Apocalipse 6

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Falɛ ku lɛ, mì kɔ Vu Baɗu nzuo titire zaɗ rḭ́ike ká tɔnɔ say na, lɛ, mì laa kusol fe ɗoko ɓáy kumnun mbḭw ká sakrake ha̰wri na ɓaa ɓay munu ká mbam ká yḭw kpǎ̰y kpǎ̰y mii: «Mu vi!»
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Báyḭi lɛ, mì kɔ-kɔ́m mí kɔ piri pie mbḭw! Nzoɓ ká kaw tul-e na mgba ŋga̰n guo ɗo nduo-ɛ, a í ha̰ ni taguɓa mbay. Ka se ɓáy hṵrusuo háw yṵm ɓay vǎa háw yṵm na rɔɓay.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Falɛ ku lɛ, Vu Baɗu na nzuo zaɗ rḭ́ike ndeke ɗi siɗike na, lɛ, mì laa kusol fe ɗoko ɓáy kumnun ndeke ɗi siɗike ká ɓaa mii: «Mu vi!»
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Báyḭi lɛ, piri kḭ tḭi, lɛ, sùo-ɛ ɓa sḭ́ɛ ŋga̰w ŋga̰w ɓa huu. Nzoɓ ká kaw tul-e na, i ha̰ ni hṵrusuo ɓay haŋa ni náake ɗɛkɛkɛ ká ɗo sakra nzoɓri ká tusiri key ɓay haŋa ri i kḭ, a í ha̰ nzoɓke ku na bawda maamii.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Falɛ ku lɛ, Vu Baɗu na nzuo zaɗ rḭ́ike ndeke ɗi sayke na, lɛ, mì laa kusol fe ɗoko ɓáy kumnun ndeke ɗi sayke ká ɓaa mii: «Mu vi!» Báyḭi lɛ, mì kɔ-kɔ́m mí kɔ piri pire mbḭw! Nzoɓ ká kaw tul-e na, mgba fe líe sṵm ɗo nduo-ɛ.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Lɛɛ, mì laa gire fe mgba munu ká kusol nzoɓ uru saa sikɗa fe ɗoko ɓáy kumnunri ká niŋ na mii: «Sṵm kere na, vu tuŋguo fe híe mbḭw ɓay tul lari peɗ nam mbḭw, a kḭri sṵm ká ɗo ká kṵkuri hie na laa lɛ, vu tuŋguo fe híe say ɓay tul lari peɗ nam mbḭw na nda̰w, roo lɛ, num ɓáy him na, mu suo larike ya.»
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Falɛ ku lɛ, Vu Baɗu na nzuo zaɗ rḭ́ike ndeke ɗi niŋke na, lɛ, mì laa kusol fe ɗoko ɓáy kumnun ndeke ɗi niŋke ká ɓaa mii: «Mu vi!»
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Báyḭi lɛ, mì kɔ-kɔ́m mí kɔ piri pire ká sùo-ɛ fɛrɛ ɗo hoyla! Nzoɓ ká kaw tul-e na, riŋ-ɛ ɓa Huɗ; lɛ, nzoɓ ká i ɗi ni ɓa Zaɗ Baw na se fal-ɛ. I ha ri hṵrusuo ika nzoɓri ká tusiri key. Tusiri ká i te ɓil-e zaɗ niŋ na, i i nzoɓri ká zaɗ mbḭwke ɓáy faa maamii nda̰w, kɔn buo nda̰w, huɗ duku mburuk nda̰w, rɔɔ ɓáy faa fe mgbamri ká tusiri nda̰w pi.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Falɛ ku lɛ, Vu Baɗu na nzuo zaɗ rḭ́ike ndeke ɗi ndeɓeke na, lɛ, mì kɔ-kɔ́m ɓa sa̰w *tutakra fe poy a mí kɔ pa̰ra nun sùo nzoɓri ká i i ri ɓay tul Ɓay Ŋgɛrɛwṵru ká i ka-káake ɓáy nasi ɓay ká i ɓaa ɓáy zaɗɛ na.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 I guu fe ɓa siya mii: «Ŋgɛrɛmbay, ɓo ká mù ɓa Nzoɓ Táŋ Kaɗaŋ mú ɓa Ŋgɛrɛwṵru tusuɛke na, wa̰a, mù giyaŋ ɓay síe ha̰a nda̰w rɔɔ ɓay kúŋ sal ɓay zuɔ tul nzoɓ tukɛlɛri key, a mú ɗaa sɛkɛ ziŋ ri ɓay tul ɓuru ká i i ɓuru na lɛ?»
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Lɛɛ, i ha ri maagari pie ká pie yul mbḭw mbḭw ɓáy zaɗ ɓari bele, a í ɓaa ha ri ɓay haŋa ri giyaŋ ndḭi í mgba ta̰ram sa̰w síe ha̰nɛ kpṵru ha̰ suy bǎw peɗ ɓari ɓáy yṵ ɓari ká i ika ri munu ká ɓari na, ka maa nda̰w rɔ!
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Falɛ ku lɛ, mì kɔ Vu Baɗu na nzuo zaɗ rḭ́ike ndeke ɗi yieke na, lɛ, tusiri laŋ yik yik nda̰w, síe fɛrɛ a sii zṵruru munu ɓa gari má̰y síe nda̰w, few ɓáy kukruke laa lɛ, fɛrɛ a sḭ̀i dóroro munu ɓa sím nda̰w.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Mbaymawri ga̰y saa tumbam zuɔ siri riɓ riɓ munu ɓa lere puu ká sḭ̀i ya ɓáy, ká bawda zuu kuu lɛ, ga̰y saa puuke.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Tumbam kaa ndṵ̌y zuɔ tul kḭ ndoko munu ká i kǎake mbeɗe. Kuori ɓáy tukuɗu mbiiri riw bele na, i soro ká zaɗ ɗol ɓari ɓa pola pola.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Mbayri ká tusiri key nda̰w, ŋgɛrɛri nda̰w, ŋgɛrɛnzoɓ yṵmri nda̰w, nzoɓ feziŋari nda̰w, nzoɓ hṵrusuori nda̰w, ɓáy nzoɓ ha̰wri riw bele, koyri ɓáy nzoɓ hɔykeri nda̰w na, i ɗúu ɓay vǎa mṵu sùo-ri ká ɓil pṵy kuo ɓáy sakra tisawri ká tul kuori.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 I ɓáa ha̰ kuori ɓáy tisawri mii: «Ì ga̰y zúɔ tul ɓuru í puɗ ɓuru ɓay haŋa nun ɓe ká kaw tul kariŋgaw mbay na, ka kɔ ɓuru ya nda̰w, a ɓúru ɗo ɗi ɗi ɓáy hɛrɛ Vu Baɗu na nda̰w,
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 ɓay ḭi lɛ, bawda nam hɛrɛ ɓari na vi ro, a wa̰a a ve ze a máa ɓay ɓár gḭw ká pol hɛrɛke na lɛ woo?»
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.