Apocalipse 14

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Falɛ ku lɛ, mì kɔ-kɔ́m, lɛ, mì kɔ Vu Baɗu ká ɗo siya ká tul kuo *Sio̰n. Nzoɓri ká i ɗo ziŋ ni na i ɓa isɔɗ sɔɗ duɔ zaɗ isɔɗ ɓáy síŋ niŋ pa̰rɛ niŋ (144.000) ká i vbie riŋ-ɛ ɓáy riŋ bi-ɛ ɗo nzáa pol-ri.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Lɛɛ, mì laa kusol mgba saa nulue rìi maambii ká so gbuu gbuu, mase rìi mbam ká yḭw kpǎ̰y. Kusol ká mì laa na, mgba rìi nzaŋa koloŋ ká nzoɓ haŋakeri haŋ.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Bawda ruɔ nzoɓkeri ku na, i ɗo siya ká pol kariŋgaw mbay ɓáy fe ɗoko ɓáy kumnunri ká niŋ, rɔɔ ɓáy *ŋgɛrɛ tul peɗri nda̰w na, i ɗi sim fie. Simke ku na, nzoɓ mbḭw maa ɓay fére ya, ɓa ɓari huo-ri kḭ hɔy ká i ɓa isɔɗ sɔɗ duɔ zaɗ isɔɗ ɓáy síŋ niŋ pa̰rɛ niŋ (144.000) ká Ŋgɛrɛwṵru puo mbɔl ká tul-ri ɓáy faa sím Vi-e ká tusiri key na ze, i maa ɓay fére.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Ɓa ɓari ká i kɔrɔ sùo-ri *taŋ kaɗ kaɗ í zaa má̰yri ya, í se fal Vu Baɗu na ɓáy zaɗri riw bele káʼa se ɗi. I ɓa nzoɓri ká Ŋgɛrɛwṵru puo mbɔl ká tul-ri ká sakra nzoɓri ɓáy faa sím Vi-e ha ri vi ɓa taa ɓe ɓáy Vu Baɗu. Nzoɓkeri ku na, i ɗo munu ɓa titire tul fe pay ká i mbi ha̰ Ŋgɛrɛwṵru.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Kúɗ ɓay mbḭw kara tḭi saa nzaa-ri ya; i ɓa nzoɓri ká ɓay ti tul-ri ya.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Falɛ ku lɛ, mì kɔ leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru kḭ mbḭw zo a ha̰ari tumbam siya. Ka ɗo ɓáy Ɓay Kere ká ɗo ɓaŋguɔ ɓay ka-káake ha̰ nzoɓri ká tusiri key, ɓáy sa̰w puo ɓari ɓoɗ ɓoɗ riw bele nda̰w, sa̰w ka̰niri riw bele nda̰w, nzaa ɓayri riw bele nda̰w, rɔɔ ɓáy sa̰w nzoɓri riw bele nda̰w pi.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ka ɓaa ɓay mgba ɓeleŋ mii: «Ì hḭ́ɛ Ŋgɛrɛwṵru a í ɗaa riŋ ɗika ɓo tul-e, ɓay ḭi lɛ, nam káʼa kúŋ sal ɓay zuɔ tul nzoɓri na vi ro. Munu zu lɛ, ì ruo ni, ɓe ká ɗaa tumbam nda̰w, tusiri nda̰w, bawda maambii nda̰w, rɔɔ ɓáy faa luo mbiiri nda̰w pi.»
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Báyḭi lɛ, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru ndeke ɗi siɗike tɔŋ fal leɗ nzaapeɗ titire na a ɓaa mii: «Ì kɔ, ŋgɛrɛpuo *Babilo̰n lie ro! Bawda ŋgɛrɛpuo key ká ɗaa ha̰ nzoɓri ká sa̰w puo ɓari ɓoɗ ɓoɗ riw bele nzɔ him ɓe, í pɔŋ sùo-ri yaklak ɓo ɓil fe ɗáa lɔrɔri na, lie kpukɗu kpukɗu ro!»
