Apocalipse 5

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Falɛ ku lɛ, mì kɔ mbeɗe ká i ka-káa ɗo nduo hoɗo nzoɓ ká kaw tul kariŋgaw mbay na. Mbeɗeke ku na, i vbie ɓay ɗo ɓil-e nda̰w, ɗo fal-ɛ nda̰w, í rḭi nzi-ɛ zaɗ tɔnɔ say.Mbeɗe káake ká i rḭi nzi-ɛ zaɗ tɔnɔ say|src="Scroll_bb.tif" size="col" loc="Rev 5.1-10" copy="Birney Boyd" ref="5.1"
1 E eu vi na destra do que estava assentado no trono um livro escrito por dentro e por fora, selado com sete selos.
2 Lɛɛ, mì kɔ leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru mbḭw munu ká ɓa nzoɓ hṵrusuo ká ɗo ɓáa ɓay ɓeleŋ ɓáy bawda kusol-e a vbi ɓay mii: «Nzoɓ ve ze maa nzúo zaɗ rḭ́ike ká tɔnɔ say na, a mgbuɗa nzi-ɛ a kḭi ɓay ká ɗo ɓil-e lɛ?»
2 E eu vi um forte anjo proclamando em alta voz: Quem é digno de abrir o livro e romper os seus selos?
3 Roo lɛ, nzoɓ ká maa mgbúɗa ɓay kḭiŋa ɓay ká ɗo ɓil-e na mbḭw tiya, ká nulue ya nda̰w, tusiri key ya nda̰w, ká zaɗ baw ya nda̰w pi.
3 E nenhum homem no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, era capaz de abrir o livro, nem de olhar para ele.
4 A lɛ, mì rɛ-rɛw ɓáy mbii nun-i mgboɓo mgboɓo, ɓay ḭi lɛ, nzoɓ mbḭw maa ɓay mgbúɗa ɓay kɔ́kɔ fe ká ɗo ɓil-e ya.
4 E eu chorei muito, porque nenhum homem foi achado digno de abrir e ler o livro, nem de olhar para ele.
5 Báyḭi lɛ, ŋgɛrɛ tul peɗ mbḭw ɓaa ha̰ mì mii: «Mu rɛ-rɛw ya. Mu kɔ! Mbaki key ká ɓa sa̰w ka̰ni Zuda, vu bulu Mbay *Daviɗ na, haw yṵm a maa nzúo nzaa mbeɗe ká i rḭi zaɗ tɔnɔ say na.»
5 E um dos anciãos me disse: Não chores; eis que o Leão da tribo de Judá, a Raiz de Davi, prevaleceu para abrir o livro e romper os seus sete selos.
6 Lɛɛ, mì kɔ vu baɗu mbḭw ɗo siya ká lakun kariŋgaw mbay na, lɛ, fe ɗoko ɓáy kumnunri ká niŋ ɓáy *ŋgɛrɛ tul peɗri na, i kiri ni gbuk. Ka rìi Vu Baɗu ká i i ni ɓa *fe poy, a ɗo ɓáy tḭw ɓa tɔnɔ say, nun ɓa tɔnɔ say ká ɓa Tem Ŋgɛrɛwṵru ká tɔnɔ say káʼa pie ri ɓáy zaɗri riw bele ká tusiri key.
6 E eu olhei, e eis que estava no meio do trono e dos quatro animais, e no meio dos anciãos um Cordeiro em pé, como se tivesse sido morto; tendo sete chifres e sete olhos, que são os sete Espíritos de Deus enviados a toda a terra.
7 Vu Baɗuke ku na, vǎa ya̰a mbeɗe ká ɗo nduo hoɗo ɓe ká kaw tul kariŋgaw mbay na.
7 E ele veio e tomou o livro da destra do que estava assentado no trono.
8 Zaɗkaʼa ya̰a mbeɗeke na báyḭi lɛ, fe ɗoko ɓáy kumnunri ká niŋ ɓáy ŋgɛrɛ tul peɗri ká síŋ siɗi pa̰rɛ niŋ na, i huku siri ká pol Vu Baɗu. Ɓari mbḭw mbḭw bele na, i ɗo ɓáy nzaŋa ɓáy tuŋguo ká i ɗaa ɓáy lari ká ndṵy zḭriri zḭriri, ká feri ká i uu ká ba̰rɛ fṵ bǔy bǔy mbǎa ɗi. Fe úukeri na, ɓa nzaa ɓay kereri ká nzoɓ taa Ŋgɛrɛwṵruri i ɗaa.
8 E havendo tomado o livro, os quatro animais e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro; tendo cada um deles harpa e vasos de ouro cheios de incenso, que são as orações dos santos.
9 Rɔɓay, i ɗi sim fie mii:
9 E eles cantavam uma nova canção, dizendo: Tu és digno de tomar o livro, e de abrir seus selos; porque foste morto e nos resgatastes para Deus pelo teu sangue, de cada família, e língua, e povo e nação;
10 Mù ɗaa ha ri vi ɓa nzoɓ fe poyri ká puoruo ɓo ɓay ɗáa peɗ ha̰ Ŋgɛrɛwṵru naari, a í re mbay ká tusiri key.»
10 e nos fizeste reis e sacerdotes para o nosso Deus, e nós reinaremos sobre a terra.
11 Báyḭi lɛ, mì kɔ-kɔ́m, a mí laa kusol ruɔ leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵruri ŋgḭi ɓamba wuruk wuruk mba kḭiŋa. I kiri kariŋgaw mbay ɓáy fe ɗoko ɓáy kumnunri ká niŋ, rɔɔ ɓáy ŋgɛrɛ tul peɗri na,
11 E eu olhei, e ouvi a voz de muitos anjos ao redor do trono, e dos animais, e dos anciãos; e o número deles era dez mil, vezes dez mil, e milhares de milhares;
12 a i ɗi sim mgba mgba ɓa siya mii:
12 dizendo em alta voz: Digno é o Cordeiro que foi morto para receber poder, e riquezas, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e bênção.
13 Rɔɓay, mì laa kusol feri riw bele ká Ŋgɛrɛwṵru ɗaa, ká nulue nda̰w, tusiri key nda̰w, zaɗ baw nda̰w, ká ɓil bawda maambii nda̰w, rɔɔ ɓáy feri riw bele káʼa ɗaa na, i ɗi sim mii:
13 E cada criatura que está no céu, e na terra, e debaixo da terra, assim como as que estão no mar, e tudo o que neles há, eu as ouvi dizendo: Bênção, e honra, e glória, e poder, sejam àquele que está assentado sobre o trono, e ao Cordeiro, para sempre e sempre.
14 Lɛɛ, fe ɗoko ɓáy kumnunri ká niŋ na, i yḭiŋra ɓáy ɓay mii: «Amɛm! Ndaɗ ɓay haŋa ni ka ɗo munu na kḭ!» A lɛ, ŋgɛrɛ tul peɗri na i huku siri í ruo ri.
14 E os quatro animais disseram: Amém. E os vinte e quatro anciãos se prostraram e adoraram aquele que vive para sempre e sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.