Apocalipse 16

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Falɛ ku lɛ, mì laa kusol nzoɓ mgba ɓeleŋ uru saa *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ká nulue a ɓaa ha̰ leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵruri ká tɔnɔ say na mii: «Ì se í vǎa kúna him hɛrɛ Ŋgɛrɛwṵru ká ɗo ɓil tuŋguo ká ɓa tɔnɔ say na ka zuɔ tusiri.»
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Báyḭi lɛ, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru titire se a vǎa kuna him hɛrɛ Ŋgɛrɛwṵru ká ɗo ɓil tuŋguo ɓe na zuɔ tusiri. Lɛɛ, nzoɓri ká i ha̰ téke surum fe mgbam ká ɗo yer ɗo sùo-ri, a í ruo fe ká i mbuo rìi ni na, nṵɔ da̰y ká sɛ ɓamba zuɔ sùo nzoɓkeri na kpurukuɗ bele.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Falɛ lɛ, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru ndeke ɗi siɗike se a vǎa kuna him hɛrɛ Ŋgɛrɛwṵru ká ɗo ɓil tuŋguo ɓe na zuɔ bawda maambii. Lɛɛ, mbiike na fɛrɛ a ndiŋ munu ɓa sím nzoɓ huɗe, a feri riw bele ká ɗo ɓil-e ɓáy kumnun na i hu mburuk.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Falɛ lɛ, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru ndeke ɗi sayke se a vǎa kuna him hɛrɛ Ŋgɛrɛwṵru ká ɗo ɓil tuŋguo ɓe na zuɔ nduo mbii ɓáy faa luo mbiiri ha ri fɛrɛ a ɓa sím.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 Báyḭi lɛ, mì laa kusol leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru ká ɗo ɓáy hṵrusuo ká tumbiiri na ɓaa ha̰ Ŋgɛrɛwṵru mii:
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 Nzoɓ ndayari na, i ɗaa sím nzoɓ taa ɓori
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Lɛɛ, mì laa kusol mgba saa zaɗ *tutakra fe poy mii:
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Falɛ lɛ, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru ndeke ɗi niŋke se a vǎa kuna him hɛrɛ Ŋgɛrɛwṵru ká ɗo ɓil tuŋguo ɓe na zuɔ tul síe a ha̰ ni faa zɔ́kɔ nzoɓri pǐi ɓáy zaŋa ɓe.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 Nzoɓri ká síe záŋke ká hɛɗ hɛɗ zɔ ri na, i tḭiri riŋ Ŋgɛrɛwṵru ɓe káʼa mgba kḭri ɓíɛ ká mbi ɓáy zaɗ ká mini key ɗo nduo-ɛ. Roo lɛ, i hii súo kér ɓay ɓari ɓay ɗáa riŋ ɗika ɓo tul-e ya.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Falɛ lɛ, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru ndeke ɗi ndeɓeke se a vǎa kuna him hɛrɛ Ŋgɛrɛwṵru ká ɗo ɓil tuŋguo ɓe na zuɔ tul kariŋgaw mbay fe mgbam na, ha̰ puoruo ɓe ɗo ɓil suŋ nduŋ. Nzoɓri sṵ rḭm-ri mgbɔkli mgbɔkli ɓay kɔ́kɔ sɛkɛ fe ɓari,
