i ziŋ Tem Law Pie munu ká ɓuru Ziɓri key na wa̰a, nzoɓ ve ze a háa rì faa ká ɓay haŋa ri ɗaa tul-rì nduo mbii na ɓáy lɛ?»
47 "Pode alguém negar a água, impedindo que estes sejam batizados? Eles receberam o Espírito Santo como nós! "
48 Báyḭi lɛ, ka mbi nzi-ɛ ha ri ɓay haŋa ri ɗaa tul-ri nduo mbii ɓáy riŋ Zezu *Krisi. Falɛ lɛ, i koɗ ni ɓay haŋa ni ka káw zíŋ ri nam maa fe ndḭi rɔ.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois pediram a Pedro que ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.