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Báyḭi lɛ, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru ndeke ɗi sayke tɔŋ fal nzoɓ siɗikeri na, a ɓaa ɓay mgba ɓeleŋ mii: «Nzoɓ ká ruo fe mgbam ká ɗo yer ɓáy fe ká i mbuo rìi ni, a ha ri te surum riŋ-ɛ ɗo nzaa pol-e, mase fal nduo-ɛ lɛ,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 ɓe kḭ sùo-ɛ kara a nzɔkɔ him hɛrɛ Ŋgɛrɛwṵru káʼa kuna zuɔ ɓil tuŋguo hɛrɛ ɓe taŋ zukrike. Nzoɓke ku na, a kɔ́kɔ síe ká ɓil huu ká tisaw vuo huu ká ɗi a fṵ kpiri kpiri ká pol leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru ɓáy pol Vu Baɗu.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Zuu huu ká ha ri kɔ síe na a tḭ́i ndururu mbiimbam ɓáy mbiimbam ɓaŋguɔ. Nzoɓ ká ruo fe mgbam na ɓáy fe ká i mbuo rìi ni, ɓáy nzoɓ ha̰a ha̰a ká ha ri te surum riŋ-ɛ ɗo sùo-ɛ na, ka ti mgbaka ta̰ram ya mgbaŋ, ɓil suŋ ya nda̰w, ɓisie ya nda̰w pi.»
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Ɓe ze ɓa sa̰w síe haŋa nzoɓ Ŋgɛrɛwṵruri ká i ɗaa vu mbom ɓo tul bol kusol-eri, a í ɗo tul ɓay Zezu na, i sṵu law-ri.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Falɛ ku lɛ, mì laa kusol ká mgba ká nulue mii: «Mu vbie ɓayri key ka ɗo mbeɗe: Tii sa̰wke saa vuri key na, nzoɓri ká i hu ká ɓil Ŋgɛrɛmbay na, suoriya ɓa taa ɓari.» Lɛɛ, Tem Ŋgɛrɛwṵru yḭiŋra ɓáy ɓayke mii: «Zaɗɛ zu, ɓa tusuɛ kḭ. I máa ɓay mgbaka ta̰ram sùo-ri ká tul peɗ ɓari ká i ɗaa, ɓay ḭi lɛ, fe kere ɓari ka i ɗaa na, Ŋgɛrɛwṵru ti yḭiŋra ya, a haŋa ri fe tunduoke ɓáy.»
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Falɛ ku lɛ, mì kɔ-kɔ́m na rɔɓay, lɛ, mì kɔ síi mbam pie. Ká tul síi mbamke ku na, nzoɓ rìi vu nzoɓ kaw ɗi; taguɓa mbay ká i ɗaa ɓáy lari ká ndṵy zḭriri zḭriri guɓa tul-e, a mgba ŋgahol ká nzi-ɛ uo pɛlɛm pɛlɛm ɗo nduo-ɛ.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Lɛɛ, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru kḭ tḭi saa *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ká nulue a ɗaa fe ɓáy bawda kusol-e ɓeleŋ a ɓǎake ɓay ziŋ nzoɓ ká kaw tul síi mbam na mii: «Mu mbi ŋgahol ɓo na, a mú tii sa̰w vbieke fe pay na, ɓay ḭi lɛ, sa̰w síe vbíe fe pay na vi ro; fe pay ká tusiri na ŋgɔŋ ro.»
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Báyḭi lɛ, nzoɓ ká kaw tul síi mbam na, mbi ŋgahol ɓe na a vbieke fe payri ká tusiri na.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Báyḭi lɛ, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru kḭ tḭi saa hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ká nulue; ɓe kara ka mgba ŋgahol ká nzi-ɛ uo pɛlɛm pɛlɛm na ɗo nduo-ɛ nda̰w.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru kḭ na rɔɓay ká ɗo ɓáy hṵrusuo ká tul huu na tḭi saa zaɗ *tutakra fe poy, a ɗaa fe ɓáy bawda kusol-e ɓeleŋ ziŋ nzoɓ ká mgba ŋgahol ká nzi-ɛ uo pɛlɛm pɛlɛm na mii: «Mu mbi ŋgahol ɓo ká nzi-ɛ uo pɛlɛm pɛlɛm na, a mú kúɗke lere puuri ká ɗo zúɓa zuɓa ká tusiri, ɓay ḭi lɛ, lerekeri na ŋgɔŋ ro.»
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Báyḭi lɛ, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru na mbi ŋgahol ɓe a kǔɗke lere puuri ká ɗo zúɓa zuɓa ká tusiri, a vbuku zuɔ zaɗ ɗuɔ mbii lere puu ká kiɛ hɛrɛ Ŋgɛrɛwṵru.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 I tɔɗ lere puuri ká zuɔ zaɗɛ na ká fal ŋgɛrɛpuo; lɛ, sím ká tḭi saa zaɗ ɗuɔ mbii lere puu na, hil kpṵru se kɛ̌ŋrɛŋ ká ɗo nzaa piriri. Símke ká uo na ya̰a zaɗ a maa sal faa isɔɗ sɔɗ sayri munu (300).
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.