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 a í tḭiri Ŋgɛrɛwṵru ká nulue ɓay tul sɛkɛkeri ɓáy nṵɔri ká ɗo sùo-ri na. Roo lɛ, i hii súo kér ɓay ɓari ká tul fe ɗáa ka̰aya ɓari na ya.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Falɛ lɛ, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru ndeke ɗi yieke se a vǎa kuna him hɛrɛ Ŋgɛrɛwṵru ká ɗo ɓil tuŋguo ɓe na zuɔ tul bawda nduo mbii ká riŋ-ɛ ɓa Efarat ha̰ mbiike ṵu kpǎ̰ani a pɔŋ ɓa faa ha̰ mbayri ká i kaw fi tiya ká fi tḭ́i síe na ha ri víke.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 Lɛɛ, mì kɔ temndayari tul-ri say ká i rìi taŋgḭwri tḭi saa ɓil nzaa nay saŋ nda̰w, saa nzaa titire fe mgbam ká ɗo yer nda̰w, rɔɔ saa nzaa fe mgbam ndeke ɗi siɗike, ɓe káʼa ɗi sùo-ɛ ɓa nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru nda̰w na.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Ɓa temri ká i ɓa taa ŋgɛrɛtemndaya ká i ɗaa fe saŋri. I se luo mbayri ká tusiri key riw bele, ɓay haŋa ɓo, i mbṵ kḭ í ɗaa ruy ziŋ Ŋgɛrɛwṵru Nzoɓ Hṵrusuo Luye ɓáy bawda nam ɓe.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Ŋgɛrɛmbay ɓaa mii: «Ì laa key, mì tḭ́i tul-rì mbuɗa munu ká nzoɓ riiɓa tḭ́ike. Nzoɓ ká kaw ɓáy nzaa ɓal-ɛ kekeke a kɔrɔ gari ɓeri ɗo lakun-ɛ, ɓay haŋa ɓo ka se tigbi-ɛ hɔy nduɔɗi ha̰ sahoy ka sɛ ni ya na, suoriya ɓa taa ɓe.»
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Báyḭi lɛ, temndayari na, i mbṵ mbayri ká zaɗ mbḭw ká i ɗi ɓáy nzaa eboro ɓa Harmagedo̰n.
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Falɛ lɛ, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru ndeke ɗi tɔnɔ sayke se a vǎa kuna him hɛrɛ Ŋgɛrɛwṵru ká ɗo ɓil tuŋguo ɓe na zuɔ ɓil zuu, lɛ, kusol Ŋgɛrɛwṵru mgba ɓeleŋ saa kariŋgaw mbay ká hul ka̰ni ɓe ká nulue mii: «Peɗke ɔ ro zu.»
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 A lɛ, mbamri vbu haa yela yela nda̰w, kusolri mgba ɓeleŋ ɓeleŋ nda̰w, mbamri yḭw kpǎ̰y kpǎ̰y nda̰w, rɔɔ tusiri laŋ yik yik nda̰w pi. Ɓa ɗḭ̌ɛ ká Ŋgɛrɛwṵru ɗaa tusiri kpṵru tḭi timbɛɗɛ key na, nzoɓ kɔ kḭri tusiri ká laŋ mini key ba mbḭw ya mgbaŋ!
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Bawda ŋgɛrɛpuo na sáka zaɗ say, a ŋgɛrɛpuori ká sa̰w puori ɓoɗ ɓoɗ riw bele ká tusiri key na dir wuruk wuruk. Ro, Ŋgɛrɛwṵru ker se tul ŋgɛrɛpuo *Babilo̰n ká riŋ-ɛ mgba ɓamba na, a ɗaa ha̰ ni nzɔ him bawda hɛrɛ ɓe ká mbaa tuŋguo ɓe gba̰y gba̰y na.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Tukuɗu mbiiri riw bele na gɔl maa kḭ gba̰y gba̰y, a kuori laa lɛ, nzoɓ kɔ ri mbḭw mbǎa.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Bawda sa̰ri ká ŋgɔɓke hii maa ɓáy ɓɔl naŋ ká i te ɓil-e zaɗ siɗi na ga̰y saa nulue zuɔ tul nzoɓri ha ri tḭiri Ŋgɛrɛwṵru ɓay tul sa̰ri ká ɓa ɓíɛ ká mbi ɓáy zaɗ, ɓay ḭi lɛ, ɓa ɓíɛ ká kal tul zaɗ pavbaɗ.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.