Apocalipse 9

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Falɛ lɛ, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru ndeke ɗi ndeɓeke na ul tḭw ɓe. Lɛɛ, mì kɔ mbaymaw mbḭw ká tɔɗɔ saa nulue ɓo tusiri; lɛ, Ŋgɛrɛwṵru ha̰ ni lakerere *luɔ zaɗ baw ká gbṵke tiya.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Báyḭi lɛ, mbaymaw na mgbuɗa faake, lɛ, zuu huu tḭi ndururu rìi zuu huu ndaŋa. Zuu huuke ku na ɗaa ha̰ síe ɓáy zuu na fɛrɛ a ha̰ zaɗ ɗo nduŋ.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Lɛɛ, tazalari tḭi saa ɓil zuu huu na, a í ya̰a zaɗ kpol kpol ká tusiri key. Ŋgɛrɛwṵru ha ri hṵrusuo rìi hṵrusuo ká ndáyri ɗǒke; a lɛ,
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 ka ɓaa ha ri ɓay haŋa ri ɗaa fe sɛkɛ ka zíŋ suy ya nda̰w, puu ya nda̰w, vay fe ká luo ya nda̰w, roo lɛ, i ɗaa sɛkɛ ziŋ nzoɓri ká i te surum Ŋgɛrɛwṵru ɗo nzaa pol-ri ya kḭ hɔy.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Tazalari na, Ŋgɛrɛwṵru ha ri faa ɓay haŋa ri i nzoɓri na ku ya. Roo lɛ, i ɗára ri kɔ síe kḭ hɔy mboloŋ mboloŋ few ndeɓe. Ɗárake ku na, sɛkɛke rìi sɛkɛ ndáy ká so nzoɓ.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Ká ɓil fewri ká ndeɓe ku na, nzoɓri nzaara huɗ, roo lɛ, i ti zíŋ ni ya; i híi huɗ, roo lɛ, huɗ a ɗúu ɗi ɗi ziŋ ri.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Tazalakeri ku na, i rìi piriri ká i ɗo ɗi ya ɓay ɗáa ruy. Ká tul-ri na, fe rìi taguɓa mbay ká i ɗaa ɓáy lari ká ndṵy zḭriri zḭriri guɓa ɗi; a nun-ri laa lɛ, rìi nun nzoɓ.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Sṵy tul-ri rìi sṵy tul má̰yri, a sere-ri laa lɛ, rìi sere mbaki.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Ká nzaa law-ri na, fe rìi gari lari ká ŋgɔŋ kɔkyɔ ɗo ɗi. Gire ta̰y ɓari mgba rìi gire ruɔ puupusuri ká piriri kuɔ gbɔkrɔ gbɔkrɔ ɓáy takra ɓa zaɗ ruy.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Nzaa sa̰w-ri ɗo ɓáy nzaw munu ká taa ndáy. Ɓáy faa sa̰w-ri na, i ɗo ɓáy hṵrusuo ɗáake sɛkɛ ziŋ nzoɓri ká ɓil fewri ká ndeɓe na ku.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 I ɗo ɓáy mbay tul-ri mbḭw, ɓe káʼa ɓa leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru pola a ɗaa peɗ ha̰ ni, lɛ, timbɛɗɛ na ka ɓa nzoɓ tul ŋga̰ni ɓe a ɓa mbay luɔ zaɗ baw ká gbṵke tiya. Riŋ-ɛ ɓáy nzaa eboro lɛ, ɓa Abado̰n, a ɓáy nzaa gɛrɛk laa lɛ, ɓa Apoliyo̰n. Máa sa̰w riŋke lɛ, ɓa Nzoɓ Ɓíɛ Zaɗ.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Titire sɛkɛ fe na kal ro, lɛ, sɛkɛ fe ha̰yri ká tɔ̀ŋ siɗi na a vika fal-ɛ vuku rɔɓay.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Falɛ lɛ, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru ndeke ɗi yieke na, ul tḭw ɓe. Lɛɛ, mì laa kusol mgba ká tḭw zaɗri ká *tutakra úu fe ká i ɗaa ɓáy lari ká ndṵy zḭriri zḭriri ká ɓo pol Ŋgɛrɛwṵru.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Kusol ká mgba na, ɓaa ɓay ha̰ leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru ndeke ɗi yieke ká mgba tḭw ɗo nduo-ɛ na mii: «Hina leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵruri ká niŋ ká i siŋ ri zuɔ ɗi ya ɓáy bawda nduo mbii ká i ɗi ɓa Efarat.»
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Lɛɛ, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵruri ká niŋ ká Ŋgɛrɛwṵru ha ri ɗo ɗi ya í giyaŋ sa̰w síeke nda̰w, namke nda̰w, fewke nda̰w, rɔɔ mbiimbamke nda̰w na, ì hina ri ɓay haŋa ɓo, nzoɓri ká i te ɓil-e zaɗ say na, i i zaɗ mbḭwke.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Nzoɓ káw tul piri yṵmri ká mì kɔ ri na, i tuu súyke ha̰ mì la-laa; lɛ, i ŋgḭi ɓamba wuruk wuruk mba kḭiŋa.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Piriri ɓáy nzoɓ káw tul-riri ká mì kɔ ri ká ɓil fe ká tina nun ha̰ mì na, i ɗo mini key: i ɗo ɓáy gari lari ká ŋgɔŋ kɔkyɔ ɓa sḭ́ɛ nda̰w, ɗo ŋgul nda̰w, a ɓa tawori nda̰w pi. Tul piriri na, ɗo munu ɓa tul mbakiri. Huu ɓáy zuu huu, rɔɔ ɓáy tisaw ká vuo huu a fṵ kpiri kpiri tḭi saa ɓil law nzaa-ri wulam wulam.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Ɓáy faa fe nuri ká say ká tḭi saa ɓil law nzaa piriri, ká ɓa ɓíɛ ká mbi ɓáy zaɗri na, nzoɓri ká i te ɓil-e zaɗ say na, zaɗ mbḭwke zǐŋke huɗ,
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 ɓay ḭi lɛ, hṵrusuo piriri na ɗo ɓil law nzaa-ri ɓáy sa̰w-ri. Sa̰w-ri na rìi sɔyri ká i ɗo ɓáy tul ɓay ɗáake sɛkɛ ziŋ nzoɓri.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 A ɓie nzoɓri ká i hu-huɗ ɓíɛkeri ká mbi ɓáy zaɗ ku ya na, i suo kér ɓay ɓari ká tul peɗ ka̰aya ɓari ya. I ruo temndayari, ɓáy feri ká i kɔ ɓa wṵru ɓari ká i ɗaa ɓáy kḭri lariri ɓoɗ ɓoɗ ká ndṵy nda̰w, tisaw nda̰w, rɔɔ puu nda̰w na, ɓa pola pola. Ɓa feri ká i kɔ-kɔ́m ya nda̰w, í láa ɓay ya nda̰w, a í se-seɗ ya nda̰w pi.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Nzoɓkeri ku na, i suo kér ɓay ɓari ká tul ika nzoɓ ya nda̰w, fe ɗáa mgbḭi ɓari ya nda̰w, fe ɗáa lɔrɔ ɓari ya nda̰w, mase riiɓa ɓari ya nda̰w pi.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.